• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Menzura - pojedynek

    Przeczytaj także...
    Pałasz – broń biała, przeznaczona do cięć i do sztychów, z prostą, długą i szeroką jedno lub obosieczną głownią. Pałasze posiadały najczęściej rękojeści w stylu szablowym, niektóre jednak posiadały rękojeści rapierowe.Broń biała – rodzaj broni służących do walki wręcz, a nie do miotania pocisków za pomocą energii chemicznej (broń palna) lub zakumulowanej energii mechanicznej (broń miotająca).
    Rytuał – zespół specyficznych dla danej kultury symbolicznych sekwencji sformalizowanych czynów i wypowiedzi, wykonywanych w celu osiągnięcia pożądanego skutku, który jednakże może być znacznie oderwany od pozornie oczywistego celu funkcjonalnego.
    Przygotowanie do menzury – barwiarz Korporacji Akademickiej Sarmatia w stroju menzurowym z ochraniaczami i rapierem w barwach Korporacji, obok Olderman K! Sarmatia w czerwonym deklu petersburskim – rok 2004

    Menzura – tradycyjny rytuał, wywodzący się z pojedynku.

    Podczas menzury stają przeciw sobie członkowie dwóch różnych korporacji akademickich. Stosuje się wyłącznie ostrą broń białą. Przebieg menzury jest ściśle ustalony w kodeksach.

    Sekundant (łac. secundans - wspierać) – pośrednik uczestnika pojedynku, świadek jednego z rywali negocjujący w jego imieniu warunki starcia.Korporacja Akademicka Sarmatia założona została w Petersburgu 8 maja 1908 r. wśród studiujących tam Polaków. Jest jednym z najstarszych stowarzyszeń studentów i absolwentów uczelni warszawskich. Sarmatia jest szóstą, według zasad starszeństwa, polską korporacją akademicką.

    Pojęcie wywodzi się od łacińskiego mensura – „odmierzenie“, co nawiązuje do stałego odstępu pomiędzy przeciwnikami podczas starć.

    Kodeksy menzurowe, jak i wybór broni są różne w zależności od miasta uniwersyteckiego. Obecnie podczas menzur stosuje się bandaże i osłony uniemożliwiające zadanie śmiertelnego obrażenia. Broń jest dezynfekowana.

    W menzurze, oprócz dwóch pojedynkujących się studentów i członków ich korporacji, biorą udział: sędzia, sekundanci, lekarze, osoby odpowiedzialne za stan broni i jej dezynfekcję oraz czasami zaproszeni goście.

    Głownia, brzeszczot, (z niem.) klinga, (staropol.) żelazo – jedna z dwu podstawowych części każdej broni białej, drugą częścią jest rękojeść. Głownia jest zasadniczą (główną – stąd etymologia), roboczą częścią broni tego typu. Służy do zadawania i odparowywania ciosów. Stanowi przeważającą większość długości i masy całego narzędzia lub broni. Jest to wydłużona płaska część, prosta lub lekko zakrzywiona, najczęściej metalowa, której jedna lub obie krawędzie są ostre. Również koniec głowni jest ostry. Przy określaniu obszarów całego narzędzia mówi się, że głownia biegnie od rękojeści w dół. Głownia jest tylko częścią większego elementu, którego początek wnika w rękojeść, lub może stanowić jednocześnie także zasadniczą część rękojeści. Często między głownią a rękojeścią znajduje się jelec.Pojedynek (łac. duelium, gr. μονομαχία) – krwawy, choć zarazem uznawany za honorowy, sposób rozstrzygania konfliktów między dwoma rywalami.

    Menzury są nierozerwalnym, tradycyjnym elementem w społeczności korporacji akademickich Niemiec, Austrii, Szwajcarii, Litwy, Łotwy, Estonii i Polski. Jednak w korporacjach krajów dawnego bloku socjalistycznego, w tym Polsce, menzury odbywają się sporadycznie.

    Wobec menzury korporacje mają różne postawy. I tak wyróżniamy:

    Rapier jest bronią białą o długiej, prostej i obusiecznej klindze, dłuższą od szabli. Jego początki sięgają wczesnego renesansu, kiedy to zrodziła się potrzeba broni noszonej "na co dzień" przez mieszczan. Był najpopularniejszą bronią Europy Zachodniej od XVI do XVII wieku. Natomiast w Polsce był używany głównie przez wojska autoramentu cudzoziemskiego (arkebuzerów, rajtarów, dragonów i muszkieterów).Korporacja akademicka (korporacja studencka) – stowarzyszenie zrzeszające studentów i absolwentów uczelni wyższych, posiadających pewne cele, ideały i chęć samodoskonalenia. Zewnętrznymi oznakami przynależności są zazwyczaj czapka (tzw. dekiel), szarfa (tzw. banda) oraz monogram (tzw. cyrkiel). Dekle i bandy noszą zazwyczaj trzy barwy (niem. Couleur). Barwy, posiadające określoną symbolikę, identyfikują daną korporację.
    1. menzurę obowiązkową – każdy członek danej korporacji musi odbyć ustalaną wewnętrznie liczbę menzur
    2. menzurę fakultatywną – korporacja zezwala, a często zaleca odbywanie menzur
    3. menzurę zakazaną – korporacja zabrania odbywanie menzur pod groźbą wykluczenia
    4. menzurę "tak, ale..." – członkowie korporacji twierdzą, że są korporacjami, w których jest menzura, jednak znajomość tematu jest znikoma i przez ostatnich kilkadziesiąt lat w ich korporacjach nikt się nie poddał menzurze.

    Najczęściej używany do menzur jest pałasz (zwany też rapierem lub szlagierem od niemieckiego schlagen – bić) obity barwami korporacji. Jest długi na 108 cm. Zaopatrzony w prostą, dwustronnie ostrzoną klingę. Bez względu na stosunek do menzury, często występuje jako element godła korporacji, element tradycyjnego ubioru korporanta, dekoracja kwatery korporacyjnej. W korporacjach nieprowadzących menzury bywa używany do uderzania w stół, celem uciszania zgromadzenia.

    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Wyzywanie i menzura w Niemczech
  • Menzura w Niemczech w okresie kiedy była zakazana
  • Trening menzury




  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.01 sek.