• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Metro w Londynie



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Travelcard – bilet podróżny obowiązujący w Wielkim Londynie (Wielka Brytania), w ramach systemów: Underground, Overground, Docklands Light Railway, Tramlink, London Buses i National Rail. Travelcard można zakupić na okres jednego lub siedem dni, lub na dowolny okres od miesiąca do jednego roku, w punktach Transport for London, National Rail i ich agentów. Zależnie od miejsca zakupu i okresu ważności - bilet drukowany jest na papierze z paskiem magnetycznym, bądź kodowany na bezdotykowej, elektronicznej karcie wielokrotnego użytku, znanej jako Oyster card. Koszt Travelcard zależy od obszaru, na którym odbywają się przejazdy, w tym celu Londyn podzielony jest na strefy taryfowe.Piccadilly line – jedna z linii metra w Londynie, oznaczana kolorem ciemnoniebieskim. Istnieje od 1906 roku. Obecnie liczy 53 stacje (w tym 25 podziemnych), zaś łączna długość jej trasy wynosi 71 kilometrów. Korzysta z niej ok. 176 milionów pasażerów rocznie.

    Metro w Londynie (ang. London Underground, potocznie the Tube) – system lokalnych linii kolejowych przebiegających w podziemnych tunelach oraz na powierzchni, obsługujących większość obszaru Wielkiego Londynu. Jest najstarszym metrem na świecie – pierwsi podróżni skorzystali z niego 10 stycznia 1863 roku. Pomimo angielskiej nazwy, wskazującej na podziemne położenie, jedynie ok. 45% długości tras znajduje się pod ziemią.

    Wielki Londyn (ang. Greater London) – region administracyjny w południowo-wschodniej Anglii obejmujący miasto Londyn. Region zajmuje powierzchnię 1579 km² i liczy około 8 173 900 mieszkańców. Rozciągłość południkowa Wielkiego Londynu wynosi 46 km, a równoleżnikowa 58 km, co czyni go jednym z największych obszarowo miast świata.Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.

    System liczy 11 linii, 270 stacji (w tym 14 poza administracyjnymi granicami Wielkiego Londynu) oraz 402 km tras. Codziennie korzysta z niego ok. 3 milionów podróżnych. Począwszy od 2003, w sensie organizacyjnym podporządkowany jest ciału zwanemu Transport for London, zarządzającemu w imieniu władz Wielkiego Londynu całą komunikacją miejską.

    Aldgate – stacja londyńskiego metra położona w City of London, w pierwszej strefie biletowej. Stacja znajduje się na trasie linii Circle, pomiędzy stacjami Tower Hill a Liverpool Street, a także jest stacją końcową linii Metropolitan na jej wschodnim końcu.London Underground 2009 Stock (także 2009 Tube Stock lub 2009 Stock) – elektryczny zespół trakcyjny produkowany w latach 2009-2011 dla metra londyńskiego przez przedsiębiorstwo Bombardier Transportation.

    Spis treści

  • 1 Historia
  • 1.1 Zamachy terrorystyczne w metrze
  • 2 Linie
  • 3 Tabor
  • 4 Bilety
  • 5 Zobacz też
  • 6 Przypisy
  • 7 Linki zewnętrzne
  • Historia[]

    Farringdon - jedna ze stacji pierwszego odcinka metra
    Tunel łączący stację metra King’s Cross St. Pancras ze stacją kolejową King’s Cross Thameslink

    Pierwsze połączenie podziemnej kolejki w Londynie zostało uruchomione 10 stycznia 1863 przez spółkę z Metropolitan Railway. Decyzja o budowie tuneli zapadła w 1854. Początkowo operatorem każdej linii była inna, prywatna spółka. Do końca XIX wieku spółek i linii było już sześć. Nie współpracowały one ze sobą i pasażerowie w każdej z nich musieli posiadać inne bilety. Nawet sąsiadujące ze sobą stacje różnych linii nie miały podziemnych połączeń, przez co przesiadki między nimi były uciążliwe. Na początku XX wieku rozpoczął się proces konsolidacji spółek. Było to związane z przypływem do metra nowego kapitału, m.in. amerykańskiego. Dodatkowe środki były niezbędne w związku z koniecznością przedłużania linii na przedmieścia oraz elektryfikacji linii.

    Aldwych – nieczynna stacja metra londyńskiego na odgałęzieniu linii Piccadilly, położona na terenie City of Westminster, przy skrzyżowaniu ulic Strand i Surrey Street.Metro (fr. métro) – miejski system elektrycznego transportu pasażerskiego o dużej przepustowości i wysokiej częstotliwości kursów, który jest całkowicie niezależny od innych środków transportu oraz bezkolizyjny, ponieważ jeździ na oddzielnych torach i posiada specjalną sygnalizację.

    W 1933 całe metro stało się własnością państwową i wraz z liniami autobusowymi i tramwajowymi zostało podporządkowane nowo utworzonemu Londyńskiemu Zarządowi Transportu Pasażerskiego (potocznie zwanemu London Transport). Wyjątkiem była jedynie Waterloo & City line, która przeszła pod miejską administrację dopiero w 1994 (wcześniej administrowało nią British Rail). W dniu wybuchu II wojny światowej działało 10 linii.

    Docklands Light Railway (DLR) – system automatycznie sterowanych pociągów obsługujących obszar wschodniego Londynu. W 2006 roku przewiózł 60 milionów pasażerów. DLR należy do systemu komunikacji miejskiej Londynu (co przekłada się m.in. na bilety – wspólne dla metra i DLR), zaś jego linia jest zaznaczana na wszystkich schematach sieci metra. Organizacyjnie stanowi jednak niezależną jednostkę, zarządzaną w imieniu miasta przez prywatną firmę działającą na zasadzie ajenta. W skład DLR wchodzi obecnie 38 stacji i 31 kilometrów tras.London Underground 1995 Stock (także 1995 Tube Stock lub 1995 Stock) – elektryczny zespół trakcyjny produkowany w latach 1996-1999 dla metra londyńskiego przez przedsiębiorstwo Alstom, wprowadzony do eksploatacji w latach 1997-2000.
    Nowoczesne rozwiązania na początku XX wieku
  • W 1921 roku w metrze londyńskim zastosowano automatycznie rozsuwane drzwi - nowość i udogodnienie dla podróżnych. Dotychczas pasażerowie musieli otwierać drzwi ręcznie.
  • W 1928 roku w metrze londyńskim pojawił się pierwszy automat do sprzedaży biletów.
  • Pod koniec lat 30. XX wieku, w pociągach metra zainstalowano przyczepione do sufitu rączki do trzymania się dla stojących pasażerów.
  • W czasie II wojny światowej, podczas bombardowań Londynu, mieszkańcy zaczęli spontanicznie wykorzystywać niektóre stacje jako schrony. Władze były temu początkowo przeciwne, ale później zmieniły zdanie i same wyposażały stacje m.in. w infrastrukturę sanitarną. Na ośmiu z nich zbudowano dodatkowe, zanurzone jeszcze głębiej w ziemi, poziomy, aby zagwarantować mieszkańcom wyższy poziom bezpieczeństwa. Część stacji służyła także jako siedziby urzędów państwowych, np. na stacji Down Street odbywały się posiedzenia brytyjskiego gabinetu wojennego. W niektórych tunelach metra chroniono zbiory z muzeów np. tunele przy stacji Aldwych służyły jako składowisko eksponatów z Muzeum Brytyjskiego.

    Tramwaj (z ang. tramway – linia tramwajowa, tram – tramwaj) – pasażerski lub towarowy pojazd szynowy zaprojektowany do eksploatacji na linii tramwajowej.Skrajnia kolejowa – zarys, poza który nie mogą wystawać żadne elementy taboru (skrajnia taboru) i budowli (skrajnia budowli), aby umożliwić swobodny ruch pojazdów szynowych. Skrajnie (skrajnia taboru mieści się w skrajni budowli) określają przestrzeń przeznaczoną tylko do poruszania się taboru kolejowego, wewnątrz której nie mogą się znajdować żadne elementy - także należące do sieci trakcyjnej prócz przewodu jezdnego i jego wieszaków.

    W drugiej połowie lat 40. i w latach 50. prowadzono remonty mające zatrzeć ślady wojny. Później przyszedł czas na poważniejsze inwestycje - część linii została rozbudowana, dodano także dwie nowe (ostatnią w 1979). Od 2003 metro jest zarządzane metodą partnerstwa publiczno-prywatnego. Tabor i infrastruktura pozostają własnością komunalną, operatorem sieci jest również organ władz samorządowych. Utrzymanie zarówno linii, jak i pociągów, zostało jednak przekazane na mocy 30-letnich kontraktów dwóm prywatnym firmom: Metronet i Tube Lines.

    II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.Liverpool Street Station – jedna z głównych stacji kolejowych Londynu, a także stacja metra w dzielnicy City of London. Stacja ma połączenia ze wschodnią Anglią m.in. z Cambridge, Norwich, Ipswich, Colchester. Posiada 18 peronów i obsłużyła w 2005 ponad 38,95 mln pasażerów.

    Zamachy terrorystyczne w metrze[]

    Pociąg linii Central Line na stacji Lancaster Gate

    Londyńskie metro było celem wielu ataków terrorystycznych. Pierwszy z nich odbył się w 1885, kiedy eksplodowała bomba na stacji Gower Street (obecnie Euston Square). Od 1939 do 1993 metro kilkukrotnie było celem ataków IRA. 7 lipca 2005 r. doszło do ataku terrorystycznego w londyńskim metrze. W wyniku eksplozji zginęło 56 osób, a co najmniej 700 osób zostało rannych. Wśród ofiar były 3 Polki.

    Oval - stacja metra londyńskiego położona w dzielnicy Lambeth. Leży na trasie Northern Line. Została oddana do użytku w 1890 roku. Swoją nazwę bierze od słynnego stadionu do krykieta, dla którego jest najbliższą stacją. Obecnie korzysta z niej rocznie ok. 6 mln pasażerów. Należy do drugiej strefy biletowej.Lancaster Gate – stacja londyńskiego metra położona na trasie Central Line pomiędzy stacjami Queensway a Marble Arch. Znajduje się przy Lancaster Gate w Bayswater (City of Westminster), na północ od Kensington Gardens, w pierwszej strefie biletowej. Została oddana do użytku w 1900 roku.

    Wybuchy nastąpiły w tunelach pomiędzy stacjami:

  • Liverpool Street i Aldgate (Circle Line)
  • Edgware Road i Paddington (Circle Line)
  • Russell Square i King’s Cross St. Pancras (Piccadilly line)
  • 21 lipca 2005 r. ponownie doszło do ataku terrorystycznego. Tym razem nie było zabitych, jedna osoba została ranna. Wybuchy nastąpiły na stacjach:

  • Oval
  • Warren Street
  • Shepherd’s Bush
  • Partnerstwo publiczno-prywatne, w skrócie PPP (ang. public-private partnership) – współpraca pomiędzy jednostkami administracji publicznej i samorządowej (administracji publicznej) a podmiotami prywatnymi w sferze usług publicznych. Partnerstwo obejmować może takie dziedziny jak np. budownictwo mieszkań na wynajem, centra sportowo-rekreacyjne, parkingi, szkoły, siedziby władz publicznych czy gospodarka komunalna, ale również budowa dróg i autostrad, portów czy lotnisk.British Rail (do 1968 roku British Railways) – dawne brytyjskie przedsiębiorstwo transportowe, główny przewoźnik kolejowy w Wielkiej Brytanii od końca lat 40. do lat 90. XX wieku. Przedsiębiorstwo powstało w wyniku nacjonalizacji czterech brytyjskich spółek kolejowych zwanych Big Four: Great Western Railway, London, Midland and Scottish Railway, London and North Eastern Railway oraz Southern Railway, która nastąpiła w 1948 roku.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Elektryfikacja – proces mający na celu rozprzestrzenienie sieci elektroenergetycznej. Elektryfikowane są miejscowości lub obiekty przemysłowe, przez doprowadzanie linii elektrycznych ze stacji transformatorowych. Elektryfikacją nazywane jest również zakładanie sieci trakcyjnej nad torami kolejowymi lub stawianie słupów podtrzymujących linie energetyczne i odprowadzanie przewodów elektrycznych ze słupów do domów.
    King’s Cross St. Pancras – jedna z największych stacji metra w Londynie, położona w dzielnicy Camden i służąca jako punkt przesiadkowy między sześcioma liniami: Circle Line, Metropolitan Line, Hammersmith & City Line, Northern Line, Piccadilly line i Victoria Line. Znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie dwóch wielkich stacji kolejowych: King’s Cross Station oraz St Pancras Station. Posiada osiem peronów.
    Victoria Line – jedna z linii metra w Londynie, oznaczana kolorem jasnoniebieskim. Została otwarta w 1968 i była pierwszą linią wybudowaną po II wojnie światowej. Długość trasy wynosi 21 kilometrów, zaś liczba stacji to 16. Obecnie z Victoria Line korzysta ok. 161 milionów pasażerów rocznie.
    Transport for London (TfL) – jednostka organizacyjna samorządu terytorialnego Wielkiego Londynu odpowiedzialna za kwestie transportu, w tym komunikacji publicznej. TfL zajmuje się zarówno bieżącym zarządzaniem infrastrukturą transportową (często za pośrednictwem wyłonionych w przetargach ajentów), jak i wdrażaniem długoterminowych strategii przyjmowanych przez władze Londynu.
    Circle Line – jedna z linii metra w Londynie, tradycyjnie oznaczana kolorem żółtym. Jej nazwa (w dosłownym tłumaczeniu "kolista linia") wzięła się z faktu, iż w latach 1949-2009 pociągi jeździły na niej w ruchu ciągłym, po pętli.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Northern Line – jedna z linii metra w Londynie, oznaczana kolorem czarnym. Jej pierwszy odcinek został otwarty w 1890 roku. Obecnie korzysta z niej ok. 207 milionów pasażerów rocznie, co daje jej pierwsze miejsce wśród wszystkich linii. Jej trasa liczy 58 kilometrów oraz 50 stacji, w tym 36 pod ziemią.

    Reklama