• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Mniszek pospolity



    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5 [6]
    Przeczytaj także...
    Phoma Sacc. (foma) – rodzaj grzybów z klasy Dothideomycetes. Należą do niego bardzo liczne gatunki, większość z nich to pasożyty, a wśród nich są grzyby naporostowe.Polifenole – organiczne związki chemiczne z grupy fenoli, zawierające przynajmniej dwie grupy hydroksylowe przyłączone do pierścienia aromatycznego. Polifenole występują naturalnie w roślinach. Wiele z nich wykazuje silne działanie przeciwutleniające i zmniejsza szansę wystąpienia chorób układu krwionośnego i raka. Polifenole dzielą się na hydrolizowalne taniny (estry kwasu galusowego i sacharydów) oraz fenylopropanoidy, takie jak flawonoidy i ligniny. Największą i najlepiej poznaną grupą związków polifenolowych są flawonoidy.

    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH



    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. P.F. Stevens: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
    2. Taraxacum officinale (L.) Weber ex F.H.Wigg.. W: The Plant List (2013). Version 1.1. [on-line]. [dostęp 2015-02-16].
    3. Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski: Słownik botaniczny : Mniszek. Mniszek lekarski. Wyd. II, zmienione i uzupełnione. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003, s. 351. ISBN 83-214-1305-6.
    4. Taraxacum officinale F.H. Wigg.. W: Tropicos.org [on-line]. Missouri Botanical Garden. [dostęp 2015-02-21].
    5. Taraxacum officinale F.H.Wigg.. W: The International Plant Names Index [on-line]. International Plant Names Index. [dostęp 2015-02-14].
    6. Tadeusz Tacik: Taraxacum Wiggers, Mniszek (Dmuchawiec). W: Flora Polska. Adam Jasiewicz (red.). Warszawa, Kraków: PAN, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1980, s. 82-85.
    7. Jan Kirschner, Jan Štěpánek. Typification of Leontodon taraxacum L. (≡ Taraxacum officinale F.H. Wigg.) and the generic name Taraxacum: A review and a new typification proposal. „Taxon”. 60, 1, s. 216-220, 2011. [zarchiwizowane z adresu 2015-09-24]. 
    8. Taraxacum sect. Taraxacum. W: Flora of China [on-line]. eFloras.org. [dostęp 2015-02-16].
    9. The Plant List. [dostęp 2014-11-20].
    10. Taraxacum campylodes G.E. Haglund. GBIF. [dostęp 2015-02-14].
    11. Luc Brouillet: Taraxacum F. H. Wiggers, Prim. Fl. Holsat. 56. 1780. W: Flora of North America [on-line]. eFloras.org. [dostęp 2015-02-16].
    12. Bohumil Trávníček, Radim J. Vašut. Notes on the genus Taraxacum in Slovakia. I. Taraxacum sect. Hamata: a new group of dandelions in Slovakia. „Biologia”. 66, 4, s. 595-603, 2011. DOI: 10.2478/s11756-011-0058-6. 
    13. Luděk Záveský, Vlasta Jarolímová, Jan Štěpánek. Nuclear DNA content variation within the genus Taraxacum (Asteraceae). „Folia Geobotanica”. 40, 1, s. 91-104, 2005. 
    14. Lenka Martonfiova. Comparison of breeding behaviour of Taraxacum sect. Ruderalia and Taraxacum sect. Erythrosperma ( Asteraceae ). „Thaiszia – J. Bot.”. 21, s. 177-184,, 2011. 
    15. Clive A. Stace: Taksonomia roślin i biosystematyka. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1993, s. 204-206. ISBN 83-01-11251-4.
    16. C. Flann: Taraxacum sect. Ruderalia Kirschner, H.Øllg. & Štěpánek. W: Global Compositae Checklist [on-line]. 2009+. [dostęp 2015-03-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-21)].
    17. Jan Kirschner, Jan Štěpánek, Clonality as a part of the evolution process inTaraxacum, „Folia Geobotanica et Phytotaxonomica”, 29 (2), 1994, s. 265–275, DOI10.1007/BF02803800, ISSN 0015-5551 [dostęp 2019-08-28] (ang.).
    18. Taxon: Taraxacum officinale F. H. Wigg. aggr.. W: Germplasm Resources Information Network (GRIN) [on-line]. [dostęp 2014-11-20].
    19. Taraxacum the section Vulgaria (szw.). W: Den virtuella floran [on-line]. Naturhistoriska riksmuseet. [dostęp 2015-02-20].
    20. Dana M. Bergstrom, Pete Convey, A.H.L. Huiskes: Trends in Antarctic Terrestrial and Limnetic Ecosystems: Antarctica as a Global Indicator. Springer Science & Business Media, 2007, s. 2006-2007. ISBN 1-4020-5277-4.
    21. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 513-515. ISBN 83-01-12218-8.
    22. S.M. Stewart-Wade, S. Neumann, L.L. Collins, G.J. Boland. The biology of Canadian weeds. 117.Taraxacum officinaleG.H. Weber ex Wiggers. „Canadian Journal of Plant Science”. 82 (4), s. 825–853, 2002. DOI: 10.4141/P01-010. ISSN 0008-4220 (ang.). 
    23. L.J. Gier, Ralph M. Burress. Anatomy of Taraxacum Officinale 'Weber'. „Transactions of the Kansas Academy of Science (1903-)”. 45, s. 94-97, 1942. 
    24. SPECIES: Taraxacum officinale (ang.). W: Fire Effects Information System (FEIS) [on-line]. USDA Forest Service. [dostęp 2015-02-21].
    25. Taraxacum officinale complex (dandelion). W: Invasive Species Compendium [on-line]. cabi.org. [dostęp 2015-02-27].
    26. František Činčura, Viera Feráková, Jozef Májovský, Ladislav Šomšák, Ján Záborský: Pospolite rośliny środkowej Europy. Jindřich Krejča, Magdaléna Záborská (ilustracje). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo rolnicze i Leśne, 1990, s. 306-307. ISBN 83-09-01473-2.
    27. Jan Cebrat: Atlas anatomii roślin. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu, 2007, s. 677, 854. ISBN 978-83-60574-065.
    28. Ботаника. Основы структурной ботаники и систематики высших растений. Г.И. Барабаш, Г.М. Камаева (red.). Издательско – полиграфический центр Воронежского государственного университета, 2011, s. 17. (ros.)
    29. Władysław Kulpa: Nasionoznawstwo chwastów. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1988, s. 277-278. ISBN 83-09-01385-X.
    30. Zofia Demianowicz: Rośliny miododajne. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1953, s. 122.
    31. Zbigniew Podbielkowski, Maria Podbielkowska: Przystosowania roślin do środowiska. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1992, s. 491, 495. ISBN 83-02-04299-4.
    32. Cathal Cummins, Madeleine Seale, Alice Macente, Daniele Certini, Enrico Mastropaolo, Ignazio Maria Viola, Naomi Nakayama. A separated vortex ring underlies the flight of the dandelion. „Naturevolume”. 562, s. 414–418, 2018. 
    33. Helena Domańska: Chwasty i ich zwalczanie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1980, s. 242.
    34. Włodzimierz Tymrakiewicz: Atlas chwastów. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1962, s. 332.
    35. F.M. Muller: Seedlings of the North-Western European Lowland: A flora of seedlings. Wageningen: Centre for Agricultural Publishing and Documentation, 1978, s. 223.
    36. Marian Nowiński: Chwasty łąk i pastwisk. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1970, s. 26, 141-142, 181-185, 230.
    37. Inge C.Q. Tas, Peter J. Van Dijk. Crosses between sexual and apomictic dandelions (Taraxacum). I. The inheritance of apomixis. „Heredity”. 83 (6), s. 707–714, 1999. DOI: 10.1046/j.1365-2540.1999.00619.x. ISSN 0018067X (ang.). 
    38. Alois Honek, Zdenka Martinkova, Pavel Saska. Post-dispersal predation of Taraxacum officinale (dandelion) seed. „Journal of Ecology”. 93 (2), s. 345–352, 2005. DOI: 10.1111/j.1365-2745.2005.00987.x. ISSN 0022-0477 (ang.). 
    39. P. van Baarlen, P.J. van Dijk, R.F. Hoekstra i inni. Meiotic recombination in sexual diploid and apomictic triploid dandelions (Taraxacum officinale L.). „Genome”. 43 (5), s. 827–35, 2000. PMID: 11081973 (ang.). 
    40. M.H. Verduijn, P.J. Van Dijk, J.M.M. Van Damme. The role of tetraploids in the sexual–asexual cycle in dandelions (Taraxacum). „Heredity”. 93 (4), s. 390–398, 2004. DOI: 10.1038/sj.hdy.6800515. ISSN 0018-067X (ang.). 
    41. Warto zauważyć, że jest to sytuacja wyjątkowa – u roślin mutacje w genach kontrolujących mejozę są recesywne, a osobniki będące ich nosicielami zwykle są sterylne.
    42. P.J. van Dijk. Formation of Unreduced Megaspores (Diplospory) in Apomictic Dandelions (Taraxacum officinale, s.l.) Is Controlled by a Sex-Specific Dominant Locus. „Genetics”. 166 (1), s. 483–492, 2004. DOI: 10.1534/genetics.166.1.483. ISSN 0016-6731 (ang.). 
    43. J. Hughes, A.J. Richards. Isozyme inheritance in diploid Taraxacum hybrids. „Heredity”. 54 (2), s. 245–249, 1985. DOI: 10.1038/hdy.1985.32. ISSN 0018-067X (ang.). 
    44. Jennifer C. Lyman, Norman C. Ellstrand. Clonal diversity in taraxacum officinale (compositae), an apomict. „Heredity”. 53 (1), s. 1–10, 1984. DOI: 10.1038/hdy.1984.58. ISSN 0018-067X (ang.). 
    45. Katherine Esau: Anatomia roślin. Warsza: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1973, s. 416.
    46. Zbigniew Nawara: Rośliny łąkowe. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2006, s. 173-174. ISBN 978-83-7073-397-1.
    47. Eliza Lamer-Zarawska, Barbara Kowal-Gierczak, Jan Niedworok (red.): Fitoterapia i leki roślinne. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2007, s. 291. ISBN 978-83-200-3401-1.
    48. Lourdes Rodriguez-Fragoso, Jorge Reyes-Esparza, Scott W. Burchiel, Dea Herrera-Ruiz i inni. Risks and benefits of commonly used herbal medicines in Mexico. „Toxicology and Applied Pharmacology”. 227 (1), s. 125–135, 2008. DOI: 10.1016/j.taap.2007.10.005. ISSN 0041008X (ang.). 
    49. Leonidas Świejkowski: Rośliny lecznicze występujące w stanie dzikim. Kraków: Wydawnictwo Polskiego Związku Zielarskiego, 1950, s. 355-356.
    50. D. Wahler, C.S. Gronover, C. Richter, F. Foucu i inni. Polyphenoloxidase Silencing Affects Latex Coagulation in Taraxacum Species. „Plant physiology”. 151 (1), s. 334–346, 2009. DOI: 10.1104/pp.109.138743. ISSN 0032-0889 (ang.). 
    51. W Kisiel, B Barszcz. Further sesquiterpenoids and phenolics from Taraxacum officinale. „Fitoterapia”. 71 (3), s. 269–273, 2000. DOI: 10.1016/S0367-326X(99)00158-6. ISSN 0367326X (ang.). 
    52. Katrin Schütz, Reinhold Carle, Andreas Schieber. Taraxacum–A review on its phytochemical and pharmacological profile. „Journal of Ethnopharmacology”. 107 (3), s. 313–323, 2006. DOI: 10.1016/j.jep.2006.07.021. ISSN 03788741 (ang.). 
    53. Teresa Lewkowicz-Mosiej: Rośliny lecznicze. Leksykon. Warszawa: Świat Książki, 2012, s. 203-204. ISBN 978-83-7799557-0.
    54. Christine A. Williams, Fiona Goldstone, Jenny Greenham. Flavonoids, cinnamic acids and coumarins from the different tissues and medicinal preparations of Taraxacum officinale. „Phytochemistry”. 42 (1), s. 121–127, 1996. DOI: 10.1016/0031-9422(95)00865-9. ISSN 00319422 (ang.). 
    55. Liben Liu, Huanzhang Xiong, Jiaqi Ping, Yulin Ju i inni. Taraxacum officinale protects against lipopolysaccharide-induced acute lung injury in mice. „Journal of Ethnopharmacology”. 130 (2), s. 392–397, 2010. DOI: 10.1016/j.jep.2010.05.029. ISSN 03788741. PMID: 20510343 (ang.). 
    56. Yoon-Jeoung Koh, Dong-Soo Cha, Je-Sang Ko, Hyun-Jin Park i inni. Anti-Inflammatory Effect of Taraxacum officinale Leaves on Lipopolysaccharide-Induced Inflammatory Responses in RAW 264.7 Cells. „Journal of Medicinal Food”. 13 (4), s. 870–878, 2010. DOI: 10.1089/jmf.2009.1249. ISSN 1096-620X (ang.). 
    57. Tomoyoshi Akashi, Tetsuo Furuno, Takeyoshi Takahashi, Shin-Ichi Ayabe. Biosynthesis of triterpenoids in cultured cells, and regenerated and wild plant organs of Taraxacum officinale. „Phytochemistry”. 36 (2), s. 303–308, 1994. DOI: 10.1016/S0031-9422(00)97065-1. ISSN 00319422 (ang.). 
    58. M. Amin Mir, S.S. Sawhney, M.M.S. Jassal. Qualitative and quantitative analysis of phytochemicals of Taraxacum officinale. „Wudpecker Journal of Pharmacy and Pharmacology”. 2 (1), s. 01-05, 2013 (ang.). 
    59. Marcus T. Brock, Cynthia Weinig, Candace Galen. A comparison of phenotypic plasticity in the native dandelion Taraxacum ceratophorum and its invasive congener T. officinale. „New Phytologist”. 166 (1), s. 173–183, 2005. DOI: 10.1111/j.1469-8137.2004.01300.x. ISSN 0028646X (ang.). 
    60. M.T. Brock, C. Galen. Drought tolerance in the alpine dandelion, Taraxacum ceratophorum (Asteraceae), its exotic congener T. officinale, and interspecific hybrids under natural and experimental conditions. „American Journal of Botany”. 92 (8), s. 1311–1321, 2005. DOI: 10.3732/ajb.92.8.1311. ISSN 0002-9122 (ang.). 
    61. Marco A. Molina-Montenegro, Josep Peñuelas, Sergi Munné-Bosch, Jordi Sardans. Higher plasticity in ecophysiological traits enhances the performance and invasion success of Taraxacum officinale (dandelion) in alpine environments. „Biological Invasions”. 14 (1), s. 21–33, 2011. DOI: 10.1007/s10530-011-0055-2. ISSN 1387-3547 (ang.). 
    62. Andrzej Nienartowicz, Agnieszka Piernik: 1340 *Śródlądowe słone łąki, pastwiska i szuwary (Glauco-Puccinellietalia, część – zbiorowiska śródlądowe). W: Poradniki ochrony siedlisk i gatunków Natura 2000 – podręcznik metodyczny. Jacek Herbich (red.). T. 1: Siedliska morskie i przybrzeżne, nadmorskie i śródlądowe solniska i wydmy. Warszawa: Ministerstwo Środowiska, 2004, s. 102. ISBN 83-86564-43-1. (pol.)
    63. Maria Grynia (red.): Łąkarstwo. Poznań: Wydawnictwo Akademii Rolniczej w Poznaniu, 1995, s. 221, 269-270. ISBN 83-86363-02-9.
    64. Barbara Sudnik-Wójcikowska: Rośliny synantropijne. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2011, s. 24. ISBN 978-83-7073-514-2.
    65. Stanisław Włodarczyk: Botanika łąkarska. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1984, s. 156. ISBN 83-09-00163-0.
    66. Krzysztof Jonko: Motyle Europy. W: lepidoptera.eu [on-line]. [dostęp 2015-03-04].
    67. Zdenka Martinková, Alois Honěk. Contrast adaptation to time constraints on development of two pre-dispersal predators of dandelion (Taraxacum officinale) seed. „Biologia”. 63 (3), 2008. DOI: 10.2478/s11756-008-0055-6. ISSN 1336-9563 (ang.). 
    68. Alois Honek, Zdenka Martinkova. Pre-dispersal predation of Taraxacum officinale (dandelion) seed. „Journal of Ecology”. 93 (2), s. 335–344, 2005. DOI: 10.1111/j.1365-2745.2005.00986.x. ISSN 0022-0477 (ang.). 
    69. Walter Soares Leal, Mikio Ono, Makoto Hasegawa, Masaaki Sawada. Kairomone from dandelion,Taraxacum officinale, attractant for scarab beetle Anomala octiescostata. „Journal of Chemical Ecology”. 20 (7), s. 1697–1704, 1994. DOI: 10.1007/BF02059891. ISSN 0098-0331 (ang.). 
    70. Lilian E. Hawker, R.W. Harrison, Valerie O. Nicholls, Angela M. Ham. Studies on vesicular-arbuscular endophytes. „Transactions of the British Mycological Society”. 40 (3), s. 375–IN4, 1957. DOI: 10.1016/S0007-1536(57)80035-7. ISSN 00071536 (ang.). 
    71. A.C. Gange, V.K. Brown, G. S. Sinclair. Reduction of black vine weevil larval growth by vesicular-arbuscular mycorrhizal infection. „Entomologia Experimentalis et Applicata”. 70 (2), s. 115–119, 1994. DOI: 10.1111/j.1570-7458.1994.tb00739.x. ISSN 00138703 (ang.). 
    72. Malcolm Storey: Taraxacum officinale agg. (dandelion). W: BioInfo [on-line]. [dostęp 2015-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-23)].
    73. Antonina Rumińska (red.): Poradnik plantatora ziół. Poznań: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1991, s. 273-276. ISBN 83-09-01544-5.
    74. Plant parasites of Europe. [dostęp 2018-03-17].
    75. Wiesław Mulenko, Tomasz Majewski, Małgorzata Ruszkiewicz-Michalska: A preliminary checklist of micromycetes in Poland. Wstępna lista grzybów mikroskopijnych Polski. Kraków: W. Szafer. Institute of Botany, PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-75-4.
    76. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
    77. Class XA Polygono arenastri-Poëtea annuae Rivas-Martínez 1975 corr. Rivas-Martínez et al. 1991. W: Vegetation of the Czech Republic [on-line]. Veretation Science Group. [dostęp 2015-02-25].
    78. Jan Marek Matuszkiewicz: Zespoły leśne Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001, s. 167, 221, 271. ISBN 83-01-13401-1.
    79. A.J. Richards. The origin of Taraxacum agamospecies. „Botanical Journal of the Linnean Society”. 66, 3, s. 189–211, 1973. DOI: 10.1111/j.1095-8339.1973.tb02169.x. 
    80. Teresa Wielgosz: Wielka księga ziół polskich. Poznań: Publicat S.A., 2008. ISBN 978-83-245-9538-9.
    81. Adam Paluch: Świat roślin w tradycyjnych praktykach wsi polskiej. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 1984, s. 89.
    82. Ireneusz R. Moraczewski, Barbara Sudnik-Wójcikowska, Bożena Dubielecka, Lucjan Rutkowski, Kazimierz A. Nowak, Wojciech Borkowski, Halina Galera: Flora ojczysta – gatunki pospolite, chronione, ciekawe... (CD-ROM: Atlas roślin, słownik botaniczny i multimedialne klucze do oznaczania). Warszawa: Wydawnictwo Stigma, 2000. (pol.)
    83. Krzysztof Kluk: Dykcyonarz roślinny. T. II. Warszawa: 1808, s. 78.
    84. Taraxacum dens-leonis. W: The Plant List (2013). Version 1.1. [on-line]. [dostęp 2015-02-25].
    85. Claire Kowalchik, William H. Hylton, Anna Carr: Rodale's illustrated encyclopedia of herbs. Emmaus: Rodale Press, 1987, s. 141. ISBN 0-87857-699-1.
    86. Marian Rejewski: Pochodzenie łacińskich nazw roślin polskich. Warszawa: 1996, s. 115, 153. ISBN 83-05-12868-7.
    87. Dietrich Frohne: Leksykon roślin leczniczych. Wrocław: MedPharm Polska, 2010, s. 495-496. ISBN 978-83-60466-40-7.
    88. Ziołolecznictwo. Poradnik dla lekarzy. Aleksander Ożarowski (red.). Wyd. 3. Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1982, s. 257-259. ISBN 83-200-0640-6.
    89. Sophia Sigstedt, Carla Hooten, Manika Callewaert, Aaron Jenkins i inni. Evaluation of aqueous extracts of Taraxacum officinale on growth and invasion of breast and prostate cancer cells. „International Journal of Oncology”, 2008. DOI: 10.3892/ijo.32.5.1085. ISSN 1019-6439. PMID: 18425335 (ang.). 
    90. Koo HN, Hong SH, Song BK, Kim CH, Yoo YH, Kim HM. Taraxacum officinale induces cytotoxicity through TNF-alpha and IL-1alpha secretion in Hep G2 cells.. „Life Sci”. 74 (9), s. 1149-1157, 2004. PMID: 14687655 (ang.). 
    91. Hye-Jin Jeon, Hyun-Jung Kang, Hyun-Joo Jung, Young-Sook Kang i inni. Anti-inflammatory activity of Taraxacum officinale. „Journal of Ethnopharmacology”. 115 (1), s. 82–88, 2008. DOI: 10.1016/j.jep.2007.09.006. ISSN 03788741 (ang.). 
    92. Kim H.M., Shin H.Y., Lim K.H., Ryu S.T., Shin T.Y., Chae H.J. et al.. Taraxacum officinale inhibits tumor necrosis factor-alpha production from rat astrocytes.. „Immunopharmacol Immunotoxicol”. 22 (3), s. 519-530, 2000. DOI: 10.3109/08923970009026009. PMID: 10946829 (ang.). 
    93. Zhang X., Xiong H., Li H., Cheng Y.. Protective effect of taraxasterol against LPS-induced endotoxic shock by modulating inflammatory responses in mice.. „Immunopharmacol Immunotoxicol”. 36 (1), s. 11-16, 2014. DOI: 10.3109/08923973.2013.861482. PMID: 24286370 (ang.). 
    94. Zhang X., Xiong H., Liu L.. Effects of taraxasterol on inflammatory responses in lipopolysaccharide-induced RAW 264.7 macrophages.. „J Ethnopharmacol”. 141 (1), s. 206-211, 2012. DOI: 10.1016/j.jep.2012.02.020. PMID: 22366673 (ang.). 
    95. Barbara Kuźnicka, Maria Dziak: Zioła i ich zastosowanie. Historia i współczesność. Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1979, s. 104-106. ISBN 83-200-0052-1.
    96. Romuald Czerpak, Agata Jabłońska-Trypuć: Roślinne surowce kosmetyczne. Wrocław: MedPharm Polska, 2008, s. 111. ISBN 978-83-60466-58-2.
    97. „111207, Dandelion greens, raw” [Scientific Name: Taraxacum officinale]. „USDA National Nutrient Database for Standard Reference, Release 28, full version”, wrzesień 2015, wersja poprawiona maj 2016. Departament Rolnictwa Stanów Zjednoczonych (USDA) (ang.).  (zob. zarchiwizowany wyciąg HTML).
    98. USDA National Nutrient Database for Standard Reference, Release 21''), Dandelion greens, raw Nutrition Facts & Calories, [w:] Self Nutrition Data [online], Condé Nast. [dostęp 2017-03-10].!!!
    99. Dietary Reference Intakes Tables and Application. Institute of Health. The National Academies of Sciences, Engineering, and Medicine. (ang.)
    100. Łukasz Łuczaj: Dzikie rośliny jadalne Polski. Krosno: Chemigrafia, 2004, s. 138-139. ISBN 83-904633-6-9.
    101. Bohumir Hlava, Dagmar Lanska: Rośliny przyprawowe. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1983, s. 34. ISBN 83-09-00456-7.
    102. Domowy wyrób win. [dostęp 2009-01-11].
    103. Chris Milliken: British Soft Drinks Since 1960. University of Cambridge, 2007. (ang.)
    104. Wera Sztabowa: Krupnioki i moczka, czyli gawędy o śląskiej kuchni. Katowice: Wydawnictwo Śląsk, 1990. ISBN 83-216-0935-X.
    105. Syrop z mniszka lekarskiego. W: Lista produktów tradycyjnych [on-line]. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi. [dostęp 2015-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)].
    106. Mieczysław Lipiński: Pożytki pszczele. Zapylanie i miododajność roślin. Warszawa: Powszechne Wydawnictwo Rolnicze i Leśne sp. z o.o., 2010, s. 150. ISBN 978-83-09-99024-6.
    107. Mieczysław Lipiński: Pożytki pszczele. Zapylanie i miododajność roślin. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1958, s. 133, 159.
    108. Anna Mazerant: Mała księga ziół. Warszawa: Inst. Wyd. Zw. Zawodowych, 1990. ISBN 83-202-0810-6.
    109. Ernest Klapp: Łąki i pastwiska. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1962, s. 397.
    110. Petrova S., Yurukova L., Velcheva I.. Taraxacum officinale as a biomonitor of metals and toxic elements (Plovdiv, Bulgaria). „Bulgarian Journal of Agricultural Science”. 19 (2), s. 241-247, 2013 (ang.). 
    111. R Djingova, I Kuleff, I Penev, B Sansoni. Bromine, copper, manganese and lead content of the leaves of Taraxacum officinale (dandelion). „Science of The Total Environment”. 50, s. 197–208, 1986. DOI: 10.1016/0048-9697(86)90361-X. ISSN 00489697 (ang.). 
    112. I. Kuleff, R. Djingova. The dandelion (Taraxacum officinale) ? A monitor for environmental pollution?. „Water, Air, and Soil Pollution”. 21 (1-4), s. 77–85, 1984. DOI: 10.1007/BF00163613. ISSN 0049-6979 (ang.). 
    113. Ligocki Marek, Zofia Tarasewicz, Anisko M.. The common dandelion (Taraxacum officinale) as an indicator of anthropogenic toxic metal pollution of environment. „Acta Scientiarum Polonorum. Zootechnica”. 10 (4), s. 73-82, 2011 (ang.). 
    114. Dariusz Kaźmierczyk: Mniszek lekarski dla zuchwałych (pol.). W: Kuchnia – magazyn dla smakoszy [on-line]. Gazeta.pl, 2014-04-04. [dostęp 2015-03-12].
    115. Одуванчик лекарственный (ros.). Народные способы лечения травами. [dostęp 2015-03-12].
    116. E.L. Oxlade, P.E. Clifford. Experiments in geotropism. „Journal of Biological Education”. 15 (2), s. 137–142, 1981. DOI: 10.1080/00219266.1981.9654359. ISSN 0021-9266 (ang.). 
    117. E.L. Oxlade, P.E. Clifford. The versatile dandelion. „Journal of Biological Education”. 33 (3), s. 125–129, 1999. DOI: 10.1080/00219266.1999.9655650. ISSN 0021-9266 (ang.). 
    118. Bronisław Kochmański: Kalendarz fenologiczny w zakresie szkolnej biologii środowiskowej. Poradnik dydaktyczny. Rzeszów: Instytut Kształcenia Nauczycieli im. Wł. Spasowskiego, 1983, s. 19.
    119. Taraxacum officinale – Webb.. W: Plants For A Future [on-line]. [dostęp 2015-02-27].
    120. J. Motyka, T. Panycz: Rośliny lecznicze i przemysłowe w Polsce. Lwów – Warszawa: Książnica Atlas, 1936, s. 309-311.
    121. Letchamo W., Gosselin A.. Light, temperature and duration of storage govern the germination and emergence of Taraxacum officinale seed. „Journal of Horticultural Science”. 71 (3), s. 373-377, 1996. DOI: 10.1080/14620316.1996.11515416. ISSN 0022-1589. 
    122. H. Mann, P.B. Cavers. The regenerative capacity of root cuttings ofTaraxacum officinaleunder natural conditions. „Canadian Journal of Botany”. 57 (17), s. 1783–1791, 1979. DOI: 10.1139/b79-221. ISSN 0008-4026 (ang.). 
    123. Carolin Richter, Mareike E. Dirks, Christian Schulze Gronover, Dirk Prüfer i inni. Silencing and Heterologous Expression ofppo-2Indicate a Specific Function of a Single Polyphenol Oxidase Isoform in Resistance of Dandelion (Taraxacum officinale) AgainstPseudomonas syringaepv.tomato. „Molecular Plant-Microbe Interactions”. 25 (2), s. 200–210, 2012. DOI: 10.1094/MPMI-04-11-0082. ISSN 0894-0282 (ang.). 
    124. Johns Lois J.. Purification and partial characterization of a carlavirus from Taraxacum officinale. „Phytopathology”. 72 (9), s. 1239-1242, 1982 (ang.). 
    125. Ula Zaborowska: Mniszek – chwast uparty. W: Smaki Życia [on-line]. [dostęp 2015-02-27].
    126. Rafał Okułowicz: Chwasty i mech na trawniku. W: trawy.info [on-line]. [dostęp 2015-02-27].
    127. Kristin M. Hacault, Rene C. Van Acker. Emergence timing and control of dandelion (Taraxacum officinale) in spring wheat. „Weed Science”. 54 (1), s. 172–181, 2006. DOI: 10.1614/WS-05-083R.1. ISSN 0043-1745 (ang.). 
    128. John W. Gronwald, Kathryn L. Plaisance, Bryan A. Bailey. Effects of the fungal protein Nep1 and Pseudomonas syringae on growth of Canada thistle (Cirsium arvense), common ragweed (Ambrosia artemisiifolia), and common dandelion (Taraxacum officinale). „Weed Science”. 52 (1), s. 98–104, 2004. DOI: 10.1614/ws-03-021R. ISSN 0043-1745 (ang.). 
    129. Laverty T., Hiemstra H.. Effect of flowering dandelion as a competitor to flowers of fruit trees for pollen-collecting honey bees in Ontario. „Proceedings of the Entomological Society of Ontario”. 129, s. 3-8, 1998. ISSN 0071-0768 (ang.). 
    130. Richard Webster: Magia drzew i kwiatów. Warszawa: Klub dla Ciebie, 2010, s. 75, 167, 276, 285. ISBN 978-83-258-0176-2.
    131. Władysław Szafer: Kwiaty w ołtarzu Wita Stwosza, w: „Kwiaty w naturze i sztuce”, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1958, s. 102-117
    132. Dmuchawiec nowym logo krakowskiego lotniska w Balicach. W: wnp.pl [on-line]. [dostęp 2015-02-21].
    133. Dmuchawiec – nowym symbolem lotniska w Balicach. W: wiadomosci24.pl [on-line]. [dostęp 2015-02-21].
    134. Anna Sieradzka: Peleryna, tren i konfederatka: o modzie i sztuce polskiego modernizmu. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1991, s. 109. ISBN 83-04-02453-5.
    135. Zofia Włodarczyk: Rośliny biblijne. Leksykon. Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera PAN, 2011. ISBN 978-83-89648-98-3.
    136. Tadeusz Gadacz, Bogusław Milerski: Religia: encyklopedia. Tom 8. Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 488. ISBN 83-01-13414-3.
    137. Scott Cunningham: Encyklopedia magicznych roślin. Białystok: Studio Astropsychologii, 2009, s. 186. ISBN 978-83-7377-352-3.
    138. Календарь рыболова. W: М.С. Калугин: Справочник рыболова. Woroneż: Kommuna, 1989, s. 381. (ros.)
    139. Ray Bradbury: Conversations with Ray Bradbury. Univ. Press of Mississippi, 2004, s. XIX. ISBN 1-57806-641-7.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Taraxacum sect. Ruderalia Kirschner, H.Øllg. & Štěpánek. Global Compositae Checklist. [w tabeli 'Browse Names' wykaz gatunków apomiktycznych z sekcji]
  • Taraxacum the section Vulgaria (szw.). W: Den virtuella floran [on-line]. Naturhistoriska riksmuseet. [dostęp 2015-02-20]. [mapa zasięgu sekcji Vulgaria (syn. Ruderalia)]
  • Kwas askorbinowy, witamina C (INN: Acidum ascorbicum, E300) – organiczny związek chemiczny z grupy witamin, pochodna glukozy o wzorze sumarycznym C6H8O6, przeciwutleniacz stosowany jako dodatek do żywności. W warunkach standardowych jest białym, krystalicznym ciałem stałym. Dobrze rozpuszcza się w wodzie, roztwór ma odczyn kwasowy.The Rolling Stones [ðɘ rɘʊlɪŋ stɘʊnz] – brytyjski zespół rockowy, założony 12 lipca 1962 w Londynie. Są czwartym zespołem rockowym z największą liczbą sprzedanych wydawnictw muzycznych w historii. Łącznie sprzedali ok. 250 milionów egzemplarzy albumów na całym świecie.


    Podstrony: [1] [2] [3] [4] 5 [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Glistnik jaskółcze ziele (Chelidonium majus L.) – gatunek byliny z rodziny makowatych (Papaveraceae). Jedyny przedstawiciel monotypowego rodzaju glistnik (Chelidonium). Jest rozpowszechniony w strefie klimatu umiarkowanego w Eurazji, poza tym zawleczony został także na inne kontynenty. W Polsce jest pospolity na całym obszarze. Roślina ma długą tradycję zastosowań leczniczych, sięgającą starożytności. Zawiera liczne alkaloidy działające rozkurczowo na mięśnie gładkie, poza tym preparaty z ziela działają żółciopędnie, przeciwbakteryjnie, uspokajająco, przeciwbólowo. Charakterystyczny, żółto-pomarańczowy sok mleczny używany jest w lecznictwie ludowym do usuwania kurzajek. W ostatnich latach stosowanie ziela glistnika i jego alkaloidów w lecznictwie jest ograniczane z powodu potwierdzenia hepatotoksyczności.
    Rośliny lecznicze - najczęściej rośliny lądowe, zawierające substancje czynne, stosowane w medycynie i ziołolecznictwie. Z niektórych części tych roślin wyrabia się leki (np. z korzeni, łodyg, liści, kwiatów). Na świecie poznano ok. 2 500 gatunków roślin leczniczych-u nas rośnie ich ok. 400-w praktyce stosowane jest ok. 200. Zdecydowana większość z nich to rośliny naczyniowe, nieliczne należą do paprotników, porostów i glonów. Niektóre z gatunków ziół stosowane dawniej w ludowej medycynie, obecnie nie są już używane.
    Svalbard – norweska prowincja w Arktyce, obejmująca swym zasięgiem archipelag Svalbard (którego największą wyspą jest Spitsbergen, dawniej znany jako Spitsbergen Zachodni – Vestspitsbergen) wraz z kilkoma wyspami nie wchodzącymi w skład archipelagu (m.in. Wyspa Niedźwiedzia – Bjørnøya) w granicach 71°–81° N i 10°–35° E, 800 km na północ od Norwegii i 1100 km od Bieguna Północnego.
    Wianek – rodzaj nakrycia głowy (wieńca) upleciony z ziół i kwiatów. Tradycyjnie wianki noszone były przez dziewczęta i niezamężne kobiety, stąd stały się symbolem niewinności. O kobiecie zamężnej mówiło się, że "straciła wianek". Zgodnie z polską, a także ogólnosłowiańską tradycją, panna młoda oddaje druhnom swój wianek podczas weselnych oczepin.
    Antymon (Sb, łac. stibium) – pierwiastek chemiczny z grupy metaloidów. Występuje w czterech odmianach alotropowych: antymon żółty, srebrzystobiały antymon metaliczny, antymon czarny i antymon wybuchowy. Znany jest od starożytności.
    Cykoria (Cichorium L.) – rodzaj roślin zielnych, należący do rodziny astrowatych. Liczy ok. 8 gatunków rosnących w umiarkowanie ciepłych strefach Europy, Azji i Afryki . Dwa gatunki są zawleczone lub uprawiane i dziczejące w wielu rejonach świata. Gatunkiem typowym jest Cichorium intybus L.. Cykoria wykorzystywana jest m.in jako ważny składnik kawy zbożowej.
    Przeciwutleniacze (antyoksydanty, antyutleniacze) – grupa związków chemicznych, które same występując w małych stężeniach (w porównaniu z substancją podlegającą utlenianiu), wstrzymują lub opóźniają proces utleniania tej substancji. Każdy przeciwutleniacz może występować w roli prooksydanta.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.217 sek.