• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Mina - piosenkarka



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Carlo Azeglio Ciampi (ur. 9 grudnia 1920 w Livorno) – włoski bankowiec i polityk, premier w latach 1993–1994, prezydent Włoch od 18 maja 1999 do 15 maja 2006.Enzo Jannacci (ur. jako Vincenzo Jannacci 3 czerwca 1935 w Mediolanie, Włochy, zm. 29 marca 2013 tamże) – włoski piosenkarz i kompozytor, przedstawiciel piosenki autorskiej. Jeden z prekursorów rock and rolla we Włoszech. Znany także jako lekarz-kardiochirurg, który to zawód wykonywał aż do emerytury.

    Mina (ur. jako Mina Anna Mazzini 25 marca 1940 w Busto Arsizio, Włochy) – włoska piosenkarka, należąca do najpopularniejszych i najbardziej wpływowych postaci włoskiej sceny muzycznej okresu powojennego. Określana jako „tygrysica z Cremony”. Zadebiutowała w 1958 roku, a na początku lat 60., dzięki występom w telewizji stała się jedną z najbardziej rozpoznawalnych włoskich artystek. W 1978 roku postanowiła wycofać się z występów na żywo, ale w roku 2001 sprawiła swoim fanom niespodziankę dając w studiu koncert z okazji sesji nagraniowej albumu Sconcerto.

    Rock and roll lub rock ‘n’ roll (ang. „kołysz się i tocz”) – podstawowa forma leżąca u fundamentów wszystkich stylów rockowych. Samo określenie „rock and roll” zostało zaczerpnięte bezpośrednio z tradycji bluesa. Po raz pierwszy wyrażenie to w znaczeniu stylu muzycznego zostało użyte przez Alana Freeda w 1951 roku. Wywodzi się z uproszczonego i zredukowanego, do trzech lub czterech akordów, schematu bluesowego granego w szybkim tempie przy pomocy zelektryfikowanych instrumentów. Dodatkowo obejmuje wpływy rhythm and bluesa, country i tradycyjnego jazzu. Pierwszy raz został użyty w piosence Trixie Smith „My Man Rocks Me (With One Steady Roll)” 1922 r. Dialekt mediolański – dialekt języka lombardzkiego, używany w Mediolanie we Włoszech. Posługuje się nim ok. 2 milionów osób. Przez mediolańczyków nazywany jest milanes, milanées, a także meneghino (meneghin, meneghìn).

    Od 1966 mieszka w Lugano w Szwajcarii gdzie prowadzi własną firmę fonograficzną PDU i płaci podatki; w 1989 roku otrzymała obywatelstwo tego kraju. Od 2006 roku, w związku z poślubieniem obywatela Szwajcarii Eugenia Quainiego nosi nazwisko Anna Maria Quaini.

    W trakcie swej kariery artystycznej nagrała około 1000 piosenek; sprzedano 150 milionów płyt z jej nagraniami.

    Jej dyskografia obejmuje 114 albumów, 215 singli i 159 kompilacji.

    Canzonissima – program organizowany przez telewizję włoską RAI mający formę konkursu, który dawał możliwość wygranej zarówno artystom (glosowanie przy pomocy kart pocztowych) jak i publiczności, spośród której wygrywał posiadacz tej karty, która zawierała prawidłową kolejność piosenek konkursowych. Program Canzonissima, popularny w latach 60. był, obok Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo, jednym z najważniejszych wyznaczników nowych trendów we włoskiej muzyce pop. Gromadził przed telewizorami miliony melomanów, wylansował nowe twarze włoskiej piosenki jak: Gianni Morandi (trzykrotny zwycięzca), Massimo Ranieri czy Iva Zanicchi.Festiwal Piosenki Włoskiej w San Remo (w skrócie: Festiwal w San Remo; wł. Festival della Canzone Italiana di Sanremo) – jeden z najstarszych w Europie festiwali piosenki, odbywający się corocznie od 1951 w mieście San Remo. Na jego wzór powstały inne międzynarodowe konkursy: Konkurs Piosenki Eurowizji oraz Sopot Festival.

    Mina śpiewała w językach: angielskim, francuskim, hiszpańskim, portugalskim, niemieckim, japońskim, tureckim oraz w dialektach: mediolańskim, neapolitańskim, genueńskim i rzymskim. Piosenki dla niej pisali między innymi: Umberto Bindi, Bruno Canfora, Gianni Ferrio, Carlo Alberto Rossi, Paolo Limiti, Ennio Morricone, Maurizio Costanzo, Augusto Martelli, Gino Paoli, Gianni Meccia, Edoardo Vianello, Adriano Celentano, Renato Rascel, Pino Donaggio, Dario Fo, Michelangelo Antonioni, Vittorio Caprioli, Lelio Luttazzi, Ricky Gianco, Tony Renis, Franco Califano, Lina Wertmüller, Gianni Boncompagni, Alberto Sordi, Mogol i Lucio Battisti, Lucio Dalla, Fabrizio De André, Ivano Fossati, Don Backy, Sergio Endrigo, Piero Soffici, Bruno Lauzi, Paolo Conte, Riccardo Cocciante, Enzo Jannacci, Dario Baldan Bembo, Giuseppe Mango, Fausto Leali i New Trolls.

    Dean Martin właściwie Dino Paul Crocetti (ur. 7 czerwca 1917 w Steubenville, Ohio, zm. 25 grudnia 1995 w Los Angeles, Kalifornia) – amerykański piosenkarz i aktor pochodzenia włoskiego.Dario Fo [ˈdaːrjo ˈfɔ] (ur. 24 marca 1926 w Sangiano, zm. 13 października 2016 w Mediolanie) – włoski satyryk, autor sztuk teatralnych, reżyser teatralny oraz kompozytor. Przewodnim tematem jego dzieł są idee komunizmu i anarchizmu. Dario Fo otrzymał w roku 1997 Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury. Jego sztuka nawiązuje do komedii dell’arte. Wiele prac Dario Fo stworzył razem ze swoją żoną Francą Rame.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Lata 50.[ | edytuj kod]

    Mina (1959)

    Anna Maria Mazzini urodziła się jako córka inżyniera-chemika, Giacomo, zwanego Mino (od którego wzięła swój pseudonim Mina) i Reginy, zwanej Gina; miała też młodszego brata, Alfredo. W 1943 roku przeniosła się z rodziną do Cremony, gdzie jej rodzice prowadzili sklep chemiczny. Uczęszczała do Istituto Tecnico Beltrami, ale szkoły nie ukończyła. Podobnym niepowodzeniem zakończyło się uprawianie przez nią sportu, do czego zachęcał ją ojciec. Zadebiutowała latem 1958 roku, śpiewając w klubie Bussola w Marina di Pietrasanta piosenkę „Un'anima”. W trakcie występów z grupą Happy boys spotkała Davida Matalona z firmy fonograficznej Italdisc/Broadway, który, dostrzegając drzemiący w wykonawczyni duży talent, doprowadził do nagrania przez nią czterech utworów, z których dwa były w języku angielskim, podpisane pseudonimem Baby Gate: „Be Bop A Lula” i „When”, a dwa w języku włoskim, opatrzone pseudonimem Mina: „Non Partir” i „Malatia”.

    Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.

    Rok 1959 okazał się przełomowy dla Miny; dała się poznać szerszej publiczności występując po raz pierwszy w telewizji, w programie Lascia o raddoppia z piosenką „Nessuno”; jej śpiew określono wówczas jako „urlo” (pol. krzyk).

    Mina należała w tym czasie do grupy wykonawców, którzy zaistnieli na włoskiej scenie muzycznej jako propagatorzy nowego, powstałego za oceanem stylu – rock and rolla; do grupy tej, nazwanej urlatori (pol. krzykacze), zaliczani byli oprócz niej między innymi: Adriano Celentano, Tony Dallara, Joe Sentieri, Giorgio Gaber, Little Tony i Betty Curtis.

    IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.Lucio Battisti (ur. 5 marca 1943 w Poggio Bustone, prowincja Rieti, region Lacjum, zm. 9 września 1998 w Mediolanie) – włoski piosenkarz i śpiewający autor.

    W czerwcu 1959 Mina wystąpiła gościnnie w programie telewizyjnym Il teatrino di Walter Chiari. Wśród dziennikarzy zyskała przydomek „tygrysicy z Cremony”.

    Pod koniec 1959 roku artystka nagrała kolejną piosenkę, „Tintarella di luna” (Franco Migliacci-Bruno De Filippi), która była jednym z pierwszych utworów napisanych specjalnie dla niej, i która w grudniu tego samego roku osiągnęła trzecią pozycję na włoskiej liście przebojów.

    Lata 60.[ | edytuj kod]

    W roku 1960 Mina wzięła udział w Festiwalu w San Remo, śpiewając piosenkę „E' vero” (Nisa-Umberto Bindi), która zajęła ósme miejsce. Ten brak powodzenia wynikał z faktu, iż festiwalowa publiczność nie była przyzwyczajona do wokalnej wirtuozerii prezentowanej przez „tygrysicę z Cremony”.

    Gino Paoli (ur. 23 września 1934 w Monfalcone, Gorycja, Friuli-Wenecja Julijska) – włoski piosenkarz, kompozytor i autor tekstów piosenek.Renato Zero (ur. jako Renato Fiacchini 30 września 1950 w Rzymie) – włoski piosenkarz, jedna z najbardziej znaczących postaci we włoskiej muzyce rozrywkowej. 13 jego albumów dotarło do 1. miejsca na włoskiej liście przebojów; więcej mieli tylko Mina (20) i Lucio Battisti (14). Razem z Adrianem Celentano i Claudiem Baglionim znajduje się na czele klasyfikacji 4 dekad (począwszy od lat 70.), jedynie Mina jest tu samotną rekordzistką dominując przez 5 dekad.
    Mina (1963)

    Latem 1960 roku Mina zaśpiewała piosenkę Gina Paolego „Il cielo in una stanza”, która zadebiutowała na siódmym miejscu włoskiej listy przebojów, a w październiku osiągnęła pozycję nr 1, którą utrzymała do początku następnego roku. Piosenka stała się największym jak dotąd sukcesem fonograficznym Miny, a zarazem klasykiem włoskiej piosenki, nagrywanym później w wielu wersjach; Mina natomiast, zaliczana dotąd do kręgu urlatori, dała się dzięki niej poznać jako interpretatorka piosenki autorskiej.

    Piosenka autorska - nurt muzyczny skupiający pieśniarzy, którzy są zarazem głównymi autorami tekstu i muzyki swoich utworów oraz ich wykonawcami (solo bądź z akompaniamentem innych muzyków) (por. ang.: Singer-songwriter, wł.: Cantautore, fr.: Auteur-compositeur-interprète niem.: Liedermacher). Forma twórczości artystycznej popularna wśród wykonawców muzyki rozrywkowej, jakkolwiek nie wszystkich autorów tekstów bądź muzyki do śpiewanych przez siebie utworów można objąć tym, w praktyce często niezbyt precyzyjnym, terminem.Seksbomba - pojęcie (kalka angielskiego Sex Bomb) określające kobietę o wyjątkowej atrakcyjności seksualnej (tzw. seksapil), przypisywane najczęściej gwiazdom kultury masowej (aktorkom, piosenkarkom, tancerkom, modelkom), rzadziej kobietom nieznanym publicznie.

    W sezonie 1960/1961 Mina wystąpiła w konkursie piosenkarskim Canzonissima śpiewając piosenkę „Due note”. W 1961 roku postanowiła ponownie wystąpić na Festiwalu w San Remo z piosenką „Le mille bolle blu”, ale i tym razem spotkało ją rozczarowanie, w związku z czym postanowiła nie brać więcej udziału w tym prestiżowym konkursie piosenkarskim. Krótko po tym odbyła tournée po Japonii. Po powrocie wystąpiła w programie Studio Uno obok takich artystów jak Walter Chiari, Paolo Panelli, Lelio Luttazzi i Bliźniaczki Kessler.

    Michelangelo Antonioni (ur. 29 września 1912 w Ferrarze, zm. 30 lipca 2007 w Rzymie) – włoski reżyser i scenarzysta filmowy.Włosi – naród zamieszkujący Włochy. We Włoszech jest ich około 56 mln, z czego prawie połowa wszystkich osób pochodzenia włoskiego mieszka poza Włochami, a najwięcej w Brazylii, Argentynie i w USA. Mówią językiem włoskim. Religią większości Włochów jest katolicyzm.

    W 1962 roku Mina poznała aktora Corrado Paniego i nawiązała z nim romans. Ich związek spotkał się ze sprzeciwem opinii publicznej, ponieważ Pani był żonaty. 18 kwietnia 1963 roku parze urodził się syn, Massimiliano, Mina otrzymała zakaz występów w telewizji, zmienila też wytwórnię fonograficzną, odchodząc z Italdisc do Ri-fi.

    Franco Migliacci (ur. 1 maja 1930 w Mantui) – włoski tekściarz, także aktor (w latach 50.), pisarz i producent muzyczny. Autor tekstów do najsłynniejszych piosenek Domenica Modugna i Gianniego Morandiego. W latach 60. tworzył z Brunem Zambrinim znany duet autorsko-kompozytorski.Riccardo Cocciante (ur. 20 lutego 1946 w Sajgonie, w Indochinach Francuskich, obecnie Wietnam) – włoski piosenkarz i kompozytor, autor kilku musicali, w tym Notre-Dame de Paris (1998). Zwycięzca Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo w 1991 roku z piosenką „Se stiamo insieme”.

    Po udanym tournée po Japonii impresario Elio Gigante przekonał Minę do powrotu do studia nagraniowego. Nagrała piosenkę „Renato” (1962 ), która cieszyła się powodzeniem. Po niej wprowadziła na listy przebojów kolejne swoje piosenki: „Città vuota” (1963), „Le tue mani” (1963), „Stringimi forte i polsi” (1963), „Un anno d’amore” (1964), „Se c’è una cosa che mi fa impazzire” (1964). Pojawiła się również na dużym ekranie w roli samej siebie w filmie Canzoni nel mondo (1963) w reżyserii Vittoria Sali, występując obok takich wykonawców jak Gilbert Bécaud, Dean Martin i Peppino di Capri,

    Betty Curtis (ur. jako Roberta Corti 21 marca 1936 w Mediolanie, Włochy, zm. 15 czerwca 2006 w Lecco, Włochy) – włoska wokalistka, zwyciężczyni Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo w 1961 roku z piosenką „Al di là”, reprezentantka Włoch podczas 6. Konkursu Piosenki Eurowizji w 1961 roku z tą samą piosenką (5. miejsce). W tym samym roku wygrała również Festiwal Piosenki Neapolitańskiej z piosenką „Tu sia malincunia”, wykonaną w parze z Aurelio Fierro.Little Tony, właściwie Antonio Ciacci (ur. 9 lutego 1941 w Tivoli, zm. 27 maja 2013 w Rzymie) – sanmaryński piosenkarz i aktor, popularny zwłaszcza w latach 60.

    W 1965 roku zaśpiewała z powodzeniem piosenkę „La canzone di Marinella”, przyczyniając się do zdobycia rozgłosu przez jej autora, mało wtedy znanego Fabrizio De André. 28 maja 1965 roku w wieku 23 lat zginął w wypadku drogowym jej brat Alfredo. Na jesieni tego samego roku Mina powróciła telewizji obejmując prowadzenie programu Studio Uno, w którym wylansowała kilka swoich piosenek: „E se domani”, „Brava” i „Un anno d'amore”. Wydany w tym samym roku album Studio Uno zajął 1. miejsce na liście najlepiej sprzedawanych albumów we Włoszech.

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Johnny Dorelli (ur. jako Giorgio Guidi 20 lutego 1937 w Meda, Włochy) – włoski piosenkarz i prezenter telewizyjny, dwukrotny zwycięzca Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo: w 1958 z piosenką „Nel blu dipinto di blu” (śpiewaną w parze z Domenico Modugno i w 1959 z piosenką „Piove” (również w parze z Domenico Modugno). Jako prezenter prowadził telewizyjny konkurs piosenkarski Canzonissima. Aktor filmowy, telewizyjny i teatralny.

    W latach 1967–1970 Mina pozostawała w bliskim związku osobistym i artystycznym z pochodzącym z Genui muzykiem Augusto Martellim. W 1967 roku opuściła wytwórnię fonograficzną Ri-Fi, aby założyć własną – PDU.

    W 1968 roku powróciła do klubu Bussola, w którym nagrała swój pierwszy album koncertowy, Mina alla Bussola dal vivo. W sezonie 1968–1969 prowadziła wspólnie z Paolo Panellim i Walterem Chiarim program Canzonissima, w którym śpiewała piosenkę wprowadzającą „Zum zum zum” i wylansowała porywającą piosenkę finałową „Vorrei che fosse amore”. Artystka następnie nagrała niektóre utwory wykonywane w trakcie programu i wydała jako album Canzonissima '68, który 20 grudnia 1968 roku uplasował się na pozycji nr 2 włoskiej listy przebojów.

    Lugano (lomb. Lügan, niem. Lauis, ret. Ligiaun) - największe miasto we włoskojęzycznym (a faktycznie w większości lombardzkojęzycznym) kantonie Ticino, graniczącym z Włochami, w południowo-wschodniej Szwajcarii.Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.

    Mina uczestniczyła następnie w innych programach telewizyjnych: Su e giù, Senza rete, Doppia coppia, E noi quyi, Topolino ha 40 anni, Jolly, Tanto per cambiare, Non cantare spara, Canzoni per l’Europa, E’ domenica ma senza impegno, La notte della speranza, E noi qua, Jolly, Tanto per cambiare, które zmieniła w wydarzenia między innymi dzięki swojej osobowości showgirl i seksbomby w oczach włoskiej publiczności.

    Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Jako językiem ojczystym posługuje się nim ok. 80 mln ludzi: ok. 65 mln Francuzów, ok. 4,5 mln Belgów (czyli 42%), ok. 1,5 mln Szwajcarów (czyli 20%), a także ok. 8 mln mieszkańców kanadyjskich prowincji Québec, Ontario i Nowy Brunszwik. Ok. 201 milionów osób na całym świecie używa francuskiego jako języka głównego (oszacowanie z 2009 r. według Organisation mondiale de la Francophonie), a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, w których francuski jest jednym z języków urzędowych, bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego, jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, w których jest jedynym językiem urzędowym.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

    Lata 70. i późniejsze[ | edytuj kod]

    Alberto Lupo i Mina (1972)

    Dwa lata później miały miejsce dwa najważniejsze wydarzenia w jej życiu: małżeństwo z dziennikarzem Virgilio Crocco i początek owocnej współpracy z duetem Mogol-Battisti. W 1971 roku urodziła się jej córka Benedetta. W 1972 roku Mina wspólnie z Alberto Lupo nagrała piosenkę „Parole parole”, dzieło spółki Leo Chiosso-Giancarlo Del Re-Gianni Ferrio. Piosenka została wydana na singlu w kwietniu, a w maju osiągnęła pozycję nr 1 na włoskiej liście przebojów. Zapoczątkowała ona na gruncie włoskiej muzyki pop nowy typ piosenki, stanowiącej połączenie śpiewu z recytacją, stała się również jednym z najbardziej znaczących przebojów artystki. Na świecie została powtórzona w wykonaniu duetu Dalida-Alain Delon (pod tytułem „Paroles paroles”).

    Pino Donaggio, właśc. Giuseppe Donaggio (ur. 24 listopada 1941 na wyspie Burano koło Wenecji) – włoski piosenkarz i kompozytor.Gilbert Bécaud, właśc. Francois Gilbert Silly (ur. 24 października 1927 w Tulonie, zm. 18 grudnia 2001 w Paryżu) – francuski piosenkarz, kompozytor i aktor znany jako Monsieur 100 000 Volts ze względu na swój temperament.

    W 1972 roku w klubie Bussola Mina nagrała swój drugi album koncertowy.

    19 października 1973 roku tragicznym wypadku samochodowym koło Minneapolis w Stanach Zjednoczonych zginął jej mąż (z którym artystka była wówczas w separacji).

    W 1974 roku miał miejsce ostatni telewizyjny występ Miny – był to program Milleluci z udziałem Raffaelli Carrà. W 1978 roku artystka po raz ostatni wystąpiła przed publicznością dając z okazji dwudziestolecia swojej kariery artystycznej koncert w klubie Bussola, zarejestrowany również jako album koncertowy. Po tym koncercie Mina wycofała się ze sceny muzycznej, ale nadal otrzymywała kontakt z publicznością poprzez nagrywane przez siebie albumy, wydawane niemal co roku. Mina w tym okresie swojej kariery współpracowała z takimi artystami jak: Adriano Celentano, Piero Pelù, Mick Hucknall i Renato Zero .

    New Trolls – właśc. I New Trolls – włoska grupa rocka progresywnego lat 70. Jej najbardziej znaczącym albumem w ramach tego gatunku jest Concerto grosso per i New Trolls. Pod koniec lat lat 70. zespół zwrócił się ku lżejszej odmianie rocka, mianowicie pop-rockowi, zachowując jednocześnie pewne elementy progresywnego rocka, jak wirtuozeria techniczna i śpiew polifoniczny (por. "Bohemian Rhapsody" zespołu Queen).Michael James Hucknall (ur. 8 czerwca 1960 w Manchesterze, Wielka Brytania) - wokalista brytyjskiej grupy muzycznej Simply Red, znany jako Mick "Red" Hucknall.

    10 stycznia 2006 w Lugano, po 25 latach wspólnego życia, wyszła za swojego partnera życiowego, kardiologa Eugenia Quainiego. Ponieważ według prawa szwajcarskiego żona przyjmuje nazwisko męża, artystka od tego momentu nosi nowe nazwisko Anna Maria Quaini.

    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Język hiszpański (hiszp. idioma español, castellano) – język należący do rodziny romańskiej języków indoeuropejskich. Współczesne standardy literackie (z Hiszpanii i Ameryki hiszpańskojęzycznej) wywodzą się ze średniowiecznego języka kastylijskiego. Jeszcze dziś język hiszpański bywa nazywany kastylijskim, dla odróżnienia go od innych języków używanych w Hiszpanii (zob. niżej).
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Adriano Celentano (ur. 6 stycznia 1938 w Mediolanie) – włoski piosenkarz, aktor, reżyser i prezenter telewizyjny. W 1964 roku ożenił się z aktorką Claudią Mori. Jego córką jest Rosalinda Celentano.
    Raffaella Carrà (ur. jako Raffaella Maria Roberta Pelloni 18 czerwca 1943 w Bolonii, Włochy) – włoska piosenkarka, tancerka i aktorka, osobowość telewizyjna. Absolwentka Centro Sperimentale di Cinematografia. W latach 70. kilkakrotnie prowadziła popularny program Canzonissima. Zdobyła popularność również w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej.
    Umberto Bindi (ur. 12 maja 1932 w Bogliasco koło Genui, zm. 23 maja 2002 w Rzymie) – włoski piosenkarz i kompozytor.
    Język portugalski (port. língua portuguesa, português) – język z grupy romańskiej języków indoeuropejskich, którym posługuje się ponad 210 mln osób, zamieszkujących Portugalię oraz byłe kolonie portugalskie: Brazylię, Mozambik, Angolę, Gwineę Bissau, Gwineę Równikową, Wyspy Świętego Tomasza i Książęcą, Republikę Zielonego Przylądka oraz Timor Wschodni. We wszystkich tych krajach jest on językiem urzędowym.

    Reklama

    Czas generowania strony: 1.045 sek.