Metoda Fridrich

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Metoda Fridrich (nazywana również metodą CFOP) – opracowana przez Jessicę Fridrich, najpopularniejsza metoda układania Kostki Rubika na czas (tzw. Speedcubing).

Układanie składa się z czterech etapów:

  • Cross (ang. krzyż) – ułożenie krzyża na jednej ze ścianek
  • F2L – First Two Layers, ułożenie pierwszych dwóch warstw, wsadzając na miejsce 4 pary klocków (narożnik i krawędź, tzw. slot)
  • OLL – Orientation of the Last Layer, ułożenie koloru na ostatniej warstwie
  • PLL – Permutation of the Last Layer, zamiana miejscami klocków ostatniej warstwy
  • O ile pierwsza faza, czyli „cross” nie wymaga specjalnych algorytmów i polega bardziej na wyobraźni przestrzennej układającego, to następne fazy wymagają nauki kilku-kilkunastoruchowych przekształceń dla wszystkich możliwych ustawień kostki (F2L – 41 algorytmów, OLL – 57 algorytmów, PLL – 21 algorytmów). W założeniach ułożenie kostki metodą Fridrich powinno zajmować średnio 11-14 sekund (56 ruchów). Układający traci z reguły czas na rozpoznanie i przypominanie algorytmu czy obracanie kostką. Do układania kostki metodą Fridrich zaleca się wybrać stałe ustawienie krzyża („crossa” od którego zaczynamy układanie), najpopularniejsze jest układanie krzyża u dołu i z lewej lub prawej strony kostki. Ze względu na swoją elastyczność metoda Fridrich jest często mieszana z innymi metodami np. LBL.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Metoda Fridrich (ang.)
  • Opis metody Fridrich autorstwa mistrza Polski Adama Polkowskiego na stronie Polskiego Stowarzyszenia Speedcubingu




  • Reklama