• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Miasto Kazimierzowskie



    Podstrony: [1] [2] 3
    Przeczytaj także...
    Zamek Królewski w Radomiu – zamek wzniesiony w XIV wieku przez Kazimierza Wielkiego wraz z systemem murów miejskich Nowego Radomia. Jego rozbudowa nastąpiła jeszcze w dobie gotyku w XV wieku za pierwszych Jagiellonów. W latach 1515-1520 przebudowany i rozbudowany w stylu renesansowym, przez starostę radomskiego Mikołaja Szydłowieckiego. Według lustracji z 1554 roku "Brama miała z boku lokal burgrabiego. Na prawo w dziedzińcu dom piętrowy z kuchnią i gospodarskiemi izbami na dole, a jadalnią na górze, która gankiem oszklonym łączyła się z domem wielkim. ten na dole miał jedną, na górze dwie izby i kila komnat; drugie piętro miało salę wkoło opatrzoną oknami. Od podwórza były krużganki. Między obu domami stała wieża a wniej 4 sklepy. Ku wschodowi za dużym domem była wieża "biała" (dla złoczyńców) i przy plebanii druga wieża (dla szlachty). Ztąd do bramy stroną północną ciągnął się mur trzyrosztowy bez blanków, wzdłuż niego taras. Budynki były z muru podskorupione lub gontem kryte, na piwnicach. Okna z błonami szklanemi okratowane lub z żelaznymi okiennicami. W jednej komnacie strop malowany z pozłacaniem. Za murem przekop z trzema sadzawkami i wał, na który wychodziło się furtą, bo tu był ogród, łaźnia i browar. Spalony przez Szwedów, wielokrotnie później remontowany i przebudowywany.Figura św. Jana Nepomucena w Radomiu – nepomuk znajdujący się w na placu otaczającym kościół farny, od strony ulicy Rwańskiej. Najstarsza wolnostojąca rzeźba w Radomiu.
    Przypisy[ | edytuj kod]
    1. Red. W. Kalinowski, Urbanistyka i architektura Radomia, Lublin 1975, s. 45–72.
    2. J. Sekluski, Encyklopedia Radomia, Radom 2012, passim.
    3. A. Duszyk, S. Piątkowski, Radom: poznać i zrozumieć historię swojego miasta, Radom 2008, s. 13–24.
    4. A. Duszyk, S. Piątkowski, Radom: poznać i zrozumieć historię swojego miasta, Radom 2008, s. 25–34.
    5. Z. Lechowicz, Zamek w Radomiu: archeologia i architektura. Badania i interpretacje, Radom 2012, passim.
    6. W. Kowalik, Zamek Królewski w Radomiu, Radom 2006, passim.
    7. A. Duszyk, S. Piątkowski, Radom: poznać i zrozumieć historię swojego miasta, Radom 2008, s. 35–44.
    8. Red. W. Kalinowski, Urbanistyka i architektura Radomia, Lublin 1975, s. 124–125.
    9. A. Duszyk, S. Piątkowski, Radom: poznać i zrozumieć historię swojego miasta, Radom 2008, s. 45–62.
    10. Red. S. Witkowski, Radom: dzieje miasta w XIX i XX wieku, Warszawa 1985, s. 303–306.
    11. Red. R. Szczygieł, Problemy dziejów i konserwacji miast zabytkowych: Materiały II sympozjum miasta kazimierzowskich w Radomiu i Kazimierzu Dolnym 23–24 września 1988 roku, Radom-Kazimierz Dolny 1990, s. 97–104.
    12. Kamienice Deskurów odzyskają dawny blask. www.radom.pl. [dostęp 2017-04-27].
    13. Przetarg na rewitalizację kamienicy Deskurów rozstrzygnięty. Wygrała firma z Sopotu. Gazeta Wyborcza Radom. [dostęp 2017-04-13].
    14. Po co zamek w Radomiu?. Gazeta Wyborcza Radom. [dostęp 2017-02-04].
    15. S. Piątkowski, Radom: historia miasta, Radom 2005, s. 15, 18, 19, 24, 26, 30.
    16. S. Piątkowski, Radom: historia miasta, Radom 2005, s. 32.
    17. Rynek wreszcie z szansą na nowe życie? (pol.). Gazeta.pl Radom.
    18. Red. W. Kalinowski, Urbanistyka i architektura Radomia, Lublin 1975, s. 112.
    19. S. Piątkowski, Radom: historia miasta, Radom 2005, s. 37–38.
    20. Red. W. Kalinowski, Urbanistyka i architektura Radomia, Lublin 1975, s. 114.
    21. Red. W. Kalinowski, Urbanistyka i architektura Radomia, Lublin 1975, s. 122.
    22. Red. Z. Łoziński, B. Wolff, Katalog zabytków sztuki w Polsce, t. III, z. 10, Warszawa 1961, s. 31–32.
    I Cesarstwo Francuskie – państwo w okresie panowania cesarza Francuzów Napoleona I z rodu Bonaparte w latach 1804-1814 i 1815. W czasie największego rozwoju terytorialnego cesarstwo obejmowało rozmaite protektoraty i posiadało wiele państw zależnych. Francja zmuszona była wówczas prowadzić wojny z prawie wszystkimi krajami Europy, łączącymi się przeciwko niej w kolejnych koalicjach. Kres cesarstwu położyła abdykacja Napoleona na rzecz Napoleona II, ten jednak nie został dopuszczony do władzy, a tron francuski zwrócono Burbonom.Plac Konstytucji 3 Maja – plac w Radomiu, założony w drugiej połowie XIXw. na planie kwadratu, przy zbiegu dzisiejszych ulic: Żeromskiego i Piłsudskiego. Początkowo nosił nazwę Placu Soborowego. Podczas okupacji hitlerowcy zmienili jego nazwę na Adolf Hitler Platz.


    Podstrony: [1] [2] 3



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Twierdza, forteca – ufortyfikowane miasto, gród, klasztor. Czasem jest to samodzielna budowla o charakterze obronnym. Twierdze były budowane od starożytności do czasów II wojny światowej, na stałe przebywała w nich załoga. Określenie twierdza stosowane jest także w odniesieniu do więzienia, które znajdowało się na terenie twierdzy.
    Kolejny, po renesansie, styl w architekturze nowożytnej nazywany jest barokiem. Wyodrębniony został w latach późniejszych, bowiem twórcy żyjący w tym okresie uważali się raczej za kontynuatorów renesansu. Kierunek ukształtował się w Rzymie z odmiany późnego renesansu nazywanej stylem dekoracyjnym (tzw. barok rzymski). Umowny czas trwania baroku to okres od połowy XVI do połowy XVIII wieku.
    Województwo sandomierskie – jednostka terytorialna Korony Królestwa Polskiego, później Rzeczypospolitej Obojga Narodów istniejąca od XIV wieku do 1795 r., część prowincji małopolskiej. Obejmowała powierzchnię 23 860 km² posiadając 7 powiatów. Siedzibą wojewody był Sandomierz, a sejmiki ziemskie odbywały się w Opatowie.
    Getto radomskie – dwie zamknięte dzielnice żydowskie w Radomiu, powołane przez niemieckiego okupanta podczas II wojny światowej w celu koncentracji, eksploatacji i eksterminacji żydowskich mieszkańców miasta. Jedno z największych, obok kieleckiego i częstochowskiego, gett w dystrykcie radomskim. W różnym rozmiarze i charakterze funkcjonowało od wiosny 1941 do lata 1944. Z powodu chorób, głodu i niemieckiej przemocy zmarło w nim kilka tysięcy osób. Prawie 30 tys. Żydów z Radomia i innych miejscowości osadzonych w getcie zginęło w Treblince. Wojnę przeżyło kilkuset radomskich Żydów, lecz większość z nich opuściła później miasto.
    Zakon pijarów – potoczna nazwa Zakonu Kleryków Regularnych Ubogich Matki Bożej Szkół Pobożnych (Ordo Clericorum Regularium Pauperum Matris Dei Scholarum Piarum) czyli Zakonu Szkół Pobożnych – zakon ustanowiony przez papieża Grzegorza XV 18 listopada 1621 r. (regułę zatwierdzono rok później). Korzenie swe wywodzi jednak od roku 1597, kiedy to św. Józef Kalasancjusz otworzył pierwszą bezpłatną i powszechną szkołę podstawową w Europie.
    Kościół Farny św. Jana Chrzciciela w Radomiu - erygowany przypuszczalnie po 1325, a prawdopodobnie przed kazimierzowską lokacją miasta. Król Kazimierz Wielki lokował Nowy Radom najpierw na prawie średzkim około 1340-1360, potem w 1364 r. na prawie magdeburskim. Wraz z miastem uposażył nową parafię pw. św. Jana. Pierwsza wzmianka o istnieniu parafii pochodzi z 1408 r. (przed 27 lipca 1408). Około 1360-1370 r. został wzniesiony z czerwonej cegły pierwotny, jednonawowy kościół, fundacji Kazimierza Wielkiego. W wiekach XV i XVI dobudowano kaplice boczne. Pierwszą z nich była kaplica Świętego Krzyża. Drugą, która zachowała się do czasów współczesnych była kaplica obecnie zwana różańcową, ufundowana w 1481 r. przez mieszczanina radomskiego Jana Warcaba. Trzecią była kaplica Kosnowska (św. Anny) wzniesiona w 1495 przez małżonków Wojciecha i Annę Kościeni. Czwartą była kaplica Baryczkowska wzniesiona w 1500 przez Stefana Baryczkę obywatela Radomia.
    Śródmieście – dzielnica Radomia (znajduje się w jego ścisłym centrum). Obszar zajmowany przez dzielnicę zasadniczo odpowiada terenowi miasta z XX wieku. Niektórzy do Śródmieścia zaliczają także Miasto Kazimierzowskie.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.935 sek.