Militaria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mundury ułanów Księstwa Warszawskiego

Militaria – wszelkiego rodzaju historyczne i kolekcjonerskie przedmioty związane z wojskiem i w niewielkim zakresie z dziedziną niewojskową (np. broń myśliwska).

Kopia – dokładne powtórzenie wykonanego wcześniej dzieła (np. rzeźby, obrazu, obiektu architektonicznego), z tego samego (lub tańszego) materiału, przy zastosowaniu tej samej techniki, w tej samej skali. Kopia powinna być oznakowana, tak aby nie nosiła znamion fałszerstwa (nazwisko osoby sporządzającej kopię jest znane). Kopie wykonuje się w celach dydaktycznych, kolekcjonerskich, dla ochrony dzieła oryginalnego (np. kopię rzeźby, pomnika eksponuje się na wolnym powietrzu, a oryginał wystawia się w muzeum).Niezbędnik – zestaw składający się z łyżki, noża, widelca lub łyżki i widelca, skonstruowany tak, że sztućce te składają się w jedną całość lub są przymocowane do siebie na stałe. Zestaw może zawierać również otwieracz do konserw i butelek. Używany najczęściej przez żołnierzy, harcerzy, turystów i miłośników survivalu.

Do militariów zalicza się broń, sprzęt i oporządzenie oraz umundurowanie albo ich kopie lub repliki odtworzone na podstawie źródeł historycznych.

Katana z XVI lub XVII wieku

Na broń składają się zarówno broń zaczepna jak i ochronna od najmniejszych pistoletów (broń palna krótka i długa), karabinów, granatników, po broń artyleryjską. Militaria to również amunicja i oporządzenie broni. W grupie tej mieści się też broń myśliwska. Broń sieczna należąca do białej broni to miecze, rapiery, pałasze, szable, szpady, bagnety, i in. (również starsze: ręczne puszki, hakownice, bombardy).

Broń biała – rodzaj broni służących do walki wręcz, a nie do miotania pocisków za pomocą energii chemicznej (broń palna) lub zakumulowanej energii mechanicznej (broń miotająca).Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie – muzeum w Warszawie, prezentujące zbiory poświęcone historii wojskowości oraz historii Polski, zlokalizowane przy Al. Jerozolimskich 3.

Sprzęt techniczny związany jest z funkcjonowaniem wojska, a zalicza się do niego ciężki sprzęt bojowy (pojazdy, lotnictwo, broń pancerna), urządzenia łączności (polowe telefony, radiostacje, dalekopisy), sprzęt saperski, medyczny, optyczny i kwatermistrzowski.

Umundurowanie i oporządzenie żołnierskie były ściśle związane z człowiekiem-żołnierzem, do którego należały. To zarówno ubranie, które nosił, z wszelkimi naszywkami i częściami charakterystycznymi dla danej formacji (orły, kokardy, naramienniki, czapki, sznury, klamry), jak i naczynia, sztućce, plecaki, mapniki, maski p.gaz., saperki, i in.

Broń artyleryjska - rodzaj broni palnej, strzelającej pociskami wypełnionymi różnego rodzaju materiałami wybuchowymi (z wyjątkiem pocisków przeciwpancernych zwykłych i podkalibrowych), przeznaczony do niszczenia siły żywej, sprzętu bojowego oraz burzenia urządzeń i umocnień fortyfikacyjnych i obronnych przeciwnika. Przyjmuje się umownie, że obejmuje broń palną o kalibrze większym niż 20 mm (poniżej tej granicy mamy do czynienia z bronią strzelecką).<|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>

Militaria są obiektem zainteresowania zarówno kolekcjonerów prywatnych, jak i państwowych. Państwo gromadzi i eksponuje swoje zbiory militariów w muzeach. W Polsce pokaźne zbiory militariów zgromadziły m.in. Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie, Muzeum im. Orła Białego w Toruniu czy Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie.

Szpada – broń biała służąca wyłącznie do kłucia, powstała w XVII wieku na zachodzie Europy w wyniku przekształcania ówczesnego rapiera (białej broni kłującej).Amunicja – ogół rakiet, nabojów artyleryjskich, min, bomb lotniczych, torped, bomb głębinowych, granatów ręcznych oraz naboje do broni strzeleckiej.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Muzeum Wojska Polskiego, zbiory główne (pol.). [dostęp 28 lutego 2008]. [zarchiwizowane z tego adresu (5 marca 2008)].




  • Warto wiedzieć że... beta

    Muzeum im. Orła Białego – muzeum regionalne w Skarżysku-Kamiennej w województwie świętokrzyskim, utworzone w 1969 r. Poza ekspozycją w budynku muzealnym obejmuje prawie 2 ha ekspozycji plenerowej, na której wystawiony jest głównie sprzęt wojskowy. Jest to jedna z największych kolekcji militariów w Polsce, zawierająca wiele unikatowych eksponatów. Poza ekspozycją stałą, prezentowane są także wystawy okresowe, głównie związane z regionem.
    Termin można zdefiniować jako nazwę, o umownie ustalonym znaczeniu, przyporządkowaną do pojęcia wchodzącego w zakres zainteresowań określonej dziedziny: nauki, techniki, gospodarki, działalności zawodowej, działalności wychowawczej, sportu itp.
    Miecz – biała broń sieczna, charakteryzująca się prostą głownią, zwykle obosieczną (badacze średniowiecza nie uznają pojęcia miecz jednosieczny odnoszącego się do zakrzywionych mieczy – miecz prosty może być tylko obosieczny – jednosieczne są kord, tasak i szabla) i otwartą rękojeścią. W zależności od rodzaju, miecz trzymany był jedną ręką lub dwoma rękami. Do mieczy jednosiecznych zalicza się też japońską broń sieczną typu katana, z zakrzywioną jednosieczną głownią.
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Bojowy sprzęt techniczny - uzbrojenie i wyposażenie sił zbrojnych dzielące się ogólnie na środki bojowe i środki pomocnicze. Do środków bojowych należą:
    Bagnet – broń biała kłująca lub kłująco-sieczna mocowana u wylotu lufy karabinu, karabinka lub pistoletu maszynowego. Stanowi on jego przedłużenie umożliwiające użycie tych rodzajów broni strzeleckiej do walki wręcz.

    Reklama