• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Michel Rocard

    Przeczytaj także...
    Partia Europejskich Socjalistów (fr. Parti Socialiste Européen, PSE, ang. Party of European Socialists, PES) – europejska partia polityczna, w skład której wchodzą partie socjaldemokratyczne i demokratyczno socjalistyczne krajów Unii Europejskiej. PES powstała w listopadzie 1992 w wyniku przekształcenia Konfederacji Partii Socjalistycznych (utworzonej w 1974). Tworzy drugą co do wielkości frakcję w Parlamencie Europejskim.Jean-Pierre Chevènement (ur. 2 marca 1939 w Belforcie) – francuski polityk, parlamentarzysta, były minister w kilku rządach.
    Francuzi – naród romański zamieszkujący głównie Francję (ok. 64 mln), Wielką Brytanię (ok. 100 tys.), Katalonię (ok. 4 tys.) oraz nieliczni w Belgii, Andorze, Luksemburgu, Monako i Szwajcarii. Poza tym Francuzi żyją głównie w swoich byłych koloniach w Afryce oraz w własnych terytoriach zamorskich w Oceanii i na innych kontynentach. Około 10 milionów osób francuskiego pochodzenia mieszka w Stanach Zjednoczonych, a 5 milionów w Kanadzie. Ich ojczystym językiem jest francuski. Większość Francuzów to katolicy (chrystianizacja w II – IV wieku). Dzisiaj wielu potomków byłych imigrantów uważa się za część narodu francuskiego, są to przeważnie osoby pochodzenia afrykańskiego i arabskiego. Pozostają oni obywatelami państwa francuskiego.
    Michel Rocard, 1981

    Michel Rocard (ur. 23 sierpnia 1930 w Courbevoie, zm. 2 lipca 2016 w Paryżu) – francuski polityk, wieloletni parlamentarzysta krajowy, minister, w latach 1988–1991 premier Francji, działacz i lider Partii Socjalistycznej, eurodeputowany.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Urodził się w rodzinie protestanckiej. Studiował w Instytucie Nauk Politycznych w Paryżu i następnie w École nationale d’administration. Od 1958 był zatrudniony jako inspektor finansowy. Pracował także jako dziennikarz, opracował raport krytykujący sytuację uchodźców w czasie wojny algierskiej.

    Roger Fauroux (ur. 21 listopada 1926 w Montpellier) – francuski menedżer i urzędnik państwowy, w latach 1986–1988 dyrektor École nationale d’administration (ENA), od 1988 do 1991 minister. Senat (fr. Sénat) – izba wyższa francuskiego parlamentu. Obecnie tworzy go 348 senatorów, a przewodniczącym jest Jean-Pierre Bel.

    Od lat 60. pozostawał aktywny w polityce. Został działaczem Parti socialiste unifié. Od 1967 do 1973 pozostawał jej faktycznym przewodniczącym (sekretarzem krajowym). W 1974 zdecydował się z grupą działaczy przejść do bardziej umiarkowanej Partii Socjalistycznej (PS). W 1975 został członkiem jej biura wykonawczego, do 1979 pełnił funkcję krajowego sekretarza ds. sektora publicznego.

    Paul Quilès (ur. 27 stycznia 1942 w Saint-Denis-du-Sig w Algierii) – francuski polityk, wieloletni parlamentarzysta, były minister w kilku rządach, działacz Partii Socjalistycznej.Roland Dumas (ur. 23 sierpnia 1922 w Limoges) – francuski polityk i prawnik, działacz Partii Socjalistycznej, parlamentarzysta i minister, w latach 1995–2000 przewodniczący Rady Konstytucyjnej.

    W 1969 kandydował w wyborach prezydenckich, uzyskując 3,61% głosów i zajmując 5. miejsce wśród 7 kandydatów. Nigdy później nie ubiegał się o ten urząd.

    Również od 1969 zaczął obejmować różne funkcje publiczne. Został wówczas wybrany do Zgromadzenia Narodowego (do 1973). Powrócił do niższej izby krajowego parlamentu w 1978, uzyskiwał reelekcję w 1981, 1986 i 1988, kandydując w różnych okręgach wyborczych departamentu Yvelines. Pełnił też stanowiska w administracji terytorialnej. Był wieloletnim radnym Conflans-Sainte-Honorine, a w latach 1977–1994 sprawował urząd mera tej miejscowości. Zasiadał również w radzie regionu Île-de-France.

    Jean-Marie Rausch (ur. 24 września 1929 w Sarreguemines) – francuski polityk, menedżer i samorządowiec, wieloletni mer Metz, senator, w latach 1988–1991 minister. 23 sierpnia jest 235. (w latach przestępnych 236.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 130 dni.

    W latach 1981–1983 w dwóch rządach Pierre’a Mauroy był ministrem planowania gospodarczego. Następnie w jego trzecim rządzie i w gabinecie Laurenta Fabiusa sprawował do 1985 urząd ministra rolnictwa. 10 maja 1988 objął stanowisko premiera Francji (jego poprzednikiem był Jacques Chirac), które zajmował do 15 maja 1991, ustępując na rzecz Édith Cresson. Kierował w tym czasie dwoma gabinetami – pierwszy rząd Michela Rocarda powstał 10 maja 1988, zaś drugi urzędował od 23 czerwca 1988. W 1993 Michel Rocard stanął na czele Partii Socjalistycznej jako jej pierwszy sekretarz, ustąpił już jednak po roku. Od 1995 do 1997 był członkiem francuskiego Senatu.

    2 lipca jest 183. (w latach przestępnych 184.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 182 dni. Jest to środkowy dzień roku zwyczajnego. O godzinie 12.00 tego dnia mija połowa roku.Maurice Faure (ur. 2 stycznia 1922 w Azerat, zm. 6 marca 2014 w Cahors) – francuski polityk, prawnik i samorządowiec, wieloletni parlamentarzysta, minister w okresie IV i V Republiki, członek Rady Konstytucyjnej, sygnatariusz traktatów rzymskich.

    W 1994, 1999 i 2004 z ramienia PS był wybierany do Parlamentu Europejskiego IV, V i VI kadencji. Należał do grupy socjalistycznej. Był przewodniczącym Komisji ds. Rozwoju i Współpracy (1997–1999), Komisji ds. Socjalnych i Zatrudnienia (1999–2002), Komisji Kultury, Młodzieży, Edukacji, Mediów i Sportu (2002–2004). Mandat europosła złożył w styczniu 2009 na pół roku przed końcem VI kadencji. W tym samym roku stanął na czele komisji ekspertów badającej zasadność wprowadzenia we Francji opodatkowania emisji dwutlenku węgla.

    Henri Nallet (ur. 6 stycznia 1939 w Bergerac) – francuski polityk, poseł do Zgromadzenia Narodowego, minister rolnictwa (1985–1986), minister rolnictwa i leśnictwa (1988–1990), minister sprawiedliwości (1990–1992). Yvelines [iˈvlin] – departament (numer 78) we Francji położony w zachodniej części regionu Île-de-France. Departament został utworzony 1 stycznia 1968 r. Wcześniej był częścią nieistniejącego już departamentu Seine-et-Oise, który miał ten sam numer co Yvelines (78).

    W 1991 został odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.

    Skład rządów Michela Rocarda[ | edytuj kod]

    Pierwszy gabinet[ | edytuj kod]

  • Michel Rocard – premier
  • Lionel Jospin – minister stanu, minister edukacji narodowej, badań naukowych i sportu
  • Pierre Bérégovoy – minister gospodarki, finansów i budżetu
  • Maurice Faure – minister stanu, minister zaopatrzenia i mieszkalnictwa
  • Roland Dumas – minister stanu, minister spraw zagranicznych
  • Pierre Arpaillange – minister sprawiedliwości
  • Jean-Pierre Chevènement – minister obrony
  • Pierre Joxe – minister spraw wewnętrznych
  • Roger Fauroux – minister przemysłu, handlu zagranicznego i planowania przestrzennego
  • Édith Cresson – minister spraw europejskich
  • Louis Mermaz – minister transportu
  • Michel Durafour – minister służb publicznych i reformy administracyjnej
  • Michel Delebarre – minister spraw społecznych i zatrudnienia
  • Jacques Pelletier – minister współpracy na rzecz rozwoju
  • Jack Lang – minister kultury i komunikacji
  • Henri Nallet – minister rolnictwa i leśnictwa
  • Paul Quilès – minister poczty i telekomunikacji
  • Louis Le Pensec – minister spraw morskich
  • Jean Poperen – minister ds. kontaktów z parlamentem
  • Drugi gabinet[ | edytuj kod]

  • Michel Rocard – premier
  • Lionel Jospin – minister stanu, minister edukacji narodowej, sportu i młodzieży
  • Pierre Bérégovoy – minister gospodarki, finansów i budżetu
  • Maurice Faure – minister stanu (do 22 lutego 1989), minister zaopatrzenia i mieszkalnictwa (22 lutego 1989 resort przejął Michel Delebarre)
  • Roland Dumas – minister stanu, minister spraw zagranicznych
  • Michel Durafour – minister stanu (od 22 lutego 1989), minister służb publicznych i reformy administracyjnej
  • Michel Delebarre – minister stanu, minister spraw miejskich (od 22 grudnia 1990)
  • Pierre Arpaillange – minister sprawiedliwości (2 października 1990 resort przejął Henri Nallet)
  • Jean-Pierre Chevènement – minister obrony (29 stycznia 1991 resort przejął Pierre Joxe)
  • Pierre Joxe – minister spraw wewnętrznych (29 stycznia 1991 resort przejął Philippe Marchand)
  • Roger Fauroux – minister przemysłu i planowania przestrzennego
  • Édith Cresson – minister spraw europejskich (do 2 października 1990)
  • Michel Delebarre – minister transportu i spraw morskich (do 21 grudnia 1990)
  • Louis Besson – minister zaopatrzenia, mieszkalnictwa, transportu i spraw morskich (od 21 grudnia 1990)
  • Jean-Pierre Soisson – minister zatrudnienia, pracy i szkoleń zawodowych
  • Jacques Pelletier – minister współpracy na rzecz rozwoju
  • Jack Lang – minister kultury i komunikacji
  • Louis Le Pensec – minister spraw zamorskich
  • Henri Nallet – minister rolnictwa i leśnictwa (2 października 1990 resort przejął Louis Mermaz)
  • Paul Quilès – minister poczty i telekomunikacji
  • Jean Poperen – minister ds. kontaktów z parlamentem
  • Claude Évin – minister solidarności, zdrowia i ochrony socjalnej (od 2 października 1990 minister spraw społecznych i solidarności)
  • Hubert Curien – minister badań naukowych i technologii
  • Jean-Marie Rausch – minister handlu zagranicznego
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Michel Rocard est décédé cet après-midi (fr.). lepoint.fr, 2 lipca 2016. [dostęp 2 lipca 2016].
    2. Mort de Michel Rocard: Hollande salue une «grande figure de la République et de la gauche» (fr.). lemonde.fr, 2 lipca 2016. [dostęp 2 lipca 2016].
    3. Profil na stronie socialistgroup.eu (ang.). [dostęp 22 marca 2011].
    4. Leaders of France (ang.). terra.es. [dostęp 22 marca 2011].
    5. Élection présidentielle 1969 (fr.). france-politique.fr. [dostęp 22 marca 2011].
    6. Présidents de la République et Gouvernements sous la Ve (fr.). assemblee-nationale.fr. [dostęp 3 lutego 2018].
    7. Michel Rocard na stronie Senatu (fr.). [dostęp 22 marca 2011].
    8. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 22 marca 2011].
    9. Lista osób odznaczonych Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi RP w latach 1992–2005. prezydent.pl. [dostęp 24 sierpnia 2012].
    10. Skład rządu uzupełniali ministrowie delegowani (ministres délégués) i sekretarze stanu.
    11. Od 5 do 17 lipca 1990 minister handlu zagranicznego i turystyki.
    Courbevoie – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Île-de-France, w departamencie Hauts-de-Seine. Przez miejscowość przepływa Sekwana.Pierre Arpaillange (ur. 13 marca 1924 w Carlux, zm. 11 stycznia 2017 w Cannes) – francuski prawnik, prokurator generalny przy Sądzie Kasacyjnym (1984–1988), minister sprawiedliwości (1988–1990) i prezes Trybunału Obrachunkowego (1990–1993).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Wybory prezydenckie we Francji roku 1969 – wybory na urząd prezydenta we Francji w 1969 roku. Wybory te zasługiwać mogą na miano przedterminowych, gdyż druga 7-letnia kadencja generała Charles’a de Gaulle’a (rozpoczęta na początku 1966) kończyć się miała dopiero w styczniu 1973. Jednakże de Gaulle ustąpił z urzędu po przegranym referendum w kwietniu 1969, co niosło za sobą konieczność zorganizowania nowej elekcji.
    Mer (fr. maire) – we Francji wybieralny przewodniczący rady miejskiej lub rady municypalnej gminy. Jest on jednocześnie przedstawicielem (reprezentantem) władzy państwowej w najmniejszych jednostkach podziału administracyjnego Francji – wykonuje zadania administracji publicznej oraz stoi na czele organów tejże administracji.
    Louis Le Pensec (ur. 8 stycznia 1937 w Mellac) – francuski polityk, ekonomista i samorządowiec, parlamentarzysta, minister w różnych resortach w latach 1981–1983, 1988–1993 i 1997–1998.
    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
    Michel Delebarre (ur. 27 kwietnia 1946 w Bailleul) – francuski polityk, parlamentarzysta, były minister w kilku rządach, działacz Partii Socjalistycznej.
    Protestantyzm – jedna z głównych gałęzi chrześcijaństwa, obok katolicyzmu i prawosławia, na którą składają się wyznania religijne powstałe na skutek ruchów reformacyjnych wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego rozpoczętych wystąpieniem Marcina Lutra w XVI wieku oraz ruchów przebudzeniowych w łonie macierzystych wyznań protestanckich w kolejnych stuleciach.
    Dwutlenek węgla (nazwa systematyczna: ditlenek węgla; nazwa Stocka: tlenek węgla(IV)), CO2 – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków, w którym węgiel występuje na IV stopniu utlenienia.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.037 sek.