• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Moklobemid

    Przeczytaj także...
    Zespół serotoninowy − stan wywołany zbyt dużą ilością serotoniny w mózgu. Najczęściej spowodowany jest interakcjami różnych substancji blokujących wychwyt zwrotny hormonu, m.in. niektórych TLPD (klomipraminy), inhibitorów MAO z SSRI, SSRI z dekstrometorfanem lub przedawkowaniem SSRI. Może też być powikłaniem augmentacji terapii SSRI węglanem litu. Może prowadzić do śmierci. Do 1999 roku stwierdzono 23 przypadki śmiertelne. Fobia społeczna (nerwica społeczna, zaburzenie lęku społecznego) — zaburzenie lękowe z grupy zaburzeń nerwicowych, często mylone z nadmierną nieśmiałością, w którym chory odczuwa lęk wobec wszystkich lub niektórych sytuacji społecznych. Lęk dotyczący kontaktów z innymi ludźmi powoduje znaczne ograniczenia życiowe u osób z tym zaburzeniem. Fobia społeczna jest jednym z najczęściej diagnozowanych zaburzeń psychicznych. Przez niektórych naukowców uznawana za chorobę cywilizacyjną.
    Tryptamina − organiczny związek chemiczny amina biogenna powszechnie występujący w organizmach żywych. In vivo jest ona syntetyzowana z tryptofanu, jako etap pośredni wytwarzania indolu oraz wielu alkaloidów.

    Moklobemidlek przeciwdepresyjny z grupy inhibitorów MAO.

    Działanie[ | edytuj kod]

    Hamuje w sposób odwracalny enzym MAO, głównie typu A. Powoduje to zahamowanie metabolizmu noradrenaliny, dopaminy i serotoniny, co prowadzi do zwiększenia ich poziomu w mózgu. W dużej dawce staje się też inhibitorem MAO typu B. Moklobemid poprawia napęd, likwidując zahamowanie obecne w depresji. Nieco później podnosi nastrój, znosi uczucie wyczerpania i zmęczenia, pomaga w koncentracji, wpływa pozytywnie na samoocenę. Działa już po pierwszym tygodniu leczenia. Metabolizowany jest w wątrobie, wydalany w postaci metabolitów. Ma krótki okres półtrwania, około 1-2 godziny.

    Inhibitory monoaminooksydazy (MAO-I, IMAO) − grupa związków stosowanych w leczeniu depresji (działające na MAO-A) i niedociśnienia tętniczego (działające na MAO-B).Zaburzenia depresyjne – zaburzenia psychiczne z grupy zaburzeń afektywnych, charakteryzujące się obniżeniem nastroju, obniżeniem napędu psychoruchowego, zaburzeniem rytmów okołodobowych i lękiem.

    Wskazania[ | edytuj kod]

    Moklobemid wydany może być tylko na receptę od lekarza. Używany jest do leczenia depresji oraz fobii społecznej. Moklobemid powinno się zażywać po posiłku, w dawkach 300–600 mg podzielonych na 2-3 dawki.

    Interakcje[ | edytuj kod]

    Moklobemid wchodzi w bardzo rozliczne interakcje i wymaga dużej ostrożności przy łączeniu z innymi lekami. Wiele leków nie może być stosowanych łącznie z tym lekiem, a czasem jest wymagana 14-dniowa przerwa pomiędzy zastosowaniem niektórych leków (np. SSRI, SNRI, mianseryną i innymi lekami przecidepresyjnymi, ponieważ stwarza to zagrożenie wystąpienia zespołu serotoninowego, który może doprowadzić do zgonu). Nie należy podawać łącznie z selegiliną, klomipraminą, tramadolem, petydyną i preparatami zawierającymi dekstrometorfan. Inhibitory MAO mogą niebezpiecznie wzmacniać działanie pochodnych tryptaminy oraz fenyloetyloaminy. Moklobemid może także nasilać działanie niektórych opioidów. Zalecane jest przyjmowanie leku po posiłkach w celu zmniejszenia prawdopodobieństwa interakcji z tyraminą. Do produktów o dużej zawartości tyraminy należą: ryby wędzone, niektóre gatunki sera, czekolada, wino, piwo, produkty drożdżowe, soja. Podczas leczenia należy unikać tych pokarmów. Przed zastosowaniem należy zawsze przeczytać ulotkę dołączoną do leku i / lub skonsultować się z lekarzem.

    Leki przeciwdepresyjne (tymoleptyki) (ATC N 06 A) − grupa leków psychoaktywnych, wywierająca terapeutyczny wpływ na podstawowe i wtórne cechy zespołu depresyjnego, w tym na chorobowe zaburzenia nastroju. Leki te znajdują również zastosowanie w leczeniu innych zaburzeń psychicznych: zaburzeń lękowych, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych, fobii społecznej, w terapii wspomagającej bólu.Dekstrometorfan (łac. Dextromethorphanum; DXM) – prawoskrętny enancjomer metorfanu używany w medycynie pod nietypową postacią bromowodorku jako lek przeciwkaszlowy.

    Ponieważ lek w depresji z zahamowaniem działa w pierwszej kolejności odhamowująco a poprawa nastroju występuje później – należy wnikliwie obserwować pacjenta w pierwszym etapie leczenia z uwagi na ryzyko samobójstwa.

    Nazwy handlowe[ | edytuj kod]

  • Aurorix ®
  • Mobemid ®
  • Mocloxil ®
  • Moklar
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Berlin I., Zimmer R., Thiede HM., Payan C., Hergueta T., Robin L., Puech AJ. Comparison of the monoamine oxidase inhibiting properties of two reversible and selective monoamine oxidase-A inhibitors moclobemide and toloxatone, and assessment of their effect on psychometric performance in healthy subjects.. „British journal of clinical pharmacology”. 6 (30), s. 805–16, grudzień 1990. PMID: 1705137. 

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Małgorzata Rzewuska: Leczenie zaburzeń psychicznych. Wyd. 3. Warszawa: PZWL, 2006. ISBN 83-200-3354-3.
  • Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

    Dopamina (łac. Dopaminum) – organiczny związek chemiczny z grupy katecholamin. Ważny neuroprzekaźnik syntezowany i uwalniany przez dopaminergiczne neurony ośrodkowego układu nerwowego.Noradrenalina, norepinefryna (łac. Norepinephrinum) – organiczny związek chemiczny z grupy katecholamin, hormon zwierzęcy, neuroprzekaźnik wydzielany w części rdzeniowej nadnerczy oraz w miejscu sinawym, zwykle razem z adrenaliną w sytuacjach powodujących stres.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    PMID (ang. PubMed Identifier, PubMed Unique Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego artykułu naukowego bazy PubMed.
    Petydyna (syn. meperydyna) – organiczny związek chemiczny, syntetyczny lek przeciwbólowy o działaniu narkotycznym, pochodna 4-fenylopiperydyny. Agonista głównie receptorów opioidowych μ , posiada właściwości odurzające i zaliczany jest do opioidów. W lecznictwie stosowany w postaci chlorowodorku.
    Samobójstwo (łac. suicidium, od sui caedere, „zabić się”) – celowe działanie mające na celu odebranie sobie życia. Samobójstwo wynika często z uczucia smutku, które w wielu przypadkach jest rezultatem zaburzeń psychicznych takich jak depresja, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, schizofrenia, alkoholizm lub uzależnienie od środków odurzających. Stresory takie jak problemy finansowe lub problemy w zakresie relacji międzyludzkich również odgrywają istotną rolę. Próby zapobiegnięcia samobójstwu obejmują ograniczenie dostępu do broni palnej, leczenie zaburzeń psychicznych, w tym uzależnienia od środków odurzających, a także poprawę sytuacji ekonomicznej.
    Inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (ang. SNRI Serotonin norepinephrine reuptake inhibitors) – grupa leków przeciwdepresyjnych o działaniu zbliżonym do SSRI. Są to inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, co oznacza iż podnoszą poziom tych neuroprzekaźników w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym. Stosowane są głównie do leczenia zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych oraz zaburzeń psychosomatycznych.
    Selegilina – organiczny związek chemiczny z grupy pochodnych fenyloetyloaminy. Stosowany w leczeniu choroby Parkinsona oraz jako lek przeciwdepresyjny (tymoleptyk). Optycznie czynny organiczny związek chemiczny, pochodna metamfetaminy zawierająca grupę propynylową przy atomie azotu; jako lek wykorzystywany jest enancjomer o konfiguracji R.
    Opioidy – grupa substancji działających na receptory opioidowe, wliczając naturalnie występujące w ludzkim organizmie peptydy, (endorfiny, dynorfiny, enkefaliny) oraz leki opioidowe. Najważniejsze substancje opioidowe to: kodeina, morfina, heroina. Są one zaliczane także do opiatów ze względu na ich naturalne pochodzenie roślinne. Kodeina i morfina są szeroko stosowane w medycynie jako narkotyczne środki w zwalczaniu silnego bólu. Najczęściej są one stosowane gdy inne leki opioidowe (słabsze) nie dają efektu. Morfina najczęściej stosowana jest przy i po zabiegach operacyjnych oraz w bólach nowotworowych u pacjentów w stanie agonii, kodeina natomiast jest stosowana jako substytut morfiny (środek zastępczy) o podobnym do niej działaniu, lecz około dwukrotnie słabszym. Heroina ze względu na silne właściwości uzależniające jest substancją nielegalną z wyjątkiem stosowania w Anglii w przypadkach nieskuteczności morfiny.
    Mianseryna – organiczny związek chemiczny, pochodna piperazynoazepiny. Stosowana jako lek psychotropowy w leczeniu depresji. Należy do czteropierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, do grupy NaSSA wraz z mirtazapiną.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.893 sek.