• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Miodusy-Dworaki

    Przeczytaj także...
    Podatek – obowiązkowe świadczenie pieniężne pobierane przez związek publicznoprawny (państwo, jednostka samorządu terytorialnego) bez konkretnego, bezpośredniego świadczenia wzajemnego. Zebrane podatki są wykorzystywane na potrzeby realizacji zadań publicznych.Ostoja (Hostoja, Mościc, Ostojczyk) – polski herb szlachecki, noszący zawołania Hostoja i Ostoja. Używany przez kilkaset rodzin zamieszkałych głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej, lubelskiej, łęczyckiej, sieradzkiej, poznańskiej, a także na Rusi i w Prusach Królewskich. Mimo, że ród Ostoi nie był reprezentowany w Horodle, herb pojawił się też na Litwie i Białorusi po 1413. Wedle legendy herbowej miał dać początek herbowi Przeginia.
    Płock – miasto na prawach powiatu na Pojezierzu Dobrzyńskim i w Kotlinie Płockiej, nad Wisłą, w województwie mazowieckim, siedziba ziemskiego powiatu płockiego; historyczna stolica Mazowsza oraz stolica Polski w latach 1079-1138; siedziba rzymskokatolickiej kurii diecezji płockiej (1075); siedziba władz Kościoła Starokatolickiego Mariawitów i mariawickiej diecezji warszawsko-płockiej, port rzeczny, rafineria ropy naftowej (1964), szkoły wyższe, teatry, muzea.

    Miodusy-Dworakiwieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, w gminie Perlejewo.

    Zaścianek szlachecki Dworaki należący do okolicy zaściankowej Miodusy położony był w drugiej połowie XVII wieku w ziemi drohickiej województwa podlaskiego. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa łomżyńskiego.

    Historia[ | edytuj kod]

    W pobliżu Wysokiego Mazowieckiego znajdują się wsie: Miodusy-Litwa, Miodusy-Stasiowięta, Miodusy-Stok i Miodusy Wielkie, założone na początku XV w., przez przybyszów z okolic Płocka. Krewni tamtych rycerzy herbu Ostoja byli założycielami Miodus we współczesnej gminie Perlejewo.

    Władysław Czarkowski, pseud. „Pióro”, „Czajka” (ur. ok. 1827 na Podlasiu, rozstrzelany 28 lipca 1863 w Siedlcach) – polski lekarz, dowódca oddziału wojsk polskich w czasie powstania styczniowego, naczelnik cywilny powiatu bialskiego.Miodusy-Stok – wieś w Polsce położona w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, w gminie Wysokie Mazowieckie.

    Tutejsi rycerze na przegląd pospolitego ruszenia z 1528 r. wystawili czterech uzbrojonych, konnych jeźdźców. Początkowo zwali się Miodusami, dopiero z czasem przyjęli nazwisko Mioduszewscy.

    Herbarz hrabiego Uruskiego opisuje obydwie gałęzie rodu Mioduszewskich:

  • Stanisław Mioduszewski był poborcą podatkowym drohickim na początku wieku XVIII
  • Maciej Mioduszewski został w 1744 r. cześnikiem drohickim i następnie podkomorzym derpskim oraz burgrabią drohickim
  • w 1764 r. elekcję królewską podpisał Maciej na Miodusach i Tomasz z ziemi drohickiej.
  • wielu Mioduszewskich emigrowało na Ukrainę oraz do innych ziem Rzeczypospolitej.
  • W XIX w. niektórzy Mioduszewscy zgłosili się do urzędów w guberni grodzieńskiej aby uzyskać potwierdzenie praw szlacheckich, m.in.: Paweł, syn Alberta z synami: Henrykiem Ferdynandem i Michałem (rok 1840). Ci, którzy udowodnili prawa w guberni kowieńskiej, otrzymali herb Łabędź.

    Herb (nazwa przyjęta z niem. Erbe "dziedzictwo") – znak rozpoznawczo-bojowy, wywodzący się z symboliki heroicznej lub znaków własnościowych, od XII w. ustalany według ścisłych reguł heraldycznych, pełniący funkcję wyróżnika osoby stanu rycerskiego, później szlacheckiego, także rodziny, rodu, organizacji kościelnej, mieszczańskiej bądź cechu rzemieślniczego, korporacji, miasta, jednostki podziału terytorialnego lub państwa.Gubernia kowieńska (ros. Ковенская губеpния; lit. Kauno gubernija) z centrum w Kownie była jednostką administracyjną Imperium Rosyjskiego.

    Pod koniec XIX wieku wieś drobnoszlachecka, liczyła 12 domów i 108 mieszkańców (51 mężczyzn i 57 kobiet). We wsi gospodarowało również 5. włościan. Zapisano, że miejscowość leży nad strumieniem Dunajek. Grunty pszenne, łąki, lasu nie ma.

    Według Skorowidza miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej w roku 1921 we wsi 35 domów i 166 mieszkańców, w tym 5. prawosławnych. Miejscowość należała do gminy Skórzec.

    Znane osoby[ | edytuj kod]

  • Władysław Czarkowski, doktor medycyny, powstaniec styczniowy, ur. w Miodusach-Dworakach w 1831 roku
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Miodusy-Inochy, Miodusy-Pokrzywne
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Anna Laszuk, Zaścianki i królewszczyzny : struktura własności ziemskiej w województwie podlaskim w drugiej połowie XVII wieku, Warszawa 1998, s. 91.
    2. T. Jaszczołt, Gmina Grodzisk k. Siemiatycz. Dzieje ziemi i mieszkańców, s. 18.
    3. Źródła dziejowe, t. XVII, część I-sza, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Podlasie (Województwo), Warszawa 1908, s. 185.
    4. Wsie parafii Pierlejewo (29) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VIII: Perepiatycha – Pożajście. Warszawa 1887.
    Ród – grupa społeczna oparta na wspólnocie krwi, obejmująca rodziny wywodzące swe pochodzenie od wspólnego przodka. Więź wewnętrzną rodu u większości ludów pierwotnych oraz w bardziej rozwiniętych ustrojach stanowiło pochodzenie ojcowskie. Ród jest pojęciem nadrzędnym w stosunku do rodziny, składa się bowiem z wielu rodzin posiadających niejednokrotnie inne nazwiska.<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>




    Warto wiedzieć że... beta

    Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.
    Zaścianek – wieś lub część wsi zamieszkana przez ubogą szlachtę, nieposiadającą chłopów i własnoręcznie uprawiającą swoją ziemię.
    Drohiczyn – miasto w Polsce położone w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Drohiczyn. Leży na Wysoczyźnie Drohiczyńskiej, nad Bugiem.
    Ziemia drohicka, ziemia drohiczyńska – jednostka terytorialna pierwotnie od 1413 roku wchodząca w skład województwa trockiego, a od 1513 roku województwa podlaskiego. Głównym miastem województwa był Drohiczyn. Szlachta tej ziemi sejmiki odbywała w Drohiczynie, wybierając 2 posłów na sejm. Tam też był sąd grodzki. Sąd ziemski sprawowany był w Drohiczynie, Miedznej, Sokołowie Podlaskim, Mokobodach. Pierwotnie w jej skład wchodziła Ziemia mielnicka, do czasu jej wyodrębnienia w 1 połowie XVI wieku.
    Powiat siemiatycki – powiat w Polsce (województwo podlaskie), utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Siemiatycze. Powiat położony jest na południu województwa podlaskiego. Graniczy z Białorusią, podlaskimi powiatami hajnowskim, bielskim i wysokomazowieckim, lubelskim powiatem bialskim, mazowieckimi powiatami łosickim, siedleckim i sokołowskim. Południową granicę powiatu, z województwami lubelskim i mazowieckim wyznacza rzeka Bug.
    Gmina Perlejewo – gmina wiejska w województwie podlaskim, w powiecie siemiatyckim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie łomżyńskim.
    Burgrabia (łac. burggrabius capitanei, dawniej także murgrabia) – urząd grodzki I Rzeczypospolitej, zastępca starosty grodowego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.021 sek.