• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Morfologia roślin

    Przeczytaj także...
    Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.Anatomia roślin, fitotomia (gr. anatomē - cięcie, phyton - roślina) – dział botaniki, który zajmuje się badaniem wewnętrznej budowy organów roślin. Historycznie budową wewnętrzną roślin zajmowały się zarówno morfologia roślin, w której badaną jednostką był organizm roślinny, jak i anatomia roślin, w której za jednostkę tworzącą struktury uznano komórkę. W XX. Wieku morfologia i anatomia roślin stały się dwiema niezależnymi, chociaż pokrewnymi naukami. Współczesna anatomia roślin zajmuje się budową organizmu na poziomie komórek i tkanek. Do podstawowych technik badawczych anatomii należą techniki mikroskopowe. Badania budowy anatomicznej w połączeniu z danymi uzyskiwanymi przez biologię molekularną pozwalają na powiązań ewolucyjnych i ustalenie filogenezy roślin.
    Protisty roślinopodobne – nieformalna grupa protistów zaliczanych według zwłaszcza dawnych ujęć taksonomicznych do roślin. Zakres tej grupy jest nieostry i zależy od przyjętego systemu klasyfikacji biologicznej, np. od przyjętych podziałów wewnątrz samych protistów, gdyż według niektórych systematyków (Thomas Cavalier-Smith) w grupie tej wydzielić można dwa królestwa biologiczne: Protozoa i Chromista. W tym przypadku wiele organizmów zaliczanych do protistów roślinopodobnych w większości innych systemów, w ogóle nie jest określane jako protisty. Inną kontrowersją jest status zielenic (z ramienicami i sprzężnicami), krasnorostów i glaukofitów, które według jednych systematyków zaliczane są do protistów (np. Lynn Margulis), a według innych do roślin. Współcześnie przeważa ostatni pogląd, gdyż w ten sposób łączy się w jednym królestwie organizmy należące do jednego kladu z roślinami lądowymi. Kontrowersje te wynikają z różnych kryteriów podziału organizmów na królestwa. Wśród protistów roślinopodobnych mogą być zarówno organizmy jednokomórkowe (większość), jak i tkankowe (brunatnice). Ich budowa może przypominać budowę glonów z typu zielenic czy krasnorostów, a nawet roślin lądowych. Postać wiciowca częsta jest zarówno wśród protistów roślinopodobnych (bruzdnice, eugleniny, kryptomonady), jak i zielenic (np. toczkowce). W obu grupach występują postacie kolonijne (np. okrzemki Fragilaria wśród protistów i scenedesmowate wśród zielenic) oraz wielokomórkowe, z podziałem na część przytwierdzającą do podłoża, osiową i płatowate części asymilujące oraz z budową tkankową lub zbliżoną do tkankowej (listownicowce wśród protistów oraz krasnorosty, ramienicowce i rośliny lądowe).
    Różne kształty korony kwiatu

    Morfologia roślin (gr. morphē = kształt, logos = nauka) – podstawowa gałąź wiedzy o roślinach. Obejmuje całość wiedzy o budowie roślin i protistach roślinopodobnych, na każdym ze stadiów rozwoju. W węższym znaczeniu obejmuje tylko wiedzę o zewnętrznej formie organizmów roślinnych.

    Rośliny (Archaeplastida Adl i in. 2005, dawne nazwy naukowe: Vegetabilia, Plantae, Phytobionta, Plastida, Primoplantae) – eukariotyczne i autotroficzne organizmy, wykorzystujące energię promieniowania słonecznego za sprawą barwników asymilacyjnych (zdarzają się wśród roślin także organizmy cudzożywne – pasożytnicze, w tym też myko-heterotroficzne, ale mają one charakter wtórny).Organografia (gr. organon = narzędzie) – dział botaniki łączący dwie dziedziny wiedzy: anatomię roślin (budowa wewnętrzna) oraz morfologię roślin (budowa zewnętrzna organizmu roślinnego). W szczególności zajmuje się roślinami wyższymi.

    Podczas gdy morfologia zajmuje się badaniem zewnętrznej budowy roślin, anatomia roślin bada ich budowę wewnętrzną.

    Morfologia roślin posiada wydzielone działy:

  • morfologia porównawcza
  • morfologia rozwojowa roślin
  • morfologia eksperymentalna roślin
  • organografia
  • Przypisy

    1. Szweykowska Alicja, Szweykowski Jerzy: Botanika t.1 Morfologia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 20-24. ISBN 83-01-13953-6.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.023 sek.