• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Milford - szlak turystyczny

    Przeczytaj także...
    Nowa Zelandia (ang. New Zealand, język maoryski Aotearoa – Kraj Długiej Białej Chmury) – państwo wyspiarskie, położone na południowo-zachodnim Pacyfiku i składające się z dwóch głównych wysp (Północnej i Południowej) oraz szeregu mniejszych wysp, w tym Wyspy Stewart i Wysp Chatham. Archipelag Nowej Zelandii jest najdalej na południe wysuniętą częścią Oceanii, na południowy wschód od Australii. W skład Nowej Zelandii (a dokładnie w skład Commonwealth realm Nowej Zelandii, czyli są to terytoria stowarzyszone lub zależne Nowej Zelandii, ale wchodzące wraz z nią w skład wspólnej domeny królewskiej tudzież królestwa stowarzyszeniowego, połączonego unią personalną ze Zjednoczonym Królestwem i innymi Commonwealth realms) wchodzą również Wyspy Cooka i Niue, które są samorządne, oraz Tokelau i Dependencja Rossa.Jadeit – minerał z gromady krzemianów łańcuchowych, zaliczany do grupy piroksenów. Minerał należy do grupy minerałów rzadkich.
    Namiot – schronienie składające się z tkaniny lub innego materiału, rozpostartego na ramie lub słupkach oraz zazwyczaj rozciągniętej przez linki napinające. W mniejszych namiotach tkanina może obejmować także dół namiotu. Najczęściej zarówno sam namiot, jak i linki napinające przymocowywane są do podłoża przy pomocy wbijanych śledzi lub szpilek.

    Szlak Milford – (ang. Milford Track) – najsławniejszy szlak turystyczny Nowej Zelandii i jeden z najbardziej znanych na świecie. Przebiega wśród wspaniałej scenerii wśród gór, wodospadów i lasu deszczowego. Znajduje się na terenie Fiordland. Szlak jest również nazywany przez Nowozelandczyków jako ‘Najlepszy szlak pieszy na świecie’

    Rolnictwo – jeden z działów gospodarki, którego głównym zadaniem jest dostarczenie płodów rolnych. Rolnictwo uzyskuje produkty roślinne i zwierzęce dzięki uprawie roli i roślin oraz chowu i hodowli zwierząt.Wodospad – swobodny, pionowy spadek wody rzecznej, spowodowany istnieniem w korycie rzeki wyraźnego progu skalnego o wysokości od kilku do kilkuset metrów. Wodospad występuje w górnych odcinkach biegu rzek, w miejscach, gdzie rzeka przecina warstwę twardych skał. Skały te, wymywane wolniej niż miękkie podłoże w dolnym biegu rzeki, tworzą stopień, z którego woda spada w dół. Szereg wodospadów nazywa się kaskadą.

    Historia

    Szlak ten był używany od wieków przez lokalnych Maorysów do poszukiwań i transportu cenionego przez nich jadeitu. Istnieje wiele legend maoryskich dotyczących tego szlaku. W 1880 r. Donald Sutherland i John Macka byli pierwszymi Europejczykami, którzy przeszli ten szlak. Quintin Mackinnon był podróżnikiem, który po przejściu szlaku zaczął go reklamować, stając się jego pierwszym przewodnikiem. Kilka nazw na szlaku nosi jego imię (np. Przełęcz Mackinnona).

    Fiordland National Park – największy park narodowy spośród 14 parków narodowych Nowej Zelandii, obejmuje obszar 12 500 km². Położony w południowo-zachodniej części Wyspy Południowej, w Alpach Południowych. Lawina – gwałtowna utrata stabilności i przemieszczanie się: spadanie, staczanie lub ześlizgiwanie się ze stoku górskiego mas śniegu, lodu, gleby / gruntu, materiału skalnego, bądź ich mieszaniny (ruch jednego typu materiału z reguły powoduje ruch innego typu materiału znajdującego się na zboczu). Lawina jest najgwałtowniejszą postacią ruchów masowych i stanowi olbrzymie zagrożenie dla ludzi i ich otoczenia oraz infrastruktury. Występowanie lawin można jednak w pewnym stopniu przewidywać, a moment ich uruchomienia monitorować (np. przy wykorzystaniu geofonów jako systemu wczesnego ostrzegania, przy założeniu, że lawina powstaje w pewnej stałej strefie. Ewentualnie można monitorować szlaki schodzenia lawin, które są definiowane rzeźbą terenu. Jest to powszechna praktyka np. na terenach alpejskich).

    Jako że ten odległy region nie nadawał się do celów przemysłowych lub rolniczych zdecydowano, że region ten będzie przeznaczony wyłącznie do celów turystycznych. Szlak ten od początku był popularny wśród kobiet, niektóre wyprawy składały się w ¾ z pań. Przez długi czas na szlaku operowały wyłącznie firmy przewodników i dopiero od niedawna wprowadzono podział na grupy z przewodnikiem i indywidualnych turystów. Obie grupy używają osobnych schronisk na szlaku.

    Zatoka Milforda (ang. Milford Sound, maoryski Piopiotahi) – zatoka na Wyspie Południowej w Nowej Zelandii. Ze względu na charakterystykę geologiczną (20 kilometrów długości i wysokie strome brzegi) przypomina typowy fiord.Te Anau – jezioro w Nowej Zelandii o powierzchni 344 km², max. głębokości 270 m, na wysokości 210 m n.p.m. Rzeki wpływające: Waiau, rzeki wypływające: Clinton i Eglinton.

    Opis szlaku

    Długość szlaku wynosi 53,5 km. Zaczyna się przy jeziorze Te Anau a kończy w Milford Sound, w punkcie Sandfly. Do punktu startowego można dotrzeć promem lub przechodząc przełęczą Dore z drogi Milord. Punkt Sandfly może być osiągnięty jedynie przez wodę, gdzie operuje regularny prom przewożący turystów. Ze względu na swoją sławę i niezwykłą popularność szlak ten jest jednym z najbardziej obwarowanych przepisami.

    Sezon letni

    Podczas letniego szczytu trwającego od października do kwietnia, dostęp do szlaku jest regulowany. Turyści muszą przejść szlak w ciągu 4 dni idąc tylko w kierunku północnym. Zabronione jest rozbijanie namiotów na szlaku. Maksymalnie 90 turystów może przejść dziennie ten szlak (40 indywidualnych i 50 z przewodnikiem). Zwykle te 90 miejsc jest zarezerwowanych na wiele miesięcy wcześniej, mimo dość wysokiej ceny za przejście z przewodnikiem.

    Turyści indywidualni spędzają każdą noc w schronisku wybudowanym przez Departament of Conservation. Schroniska te mają podstawowe wyposażenie, lecz turyści muszą mieć swoją żywność. Turyści z przewodnikiem nocują w schroniskach prywatnych. Te są znacznie lepiej wyposażone, zapewnione jest również wyżywienie.


    Poza sezonem

    Poza sezonem (od maja do października) szlak nie jest już tak restrykcyjny. Można go przejść w obu kierunkach, w dowolna ilość dni. Warunki na szlaku są jednak wtedy znacznie gorsze i niebezpieczne. Część wyposażenia w schroniskach zostaje usunięta, usunięte są niektóre mosty, z gór schodzą lawiny, szlak bywa oblodzony.





    Reklama

    Czas generowania strony: 0.011 sek.