• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Mitologia japońska

    Przeczytaj także...
    Tsukuyomi albo Tsukiyomi (jap. 月讀, Tsukuyomi albo Tsukiyomi), Tsukuyomi no Mikoto (jap. 月読命 lub 月讀尊, Duch Przywołujący Księżyce), występuje w mitologii również w płci żeńskiej jako Tsukiyomo – w mitologii japońskiej bóg księżyca panujący nad nocą, przypływami i odpływami. Uznawany jest za zabójcę bogini Ukemochi, a w kronikach pojawia się jedynie w jednym micie tłumaczącym ówczesnym Japończykom, dlaczego słońce i księżyc nigdy się nie spotykają na niebie.Kult religijny – integralny składnik religii, który w szerokim tego pojęcia znaczeniu oznacza czynności, dokonywane z pobudek religijnych, zaś w wąskim znaczeniu oznacza ustalone rytuały, odprawiane ku czci wobec sacrum.
    Tengu (jap. 天狗, Tengu "niebiańskie psy") – mityczne istoty, występujące w japońskim folklorze, sztuce, teatrze i literaturze. Jedne z najbardziej znanych yōkai (duchów – potworów), niekiedy czczone jako kami w religii shintō. Mimo, że ich nazwa pochodzi od podobnych do psów chińskich demonów (Tiangou), uważano, że tengu przybierają postać drapieżnych ptaków i przedstawiano je jako istoty łączące ludzkie i ptasie cechy. Na najstarszych wizerunkach tengu ukazywane są z dziobami, które następnie w procesie antropomorfizacji uległy przekształceniu w nienaturalnie długie nosy, dając początek współczesnemu popularnemu wyobrażeniu tengu.

    Do VI wieku n.e. w Japonii uprawiano różne kulty animistyczne. Gdy od tamtego momentu w Japonii zaczął się szerzyć buddyzm, dla odróżnienia od tej nowej religii, bukkyō (jap. 仏教 nauczania Buddy), stare wierzenia nazwano shintō, stosując do tego złożenie chińskich znaków oznaczających drogę bogów. W ciągu wieków między obiema religiami zachodził synkretyzm religijny – wielu Japończyków bierze dziś ślub w obrządku shintō, pogrzeby zaś odprawiane są w obrządku buddyjskim.

    Hachiman (jap. 八幡神, hachiman shin, yawata no kami, bóg ośmiu chorągwi) – w mitologii japońskiej bóg wojny i boski opiekun Japonii oraz narodu japońskiego. Łączony jest również z rolnictwem, płodnością oraz rybołówstwem. Uważany za patrona rodu Minamoto.Amenominakanushi (jap. 天之御中主神, Amenominakanushinokami lub Ame-no-minaka-nushi-no-kami, Bóg Rządzący Centrum Niebios, Pan Świętego Środka Nieba, Pan Ogarniający Wszystko na Niebie) – japońskie bóstwo (kami) shintō. Występuje w kiki jako pierwszy byt powstały z pramaterii. Wraz z Takamimusubi i Kamimusubi należy do trójcy najstarszych bogów. Podobnie jak sześć kolejnych pokoleń bogów, mieli oni "ukryć swoje ciała" i nie pozostawili po sobie potomstwa, nie występują już także później w żadnych mitach.

    Panteon[]

    Niewiele ważnych imion z mitologii przetrwało próbę czasu. Oto ważniejsze z tych, które się ostały:

    Amaterasu – naczelne bóstwo panteonu shintoistycznego. Bogini zrodzona z lewego oka demiurga Izanagi i wyznaczona przez niego do panowania na Wysokiej Równinie Niebios. Imię jej oznacza "świecąca na niebie"; jest ona uosobieniem słońca. Uważa się ją za bezpośrednią protoplastkę rodu cesarskiego. Zesłała swojego prawnuka Ninigi na ziemię do Japonii celem ustanowienia cesarstwa japońskiego. Głównym chramem Amaterasu jest Ise-jingū (prefektura Mie), gdzie jest czczona w "przybytku wewnętrznym" (naiku). Symbolem bogini jest lustro.

    Tenjin (jap. 天神, Tenjin dosł. bóstwo, duch nieba) – tu: odnosi się do imienia Michizane Sugawary, erudyty z IX wieku, czczonego jako bóg nauki, poezji i kaligrafii. Chramy mu poświęcone nazywają się Tenman-gū. Na terenie całej Japonii jest ich bardzo wiele, do najważniejszych należą: Dazaifu-Tenmangū na Kiusiu oraz Kitano-Tenmangū w Kioto. Pierwotne znaczenie słowa tenjin, jest prawie takie samo jak raijin (bóg piorunów).Japonia (jap. 日本, trb. Nihon lub Nippon) – państwo wyspiarskie usytuowane na wąskim łańcuchu wysp na zachodnim Pacyfiku, u wschodnich wybrzeży Azji, o długości 3,3 tys. km. Archipelag rozciąga się niemal południkowo (Japończycy utrzymują, że ich kraj ma kształt „trzydniowego Księżyca”) pomiędzy 45°33′ a 20°25′ stopniem szerokości północnej, od Morza Ochockiego na północy do Morza Wschodniochińskiego i Tajwanu na południu. Stolica Tokio jest usytuowana prawie dokładnie na tej samej szerokości geograficznej co Ateny, Pekin, Teheran i Waszyngton.

    Amenokoyane – bóg niebiański, który towarzyszył "niebiańskiemu wnukowi" Ninigi w wyprawie na ziemię. Uważany za protoplastę rodu Fujiwara.

    Amenominakanushi – jedno z trzech bóstw, które wyłoniły się jako pierwsze "w czasie, gdy powstawały niebo i ziemia". Dwa pozostałe to (według Kojiki) Takamimusubi i Kamimusubi. Amenominakanushi uważany jest przez niektórych teologów za "boga początku", centralne bóstwo panteonu.

    Buddyzm (inna nazwa to: sanskr. Buddha Dharma; pāli. Buddha Dhamma lub Buddha Sasana – "Nauka Przebudzonego") – nonteistyczny system filozoficzny i religijny, którego założycielem i twórcą jego podstawowych założeń był żyjący od około 560 do 480 roku p.n.e. Siddhārtha Gautama (pāli. Siddhattha Gotama), syn księcia z rodu Śākyów, władcy jednego z państw-miast w północnych Indiach. Buddyzm bywa zaliczany do religii dharmicznych oraz do religii nieteistycznych.Ōkuninushi (jap. 大国主, Pan Wielkiej Ziemi) – w mitologii japońskiej syn lub potomek Susanoo, po którym przejął rządy nad prowincją Izumo.

    Amenouzume – bogini znana z wesołego usposobienia. Poślubiona bogu Sarutahiko, dała początek rodowi mimów. Uważana jest za prekursorkę tańców hieratycznych kagura. Łączy się ja często z kultami fallicznymi. W ikonografii bywa przedstawiana jako towarzyszka siedmiu bogów szczęścia.

    Amenouzume, Amanouzume (jap. 天鈿女命, 天宇受賣命, Niebiańska Bystra Dziewczyna; Kobieta Opętująca Mężczyzn Nieba) – jedna z niebiańskich bogiń, kojarzona jest przede wszystkim z tańca, który wykonała przed kryjówką obrażonej żartami Susanoo bogini Amaterasu. Bogini wyruszyła również w podróż z Ninigimi w celu zapanowania nad archipelagiem japońskim, podczas której poznała swojego przyszłego męża – Sarutahiko, z którym dała początek rodowi Sarume.Animizm (łac. anima – dusza) – zespół wierzeń występujący w religiach archaicznych bądź tradycyjnych zakładający istnienie świata materialnego i duchowego, współistnienie duszy z ciałem, przypisujący duszę lub rzadziej ducha zmarłych ludzi, wszystkim roślinom, zwierzętom, minerałom i żywiołom.

    Benten (Benzaiten) – bogini zaliczana do zespołu siedmiu bogów szczęścia. Opiekunka urody, bogactwa i muzyki. Uważana jest za córkę boga mórz. Jej wysłannikiem jest biały wąż.

    Bishamon (Bishamonten) – jeden z siedmiu bogów szczęścia. Opiekun bogactwa. Przejęty został z mitologii buddyjskiej, gdzie występuje jako strażnik północny Waiśrawana. Przedstawiany jest w zbroi i w hełmie. W jednej ręce trzyma dzidę, w drugiej złotą pagodę.

    Daikoku – jeden z siedmiu bogów szczęścia. Jego specjalnością jest pomnażanie bogactwa tych, którzy oddają mu cześć. Wyobrażany jest jako mężczyzna siedzący na dwóch workach z ryżem i z jednym workiem zarzuconym na plecy. W prawej dłoni trzyma "młotek szczęścia", palce lewej ma zaś ułożone w figę, co jest symbolem aktu płciowego. Jego wysłannikiem jest biały szczur.

    Cesarz Jimmu (jap. 神武天皇, Jinmu tennō) – w mitologii japońskiej legendarny kontynuator misji Ninigiego, który wyruszył na ziemię, aby podbić Archipelag Japoński. Z pomocą babki swego pradziadka Ninigiego – bogini słońca Amaterasu – która nakazała, aby zesłano mu magiczny miecz oraz przewodnika Yatagarasu w postaci kruka o trzech nogach, wypełnił zadanie swojego Ninigiego, zdobywając nowe ziemie. Dzięki czynom dokonanym podczas wyprawy zasłużył sobie na godność pierwszego cesarza Japonii. Pośmiertnie nadano mu imię Jimmu.Ebisu (jap. 恵比須, 恵比寿, ゑびす, 夷, 戎, Ebisu) – w mitologii japońskiej jeden z siedmiu bogów szczęścia, bóg bogactwa, patron kupców, rybaków i rolników. Otaczany szczególną czcią przez osoby zajmujące się handlem, biznesem oraz gejsze jako dawca wszelkiej pomyślności. Rybacy modlą się do Ebisu, aby ten napędził obfitość ryb do ich sieci. Cześć oddają mu również rolnicy, prosząc o obfite zbiory.

    Daruma – indyjski mnich uważany za prekursora zen. Legenda mówi, że przybył z Indii do Chin w V lub VI w. Nie wszyscy badacze uznają go jednak za postać historyczną. Figurki wyobrażające Darumę uważane są za talizman przynoszący szczęście.

    Ebisu – jeden z siedmiu bogów szczęścia. Opiekun kupców, rybaków i rolników. Według niektórych podań jest on nieudanym dzieckiem pary demiurgów spławionym przez niezadowolonych rodziców w koszyku na morze. Przedstawiany jest jako roześmiany człowieczek z wędką w ręce i rybą pod pachą.

    Wajśrawana (sanskryt: वैश्रवण Vaiśravaṇa; pali: वेस्सवण Vessavaṇa) – bóstwo buddyjskie, jeden tzw. Czterech Niebiańskich Królów.Guanyin – główna postać chińskiego panteonu buddyjskiego, odpowiednik indyjskiego bodhisattwy Awalokiteśwary, przedstawiany w postaci kobiecej. W Chinach Guanyin jest także tradycyjnie czczona w ludowej religii jako bogini miłosierdzia, litości i płodności.

    Fukurokuju – jeden z siedmiu bogów szczęścia. Opiekun bogactwa i długowieczności. Przedstawiany jest jako osobnik z nienaturalnie wydłużoną czaszką, w ręce trzyma laskę i zwoje tekstów. Jego wysłannikiem jest biały żuraw.

    Hachiman – bóg wojny. Bardzo popularne w Japonii bóstwo, utożsamiane z cesarzem Ōjinem, który według "świętych ksiąg" panował w latach 201 – 310.

    Hotei – zwany także "śmiejącym się Buddą", jeden z siedmiu bogów szczęścia. Patron artystów, rzemieślników, kupców i gejsz. Przedstawiany pod postacią grubego, śmiejącego się mnicha z workiem wypełnionym przeróżnymi skarbami.

    Bodhidharma (skt बोधिधर्म; chiń Putidamo 菩提达摩; kor. Pori Dalma; jap. Bodai Daruma; wiet. Bồ-đề-đạt-ma) – na wpół legendarna postać buddyzmu mahajany. Był 28. patriarchą buddyzmu indyjskiego i pierwszym patriarchą buddyzmu chan). Za pierwszego patriarchę uważa go także buddyzm zen, będący kontynuacją chan. Tradycja mówi, że przybył z Indii do Chin, by przynieść przekaz Dharmy Buddy. Mimo że istnieją dokumenty chińskie, które wspominają mnicha buddyjskiego o takim imieniu, są też głosy negujące prawdziwość legendy.<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

    Inari – jedno z najpopularniejszych w Japonii bóstw, "obradzające ryżem". Pod tym imieniem czczone są na terenie całego kraju lokalne bóstwa rolnicze. Chramy i kapliczki Inari charakteryzują się występującymi w nich postaciami lisów, które uważane są za wysłanników Inari.

    Śmiejący się Budda (chin.: 布袋 pinyin: Bùdài; jap. 布袋 Hotei) – popularna, wywodząca się z chińskiego folkloru, niekanoniczna postać Buddy. Popularny w Chinach, Japonii oraz na Zachodzie jako symbol szczęścia i pomyślności.Sukunabikona (jap. 少彦名神, Sukunabikona dosł. Maleństwo skupiające w sobie siłę) – bóstwo niewielkich rozmiarów z japońskiej mitologii zaprzyjaźnione z Ōkuninushim. Opiekun lekarzy, zielarzy i farmaceutów. Wskazał ludziom lecznicze właściwości gorących źródeł, specjalizował się w wynajdywaniu różnych leków. Czczony najczęściej w chramach Ōkuninushiego. Sukunabikona jest głównym bóstwem między innymi w Kimbu-jinja na górze Kimbu (prefektura Yamagata) oraz w Sakatsura-Isozoki-jina (prefektura Ibaraki).

    Izanami i Izanagi – para demiurgów, która zrodziła wyspy japońskie, a następnie licznych bogów. Izanami umarła przy porodzie boga ognia Kagutsuchi, odeszła do kraju ciemności, gdzie odszukał ją Izanagi. Nie udało mu się jednak zabrać jej z powrotem do krainy żywych. Po powrocie z krainy umarłych powołał do życia boginię Amaterasu, bogów Susanoo i Tsukiyomi oraz wiele innych bóstw.

    Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.Kamimusubi (jap. 神産巣日神, Kamimusubi-no-kami, Boska Moc Życiodajna) – bóstwo w mitologii japońskiej. Należy do pierwszej trójki istot (wraz z Amenominakanushim i Takamimusubim), które wyłoniły się z przedwiecznego chaosu.

    Jimmu tennō – cesarz uważany za pierwszego ziemskiego władcę Japonii. Syn Hikonasatakeugayafukiaezu i Tamayori. Jego imię to Kamuyamatoiwarehiko. Nihongi podaje, że w 667 r. p.n.e. wyruszył z Kiusiu na podbój centralnej Japonii. Po kilku latach akcji pacyfikacyjnej, założył stolicę w Kashiharze i w 660 r. p.n.e. przyjął tam tytuł cesarza.

    Sarutahiko (jap. 猿田毘古神, Sarutahiko no Kami, Wrażliwy Młodzian Który Ustępuje) – w mitologii japońskiej falliczne bóstwo płodności. Mąż bogini Amenouzume, był przewodnikiem Ninigi podczas jego zejścia na ziemię. Miał dać początek rodowi Sarume.Takamimusubi (jap. 高御産巣日神; 高皇産霊神, Takamimusubi no kami, lub 高皇産霊尊, Takamimusubi no mikoto, Najwyższa Święta Moc Życiodajna) – jeden z bogów w japońskiej religii shintō.

    Jizō – bodhisattwa buddyjski, spopularyzowany jako opiekun dzieci, podróżnych, ciężarnych kobiet oraz ludzi znajdujących się w niebezpieczeństwie. W okolicach rolniczych uważany za bóstwo opiekujące się plonami. Na wsiach identyfikowany bywa z lokalnymi bóstwami płodności. Wyobrażany jest jako mnich o łagodnej twarzy. Przydrożne posągi Jizō niejednokrotnie ubierane są w fartuszki, śliniaczki i czapeczki, a przed nimi układa się piramidki z kamieni.

    Fukurokuju (jap. 福禄寿, Fuku-roku-ju, dosł. "szczęście-bogactwo-długowieczność") – w mitologii japońskiej bóg długowieczności, mądrości i szczęścia. Jeden z siedmiu bogów szczęścia, utożsamiany często z Jurōjinem.Kappa (jap. 河童, Kappa) lub kawatarō (jap. 河太郎, kawatarō) – japoński złośliwy demon wodny. Istnieje wiele relacji o spotkaniu z kappą, schwytaniu go w sieci itp., dlatego jest on też obiektem badań kryptozoologii.

    Jurōjin – jeden z siedmiu bogów szczęścia, taoistyczny pustelnik uosabiający długowieczność. Wyobrażany bywa jako sędziwy starzec z laską, do której przywiązany jest zwój. Czasem towarzyszy mu czarny jeleń, będący symbolem długowieczności.

    Kannon-bosatsu – buddyjski bodhisattwa Awalokiteśwara, spirytualny syn buddy Amidy. Do Japonii przybył z Chin, gdzie czczony jest pod żeńską postacią Guanyin – bogini miłosierdzia. W Japonii na wizerunkach ma cechy mieszane – na jednych bardziej przypomina mężczyznę, na innych – kobietę. Uzasadnieniem tego faktu ma być założenie, że bodhisattwa stoi na takim stopniu doskonałości, na którym sprawy płci nie mają znaczenia. Kannon ma być opiekunką wszystkich ludzi potrzebujących pomocy, zwłaszcza chorych, słabych, ubogich oraz matek w ciąży. Wskazuje drogę do wyzwolenia i aby skutecznie wypełniać swoją misję potrafi przybierać trzydzieści trzy różne osobowości. Do najczęściej spotykanych wyobrażeń należą: Shō – Kannon, Juichimen – Kannon (Kannon o Jedenastu Twarzach) oraz Senju – Kannon (Tysiącoręka Kannon).

    Benzaiten, Benten (jap. 弁才天, 弁天, Benzaiten, Benten) – bogini z mitologii japońskiej, zaliczana do siedmiu bogów szczęścia, jedyna kobieta w tym gronie. Opiekunka urody, bogactwa i muzyki, patronka zakochanych oraz artystów. Wysłannikiem Benzaiten jest biały wąż.<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

    Kappa – ziemno-wodne stworzenia, niewielkiego wzrostu (około metra), na plecach posiadają żółwie skorupy a na głowach wgłębienie, w którym znajduje się płyn umożliwiający im przebywanie pod wodą. Ich twarze są połączeniem pyszczków małpy i kota. Ręce i nogi wyglądają jak żabie, zakończone są pazurami. Kappy są złośliwe i lubią porywać ludzi w głębiny.

    Synkretyzm religijny – łączenie ze sobą różnych tradycji religijnych wielu narodów i wyznań, powodujące zderzenia odmiennych poglądów, a także ich przemieszanie.Jizō (jap. 地蔵, Jizō) lub Jizō-bosatsu (jap. 地蔵菩薩, Jizō-bosatsu) – japoński odpowiednik bodhisattwy Ksitigarbha (po chińsku: Dizang). Drugie co do popularności bóstwo buddyjskie po Kannon.

    Ningyo – syreny płaczące perłami. Stworzenia ziemno – wodne, życzliwe ludziom. Zjedzenie mięsa Ningyo ma zapewniać wieczną młodość.

    Ninigi – prawnuk bogini Amaterasu zesłany przez nią na ziemię w celu przejęcia władzy w Japonii. Zstąpił z Wysokiej Równiny Niebios na górę Takachiho na Kiusiu.

    Okame – postać czczona jako "bogini wielorakiego szczęścia". Opiekunka młodych małżeństw i kobiet w ciąży, ale pomocna też w innych sytuacjach życiowych. Wyobrażana jako osoba o białej twarzy zwężającej się w skroniach, z wydętymi policzkami, drobnymi ustami i wąskimi oczami. Jej wizerunki sprzedawane są jako talizmany przynoszące szczęście.

    Mahakala (sanskryt, m., महाकाल, mahākāla, Wielki Czarny lub też Wielki Czas) – najpotężniejszy Strażnik Dharmy w buddyzmie tybetańskim. Ma też żeńską formę, Mahakali.Michizane Sugawara (jap. 菅原道真, Sugawara-no Michizane , ur. 845, zm. 26 marca 903 w Dazaifu) – japoński polityk, dworzanin, poeta i kaligraf żyjący w okresie Heian. Z jego dzieł zachowały się dwa tomy poezji spisanej w języku chińskim oraz historia Japonii.

    Ōkuninushi – według licznych zapisów w "świętych księgach" syn lub potomek w dalszym pokoleniu Susanoo. Rządził w prowincji Izumo do czasu zejścia na ziemię Ninigi, któremu dobrowolnie oddał władzę.

    Oni – diabły. Najczęściej spotykaną odmianą są półnagie osobniki z rogami na głowie. Mają szerokie paszcze i spiczaste uszy. W rękach maja widły, czasem "młotek szczęścia". Ich charaktery bywają bardzo różne – od krwiożerczych po łagodne i śmieszne.

    Sannyoshin – żeńskie bóstwa morskie: Tagiri, Tagitsu, Ichikishima. Rzadko występują pojedynczo. Zazwyczaj czczone pod wspólnym imieniem Sannyoshin. Liczne chramy budowane są zazwyczaj nad morzem, zwłaszcza w rejonie Morza Wewnętrznego. Ichikishima bywa utożsamiana z Benten.

    Izanagi (jap. イザナギ, 伊弉諾, 伊邪那岐, Uśmierzający Szlachetne Łono) i Izanami (jap. イザナミ, 伊弉冉, 伊邪那美, 伊弉弥, Wzburzająca Szlachetne Łono) – w mitologii shintō para prabogów japońskich, demiurgów, którzy stworzyli świat i bogów.Shintō (jap. 神道, shintō, kami-no michi) lub kannagara-no-michi (jap. 神ながらの道, droga bogów lub droga bóstw, pol. także shintoizm, sintoizm) – tradycyjna religia Japonii oparta na mitologii japońskiej, charakteryzująca się politeizmem oraz różnorodnością przejawów i kultów. Wierzenia shintō nie mają wspólnego kanonu, organizacji, ani świętych ksiąg.

    Sarutahiko – bóg o czerwonej twarzy, przeraźliwie długim nosie i oczami jak lustra. Małżonek bogini Amenouzume. Czczony często w chramach Inari.

    Senninowie – nieśmiertelni mędrcy posiadający nadprzyrodzone moce.

    Shichi-fukujin – siedmiu bogów szczęścia. Synkretyczny zespół, w skład którego wchodzą: Benten, Daikoku, Bishamon, Ebisu, Fukurokuju, Hotei i Jurōjin. Ich wizerunki uważane są za talizmany zapewniające powodzenie w życiu.

    Sukunabikona – bóstwo niewielkiego wzrostu, zaprzyjaźnione z Ōkuninushi. Opiekun lekarzy, zielarzy i farmaceutów. Wskazuje ludziom lecznicze właściwości gorących źródeł, specjalizuje się w wynajdywaniu różnych leków. Najczęściej czczony w chramach Ōkuninushiego.

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Jurōjin (jap. 寿老人, Jurōjin) – w mitologii japońskiej bóg długowieczności, jeden z siedmiu bogów szczęścia. Utożsamiany często z Fukurokuju, podobnie jak on ma korzenie taoistyczne (obaj byli mędrcami-pustelnikami).

    Sumiyoshi Sanjin – zbiorowe imię trzech bóstw (Uwatsutsunoo, Nakatsutsunoo, Sokotsutsunoo) zrodzonych przez Izanagiego w czasie jego ablucji po ucieczce z Krainy Ciemności. Bóstwa morskie, ich kult jest szczególnie silny wzdłuż wybrzeży Morza Wewnętrznego.

    Susanoo – bóg wiatru i burzy zrodzony z nosa Izanagiego; dziki z wyglądu i charakteru. Za obrażenie bogini Amaterasu skazany został na banicję z Wysokiej Równiny Niebios i zszedł na ziemię w Izumo. Zabił ośmiogłowego potwora Yamata no Orochi i ocalił życie pięknej Kushiinadzie, z którą się ożenił. Mieli syna – Ōkuninushi. Przekazał mu władzę nad rejonem Izumo a sam się usunął. Czczony jest na terenie całej Japonii, często jako bóstwo morza.

    Amaterasu (jap. 天照, Świecąca na niebie), Amaterasu Ōmikami (jap. 天照大神, 天照大御神, Wielki i Święty Duch Świecący na Niebie) – japońska bogini słońca, narodzona z lewego oka boga Izanagiego i wyznaczona przez niego do panowania na Wysokiej Równinie Niebios (tłum. również: Równina Wysokich Niebios), główne bóstwo shintō. Siostra władcy oceanu i boga burz Susanoo oraz boga księżyca Tsukuyomi (także Tsukiyomi). Amaterasu zesłała na ziemię swojego wnuka Ninigiego, który dał początek japońskiemu rodowi cesarskiemu. Uważana jest za dawczynię zdobyczy cywilizacji, takich jak rolnictwo, tkactwo czy budownictwo.Susanoo, Susa-no-o (jap. 須佐之男命, Susa-no-o-no-mikoto), Takehayasusanoo no Mikoto (jap. 建速須佐之男命, Mąż Zsyłający Opady Wywołane Jego Potężnym Kichaniem) – jedno z ważniejszych bóstw japońskiej religii shintō, porywczy i brutalny pan wiatrów oraz burzy. Brat bogini słońca Amaterasu oraz boga księżyca Tsukuyomiego.

    Tamayori – córka władcy oceanów, matka Jimmu – tennō.

    Tengu – długonose gobliny popularne w folklorze. Są mściwe i krwiożercze, chętnie mieszają się w sprawy ludzi i popierają rozlew krwi. Potrafią unosić się w powietrzu i stawać się niewidzialnymi.

    TenjinMichizane Sugawara, erudyta z IX w., czczony jako bóg nauki, poezji i kaligrafii.

    Inari (jap. 稲荷, Inari) – japońskie bóstwo (kami) płodności, ryżu, rolnictwa, lisów, przemysłu i powodzenia. Przedstawiane jest jako istota męska, żeńska, a także androgyniczna, a niekiedy także jako trzy lub pięć odrębnych kami. Inari jest popularnym bóstwem zarówno w wierzeniach shintō jak i buddyjskich, z licznymi chramami na terenie całej Japonii. Jego wysłannikami są zenko (善狐, dobre lisy), przedstawiane jako białe lisy.<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

    Tenniny (Tennyo) – istoty niebiańskie płci żeńskiej przejęte z folkloru hinduistycznego. Opiekunki artystów. Wyobrażane są jako zwiewne postacie unoszące się w powietrzu i rozsiewające kwiaty.

    Toyouke – bogini obfitego pożywienia. Występuje pod wieloma imionami (Ukemochi, Ukanomitama, Ōketsuhime, Wakamusubi i inne). Bywa utożsamiana z Inari.

    Tsukuyomi – bóg księżyca zrodzony z prawego oka Izanagiego. Naraził się siostrze Amaterasu i został przez nią wygnany, dlatego słońce i księżyc nie spotykają się na niebie.

    Ninigi (jap. 瓊瓊杵尊, Ninigi-no Mikoto) – w mitologii japońskiej wnuk bogini słońca Amaterasu, mityczny protoplasta Japończyków i japońskiego rodu cesarskiego. Wyruszył on na archipelag japoński z misją zaprowadzenia porządku.Ukemochi (jap. 保食神, Ukemochi-no-kami), zwana także Ōgetsuhime (jap. 大宜都比売神, Ōgetsuhime-no-kami, Dziewoja w Której się Poczyna Wielkie Jadło) lub Toyouke (jap. 豊受姫神, Toyouke-hime-no-kami) – bogini żywności w japońskiej religii shintō.

    Yamatotakeru – legendarny bohater narodowy, syn legendarnego cesarza Keikō. Walczył z barbarzyńcami na wschodzie (Kantō) i na południu (Kiusiu). Dokonał wielu wspaniałych czynów; poświęcone mu chramy noszą nazwę Ōtori.

    Z czasem kult przodków i natury zaczął się przekształcać w kult cesarza uważanego za potomka Amaterasu (poprzez jej praprawnuka Jimmu). W VII wieku shintō zastąpiła doktryna religijna określana mianem ryobu-shintō, głęboko przesiąknięta buddyzmem. Shintō w swej bardziej pierwotnej postaci zaczęło się odradzać w XVIII wieku, a w XIX wieku – po upadku ostatniego sioguna – zostało uznane za religię państwową i przyjęło nazwę kokka-shintō.

    Shichi-fukujin (jap. 七福神, siedmioro bogów szczęścia, siedem bóstw szczęścia, powodzenia) – grupa siedmiorga bóstw płodności, szczęścia i bogactwa, czczona w Japonii. Są to postacie o pochodzeniu rodzimym, jak i chińskim oraz indyjskim. Dotarły one do Japonii wraz z buddyzmem. Są one bardzo popularne w Japonii i wiązane zarówno z shintō jak i buddyzmem.Kiusiu (jap. 九州, Kyūshū) – trzecia pod względem powierzchni wyspa Japonii, położona na południowy zachód od największej wyspy Honsiu.

    Bibliografia[]

  • Kojiki, czyli Księga Dawnych Wydarzeń, PIW, Warszawa 1986 (w tłum. W. Kotańskiego)
  • Kotański W., Japońskie opowieści o bogach, Iskry, Warszawa 1983
  • Kotański W., Opowieści o pierwszych władcach Japonii, Iskry, Warszawa 1990
  • Kotański W., Zarys dziejów religii w Japonii, KiW, Warszawa 1963
  • Tubielewicz J., Mitologia Japonii, WAiF, Warszawa 1977
  • Jelonek B., Mitologiczne początki małżeństwa w Japonii, Acta Erasmiana t. VII, Z badań nad prawem i administracją, Wrocław 2014.
  • Sumiyoshi Sanjin (jap. 住吉三神, Sumiyoshi Sanjin) – w mitologii japońskiej trzy bóstwa morskie opiekujące się żeglarzami, rybakami i wszystkimi podróżującymi, patronujące także poezji. Noszą imiona Sokotsutsu-no-Ō-no-Mikoto (底筒男命), Nakatsutsu-no-Ō-no-Mikoto (中筒男命) i Uwatsutsu-no-Ō-no-Mikoto (表筒男命). Miały się narodzić, gdy Izanagi obmywał się z nieczystości po powrocie z krainy Yomi.Kagutsuchi (jap. 迦具土の神, Kagutsuchi no kami) lub Homusubi (jap. 火産霊, Homusubi) – bóg ognia w japońskiej religii shintō.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.045 sek.