Model ekonomiczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Model ekonomiczny – jest to uproszczony obraz rzeczywistości ekonomicznej.

Model Baumola-Allaisa-Tobina (BAT) – model ekonomiczny, w którym zasoby środków pieniężnych zachowują się podobnie jak zapasy. Jest adaptacją modelu ekonomicznej wielkości dostawy - EOQ (economic order quantity) dla potrzeb zasobów środków pieniężnych.Przeciętne wynagrodzenie – średnia płaca (w danym kraju, sektorze gospodarki, przedsiębiorstwie). Przeciętne wynagrodzenie oblicza się, dzieląc wynagrodzenia naliczone za okres sprawozdawczy przez liczbę pracowników, z wyłączeniem osób przebywających na urlopie macierzyńskim.

Model ekonomiczny stosuje się, aby uzyskać uproszczony, ale przejrzysty obraz rzeczywistości. Próba przedstawienia całej rzeczywistości gospodarczej jest bezcelowa i z góry skazana na niepowodzenie ze względu na nieskończoną ilość szczegółów.

Założenia upraszczające modelu ekonomicznego mogą dotyczyć każdej kwestii:

  • np. zarobków społeczeństwa (każdy obywatel ma pensję równą średniej krajowej),
  • polityki zagranicznej państwa (państwo nie utrzymuje żadnych stosunków ekonomicznych z zagranicą)
  • czy podstawowych kategorii ekonomicznych jak cena: (cena za daną usługę nie zmieni się w przeciągu dwóch lat) lub inflacja (w przeciągu dwóch lat będzie utrzymywać się na stałym poziomie).
  • Model ekonomiczny może mieć różne formy. Można go przedstawić za pomocą słów, wykresów czy układów równań matematycznych.

    Inflacja – proces wzrostu przeciętnego poziomu cen w gospodarce. Skutkiem tego procesu jest spadek siły nabywczej pieniądza krajowego.Model wzrostu Solowa (także model Solowa-Swana) – to prosty makroekonomiczny egzogeniczny model wzrostu, posługujący się funkcją produkcji uzależniającą wielkość produkcji od ilości zużywanych czynników produkcji (pracy, kapitału i stanu technologii). Wykorzystywaną funkcją może być np. funkcja Cobba-Douglasa lub funkcja produkcji CES.

    Przykładem najprostszego ekonomicznego modelu matematycznego może być model popytu na dobro – popyt na dobro zależy tylko od ceny tego dobra. Wówczas zależność tę zapiszemy w postaci równania: które odczytujemy następująco popyt jest funkcją ceny.

    Modele ekonomiczne

  • model dochodu permanentnego
  • model dyfuzji
  • model hierarchii efektów
  • model IS-LM
  • model jednostopniowej preferencji
  • model wzrostu Solowa (zobacz:Robert Solow)
  • model Baumola-Allaisa-Tobina (BAT)




  • Reklama