• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Mingzhao Deqian

    Przeczytaj także...
    Chan (chin. 禪 pinyin: chán; sans. ध्यान dhyāna ; kor. sŏn (선), sŏn chong (선종); jap. zen (禅), zen shū (禅宗); wiet. thiền, thiền tông) – jedna z najważniejszych szkół chińskiego buddyzmu, założona w VI wieku przez Bodhidharmę. Szkoła ta należy do praktycznej i medytacyjnej tradycji buddyzmu, w odróżnieniu od teoretycznej i filozoficznej tradycji doktrynalnej.Tianhuang Daowu (天皇道悟 ur. 748, zm. 807) (kor. ( ); jap. Tennō Dogō ( ); wiet. (Thiên Hoàng Đạo Ngộ)) – chiński mistrz chan.
    Yantou Quanhuo (巖頭全豁; ur. 828, zm. 887) (kor. Amdu Chǒnhwal (? ) ( ); jap. Gantō Zenkatsu ( ); wiet. Nham Đầu Toàn Hoát) – chiński mistrz chan.

    Mingzhao Deqian (bd; chiń. 明招德謙 pinyin Míngzhāo Déqiān; kor. 명초덕겸 Myŏngch'o Tŏkkyŏm; jap. Myōshō Tokken; wiet. Minh Chiêu Đức Khiêm ) – chiński mistrz chan nauczający w tradycji południowej szkoły chan. Znany był także jako Mingzhao Mingwang.

    Był uczniem i spadkobiercą mistrza chan Luoshana Daoxiana. Żył i nauczał w Wuzhou (obecnie jest to miasto Jinhua w prowincji Zhejiang). W Wudeng Huiyuan zanotowano, że jego szybki i ostry styl nauczania spowodował u współczesnych strach przed jego znakomitymi umiejętnościami w walkach Dharmy. Mingazao nauczał w Wuzhou przez czterdzieści lat.

    Stupa (sanskr. स्तूप stūpa; pali थुप thūpa, język tajski: เจติย czedi; język laotański that; jap. 卒塔婆 sotoba, kopiec, szczyt) – najprostszy typ budowli sakralnej buddyjskiej, rzadziej dźinijskiej, wywodzącej się z Indii, pełniącej funkcję relikwiarza. Ze względu na architekturę jest niezwykle odporna na trzęsienia ziemi. Na terenie Sri Lanki ten typ budowli nosi nazwę dagoby, w Tajlandii – czedi, w Indonezji – candi, w Bhutanie, Nepalu i w Tybecie – czortenu, w Mongolii – suburganu.Kalpa (skt.), eon – termin z zakresu kosmologii hinduistycznej i buddyjskiej oznaczający określony zakres czasu, różny dla każdej z religii.
    Mingzhao wskazał na malowidło na ścianie i spytał mnicha: "Jaki to jest bóg?" Mnich odparł: "Dobroczynny bóg broniący Dharmy". Mingzhao powiedział: "Gdzie on się udał podczas prześladowań przez Hui Changa?" Mnich nie odpowiedział. Mingzhao powiedział mnichowi, aby spytał o to służącego Yana. Yan powiedział: "W jakiej kalpie spotkałeś się z tym problemem?" Mnich opowiedział to mistrzowi. Mingzhao powiedział: "Bądźcie wyrozumiali dla służącego Yana. Kiedyś będzie on przewodniczył kongregacji tysiąca, a więc jaki jest z tego pożytek?" Mnich pokłonił się i ponownie zadał to pytanie Mingzhao. Mingzhao powiedział: "Udał się wszędzie". Gdy Mingzhao był bliski śmierci, wszedł do sali, aby pożegnać się z mnichami i dać im ostatnie nauki. Mnich spytał: "Mistrzu, gdzie będziesz za sto lat?" Mingzhao podniósł jedną stopę i powiedział: "Patrz pod moją stopę." Około północy powiedział do służącego: "Kiedyś podczas zgromadzenia na górze Sępa, Tathagata Siakjamuni uniósł obie stopy i one wyemitowały sto promieni błyszczącego światła". Następnie Mingzhao uniósł swoją stopę i powiedział: "Ile ja mam?" Służący powiedział: "Dawniej Siakjamuni. Dziś w nocy - mistrz." Mingzhao wskazał na brwi służącego i powiedział: "Ty mnie nie opuszczasz?" Następnie Mingzhao wyrecytował wiersz:

    Po wyrecytowaniu tego wiersza Mingzhao siadł ze skrzyżowanymi nogami i zmarł. W klasztorze wybudowano stupę.

    Jinhua (chin.: 金华; pinyin: Jīnhuá) – miasto o statusie prefektury miejskiej we wschodnich Chinach, w prowincji Zhejiang. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 141 552. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 4 443 328 mieszkańców.Bodhidharma (skt बोधिधर्म; chiń Putidamo 菩提达摩; kor. Pori Dalma; jap. Bodai Daruma; wiet. Bồ-đề-đạt-ma) – na wpół legendarna postać buddyzmu mahajany. Był 28. patriarchą buddyzmu indyjskiego i pierwszym patriarchą buddyzmu chan). Za pierwszego patriarchę uważa go także buddyzm zen, będący kontynuacją chan. Tradycja mówi, że przybył z Indii do Chin, by przynieść przekaz Dharmy Buddy. Mimo że istnieją dokumenty chińskie, które wspominają mnicha buddyjskiego o takim imieniu, są też głosy negujące prawdziwość legendy.

    Mistrz ten występuje w 48 gong’anie z Księgi Błękitnej Skały oraz w gong’anie 87 z Congrong lu.

    Linia przekazu Dharmy[ | edytuj kod]

    Pierwsza liczba oznacza ilość pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy. Druga liczba oznacza ilość pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.

  • 36/9. Tianhuang Daowu (748807)
  • 37/10. Longtan Chongxin (782865)
  • 38/11. Deshan Xuanjian (819914)
  • 39/12. Yantou Quanhuo (828887)
  • 40/13. Luoshan Daoxian (bd)
  • 41/14. Mingzhao Deqian (bd)
  • 41/14. Daning Daokuan (bd)
  • 41/14. Zingbing (845919)
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Andy Ferguson. Zen's Chinese Heritage. The Masters and Their Teachings. Wisdom Publications. Boston, 2000. Str. 518. ​ISBN 0-86171-163-7
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Andy Ferguson. Zen's Chinese Heritage. The Masters and Their Teachings, ss. 306-308
    Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.Longtan Chongxin (龍潭崇信, bd) (kor. Yongdam ( ); jap. Ryūtan Sōshin ( ); wiet. Long Đàm Sùng Tín) – chiński mistrz chan.




    Warto wiedzieć że... beta

    Wuzhou (chin.: 梧州; pinyin: Wúzhōu) – miasto o statusie prefektury miejskiej w południowych Chinach, w regionie autonomicznym Kuangsi, port nad rzeką Xi Jiang. W 2010 roku liczba mieszkańców miasta wynosiła 271 835. Prefektura miejska w 1999 roku liczyła 2 799 452 mieszkańców. Ośrodek przemysłu chemicznego, drzewnego, spożywczego, stoczniowego i nowoczesnych technologii. Miasto posiada własny port lotniczy.
    Congrong lu (從容錄) – Zapiski Wielkiego Spokoju (kor. ;jap. Shōyō-roku; wiet. Thong dong lục) – zbiór gong’anów (jap. kōan).
    Tathagata (skt. tathãgata तथागत) — jedno z określeń Buddy. Dość powszechnie mówi się, że tathagata znaczy "ten, który przyniósł prawdę", "ten, który osiągnął prawdziwe wyzwolenie". Jednakże znaczenie tego słowa nie jest jasne, przede wszystkim dlatego, że nie występuje we wszystkich tekstach kanonu palijskiego, a tam gdzie występuje jest używane w różnych kontekstach. Np. gdy Budda mówi o sobie w trzeciej osobie, określa siebie właśnie jako tathagatę, ale w odniesieniu do arhatów również używa tego określenia.
    Język chiński (chiń. upr. 汉语, chiń. trad. 漢語, pinyin Hànyǔ; lub chiń. upr./chiń. trad. 中文, pinyin Zhōngwén) – język lub grupa spokrewnionych języków (tzw. makrojęzyk), należących do rodziny chińsko-tybetańskiej.
    Hanyu pinyin – oficjalna transkrypcja standardowego języka mandaryńskiego (putonghua) – urzędowego języka Chin – na alfabet łaciński.
    Budda Siakjamuni (ok. 563-483 p.n.e.), właśc.Siddhartha (imię od rodziców) Gotama (przydomek) z rodu (klanu) Śakjów – mędrzec, założyciel jednej z religii powszechnych – buddyzmu.
    Język koreański – izolowany język używany na Półwyspie koreańskim. Według niektórych teorii łączony z językami ałtajskimi lub ajnoskim. Używany jest głównie w Korei Południowej oraz Północnej, a także w sąsiadującej z Koreą Północną chińskiej prefekturze autonomicznej Yanbian. Na świecie językiem tym posługuje się ok. 78 milionów ludzi, włączając w to duże skupiska w republikach dawnego Związku Radzieckiego, USA, Kanadzie, Brazylii i Japonii.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.593 sek.