• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Miopatie

    Przeczytaj także...
    Mięsień (łac. musculus) – kurczliwy narząd, jeden ze strukturalnych i funkcjonalnych elementów narządu ruchu, stanowiący jego element czynny. Występuje u wyższych bezkręgowców i u kręgowców. Jego kształt i budowa zależy od roli pełnionej w organizmie.Miopatia rdzennych Amerykanów (ang. Native American myopathy) – rzadka choroba przypuszczalnie uwarunkowana genetycznie. Opisana została u Indian Lumbee zamieszkujących dolinę rzeki Lumbee w południowo-środkowej części Północnej Karoliny. Przodkami tego plemienia, liczącego około 30 000 ludzi, byli Indianie i angielscy koloniści. Stewart i wsp. opisali w 1988 roku sześcioro dzieci z wrodzoną wiotkością, rozszczepem podniebienia i wadami wrodzonymi kośćca (kifoza, wady mostka) i złośliwą hipertermią. Choroba wymaga różnicowania z zespołem Kinga-Denborougha.
    Postępujące kostniejące zapalenie mięśni (fibrodysplazja, postępujące skostnienia mięśni, choroba Münchmeyera, łac. myositis ossificans progressiva, ang. fibrodysplasia ossificans progressiva, FOP) – rzadka choroba genetyczna.

    Miopatie (z stgr. μυσ - mięsień) – grupa chorób mięśni, w których włókna mięśniowe z różnych powodów nie funkcjonują prawidłowo, czego objawem jest osłabienie mięśni. Główna przyczyna tych chorób znajduje się w mięśniach, nie zaś układzie nerwowym (neuropatia) lub innym układzie. Miopatie mogą objawiać się również sztywnością mięśni lub ich skurczem.

    Język grecki klasyczny, greka klasyczna – stadium rozwojowe języka greckiego, używanego w okresie klasycznym (500 r. p.n.e. - 350 r. p.n.e.) starożytnej Grecji. Był to jeden z ważniejszych języków starożytności, rozpowszechniony na znacznych obszarach Półwyspu Bałkańskiego i Azji Mniejszej oraz na Cyprze. Dzisiaj ten język można studiować na filologii klasycznej. Był to język bogatej literatury, w okresie klasycznym działali Tukidydes, Arystofanes, Platon, mówcy ateńscy.Neuropatia (Choroba nerwów obwodowych, zapalenie nerwów obwodowych) – stan chorobowy dotyczący nerwów – struktur przekazujących impulsy do różnych części organizmu poza mózgiem i rdzeniem kręgowym – określany bywa mianem neuropatii obwodowej lub zapalenia nerwów obwodowych. Uszkodzenie lub stan zapalny zaburza przewodzenie informacji ruchowych i czuciowych wzdłuż włókien nerwowych i oprócz bólu wywołuje takie objawy, jak drętwienie, mrowienie, palenie kończyn, wrażenie osłabienia kończyn.

    Klasyfikacja ICD 10[]

  • (G71.0) Dystrofie mięśniowe
  • (G71.1) Miotonia
  • Neuromiotonia
  • (G71.2) Wrodzone miopatie
  • (G71.2) Miopatia nemalinowa
  • (G71.2) Miopatia multi/minicore
  • (G71.2) Miopatia centronuklearna
  • (G71.3) Miopatie mitochondrialne spowodowane wadami mitochondriów, które stanowią kluczowe źródło energii dla mięśni.
  • (G72.3) Rodzinne porażenie okresowe
  • (G72.4) Miopatie zapalne spowodowane przez atak układu odpornościowego na składowe mięśni, co prowadzi do objawów stanu zapalnego w mięśniu.
  • (G73.6) Miopatie metaboliczne wynikające z wady w biochemicznych, które przede wszystkim wpływają na metabolizm mięśni
  • (G73.6/E74.0) Choroby spichrzeniowe glikogenu, które mogą mieć wpływ na mięśnie
  • (G73.6/E75) Choroby spichrzeniowe lipidów

    Miopatia Nonaki (ang. Nonaka myopathy) – rzadka choroba genetyczna mięśni. Przyczyną choroby są mutacje w genie kodującym kinazę UDP-N-acetyloglukozamino-2-epimerazy/N-acetylomannozaminy. Schorzenie jako pierwszy opisał Nonaka i wsp. w 1981 roku. Dziedziczenie jest autosomalne recesywne. Na obraz kliniczny schorzenia składają się osłabienie mięśni odsiebnych części kończyn, zaniki mięśniowe, zmiany miopatyczne w badaniu EMG. W bioptacie mięśni opisywano wtręty cytoplazmatyczne lub jądrowe o typie tubularno-włóknistym, kongofilny materiał amyloidowy w komórkach, przy braku nacieków komórek zapalnych. W badaniach laboratoryjnych stwierdzano nieznacznie podwyższony poziom fosfokinazy kreatynowej (CPK). Początek przypada na wczesną dorosłość, średnia wieku zachorowania to 26 lat.Tężyczka (łac. tetania) – stan patofizjologiczny, objawiający się nadmiernym skurczem mięśni. Występuje przy hipokalcemii.
  • (M33.0-M33.1)
  • Zapalenie skórno-mięśniowe (M33.2)
  • Zapalenie wielomięśniowe
  • (M61) Postępujące kostniejące zapalenie mięśni
  • (M62.89) Rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych (R82.1) i mioglobinurie
  • Skurcze mięśniowe (R25.2), sztywność (M25.6) i tężyczka (R29.0)
  • Zobacz też[]

  • miopatia Nonaki
  • miopatia rdzennych Amerykanów
  • Przypisy

    Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

    Dermatomyositis (zapalenie skórno-mięśniowe, DM) – jest odmianą zapalenia wielomięśniowego, w której zmiany dotyczą głównie mięśni obręczy barkowej i biodrowej. Występuje dwa razy częściej u kobiet niż u mężczyzn. Czasami dochodzi do wystąpienia zmian narządowych z zajęciem przełyku (trudności w połykaniu – dysfagia) i pozostałych mięśni gładkich przewodu pokarmowego, mięśnia serca (myocarditis), mięśni oddechowych. W przypadku zajęcia mięśni oddechowych, może dochodzić do niewydolności oddechowej, która w ciężkich przypadkach może doprowadzić do śmierci. U 20-40% chorych dochodzi do śródmiąższowej choroby płuc, która może doprowadzić do włóknienia płuc.Dystrofie mięśniowe (zanik mięśni) – choroby mięśni objawiające się zmianami patologicznymi we włóknach mięśniowych i tkance łącznej. Są to choroby dziedziczne.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Zapalenie wielomięśniowe (łac. polymyositis, skrót PM) – przewlekłe zapalenie mięśni o charakterze idiopatycznym i nabytym. Jego szczególną odmianą jest zapalenie skórno-mięśniowe. PM należy do szczególnej grupy chorób reumatycznych, zwanych układowymi schorzeniami tkanki łącznej. Zatem oprócz mięśni szkieletowych choroba będzie dotyczyć nieraz serca, płuc, przewodu pokarmowego, stawów czy naczyń krwionośnych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.029 sek.