• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Morena niwalna

    Przeczytaj także...
    Erozja śnieżna lub: niwacja, erozja niwalna, erozja śniegowa - proces geologiczny degradacji powierzchni ziemi obejmujący przeobrażenie rzeźby terenu, pokrywy glebowej i stosunków wodnych, zachodzący w warunkach naturalnych, wyłącznie pod wpływem mechanicznego, niszczącego działania topniejącego i osuwającego się śniegu. Zamarzanie i rozmarzanie z towarzyszącymi temu zjawisku zmianami objętości, plastyczność oraz ześlizgiwanie się rozmarzniętych powierzchni po nierozmarzniętych we współdziałaniu z ciążeniem ziemskim (soliflukcja) są podstawą mechanizmu erozji śnieżnej. Towarzyszy temu rozdrabianie nasiąkniętego wodą materiału skalnego pod wpływem zamarzania (gelifrakcja) oraz wypłukiwanie drobin podłoża przez wodę z roztopów. W najbardziej widocznej formie zjawisko zachodzi głównie w wysokich górach i w krajach polarnych. Niwację powodują:Pole firnowe –- obszar u początku lodowca górskiego, powyżej granicy wiecznego śniegu. Najczęściej zajmuje kotliny górskie i rozległe zagłębienia. Pole firnowe jest strefą akumulacji, w której dochodzi do nagromadzania mas śnieżnych i ich stopniowego przeobrażania w firn, lód firnowy, lód lodowcowy, oraz obszarem zasilania lodowca.
    Staw – zbiornik wodny, stosunkowo płytki - pozbawiony strefy głębinowej (na całej powierzchni występuje roślinność zakorzeniona, jak w strefie przybrzeżnej), zarośnięty, zazwyczaj mniejszy od jeziora. Podobnie jak jeziora nie mają bezpośredniego połączenia z morzem. Niektóre z nich są zasilane przez wody rzeczne. Często otacza je sztuczne obwałowanie. Według Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych staw definiowany jest jako "płytki zbiornik wodny powstały przez sztuczne zatamowanie (zastawienie) rzeki, najczęściej w celu hodowli ryb".

    Morena niwalna rzeźba powierzchni terenu powstała wskutek niszczącej i budującej działalności pól firnowych i długo leżącego zamarzniętego śniegu. Jest to wał w kształcie podkowy, czasem przybierający kształt pagórka, okalający od dołu stożek usypiskowy. Przeważnie powstaje powyżej kopalnych lodowców gruzowych, związana jest z postglacjalną działalnością stoków. Powstaje wskutek erozji niwalnej przez nagromadzanie na przedpolu kotła materiału skalnego wynoszonego przez wodę w miarę topnienia zamarzniętego śniegu .

    Rzeźba powierzchni ziemi (terenu) – ukształtowanie powierzchni Ziemi powstałe na skutek działania czynników zewnętrznych, takich jak erozja, akumulacja rzeczna czy lodowcowa oraz wpływ wiatru, ewentualnie też działalność człowieka.

    Erozja niwalna prowadzi do powstawania zagłębień, które następnie wypełnia woda z roztopów, tworząc małe stawki.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Flis Jan: Szkolny słownik geograficzny. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1986. ISBN 83-020-0870-2.
    2. Wojciech Jaroszewski, Leszek Marks, Andrzej Radomski: Słownik geologii dynamicznej. Warszawa: Wydawnictwa Geologiczne, 1985. ISBN 83-220-0196-7.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Wojciech Jaroszewski, Leszek Marks, Andrzej Radomski, Słownik geologii dynamicznej, Warszawa: Wydawnictwa Geologiczne, 1985, ISBN 83-220-0196-7, OCLC 830183626.




  • Reklama

    Czas generowania strony: 0.009 sek.