• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Mimansa

    Przeczytaj także...
    Darśana ( dewanagari दर्शन, hindi darśan, pali dassana) – sanskryckie słowo o bezpośrednich znaczeniach spojrzenie i pogląd, które służy do nazwania:Wedy, Weda (dewanagari वेद , "wiedza"; podobieństwo tych słów wynika ze wspólnego językowego praprzodka indosłowiańskiego) – święte księgi hinduizmu, najstarsza grupa religijnych tekstów sanskryckich, które stanowiły całość ówczesnej wiedzy człowieka o świecie ludzi i bogów; antologia tekstów z różnych okresów, o różnej tematyce, budowie i przeznaczeniu. Objętością Wedy przewyższają Biblię sześciokrotnie.
    Filozofia indyjska – filozofia uprawiana na subkontynencie indyjskim oraz na obszarach, w których zaznaczyły się indyjskie wpływy kulturowe (jak Azja Środkowa, Tybet, Indonezja, Indochiny). Powstała niezależnie od filozofii europejskiej i od filozofii chińskiej. Jest ściśle związana z religiami indyjskimi, zwłaszcza z hinduizmem, buddyzmem i dżinizmem.

    Mimansa (dewanagari मीमांसा, trl. Mīmāṃsā) – ortodoksyjny kierunek w filozofii indyjskiej, jedna z darśan. Powstał prawdopodobnie w IV wieku p.n.e. Założył go Dźajmini. Jego wyznawcy to mimansakowie.

    Według mimansy Wedy są źródłem wewnętrznej wiedzy, są wieczne i nieomylne. Zajmując się wedyjskim rytuałem ofiarnym i objaśnieniami o sposobach składania ofiar wedyjskich, przedstawiciele szkoły próbowali przeprowadzić systematyczną interpretacje tekstów wedyjskich i usunąć istniejące sprzeczności. Ważnym założeniem mimamsy jest wiara w zbawienie poprzez czyny (co zbliżone jest do filozofii karmajogi). Funkcjonuje pod nazwą „karmamimasa”.

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||><|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

    Przedstawiciele szkoły i ich dzieła:

  • Dźajmini
  • „Mimansasutra” „Samkarsanakanda” („Rozdział podsumowujący”) – komentarz do Mimamsasutr
  • Śabaraswamin (IV w. n.e.)
  • „Mimansabhaszja” („Szczegółowy komentarz do systemu mimansy”)
  • Kumarila (VII w. n.e.) – założyciel szkoły mimansy, nurt polemiczny, teorie poznania
  • „Slokawarttika” („Wierszowany komentarz uzupełniający”), „Tantra-varttika” („Objawienie doktryny”), „Tup-tika” („Mały komentarz”), „Brhata – tika” („Wielki komentarz”),
  • Prabhakara Miśra (VII w. n.e.) – założyciel szkoły mimansy, nurt tradycyjny, rytualistyczny
  • „Nibandhana”, „Laghwi” („Wiwarana”)
  • Mandanamiśra (ok. 700 r.)
  • „Bhavanavireka” („Rozpatrzenie idei siły stwórczej wezwania”), „Vidhiviveka” („Rozpatrzenie kwestii wezwania wedyjskiego”)
  • Umweka (VIII w. n.e.)
  • „Ślokawarttika”
  • Śalikanatha Miśra (VIII/IX w. n.e.)
  • „Prakaranapańćika” („Objaśnienie w formie samodzielnego dzieła”), „Rjuwimalapaćika” („Właściwe i klarowne objaśnienie”)
  • Murari Miśra (11501220 r.) – założyciel szkoły mimansy
  • Sućarita Miśra
  • „Kasika” („Komentarz z Benares”)
  • Parthasavathi Miśra (ok. XI w. n.e.)
  • „Njajaratnakara” („Kopalnia klejnotów logiki”), „Śastradipika” („Rozjaśnienie nauk”), „Nyaya-ratnamala” („Girlanda klejnotów dialektyki”)
  • Apadewa (XVII w. n.e.)
  • „Mimamsanyayaprakasa” („Objaśnienie reguł mimansy”)
  • Bhakara (XVII w.)
  • „Arthasamgraha” („Kompendium przedmiotów rozważań”)

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Filozofia Wschodu. Beata Szymańska (red.). Wyd. 1. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001. ISBN 83-233-1487-X.
    2. Obraz świata w hinduizmie. W: Andrzej Szyszko-Bohusz: Hinduizm, buddyzm, islam. Wyd. 1. Wrocław: Ossolineum, 1990, s. 20. ISBN 83-04-03162-0.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Informacje za zgodą autora dodane ze strony http://www.religieifilozofie.prv.pl
  • Erich Frauwallner „HISTORIA FILOZOFII INDYJSKIEJ”, tom I – II, Warszawa, PWN, 1990.
  • Louis Frédéric: Słownik cywilizacji indyjskiej. Przemysław Piekarski (red. nauk.). Wyd. 1. T. 2. Katowice: Wydawnictwo „Książnica”, 1998, seria: Słowniki Encyklopedyczne „Książnicy”. ISBN 83-7132-370-0.
  • Dźajmini ( dewanagari जैमिनि , trl. Jaimini, ang. Jaimini ) – starożytny mędrzec (ryszi) indyjski , któremu tradycja hinduska przypisuje stworzenie filozoficznego systemu mimansa. Nazywany także Talawakara. Był uczniem Wjasy. Założył szkołę w której prowadzono studia nad Wedami traktując je jako nieomylne i wieczne. Zgodnie z tą szkołą, recytowanie hymnów wedyjskich jest formą oddawania czci Bóstwu. Tradycyjnie od swego mistrza otrzymał wiedzę głównie o Samawedzie. Przypisuje mu się liczne teksty między innymi: Jaiminiya-upanishad, Jaiminiya-brahmana, Jaiminiya-samhita.Rytuał – zespół specyficznych dla danej kultury symbolicznych sekwencji sformalizowanych czynów i wypowiedzi, wykonywanych w celu osiągnięcia pożądanego skutku, który jednakże może być znacznie oderwany od pozornie oczywistego celu funkcjonalnego.




    Warto wiedzieć że... beta

    Louis Frédéric (ur. 1923 - zm. 1996) - sławny francuski orientalista, specjalizujący się w kulturze Indii, Azji Południowo-Wschodniej i Japonii.
    Bhaszja ( dewanagari भाष्य , trl. bhāszja, mowa, dyskusja ) – rodzaj dzieła w klasycznej literaturze sanskryckiej. Bhaszja to komentarze do tekstów religijnych. Najczęściej pisano je objaśniając znaczenia treści takich dzieł jak : sutra, karika, i kawja.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Apadewa – pisarz i bramin indyjski działający około 1630 roku. Pisał w sanskrycie oraz w marathi. Jego najsłynniejsze dzieło to komentarz do filozofii Mimamsy -"Mimamsanyayaprakasha".
    Andrzej Szyszko-Bohusz (ur. 25 września 1934 w Gdyni) – polski pedagog, profesor zwyczajny doktor habilitowany pedagogiki, specjalność teoria wychowania, tytuł profesora nauk humanistycznych otrzymał w 1999 roku, z zamiłowania szachista.
    Karmajoga (sanskryt: "joga działania") – jedna ze najważniejszych ścieżek indyjskiej jogi, polegająca na dążeniu do wyzwolenia poprzez bezinteresowne działanie. Opiera się głównie na zasadach wyłożonych przez Krysznę w Bhagawadgicie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.017 sek.