• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ministerstwo Skarbu



    Podstrony: [1] [2] 3
    Przeczytaj także...
    Hubert Ignacy Linde (ur. 3 listopada 1867 w Stanisławowie, zm. 17 kwietnia 1926) – polski działacz państwowy i gospodarczy, minister poczty i telegrafów oraz skarbu w II RP.Królestwo Polskie (niem. Königreich Polen) – fragmentaryczna państwowość, wyrażająca się w istnieniu instytucji państwowych (sądownictwa i szkolnictwa) pod egidą Rady Regencyjnej, wyposażonej formalnie przez mocarstwa okupujące terytorium Królestwa Polskiego, w atrybuty zwierzchnictwa.
    Ministrowie Skarbu[ | edytuj kod]

    Ministrowie Skarbu Królestwa Polskiego[ | edytuj kod]

  • Jan Kanty Steczkowski (26 XI 1917 – 27 II 1918)
  • Antoni Wieniawski (Kierownik Ministerstwa Skarbu, 27 II 1918 – 4 IV 1918)
  • Jan Kanty Steczkowski (4 IV 1918 – 23 X 1918)
  • Józef Englich (23 X 1918 – 4 XI 1918)
  • Franciszek Jossé (Kierownik Ministerstwa Skarbu, 4 XI 1918 – 18 XI 1918)
  • Ministrowie Skarbu II RP[ | edytuj kod]

  • Władysław Byrka (kierownik, 17 XI 1918 – 16 I 1919)
  • Józef Englich (16 I 1919 – 4 IV 1919)
  • Stanisław Karpiński (4 IV 1919 – 31 VII 1919)
  • Leon Biliński (31 VII 1919 – 9 XII 1919)
  • Władysław Grabski (13 XII 1919 – 9 VI 1920, 23 VI 1920 – 24 VII 1920, 24 VII 1920 – 25 XI 1920)
  • Ignacy Weinfeld (kierownik, 25 XI 1920 – 26 XI 1920)
  • Jan Kanty Steczkowski (26 XI 1920 – 13 IX 1921)
  • Bolesław Markowski (kierownik, 19 IX 1921 – 26 IX 1921)
  • Jerzy Michalski (26 IX 1921 – 5 III 1922, 10 III 1922 – 6 VI 1922)
  • Kazimierz Zaczek (kierownik, 28 VI 1922 – 3 VII 1922)
  • Zygmunt Jastrzębski (3 VII 1922 – 31 VII 1922, 31 VII 1922 – 16 XII 1922, 16 XII 1922 – 2 I 1923)
  • Bolesław Markowski (kierownik, 2 I 1923 – 13 I 1923)
  • Władysław Grabski (13 I 1923 – 26 V 1923, 28 V 1923 – 30 VI 1923)
  • Hubert Linde (1 VII 1923 – 1 IX 1923)
  • Władysław Kucharski (1 IX 1923 – 15 XII 1923)
  • Władysław Grabski (17 XII 1923 – 13 XI 1925)
  • Jerzy Zdziechowski (20 XI 1925 – 5 V 1926, 10 V 1926 – 15 V 1926)
  • Gabriel Czechowicz (15 V 1926 – 8 VI 1926)
  • Czesław Klarner (8 VI 1926 – 24 IX 1926, 27 IX 1926 – 30 IX 1926)
  • Gabriel Czechowicz (2 X 1926 – 27 VI 1928, 27 VI 1928 – 8 III 1929)
  • Tadeusz Grodyński (8 III 1929 – 13 IV 1929)
  • Ignacy Matuszewski (kierownik, 14 IV 1929 – 29 XII 1929, 29 XII 1929 – 17 III 1930, 29 III 1930 – 23 VIII 1930, 25 VIII 1930 – 4 XII 1930) (4 XII 1930 – 26 V 1931)
  • Jan Piłsudski (27 V 1931 – 6 IX 1932)
  • Władysław Marian Zawadzki (6 IX 1932 – 9 V 1933, 10 V 1933 – 13 V 1934, 15 V 1934 – 28 III 1935, 28 III 1935 – 12 X 1935)
  • Eugeniusz Kwiatkowski (13 X 1935 – 15 V 1936, 16 V 1936 – 30 IX 1939)
  • Ministrowie Skarbu w | edytuj kod]

  • Adam Koc (30 IX 1939 – 9 XII 1939)
  • Henryk Strasburger (9 XII 1939 – 14 VII 1943)
  • Ludwik Grosfeld (14 VII 1943 – 24 XI 1944)
  • Jan Kwapiński (29 XI 1944 – 2 VII 1947)
  • Ministrowie Skarbu w Polsce Ludowej (RP)[ | edytuj kod]

  • Jan Stefan Haneman (5 XII 1944 – 31 XII 1944)
  • Konstanty Dąbrowski (31 XII 1944 – 7 III 1950)
  • Urzędnicy Ministerstwa Skarbu[ | edytuj kod]

     Z tym tematem związana jest kategoria: Urzędnicy Ministerstwa Skarbu II Rzeczypospolitej.

    Bibliografia, literatura[ | edytuj kod]

  • Zbigniew Landau, Ministerstwo Skarbu w: Encyklopedia historii gospodarczej Polski do 1945, t. 1. s. 559-560, Warszawa 1981, wyd. Wiedza Powszechna, ​ISBN 83-214-0185-6​.
  • Bolesław Markowski, Administracja skarbowa w Polsce, Warszawa 1931
  • Jan Kwapiński, właśc. Piotr Edmund Chałupka, ps. Kacper, Stanisław (ur. 12 listopada 1885 w Warszawie, zm. 4 listopada 1964 w Penley) – polityk PPS, członek Organizacji Bojowej PPS, uczestnik akcji pod Rogowem, skazany na karę śmierci. Ponad dziesięć lat więziony przez władze rosyjskie na katordze. W okresie niepodległości uczestnik wojny polsko-bolszewickiej w 1920, a następnie organizator i przywódca Związku Zawodowego Robotników Rolnych zwany "Królem fornali". Poseł na Sejm I i II kadencji w latach 1922–1930. Więziony i dwukrotnie skazany za organizowanie strajków robotników rolnych, oraz za działalność opozycyjną wobec sanacji. Ostatni prezydent międzywojennej Łodzi w 1939. Więziony przez NKWD i zesłany na Syberię. W okresie 1940–1941 minister i wicepremier w Rządzie RP na uchodźstwie 1942–1947. Jeden z przywódców PPS na emigracji.Leon Biliński herbu Sas (ur. 15 czerwca 1846 w Zaleszczykach, zm. 6 czerwca 1923 w Wiedniu) – polski polityk, ekonomista, profesor i rektor Uniwersytetu Lwowskiego, dr honoris causa prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego z 1900, minister skarbu Austrii i Polski.


    Podstrony: [1] [2] 3



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Ludwik Grosfeld (ur. 26 października 1889 w Przemyślu, zm. 13 września 1955 w Warszawie) – doktor praw, adwokat, polityk, minister skarbu w rządzie Stanisława Mikołajczyka, podsekretarz stanu w Ministerstwie Przemysłu i Handlu w rządzie Józefa Cyrankiewicza.
    Jan Piłsudski (ur. 15 stycznia 1876 w Wilnie, zm. 21 grudnia 1950 w Londynie) – polski prawnik, społecznik, działacz państwowy II Rzeczypospolitej, wolnomularz, brat Józefa Piłsudskiego.
    Jerzy Jakub Michalski ( ur. 18 marca 1870, zm. 24 listopada 1956) – polski ekonomista, minister skarbu II Rzeczypospolitej, bankowiec.
    Adam Koc, pseudonimy: Witold, Szlachetny, Adam Krajewski (ur. 31 sierpnia 1891 w Suwałkach, zm. 3 lutego 1969 w Nowym Jorku) – uczestnik walk o niepodległość Polski w I wojnie światowej i wojnie polsko-bolszewickiej, polityk, poseł, dziennikarz, pułkownik dyplomowany WP, wolnomularz.
    Eugeniusz Felicjan Kwiatkowski (ur. 30 grudnia 1888 w Krakowie, zm. 22 sierpnia 1974 w Krakowie) – polski wicepremier, minister skarbu, przemysłu i handlu II Rzeczypospolitej.
    Jerzy Zdziechowski h. Rawicz (ur. 27 sierpnia 1880 w Rozdole na Podolu, zm. 25 kwietnia 1975 w Krakowie) – polski polityk i ekonomista, poseł na Sejm I kadencji w II RP.
    Rząd Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie – rząd Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1939–1990 będący legalną kontynuacją władz II Rzeczypospolitej, zmuszonych opuścić Polskę po agresji III Rzeszy i ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 i okupacji całego terytorium Polski przez agresorów. Siedzibą rządu był Paryż, później Angers (na zasadzie eksterytorialności), a od końca czerwca 1940 (kapitulacji Francji) – Londyn. Władze RP na uchodźstwie zakończyły działanie po wyborze i zaprzysiężeniu Lecha Wałęsy na prezydenta Polski i przekazaniu mu insygniów prezydenckich przez prezydenta RP Ryszarda Kaczorowskiego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.018 sek.