• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Miętusi Skoruśniak

    Przeczytaj także...
    Wyżnia Miętusia Rówień – polana reglowa w Tatrach Zachodnich, znajdująca się w Dolinie Miętusiej, będącej wschodnim odgałęzieniem Doliny Kościeliskiej. Położona jest na wysokości 1140–1200 m n.p.m., na dnie doliny polodowcowej, pomiędzy dwoma grzbietami; od zachodniej strony jest to długi północny grzbiet Ciemniaka, po stronie wschodniej Skoruśniaka. Z grzbietu Ciemniaka, spod Równi nad Piecem i Źródlisk opada do niej Wołowy Żleb, ze zboczy wschodnich żleb Wodniściak, spod Kobylarza niewielki Mały Wodniściak. Powyżej niej znajdują się Wantule i polodowcowy kocioł Małej Świstówki.Kobylarzowy Żleb (ok. 1420–1800 m n.p.m.) – głęboki żleb w Tatrach opadający w zachodnim kierunku z Czerwonego Grzbietu (z okolic Kobylarzowego Siodełka) do Doliny Miętusiej. Od południowej strony jego bardzo strome zbocza tworzą poszarpane turnie Litworowego Grzbietu zakończone Ratuszem Litworowym, od północy Kobylarzowa Turnia. Po północnej stronie z Kobylarzowej Turni opada do niego Szary Żleb tworzący boczne odgałęzienie. Jest głębokim wąwozem o stromych ścianach, wyciętych w przeszłości w skałach wapiennych przez język lodowca.
    Niedźwiedź lub Miętusi Niedźwiedź – pas stromo podciętych wapiennych skał w stokach Miętusiego Skoruśniaka w Tatrach Zachodnich od strony Doliny Miętusiej. Opada z grani Skoruśniaka znad Siwarowej Przełęczy (1531 m) na północny zachód, skośnie wśród jego zalesionych stoków (około 1550–1400 m n.p.m.). Kończy się znacznie powyżej niebieskiego szlaku turystycznego z Przysłopu Miętusiego na Małołączniaka przez Kobylarzowy Żleb. W grani Skoruśniaka po północnej stronie szczytowej części Niedźwiedzia znajduje się płytka przełęcz zwana Niedźwiedzim Przechodem (około 1500 m).
    Grzbiet Skoruśniaka
    Dolina Małej Łąki i Skoruśniak, widok z Grzybowca

    Skoruśniak lub Miętusi Skoruśniak – zalesiony długi grzbiet w pasmie reglowym Tatr Zachodnich, oddzielający dolną część Doliny Małej Łąki od Doliny Miętusiej. Dolną, północną jego granicę stanowi przełęcz Przysłop Miętusi (1187 m), od którego w kierunku południowym grzbiet Skoruśniaka stopniowo wznosi się (kolejne kulminacje mają wysokość 1355 m, 1369 m, 1503 m). Od strony południowej kończy się pasem skał zwanych Niedźwiedziem i Siwarową Przełęczą. Pomiędzy Niedźwiedziem a szczytem Skoruśniaka znajduje się jeszcze niewielka przełączka Niedźwiedzi Przechód.

    Drzewostan – zespół większej liczby drzew rosnących na pewnej powierzchni leśnej w odpowiednim zagęszczeniu i zwarciu koron, wzajemnie na siebie oddziałujących.Kuźnice – dzielnica Zakopanego, położona w dolnej partii Doliny Bystrej na wysokości ok. 1010 m n.p.m. Znajduje się całkowicie na obszarze Tatr, pomiędzy zboczami Krokwi, Jaworzyńskich Czół, Boczania, Nieboraka i Nosala. Dolna stacja kolei linowej na Kasprowy Wierch i centrum ruchu turystycznego.

    Zachodnie zbocza Skoruśniaka opadają do polan reglowych; Niżniej i Wyżniej Miętusiej Równi. Jeszcze do 1860 r. istniała na nich kopalnia rudy żelaza zwana Miętusie Banie. Prowadziła do niej tzw. Hawiarska Droga, którą rudę zwożono do Kuźnic. Obecnie prowadzi nią szlak turystyczny na Małołączniaka przez Kobylarzowy Żleb. W dolnej części zboczy Skoruśniaka, tuż nad samą Wyżnią Miętusią Równią znajdowała się druga kopalnia zwana Wantule, wydobywana z niej ruda żelaza pokrywała ok. 1800 r. 50% zapotrzebowania huty w Kuźnicach. Strome zbocza wschodnie opadają do Wielkiej Polany Małołąckiej. W nich również znajdowała się obecnie już niewidoczna droga, która prowadziła do sztolni Małołąckie Banie, w których niegdyś również wydobywano rudę żelaza.

    Hala Miętusia – tatrzańska hala pasterska znajdująca się w Dolinie Miętusiej, a także w Dolinie Kościeliskiej w Tatrach Zachodnich. Nazwa hali pochodzi od sołtysów Miętusów z Cichego, którzy pod koniec XVI wieku od króla Zygmunta III Wazy otrzymali pastwiska na niej. Do Hali Miętusiej zalicza się takie polany, jak: Wyżnia Miętusia Rówień, Niżnia Miętusia Rówień i Miętusia Polana (na Przysłopie Miętusim), Jaworzynka Miętusia (11.3 ha), Zahradziska (10,8 ha), ale także Wyżnia Kira Miętusia i Niżnia Kira Miętusia, leżące już w Kirach, poniżej wylotu Doliny Kościeliskiej (razem 10,8 ha). Te dwie ostatnie polany później wyłączono do odzielnej hali zwanej Kirą Miętusią. Powierzchnia całej hali (wraz z Kirą Miętusią) stanowiła 344,24 ha, ale tylko część stanowiły pastwiska, większość to halizny, las, kosodrzewina i nieużytki, na których głównie odbywał się wypas, polany bowiem były koszone. Dodatkowa powierzchnia służebności (tzw. serwituty) w lasach stanowiła 178,66 ha. W 1963 r. wypasano na hali łącznie 430 owiec. Wypasano aż po Wielką Świstówkę, wkraczając w Małą Świstówkę i Kobylarzowy Żleb. Nazwa jednego ze żlebów (Wołowy Żleb) wskazuje, że wypasano w nim woły. Wypas owiec i bydła w tych miejscach o bardzo dużej wartości przyrodniczej (rosną tutaj rzadkie gatunki roślin alpejskich) był bardzo szkodliwy – powodował erozję stromych stoków i niszczenie roślinności alpejskiej.Czerwone Wierchy (słow. Červené vrchy) – masyw górski znajdujący się w ciągu głównego grzbietu Tatr Zachodnich. Biegnie nim granica słowacko-polska. Położony jest nad dolinami: Cichą, Tomanową, Tomanową Liptowską, Kondratową, Małej Łąki i Miętusią i Kościeliską.

    Dawniej zbocza Skoruśniaka były ogołocone z lasu, wypasane i silnie zniszczone wskutek erozji spowodowanej nadmiernym wypasem. Były to tereny pasterskie Hali Miętusiej (zbocza zachodnie) i Hali Mała Łąka (zbocza wschodnie). Po włączeniu tych terenów do obszaru TPN i zniesieniu pasterstwa uległy zalesieniu. W 1968 r. halny zniszczył drzewostan Skoruśniaka, obecnie już odnowił się on.

    Władysław Szafer (ur. 23 lipca 1886 w Sosnowcu, zm. 16 listopada 1970 w Krakowie) – polski botanik, profesor UJ (w latach 1936-1938 rektor), dyrektor krakowskiego Ogrodu Botanicznego, wieloletni dyrektor Instytutu Botaniki UJ.Wielka Polana Małołącka – polana reglowa znajdująca się w Dolinie Małej Łąki w Tatrach Zachodnich. Położona jest na wysokości 1150–1200 m n.p.m.

    Z rzadkich w Polsce roślin podano na Skoruśniaku występowanie storzana bezlistnego (ale na podanym stanowisku wyginął).

    Szlaki turystyczne[]

    szlak turystyczny czarny – czarny od Doliny Małej Łąki przez Przysłop Miętusi do Doliny Kościeliskiej (tzw. Ścieżka nad Reglami).
  • Czas przejścia z Polany Małołąckiej na Przysłop Miętusi: 15 min w obie strony
  • Czas przejścia z przełęczy do Doliny Kościeliskiej: 40 min, ↑ 50 min
  • szlak turystyczny niebieski – niebieski od wylotu Doliny Małej Łąki poprzez Przysłop Miętusi i Kobylarzowy Żleb na Czerwone Wierchy (Małołączniak). Prowadzi on zachodnimi zboczami Skoruśniaka.
  • Czas przejścia z Gronika na Przysłop Miętusi: 1 h, ↓ 45 min
  • Czas przejścia z przełęczy na Małołączniak: 3 h, ↓ 2:15 h
  • Przypisy

    1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
    2. Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „Wit” S.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.
    3. Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XIII. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2003. ISBN 83-915859-1-3.
    4. Władysław Szafer: Tatrzański Park Narodowy. Zakład Ochrony Przyrody PAN, 1962.
    5. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.


    Hala Mała Łąka lub po prostu Mała Łąka – dawna hala pasterska w Dolinie Małej Łąki w Tatrach Zachodnich, którą górale nazywali Małałąka, ku Małołące. Nieznane jest pochodzenie tej nazwy, być może jest żartobliwa, przekorna, ponieważ główna polana hali – Wielka Polana Małołącka – jest w istocie jedną z największych polan w Tatrach. Na polanie tej stały niegdyś zabudowania pasterskie. Bronisław Gustawicz w 1885 r. pisał: „Szopy na siano, obory dla krów i szałasy nadają Małej Łące pozór małej osady pośród Tatr”. Oprócz Wielkiej Polany do hali tej należała jeszcze znajdująca się poniżej Przełęczy w Grzybowcu dużo mniejsza Mała Polanka, zaznaczana dziś jeszcze na niektórych mapach, przylegające do dolnej części Wielkiej Polany i położone na wale moreny Rówienki oraz rówień Wyżnie znajdująca się w dnie doliny powyżej Wielkiej Polany.Szlak turystyczny – trasa wycieczkowa oznaczona specjalnymi symbolami wyznaczającymi jej przebieg i ułatwiającymi odnalezienie właściwej drogi.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Tatrzański Park Narodowy (TPN) – jeden z 23 parków narodowych na terenie Polski. Utworzony z dniem 1 stycznia 1955 przez rozporządzenie Rady Ministrów z 30 października 1954 r. Jego odpowiednikiem po stronie słowackiej jest TANAP.
    Dolina Miętusia – boczna, największa odnoga Doliny Kościeliskiej w polskich Tatrach Zachodnich. Ma powierzchnię ok. 6 km² i długość ok. 4,5 km.
    Józef Nyka (ur. 5 grudnia 1924 w Łysininie k. Żnina) – alpinista, taternik, popularyzator alpinizmu i turystyki górskiej, autor wielu przewodników turystycznych po polskich górach. Ma na koncie szereg najwyższej klasy przejść dróg i pierwszych przejść w Tatrach oraz w Dolomitach. Członek honorowy prestiżowych międzynarodowych organizacji alpinistycznych i górskich, między innymi Polskiego Związku Alpinizmu.
    Przysłop Miętusi – niewielka, szeroka przełęcz pomiędzy Skoruśniakiem i Hrubym Reglem – wzniesieniami oddzielającymi Dolinę Małej Łąki od Doliny Miętusiej i Kościeliskiej w Tatrach Zachodnich. Z Doliny Małej Łąki podejście trwa ok. 15 min. Przełęcz to szerokie i płaskie siodło, położone na wysokości 1187 m n.p.m. Na przełęczy i na jej zachodnich stokach znajduje się Miętusia Polana. Do Doliny Małej Łąki opada spod przełęczy zalesiony Gmiński Żleb.
    Niedźwiedzi Przechód – położona na wysokości około 1500 m n.p.m. płytka przełączka w Tatrach Zachodnich pomiędzy kulminacją 1503 m lesistego Miętusiego Skoruśniaka a znajdującym się w jego grani skalistym Niedźwiedziem (około 1550 m). Na niektórych mapach nosi nazwę Skoruszowego Siodła. Po wschodniej stronie stoki spod tej przełączki opadają do Doliny Małej Łąki, po zachodniej do Doliny Miętusiej.
    Tatry Zachodnie (514.52; słow. Západné Tatry, dawniej Liptovské hole, Liptovské Tatry, niem. Liptauer Alpen, Liptauer Tatra, Liptauer Hochgebirge, Arva-Liptauer Hochgebirge, Westliche Tatra, węg. Liptói-Tátra) – największa, zachodnia część Tatr położona w Polsce i na Słowacji. Nazwa rozpowszechniła się w polskiej literaturze dopiero po 1868, dawniej używano także nazw: Hale Liptowskie, Hale Liptowsko-Orawskie, Hale Liptowsko-Nowotarskie.
    Grzybowiec – wzniesienie reglowe w Tatrach Zachodnich pomiędzy Małym Giewontem, od którego oddzielone jest przełęczą Bacug i Łysankami. Od południowej strony jego zbocza opadają do Doliny Małej Łąki, od strony północnej (tzw. Wielki Bacug i Mały Bacug) do Doliny Strążyskiej i Doliny Grzybowieckiej. Od leżącego na północ od niego wzniesienia Łysanek oddzielony jest Przełęczą w Grzybowcu.

    Reklama