• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Mniejszości narodowe Wietnamu



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Autochton (stgr. αὐτόχθων autochthon – "z tej ziemi", "tuziemiec", "tubylec") – człowiek należący do rdzennej ludności danego obszaru, np. Indianie amerykańscy czy australijscy aborygeni.Języki dajskie, taj-kadaj, kadaj lub kra-daj – rodzina językowa, obejmująca szereg używanych w południowo-wschodniej Azji i południowych Chinach.

    Według przeprowadzonego w roku 1999 spisu powszechnego (stan na 1 kwietnia 1999 r.) ludność Wietnamu liczyła 76 323 173 osób, z czego znaczną większość - 65 795 718 stanowili Wietnamczycy (Kinh), a 10 486 590, czyli 13,7% należało do 53 oficjalnie uznanych mniejszości narodowych. W użyciu były, należące do pięciu rodzin językowych, 94 oficjalne języki i wiele dialektów. Około dwudziestu grup etnicznych posiadało własne pismo, z tego trzy: Czamowie, Khmerzy i Thai zbliżone do indyjskiego alfabetu dewanagari, a trzy: Tày, Dao i Sán Chay wywodzące się z chińskich ideogramów. Pozostali używali zaadaptowanego alfabetu łacińskiego.

    Czamowie (język wietnamski: người Chăm) – naród zamieszkujący Czampę – państwo historyczne istniejące od II do XIX w. na terenie obecnego Wietnamu Środkowego. Obecnie mniejszość etniczna zamieszkująca w Wietnamie (133 tys.), Kambodży (317 tys.), Malezji (10 tys.) i Tajlandii (4 tys.). Kilka tysięcy Czamów jest także rozproszone po świecie, głównie w USA i Francji. Posługują się językiem czamskim, należącym do grupy malajo-polinezyjskiej.Mien, Yao (Wym. jao; 瑶族, hanyu pinyin: Yáo zú), Wiet.: người Dao - lud mieszkający w Chinach i na Półwyspie Indochińskim w Wietnamie, Laosie i Tajlandii. Ich większe skupiska w Chinach to prowincje Guangdong, Hunan, Jiangxi oraz region autonomiczny Kuangsi-Czuang. Sami określają się mianem "Iu Mien". Mówią językiem yao (mien), należącym do rodziny językowej hmong-mien (miao-yao). Reprezentują najwcześniejszą warstwę etniczną ludności w południowych Chinach. Trwająca do dziś migracja Yao na południe spowodowana wypieraniem przez Chińczyków, powoduje osiedlanie się enklawami, w górskich trudno dostępnych terenach.

    Ludność Wietnamu rośnie bardzo szybko, chociaż nie tak szybko jak przewidywano pod koniec lat 80. (w 2000 r. miało być 120 mln obywateli). W 2008 liczba ta wynosiła 86 210 800. Liczba obywateli deklarujących przynależność do mniejszości narodowych rośnie znacznie szybciej, niż ogólny przyrost ludności. Może to wynikać nie tyle z przyrostu naturalnego, co ze zmieniającej się polityki społecznej państwa liczącego na coraz większe przychody z turystyki.

    Pismo – system umownych znaków, za pomocą których przedstawiany jest język mówiony. Jako jeden z ludzkich wynalazków intelektualnych jest środkiem porozumiewania się oraz odzwierciedleniem mowy i myśli. Zanim powstało pismo, do przekazywania mowy służyły obrazki, różne środki mnemotechniczne oraz zrozumiałe dla danej społeczności, przedtem uzgodnione i odpowiednio spreparowane, symbole. Pismo ewoluowało od najstarszego stadium – piktografii, poprzez ideografię, pismo analityczne, aż do najmłodszego – pisma fonetycznego.Alfabet łaciński, łacinka, alfabet rzymski – alfabet, system znaków służących do zapisu większości języków europejskich oraz wielu innych. Jest najbardziej rozpowszechnionym alfabetem na świecie – posługuje się nim ok. 35% ludzkości. Wywodzi się z systemu służącego do zapisu łaciny.

    Spis treści

  • 1 Struktura etniczna ludności Wietnamu
  • 1.1 Wietnam północny
  • 1.2 Wietnam środkowy
  • 1.3 Wietnam południowy
  • 2 Przypisy
  • 3 Linki zewnętrzne


  • Podstrony: 1 [2] [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Kultura Đông Sơn − kultura prehistoryczna z epoki brązu. Nazwa pochodzi od stanowiska archeologicznego we wsi Đông Sơn nad rzeką Mã w prowincji Thanh Hóa w Wietnamie północnym. Najbardziej charakterystyczne obiekty kultury Đông Sơn, to bogato zdobione bębny z brązu spotykane na całym obszarze Azji Południowo-wschodniej, a także w południowych Chinach. Badania archeologiczne wykazują powiązania z wcześniejszymi kulturami indochińskimi, takimi jak kultura Hoà Bình, czy Gò Mun. Ludność kultury Đông Sơn, uważana za protoplastów dzisiejszych Wietnamczyków, przywędrowała z doliny Mekongu i rozprzestrzeniła się na terenach dzisiejszego Wietnamu Północnego i południowych Chin, gdzie z czasem uległa znaczącej sinizacji.
    Degar (lub Dega – góral, z j. Rade) – nazwa, jaką określają się rdzenni mieszkańcy Płaskowyżu Centralnego w Środkowym Wietnamie. W literaturze zachodniej używana jest równolegle nazwa Montagnards pochodząca z języka francuskiego. Do grupy tej należą zarówno mniejszości etniczne pochodzenia austronezyjskiego (Gia Rai, Rade, Ra Glai, Chu Ru) jak i mon-khmerskiego (Ba Na, Cờ Ho, Xơ Đăng, Bru, ...). Z ludem Degar związana jest również nazwa Bajaraka od nazwy utworzonego w czasie wojen indochińskich frontu wyzwoleńczego. Jest to skrót pochodzący od pierwszych liter czterech głównych narodowości: Bahnar (Ba Na), Jarai (Gia Rai), Rade i Kaho (Cờ Ho).
    Wietnamczycy – nazwa własna Kinh, naród na Półwyspie Indochińskim, mieszkający głównie w Wietnamie. Stanowią 86% liczącej 85,2 mln ludności tego państwa, . Pozostali zaliczani są do mniejszości narodowych. Ich duże skupiska występują także w USA – 1,2 mln; Kambodży – 520 tys., Francji – 250 tys., Kanadzie – 150 tys., Szwecji – 135 tys., Niemczech – 80 tys. i w Polsce – około 50 tys. Te skupiska tworzy emigracja polityczno-ekonomiczna.
    Khmerowie, Khmerzy – naród mieszkający w Kambodży (12,1 mln), Wietnamie (ok. 1 mln.), Tajlandii (ok. 1,1 mln.), USA, Kanadzie, Australii, Nowej Zelandii. Posługują się językiem khmerskim z grupy mon-khmer rodziny austroazjatyckiej. Od XV wieku wyznają buddyzm theravada. Główne zajęcia: uprawa zbóż na glebach sztucznie nawadnianych, hodowla, rybołówstwo. U Khmerów kobiety zajmują wysoką pozycję społeczną, dużą rolę odgrywają również klasztory.
    Wojny indochińskie – seria wojen toczonych na półwyspie Indochińskim w latach 1946-1979, zamykająca okres kolonialny historii tego obszaru i ustalająca obecny kształt byłych kolonii francuskich: Kambodży, Laosu i Wietnamu.
    Dynastia Ming (1368–1644) (chiń.: 明朝; pinyin: Míng Cháo; Wade-Giles: Ming Ch’ao; IPA: [mǐŋ tʂʰɑ̌ʊ̯]) – dynastia cesarska Chin, panująca po upadku mongolskiej dynastii Yuan. Była to ostatnia narodowa dynastia chińska.
    Rade (Rhade, Ede, wiet. Ê Đê) – grupa etniczna w Wietnamie i Kambodży, w 1999 roku jej liczebność przekraczała 270 tys. osób. W Wietnamie Rade posiadają status oficjalnej mniejszości etnicznej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.055 sek.