• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Michelozzo

    Przeczytaj także...
    Rustyka – sposób dekoracyjnego obrobienia faktury powierzchni muru kamiennego lub kamiennej okładziny ściennej, tak aby miały surowy wygląd (zwany popularnie "na dziko"). Obrobione w ten sposób lico było imitacją naturalnego łomu kamiennego.Agostino di Duccio (ur. 1418 we Florencji, zm. 1481 w Perugii) – włoski rzeźbiarz i architekt okresu wczesnego renesansu. Początkowo pracował z Donatellem i Michelozzo w Prato. W 1441 roku zostaje oskarżony o kradzież drogocennych przedmiotów z zakonu we Florencji i w efekcie wygnany z miasta. W 1446 roku podczas studiów nad gotycką rzeźbą w Wenecji poznaje Mateo de Pasti, który proponuje mu współpracę przy ozdabianiu Tempio Malatestino w Rimini. Tam Agostino di Duccio tworzy dekoracje reliefowe w Kaplicy Planet, Kaplicy Wyzwolonych Zawodów, Kaplicy Zabaw Infantylnych oraz Kaplicy Piety. W latach 1457 - 1462 tworzy dekoracje fasady Oratorio di San Bernardino w Perugii. Prawdopodobnie ostatnim jego dziełem jest brama miejska w Perugii - Porta di San Pietro. Widoczny jest tu wpływ twórczości architekta Leona Battisty Albiertiego. Ostatnie wzmianki o Agostino di Duccio pochodzą z dokumentu dotyczącego dalszej pracy nad Porta di San Pietro z lipca 1481 roku.
    Benozzo Gozzoli (ur. 1420, zm. ok. 1497-1498) – włoski malarz renesansowy pochodzący z Florencji. Znany przede wszystkim z malowideł ściennych z orszakiem Trzech Króli w kaplicy Palazzo Medici we Florencji.
    Palazzo Medici

    Michelozzo di Bartolommeo zw. Michelozzo Michelozzi (ur. 1396, zm. 1472) – włoski architekt i rzeźbiarz wczesnego renesansu, działający głównie we Florencji.

    Początkowo działał jako rzeźbiarz i współpracował z Donatellem i Agostino di Duccio. Stworzył m.in. nagrobek B. Aragazzi w katedrze w Montepulciano. Z czasem poświęcił się architekturze, projektując budowle dla rodu Medyceuszy. Dla nich stworzył willę Careggi, dwa dziedzińce w klasztorze San Marco oraz słynny pałac Medyceuszy.

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.

    Jego budowa rozpoczęła się w 1444 roku dla Cosima Medici. Trójkondygnacyjna fasada cechuje się nierówną wysokością kondygnacji. Dolną, najwyższą, zdobi rustyka. Środkowa, nieco niższa, jest boniowana, a górna odznacza się najniższą wysokością i ma gładkie lico muru. Budowlę wieńczy wydatny gzyms. Okna są zamknięte półkoliście, przedzielone kolumienką na pół. Wewnętrzny dziedziniec na planie kwadratu otoczony jest krużgankami. W Palazzo znajduje się także kaplica zw. Capella dei Magi z freskami Benozza Gozzolego i ołtarzem Fra Filippa Lippiego.

    Grobowiec antypapieża Jana XXIII (antypapież Jan XXIII – właściwie Baldassare Cossa, ur. ok. 1360/1370, zm. 22 grudnia 1419) – wykonany w marmurze nagrobek przyścienny. Zamówiony przez pełnomocników Cossy już po jego śmierci, wykonany przez Donatella oraz Michelozza dla przystającego do florenckiej katedry baptysterium, powstał w latach 20. XV wieku. Stanowi jeden z wcześniejszych przykładów sztuki renesansowej we Florencji. Według słów Ferdinanda Gregoroviusa, jest „jednocześnie grobowcem wielkiej schizmy w Kościele i ostatnim miejscem pochówku papieża znajdującym się poza Rzymem”.WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Grobowiec antypapieża Jana XXIII
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Bochnak A., Historia sztuki nowożytnej, Warszawa-Kraków 1985, t. I, ​ISBN 83-01-03173-5​.

  • Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.




    Warto wiedzieć że... beta

    Donatello, właściwie Donato di Niccolò di Betto Bardi (ur. ok. 1386 we Florencji, zm. 13 grudnia 1466 tamże) – rzeźbiarz włoskiego renesansu.
    SUDOC (fr. Système Universitaire de Documentation, pol. Uniwersytecki System Dokumentacji) – centralny katalog informacji bibliograficznej francuskiego szkolnictwa wyższego.
    Biblioteka Narodowa Republiki Czeskiej (cz. Národní knihovna České republiky) – biblioteka narodowa Czech z siedzibą w Pradze. Biblioteka znajduje się w gmachu Clementinum. Jedna z najstarszych bibliotek na terenie Czech, której zbiory obejmują ponad 6,5 miliona woluminów.
    Narodowy Uniwersalny Katalog Centralny (NUKAT) – katalog centralny polskich bibliotek naukowych i akademickich funkcjonujący od lipca 2002 roku. Katalog obejmuje pozycje ze wszystkich katalogów rozproszonych naukowych bibliotek uniwersyteckich tworzących NUKAT. Obecnie jest to 130 bibliotek naukowych, w tym 37 z Warszawy oraz 17 z Krakowa, w dalszej kolejności są biblioteki gdańskie (10), wrocławskie (10) oraz łódzkie (9).
    Kosma I Medyceusz (27 września 1389, Florencja – 1 sierpnia 1464) – pierwszy znaczący przedstawiciel rodu Medyceuszów, władca Florencji. Starszy syn Jana Medyceusza i Piccardy de Bueri.
    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.
    Florencja (wł. Firenze, MAF: [fiˈrɛnʦe]) – miasto w środkowych Włoszech, nad Arno, u stóp Apeninów, stolica Toskanii i prowincji Florencja, stolica Włoch w latach 1865–1871. W 2006 roku liczyła 366 tys. mieszkańców.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.021 sek.