• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Metoda nauczania



    Podstrony: [1] 2 [3]
    Przeczytaj także...
    Wincenty Okoń (ur. 22 stycznia 1914 w Chojeńcu, zm. 18 października 2011 w Warszawie) – polski pedagog, specjalista w zakresie dydaktyki i pedeutologii, profesor, członek rzeczywisty PAN, podporucznik AK.Metoda projektów – jedna z metod nauczania, zaliczana zwykle do metod praktycznych, rzadziej do metod aktywizujących (należących do grupy problemowych). Metoda ta polega na samodzielnym realizowaniu przez uczniów zadania przygotowanego przez nauczyciela na podstawie wcześniej ustalonych założeń.
    Klasyfikacja metod nauczania[ | edytuj kod]

    Ze względu na pojawianie się ciągle nowych metod, klasyfikacja nie jest ujednolicona.

    Klasyfikacje według wybranych autorów opracowań pedagogicznych[ | edytuj kod]

    Podział Czesława Kupisiewicza z dodanymi metodami aktywizującymi:

  • metody oparte na słowie: wykład, opowiadanie, pogadanka, opis, dyskusja, praca z książką;
  • metody oparte na obserwacji i pomiarze: pokaz, pomiar;
  • metody oparte na praktycznej działalności uczniów: laboratoryjna, zajęć praktycznych;
  • metody aktywizujące: burza mózgów, sytuacyjna, inscenizacji, problemowa itp.
  • Klasyfikacja metod oparta na koncepcji wielostronnego nauczania-uczenia się Wincentego Okonia:

    Symulacja - przybliżone odtwarzanie zjawiska lub zachowania danego obiektu za pomocą jego modelu. Szczególnym rodzajem modelu jest model matematyczny, często zapisany w postaci programu komputerowego, ale czasem niezastąpione jest wykorzystanie modelu fizycznego w zmniejszonej skali np. do badań aerodynamicznych. Symulacja znajduje szerokie zastosowanie w każdej dziedzinie nauki i techniki. Wykorzystywana jest też do celów wojskowych jak i czystej rozrywki np. w grach komputerowych.Burza mózgów – technika wywodząca się z psychologii społecznej, która ma na celu doskonalenie decyzji grupowych. Burza mózgów jest również formą dyskusji dydaktycznej, wykorzystywaną jako jedna z metod nauczania. Zalicza się ją wówczas do metod aktywizujących, która stanowi podgrupę metod problemowych. Jedna z tak zwanych metod heurystycznych.
  • metody asymilacji wiedzy – uczenie się przez przyswajanie: pogadanka, dyskusja, wykład, praca z książką;
  • metody samodzielnego dochodzenia do wiedzy – uczenie się przez odkrywanie; klasyczna metoda problemowa, metoda przypadków, metoda sytuacyjna, giełda pomysłów mikronauczanie, gry dydaktyczne;
  • metody waloryzacyjne – uczenie się przez przeżywanie; metody impresyjne, metody ekspresyjne;
  • metody praktyczne – uczenie się przez działanie; metody ćwiczebne, metody realizacji zadań wytwórczych.
  • Klasyfikacja Tadeusza Nowackiego:

    Praca z książką należy do jednego ze sposobów organizacji zajęć dydaktycznych. Wiąże się ściśle z pracą domową, lub pracą na lekcji. Wdraża uczniów do samokształcenia.Opowiadanie to krótki utwór epicki o prostej akcji, niewielkich rozmiarach, najczęściej jednowątkowej fabule, pisany prozą. Opowiadanie nie ma tak zwartej budowy jak nowela, o czym decydują postacie drugoplanowe, opisy i refleksje. Od noweli różni się luźną konstrukcją i brakiem obowiązujących w niej rygorów.
  • metody nauczania teoretycznego: wykład, pogadanka, dyskusja, opis, opowiadanie, wyjaśnienie;
  • metody nauczania praktycznego: rozwijanie umiejętności, pokaz, ćwiczenie, instruktaż, inscenizacja.
  • Klasyfikacja K. Kruszewskiego:

  • metody słowne;
  • metody oglądowe;
  • metody praktyczne;
  • metody gier dydaktycznych.
  • Klasyfikacje K. Grzesika:

  • metody pisemne
  • metody praktyczne
  • metody teoretyczne
  • metody słowne
  • metody proste i złożone
  • Zmodyfikowany podział metod nauczania[ | edytuj kod]

    Podział stosowany obecnie w opracowaniach pedagogicznych.

    Gra dydaktyczna jest metodą nauczania, wykorzystującą grę jako formę ułatwiającą zdobywanie wiedzy i umiejętności.Seminarium (łac. seminarium - szkółka roślin) - metoda nauczania polegająca na nauczaniu z czynnym uczestnictwem uczniów, którzy samodzielnie opracowują część zagadnień poruszanych na seminarium i następnie przedstawiają swoje opracowania w postaci prezentacji, referatu, czy też w jeszcze inny sposób, jak również biorą aktywny udział w dyskusji nad danym zagadnieniem wykazując się posiadaną wiedzą.
  • Metody podające:
  • wykład informacyjny: służy do przekazywania informacji w sposób usystematyzowany;
  • pogadanka: rozmowa nauczyciela z uczniem w toku której nauczyciel przedstawia określone treści, stawia pytania a uczniowie odpowiadają;
  • opowiadanie: polega na przedstawieniu tematu o określonej akcji i w czasie; powinno być realizowane żywo i barwnie;
  • opis;
  • prelekcja;
  • anegdota;
  • odczyt;
  • objaśnienie lub wyjaśnienie.
  • Metody problemowe:
  • wykład problemowy;
  • wykład konwersatoryjny;
  • klasyczna metoda problemowa;
  • Metody aktywizujące:
  • metoda przypadków;
  • metoda sytuacyjna;
  • inscenizacja;
  • gry dydaktyczne:
  • symulacyjne;
  • decyzyjne;
  • psychologiczne;
  • seminarium;
  • dyskusja dydaktyczna:
  • związana z wykładem;
  • okrągłego stołu;
  • wielokrotna;
  • burza mózgów;
  • panelowa;
  • metaplan.
  • Metody eksponujące:
  • film;
  • sztuka teatralna;
  • ekspozycja;
  • pokaz połączony z przeżyciem.
  • Metody programowane:
  • z użyciem komputera;
  • z użyciem maszyny dydaktycznej;
  • z użyciem podręcznika programowanego.
  • Metody praktyczne:
  • pokaz;
  • ćwiczenia przedmiotowe;
  • ćwiczenia laboratoryjne;
  • ćwiczenia produkcyjne;
  • metoda projektów;
  • metoda tekstu przewodniego;
  • seminarium;
  • symulacja.
  • Funkcje metod nauczania[ | edytuj kod]

    Metody spełniają następujące funkcje:

    Wykład – metoda nauczania polegająca na ustnym przekazaniu wiedzy do słuchaczy, którzy przekazywaną im wiedzę otrzymują w milczeniu (w założeniu), zadając ewentualne pytania po zakończeniu wykładu (niekiedy dopuszcza się możliwość zadawania pytań w trakcie trwania wykładu). Jest to prawdopodobnie najczęstsza metoda nauczania stosowana względem osób dorosłych, w której osoba przekazująca wiedzę nie dyktuje tego, co słuchacz ma zapisać w zeszycie, a raczej prowadzi jak gdyby monolog, rozbudowaną wypowiedź na dany temat. Jeżeli istnieje ku temu potrzeba, słuchacze wykładu samodzielnie sporządzają notatki w trakcie wykładu, choćby notując kwestie niejasne aby zadać po wykładzie pytanie.Metaplan – metoda dyskusji, która polega na tym, że w czasie debaty uczestnicy wspólnie tworzą plakat będący graficznym skrótem tej debaty. Dyskusję metodą metaplanu można przeprowadzić w dużej grupie lub w małych zespołach.
  • służą zapoznaniu uczniów z nowym materiałem;
  • zapewniają utrwalenie zdobytej wiedzy;
  • umożliwiają kontrolę i ocenę stopnia opanowania wiedzy.


  • Podstrony: [1] 2 [3]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Metoda sytuacyjna (inna nazwa: metoda przypadków) - metoda pedagogiczna polegająca na bardzo dokładnym rozpatrzeniu jakiegoś przykładowego przypadku tak skonstruowanego, żeby był on typowy dla dużej klasy zdarzeń. Uczniom przedstawia się sytuację wymagającą podjęcia decyzji, doprowadza się ich do zaproponowania kilku rozmaitych projektów decyzji i omawia się konsekwencje każdej z nich.
    Czesław Eugeniusz Kupisiewicz (ur. 13 lipca 1924 w Sosnowcu) – polski humanista, specjalista w dziedzinie pedagogiki, profesor, nauczyciel akademicki, były prorektor Uniwersytetu Warszawskiego i dziekan Wydziału Psychologii i Pedagogiki tej uczelni, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk.
    Dyskusja (od łac. discussio, aby to omówić) – jeden ze sposobów wymiany poglądów na określony temat, popartych argumentami, prowadzona w gronie dwóch lub więcej osób. Dyskusja może mieć formę ustną (komunikacja werbalna) lub pisemną. W wyniku dyskusji dochodzi do ścierania się różnych poglądów związanych z różnymi punktami widzenia osób prowadzących dyskusję. Określenie zbieżnego (wspólnego) stanowiska, o ile do tego dojdzie, może mieć formę kompromisu lub konsensu.
    Tadeusz Wacław Nowacki (ur. 25 listopada 1913 w Łodzi, zm. 26 września 2011) – polski pedagog, twórca pedagogiki pracy w Polsce.
    Pogadanka – należy do dialogowych metod nauczania i polega na rozmowie nauczyciela z uczniami, przy czym nauczyciel jest w tej rozmowie osobą kierującą. Nauczyciel stawia uczniom kolejne pytania, na które otrzymuje od nich odpowiedzi.
    Giełda pomysłów stanowi odmianę metod problemowych i należy do grupy metod gier dydaktycznych. Nazywana jest także burzą mózgów. Ma ona na celu zachęcanie uczniów do wymyślania śmiałych pomysłów, dotyczących rozwiązania zadania czy problemu, do wysuwania hipotez.
    Treść nauczania - składają się na nią całokształt podstawowych umiejętności, wiadomości z dziedziny nauki, techniki, kultury, sztuki oraz praktyki społecznej, przewidziany do opanowania przez uczniów podczas ich pobytu w szkole. Treść ta, będąc głównym czynnikiem dydaktycznego i wychowawczego oddziaływania na dzieci, młodzież i dorosłych, powinna odzwierciedlać aktualne, jak i przyszłe, przewidywane potrzeby społecznego, zawodowego i kulturalnego życia kraju, a także potrzeby poszczególnych osób.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.012 sek.