• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Mitsuru Adachi

    Przeczytaj także...
    Mangaka (jap. 漫画家, Mangaka) – w Japonii terminem tym określa się twórcę komiksów. Poza Japonią słowem manga określa się japoński komiks, tak więc termin mangaka używany jest, gdy mówi się o twórcy mangi. Sufiks -ka służy do tworzenia nazw zawodów.Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.
    Biblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych (ang.: Library of Congress) – największa biblioteka świata. Gromadzi ponad 142 mln różnego rodzaju dokumentów, ponad 29 mln książek, 58 mln rękopisów, 4,8 mln map i atlasów, 12 mln fotografii, 6 mln mikrofilmów, 3,5 mln dokumentów muzycznych, 500.000 filmów; wszystko w ponad 460 językach. 7% zbiorów to dokumenty w językach słowiańskich, w tym największy w USA zbiór polskich książek. Całość zajmuje 856 km półek. Biblioteka dysponuje (w 3 budynkach) 22 czytelniami ogólnymi, 3 wydzielonymi czytelniami dla kongresmenów oraz biblioteką sztuki (John F. Kennedy Center). Zatrudnia 5 tysięcy pracowników. Wyposażona jest w system komputerowy o pojemności 13 mln rekordów oraz w 3000 terminali. Pełni funkcję biblioteki narodowej.

    Mitsuru Adachi (jap. あだち充 lub właściwie 安達 充 Adachi Mitsuru, ur. 9 lutego 1951 w Isesaki) – japoński mangaka.

    Shōgakukan (jap. 小学館, Kabushiki-gaisha Shōgakukan) – japońskie wydawnictwo zajmujące się publikacją m.in. słowników, literatury oraz mangi. Jego główna siedziba znajduje się w Chiyodzie (Tokio).Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.

    Adachi zadebiutował w 1970 roku, publikując mangę pt.: Kieta bakuon, opartą na dziele stworzonym początkowo przez Satoru Ozawa. Kieta bakuon została opublikowana w "Deluxe Shōnen Sunday", czasopiśmie wydawanym przez wydawnictwo Shōgakukan.

    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.

    Twórczość[]

  • Rainbowman (1972–1973, pierwotnie stworzony przez Kohan Kawauchi)
  • Little Boy (1974, pierwotnie stworzony przez Mamoru Sasaki)
  • Heart no A (1975, pierwotnie stworzony przez Akira Saiga)
  • Hirahira-kun Seishun Jingi (1975–1976, pierwotnie stworzony przez Mamoru Sasaki)
  • Gamushara (1976, pierwotnie stworzony przez Jūzō Yamasaki)
  • Hatsukoi Koshien (1976, pierwotnie stworzony przez Jūzō Yamasaki)
  • Hirahira-kun Seishun Ondo (1976–1977, pierwotnie stworzony przez Mamoru Sasaki)
  • Nakimushi Koshien (1977, pierwotnie stworzony przez Jūzō Yamasaki)
  • Hirahira-kun Seishun Taiko (1977–1978, pierwotnie stworzony przez Mamoru Sasaki)
  • Nine (1978–1980)
  • Sekiyo yo Nobore!! (1979, pierwotnie stworzony przez Jūzō Yamasaki)
  • Oira Hokago Wakadaisho (1979–1980)
  • Hiatari Ryoko! (1979–1981)
  • Miyuki (1980–1984)
  • Touch (1981–1986)
  • Short Program (1985–1995)
  • Slow Step (1986–1991)
  • Rough (1987–1989)
  • Niji Iro Togarashi (1990–1992)
  • H2 (1992–1999)
  • Jinbe (1992–1997)
  • Boken Shonen (1998–2006)
  • Itsumo Misora (2000–2001)
  • Katsu! (2001–2005)
  • Idol Ace (2005–2007)
  • Cross Game (2005–2010)
  • Q and A (2009-2012)
  • Mix (2012- ) - spin-off mangi Touch, którego akcja ma miejsce 26 lat później



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.023 sek.