• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Mikroflora autochtoniczna wód

    Przeczytaj także...
    Bakterie nitryfikacyjne – chemolitotroficzne bakterie tlenowe (aeroby obligatoryjne). Uczestniczą w cyklu azotowym utleniając amoniak (zawarty np. w wodzie deszczowej, kurzu, sadzy, ekskrementach ptaków) do kwasu azotawego i azotowego. Z dwutlenku węgla wiązanego w cyklu Calvina bakterie wykorzystują węgiel do budowy węglowodanów i szkieletu białkowego w komórkach (obecność węglanów i innych związków mineralnych wpływa dodatnio na szybkość procesu nitryfikacji). Bakterie te nie przeprowadzają glikolizy oraz cyklu Krebsa. Protony wodoru z procesu utleniania bezpośrednio biorą udział w łańcuchu oddechowym, natomiast do syntezy NADH2 (do cyklu Calvina) potrzebna jest energia z ATP.Zielenice (Chlorophyta) – parafiletyczna grupa jednokomórkowych (o strukturze wiciowcowej, kapsalnej i kokoidalnej) lub wielokomórkowych, samożywnych roślin występujących w wodach słodkich i słonych, rzadko w środowisku lądowym – wówczas są to higrofity lub symbionty. Należy tu ok. 9000 gatunków. Swą polską nazwę wzięły od dominującej barwy chlorofilu a i b, występują jednak w nich również karoteny (α-, β- i γ-) i ksantofile (luteina, zeaksantyna, wiolaksantyna, neoksantyna, astaksantyna). Jako substancja zapasowa wykorzystywana jest głównie skrobia, a u niektórych również inulina lub podobne do niej związki, sacharoza, maltoza lub erytrytol. W ścianie komórkowej znajduje się celuloza, a czasem również mannany i ksylany. Zielenice stanowią jedną z trzech linii rozwojowych roślin (obok glaukofitów i krasnorostów). Współcześnie dzielone są na dwie lub cztery równorzędne grupy (gromady). W rygorystycznych ujęciach taksonomicznych do zielenic zaliczane są także rośliny lądowe, przy czym dla takiego ujęcia stosuje się odrębną nazwę rośliny zielone. Termin zielenice oznacza w aktualnym ujęciu wszystkie linie rozwojowe roślin zielonych po wyłączeniu z nich roślin lądowych.
    Mikroorganizm (gr. μικρός, mikrós – mały, ὀργανισμός, organismós – organizm), drobnoustrój, mikrob – organizm obserwowany dopiero pod mikroskopem. Pojęcie to nie jest zbyt precyzyjne, lecz z pewnością mikroorganizmami są bakterie, archeony, pierwotniaki i niektóre grzyby. Najprecyzyjniej grupa ta definiowana jest jako ogół organizmów jednokomórkowych, dlatego nie można terminu tego stosować do bardzo małych przedstawicieli różnych grup zwierząt, takich jak np. nicienie, wrotki, roztocza, niesporczaki, owady itd.

    Mikroflora autochtoniczna wódmikrobiom tworzony przez drobnoustroje naturalnie bytujące i rozmnażające się w środowisku wodnym.

    Właściwe bakterie wodne to autotrofy i heterotrofy, zdolne do wzrostu nawet w obecności śladowych ilości substancji odżywczych. Można je spotkać w wodach o niewielkim stopniu zanieczyszczenia. Pod względem wymagań temperaturowych należą do mikroorganizmów psychrofilnych o optymalnej temperaturze wzrostu około 20 °C. W grupie mikroorganizmów najbardziej charakterystycznych dla środowiska wodnego znajdują się ruchliwe bakterie należące do rodzajów: Vibrio, Pseudomonas, Aeromonas, Selenomonas, Spirillum oraz bakterie nitryfikacyjne (Nitrosomonas europae, Nitrococcus mobilis, Nitrobacter winogradskyi), bakterie siarkowe i żelazowe.

    Kriofile, psychrofile, chionofile – ekstremofilne organizmy żyjące w niskich temperaturach (poniżej 15 °C). Zasiedlają powierzchnię lodu, śniegu itp. Wchodzą w skład krioplanktonu, choć nazwa ta bywa krytykowana, a w zamian proponowane są inne, np. krion (ang. cryon).Autotrofizm, samożywność (gr. autós - sam, trophikós - odżywczy) – jeden z dwóch podstawowych (obok heterotrofizmu) sposobów odżywiania się organizmów. Autotrofy (organizmy samożywne) samodzielnie przeprowadzają biosyntezę złożonych związków organicznych (węglowodanów, tłuszczy, białek) z prostych nieorganicznych związków węgla (dwutlenek węgla, węglany), azotu (azotany, sole amonowe) oraz wody, wykorzystując do tego celu energię świetlną uzyskiwaną w procesie fotosyntezy lub energię chemiczną uzyskiwaną z utleniania prostych związków nieorganicznych.

    W wodzie żyje wiele bakterii osiedlających się na podwodnych ciałach stałych. Są to bakterie stylikowe (Caulobacteriales) i bakterie nitkowate (Chlamydobacteriales). Tworzą one nieruchliwe przytwierdzone do podłoża nitki zbudowane z wydłużonych cylindrycznych komórek.

    W mule dennym rozwija się zazwyczaj mikroflora beztlenowa, będąca głównym źródłem zanieczyszczeń ryb poławianych włókiem dennym: bakterie gnilne, bakterie rozkładające lignocelulozę.

    Pierwotniaki, protisty zwierzęce (Protozoa) – drobne (według tradycyjnych definicji – jednokomórkowe) organizmy eukariotyczne, zaliczane tradycyjnie (do XX w.) do królestwa zwierząt, w randze typu lub podkrólestwa. W nowszych systemach klasyfikacji włączane są do królestwa Protista jako sztuczny takson (dział). Według jednej z propozycji taksonomicznych, pierwotniaki są wydzielane jako odrębne królestwo Protozoa, obejmując również wielokomórkowe śluzowce, nie obejmując z kolei licznych grup jednokomórkowców zaliczanych do roślin, grzybów lub chromistów.Bakterie (łac. bacteria, od gr. bakterion – pałeczka) – grupa mikroorganizmów, stanowiących osobne królestwo. Są to jednokomórkowce lub zespoły komórek o budowie prokariotycznej. Badaniem bakterii zajmuje się bakteriologia, gałąź mikrobiologii.

    W strefie przybrzeżnej drobnoustroje występują w tzw. postaci zespołu poroślowego, na który składają się okrzemki, zielenice, oraz bakterie siarkowe i pierwotniaki.

    Bibliografia[]

  • Mikrobiologia i higiena w przemyśle spożywczym – pod redakcją Zofii Żakowskiej, Heleny Stobińskiej



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Śrubowce (łac. Spirillum) - rodzaj Gram-ujemnych bakterii z rzędu Nitrosomonadales. Nazwa bierze się od spiralnej, skręconej morfologii ich komórek. Zazwyczaj występują w stojących wodach słodkich. Zdolne do aktywnego pływania za pomocą występujących na obu biegunach komórki wiązek lub pojedynczych wici charakteryzujących się dużą długością fali i około jednym skrętem.
    Heterotrofizm, cudzożywność (gr. héteros - inny. różny + gr. trophikós - odżywczy) – jeden z dwóch podstawowych (obok autotrofizmu) sposobów odżywiania się organizmów. Heterotrofy (organizmu cudzożywne) odżywiają się ma związkami organicznymi.
    Zanieczyszczenie środowiska — stan środowiska wynikający z wprowadzania do powietrza, wody lub gruntu, substancji stałych, ciekłych lub gazowych lub energii w takich ilościach i takim składzie, że może to ujemnie wpływać na zdrowie człowieka, przyrodę ożywioną, klimat, glebę, wodę lub powodować inne niekorzystne zmiany, np. korozję metali.
    Pojęcie bakterie żelazowe nie jest nazwą z opisu systematyki organizmów lecz nazwą rzetelną pewnej określonej grupy bakterii. Według specjalistów zakładów dostarczających wodę pitną, bakterie żelazowe to bakterie czerpiące energię do życia i rozmnażania z reakcji utleniania rozpuszczonego żelaza (lub – rzadziej – manganu). Rezultatem utleniania żelaza jest nierozpuszczalny, brązowy osad, który barwi osprzęt mający kontakt z wodą. Typowym efektem nadwyżki żelaza w wodzie jest rdzawo-brązowy kolor elementów pralni, umywalek, brodzików i łazienek, brązowy nalot na roślinach wodnych i elementach umieszczonych w akwariach. Bakterie żelazowe są naturalną częścią środowiska w wielu krajach na całym świecie.
    Pseudomonas – rodzaj gramujemnych, biegunowo urzęsionych bakterii przyjmujących kształt prostych lub nieznacznie wygiętych pałeczek.
    Przecinkowce (Vibrio) – morfologiczna forma bakterii należąca do form cylindrycznych (tzw. pałeczki zgięte) dawniej zaliczane do form spiralnie skręconych, jak sama nazwa wskazuje przypomina przecinek. Przykładem jest przecinkowiec cholery (Vibrio cholerae).
    Bakterie siarkowe – nazwa zbiorcza bakterii wykorzystujących w swoim metabolizmie utlenianie siarki. Należą one do różnych grup taksonomicznych (mogą to być nawet archeany niezaliczane obecnie do bakterii w ścisłym tego słowa znaczeniu) i mogą stosować rozmaite strategie metaboliczne. Bakterie siarkowe ułatwiają zachodzenie niektórych etapów biogeochemicznego obiegu siarki.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.008 sek.