• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Miedziane



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Dolina Rybiego Potoku (słow. dolina Rybieho potoka, węg. Fischseetal, węg. Halas-tavi-völgy) – dolina w Tatrach Wysokich, odgałęzienie Doliny Białki. Powierzchnia doliny wynosi ok. 11,5 km², długość ok. 5,5 km. Dolina jest otoczona (od północnego zachodu, w kierunku przeciwnym do wskazówek zegara) przez:Wielki Staw Polski lub po prostu Wielki Staw (słow. Veľký stav, niem. Großer See, węg. Nagy-tó) – jezioro położone w Tatrach Wysokich na wysokości 1665 m n.p.m., w Dolinie Pięciu Stawów Polskich u zboczy Miedzianego. Powierzchnia jeziora według pomiarów WIG z 1934 r. wynosi 34,14 ha, głębokość 79,3 m. Nowsze sondowanie przeprowadzone przez Adama Choińskiego określiło głębokość na 80,3 m. Jest to drugie co do powierzchni jezioro w Tatrach po Morskim Oku (34,54 ha). Według niektórych źródeł powierzchnia Wielkiego Stawu jest w rzeczywistości większa niż Morskiego Oka, a pierwszeństwo tego ostatniego wynika z wykonania pomiaru przy wyższym stanie wody. Wcześniejsze (1909–1910) pomiary Ludomira Sawickiego określały powierzchnię Wielkiego Stawu na 35,78 ha, a Morskiego Oka na 33,42 ha.
    Miedziane od strony Doliny Pięciu Stawów Polskich
    Widok z Krzyżnego

    Miedziane (2233 m) – masywny szczyt w długiej północno-wschodniej grani Szpiglasowego Wierchu w polskich Tatrach Wysokich. Wznosi się pomiędzy Doliną Pięciu Stawów Polskich i Doliną Rybiego Potoku.

    Krzyżne (2112 m n.p.m.) – przełęcz w Tatrach Wysokich, pomiędzy doliną Pańszczycą a Doliną Roztoki, jeden ze skrajnych punktów szlaku Orlej Perci.Morskie Oko (słow. Morské oko, niem. Fischsee, Meerauge, węg. Halas-tó) – największe jezioro w Tatrach, położone w Dolinie Rybiego Potoku u stóp Mięguszowieckich Szczytów, na wysokości 1395 m n.p.m.

    Spis treści

  • 1 Topografia
  • 2 Historia
  • 3 Przyroda
  • 4 Przypisy


  • Podstrony: 1 [2] [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Tatry Wysokie (słow. Vysoké Tatry, niem. Hohe Tatra, węg. Magas-Tátra) – najwyższa część Tatr o charakterze alpejskim, rozciągająca się pomiędzy Tatrami Zachodnimi od strony zachodniej oraz Tatrami Bielskimi od strony północno-wschodniej. W linii prostej odległość między granicznymi przełęczami wynosi ok. 16,5 km, zaś ściśle wzdłuż grani głównej ok. 26 km. Tatry Wysokie zajmują obszar około 340 km² (czyli nieco mniej niż Tatry Zachodnie), z czego większość (260 km²) znajduje się na Słowacji.
    Franciszek Herbich, niem. Franz Herbich (ur. 8 maja 1791 w Wiedniu – zm. 9 września 1865 w Krakowie), botanik, lekarz i balneolog, członek (od 1863) Towarzystwa Naukowego Krakowskiego. W latach 1809-1845 służył w wojsku austriackim, od 1818 był lekarzem wojskowym. Badał m.in. florę Francji i Włoch; stacjonował m.in. w Tarnowie, Niepołomicach, Stanisławowie, Czerniowcach, gdzie zamieszkał na stałe.
    Władysław Cywiński (ur. 12 sierpnia 1939 w Wilnie, zm. 12 października 2013 w Dolinie Złomisk) – polski taternik, przewodnik tatrzański, alpinista, inżynier elektronik.
    Miedziany Bastion – formacja skalna znajdująca się mniej więcej w połowie długości południowo-wschodnich stoków Miedzianego w polskich Tatrach Wysokich. Autorem nazwy jest Władysław Cywiński. Miedziany Bastion opada z wysokości ok. 2150 m z dolnej krawędzi Miedzianego Tarasu do wysokości ok. 1920 m, ma więc wysokość 230 m. Składa się z dwóch stromych filarów przedzielonych depresją, która w górnej części ma postać szerokiego i głęboko wciętego żlebu, w dolnej jest to urwisko z dwoma niemal pionowymi zacięciami. Najwyższe części części filarów są oddalone o kilkadziesiąt metrów od siebie, górą są wąskie, dołem zamieniają się w szerokie ściany. Najniższa ich część opada do Trawnika Babińskich i Żlebu Babińskich, po bokach ograniczone są dwoma depresjami opadającymi z grani Miedzianego.
    Marchwiczna Przełęcz (2055 m n.p.m.) – szeroka przełęcz oddzielająca wierzchołek Miedzianego od Opalonego Wierchu, w długiej północno-wschodniej grani Szpiglasowego Wierchu, oddzielającej Dolinę Pięciu Stawów Polskich od Doliny Rybiego Potoku w Tatrach Wysokich.
    Żebro – wypukła forma ukształtowania terenu. Jest to wypukłość zbocza lub ściany stosunkowo wąska, skalista i stroma, o długości do kilkuset metrów, a w Himalajach nawet do kilku kilometrów. Żebro jest podobne do grzędy, ale znacznie od niej węższe i bardziej strome.
    Filar z Orłem – żebro na południowo-wschodnich stokach Miedzianego w polskich Tatrach Wysokich. Autorem nazwy jest Władysław Cywiński. Nazwa utworzona została od znajdującej się w tym żebrze dużej skały Orzeł. Nazwę tej skały też utworzył W. Cywiński, przytaczając opowiadanie o przewodniku Józku z Bukowiny, który był kapitanem kursującej po Morskim Oku do lat 60. XX wieku galery, a pasażerów zazwyczaj witał słowami: „Oreł usiadł na Miedzianem”.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.093 sek.