• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Mesyna

    Przeczytaj także...
    Sycylia (wł., łac. Sicilia, w starożytności Trinacria) – największa wyspa na Morzu Śródziemnym (25 710 km²), leżąca na południowy zachód od Półwyspu Apenińskiego, od którego oddziela ją wąska Cieśnina Mesyńska. Zamieszkuje ją około 5 milionów mieszkańców.Wspólnota Europejska, WE (fr. Communauté Européenne, CE; ang. European Community, EC) – powołana do życia 1 stycznia 1958 na mocy traktatów rzymskich jako Europejska Wspólnota Gospodarcza (EWG), a istniejąca do 30 listopada 2009 historyczna organizacja ponadnarodowa. Pierwszy filar Unii Europejskiej wraz z Europejską Wspólnotą Energii Atomowej (Euratom), a do 2002 również z Europejską Wspólnotą Węgla i Stali. W 1992 na podstawie traktatu z Maastricht zmieniono nazwę EWG na Wspólnota Europejska, miał to być wyraz pragnienia państw narodowych rozszerzenia współpracy na obszary inne niż tylko gospodarka.
    Tsunami (jap. 津波, tsunami, pol. fala portowa (tsu – port, przystań; nami – fala) – fala oceaniczna, wywołana podwodnym trzęsieniem ziemi, wybuchem wulkanu bądź osuwiskiem ziemi (lub cieleniem się lodowców), rzadko w wyniku upadku meteorytu.

    Mesyna (wł. Messina) – miasto i gmina we Włoszech, położone w północno-wschodniej części Sycylii, nad Cieśniną Mesyńską. Trzecie pod względem ludności miasto Sycylii - zamieszkuje je 247,5 tys. osób (2005). Mesyna jest ośrodkiem administracyjnym prowincji Mesyna.

    Michelangelo Merisi da Caravaggio (ur. 29 września 1571, zm. 18 lipca 1610) – włoski malarz działający w latach 1593–1610 w Rzymie, Neapolu, na Malcie i Sycylii. Był reformatorem malarstwa europejskiego na przełomie XVI i XVII wieku. W swoich obrazach wyrzekł się piękna ludzkiego ciała, idealizowanego przez malarzy renesansowych. W celu ukazania realizmu wprowadził do swych dzieł ostry światłocień. Malowidła Caravaggia cechuje połączenie fizycznej formy i psychologicznej treści. Jego styl stał się wzorem dla malarzy epoki baroku. Caravaggio był zapomniany w wiekach XVIII i XIX, został na nowo odkryty dopiero w XX stuleciu. Obecnie jest uznawany za pierwszego wielkiego artystę barokowego.Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.

    Historia[]

    Miasto założone przez Greków w VIII wiek p.n.e. jako Zankle, czyli "kosa" (nazwa nawiązuje do kształtu zatoki, nad którą leży miasto). W 396 p.n.e. miasto zostało zniszczone przez Kartagińczyków. Później przechodziła z rąk do rąk: w 289 p.n.e. zajęta przez Mamertynów, po I wojnie punickiej - przez Rzym, później przez Bizancjum, a w latach 843-1063 - przez Arabów.

    Cieśnina Mesyńska (wł. Stretto di Messina) – cieśnina łącząca wody Morza Tyrreńskiego i Morza Jońskiego, oddziela od siebie Sycylię i południowy kraniec Półwyspu Apenińskiego. W najwęższym miejscu mierzy 3,1 km. Maksymalna głębokość cieśniny wynosi 250 m.Miasto (od prasłow. „местьце", „mě́sto"–„miejsce”) – historycznie ukształtowana jednostka osadnicza charakteryzująca się dużą intensywnością zabudowy, małą ilością terenów rolniczych, ludnością pracującą poza rolnictwem (w przemyśle lub w usługach) prowadzącą specyficzny miejski styl życia.

    Mesyna została nieomal całkowicie zniszczona przez silne trzęsienie ziemi oraz wywołane przez nie tsunami, które nawiedziło miasto 28 grudnia 1908. Zginęło wówczas ponad 75 tys. osób.

    W 1955 ministrowie spraw zagranicznych państw Europy Zachodniej podpisali wspólną deklarację, która utorowała drogę powstaniu Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej.

    Zabytki[]

  • Romańska katedra z wieżą posiadającą największy na świecie mechanizm zegarowy, z figurami wprawianymi w ruch każdego dnia w południe
  • Museo Regionale, gdzie można obejrzeć m.in. obrazy Antonella da Messina i Caravaggia
  • Fontana di Orione (XVI w.)
  • Ciekawym zabytkiem są też tzw. pylony mesyńskie, które powstały w 1957 jako słupy wysokiego napięcia dla linii przesyłowej rozciągniętej nad Cieśniną Mesyńską. Później linię tę zastąpiono kablem podwodnym, ale słupy zostały zachowane jako zabytki historyczne.

    Kartagina Nowe Miasto (łac. Karthago, późn. Carthago, gr. Кαρχηδών = Karchedon, fen Qrt-ḥdšt = Kart Chadaszt, arab. قرطاج = Kartadż lub hebr. קרתגו = Kartago) – starożytne miasto-państwo w północnej Afryce na wybrzeżu Morza Śródziemnego w pobliżu dzisiejszego Tunisu, założone w IX w. p.n.e. przez Fenicjan z Tyru. Bardzo ważny ośrodek handlowy i polityczny.Vincenzo Nibali (ur. 14 listopada 1984 w Mesynie) – włoski kolarz szosowy, zawodnik profesjonalnej grupy Pro Team Astana. W zawodowym peletonie ściga się od 2005.

    Wiele obiektów zabytkowych zostało zniszczonych w czasie trzęsienia ziemi w 1908 roku, między innymi cenne barokowe kościoły:

  • Chiesa della Santissima Annunziata
  • Chiesa di San Gregorio
  • Ludzie związani z Mesyną[]

  • Vincenzo Nibali
  • Mesyna obecnie[]

  • Katedra

  • Katedra - wnętrze

    Starożytny Rzym – cywilizacja rozwijająca się w basenie Morza Śródziemnego i części Europy. Jej kolebką było miasto Rzym leżące w Italii, które w pewnym momencie swoich dziejów rozpoczęło ekspansję, rozszerzając swoje panowanie na znaczne obszary i wchłaniając m.in. kulturę starożytnej Grecji. Cywilizacja rzymska, nazywana też niekiedy grecko-rzymską, razem z pochodzącą z Bliskiego Wschodu religią – chrześcijaństwem, stworzyła podstawy późniejszej cywilizacji europejskiej. Miasto Rzym zaczęło kształtować się w VIII wieku p.n.e., natomiast kres stworzonego przez nie państwa nastąpił formalnie w 1453 roku n.e. (wraz z upadkiem Konstantynopola i tym samym Cesarstwa bizantyńskiego), choć dosyć często jako koniec starożytnego Rzymu przyjmuje się rok 476 n.e., w którym upadło Cesarstwo zachodniorzymskie.Trzęsienie ziemi w Mesynie w 1908 roku okazało się jednym z najtragiczniejszych w historii XX wieku. Zostały zniszczone miasta Messina, Reggio Calabria i Palmi.
  • Katedra - wnętrze

  • Katedra i Fontana di Orione

  • Port

  • Latarnia morska

  • Mesyna przed zniszczeniami z 1908 roku[]

  • Chiesa di San Gregorio

  • Chiesa della Santissima Annunziata

  • Plac katedralny

  • Palazzo Avarna Arena

  • Zobacz też[]

  • Trzęsienie ziemi w Mesynie
  • Linki zewnętrzne[]

  • Źródło danych: Istituto Nazionale di Statistica
  • Oficjalna strona miasta
  • Oficjalna strona prowincji
  • Uniwersytet w Mesynie
  • Tekst deklaracji z Mesyny z 1955
  • Wejście do portu w Mesynie
    Cesarstwo Bizantyńskie (w literaturze można też spotkać formę Cesarstwo Bizantyjskie) – termin historiograficzny używany od XIX wieku na określenie greckojęzycznego, średniowiecznego cesarstwa rzymskiego ze stolicą w Konstantynopolu. Używane zamiennie określenie Cesarstwo Wschodniorzymskie jest bardziej popularne w odniesieniu do okresu poprzedzającego upadek Cesarstwa Zachodniorzymskiego. Ze względu na dominację greckiej kultury, języka oraz ludności, Bizancjum było w wielu ówczesnych krajach Europy Zachodniej nazywane "Cesarstwem Greków", podczas gdy dla jego mieszkańców, podobnie jak dla obecnych Greków, było to Cesarstwo Rzymskie (łac. Imperium Romanum, gr. Βασίλειον Ῥωμαίων), a jego cesarze kontynuowali nieprzerwaną sukcesję cesarzy rzymskich. Świat islamu znał Bizancjum pod nazwą Rûm (ar. روم, "ziemia Rzymian"). Greckie słowo ρωμιοσύνη – rzymskość, dla Greków do dziś oznacza greckość. Dlatego nazywanie mieszkańców Cesarstwa przez krzyżowców "Grekami" mogło być dla nich obraźliwe. Zaś pod koniec istnienia Bizancjum określenie "Hellen" przestało oznaczać poganina, a Bizantyńczycy używali go podkreślając dumę ze swej starożytnej greckiej przeszłości.Mamertyni (łac. Mamertini – synowie Marsa) - pochodzący z Samnium i z Kampanii najemnicy, słynni z walki w armii greckiej (dowodzonej przez Agatoklesa) przeciwko Kartagińczykom na Sycylii. Po śmierci Agatoklesa zajęli Messynę, z której organizowali wyprawy łupieżcze w kierunku północnej i wschodniej Sycylii. Gdy Hieron II, następca Agatoklesa, zadał im klęskę (265 p.n.e.), wezwali na pomoc Kartaginę, a następnie przeciw niej Rzymian. Stało się to bezpośrednią przyczyną wybuchu I wojny punickiej (264 p.n.e.-241 p.n.e.).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.028 sek.