• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Menzura

    Przeczytaj także...
    Struna – źródło dźwięku (wibrator) w chordofonach (instrumentach strunowych). Struny mogą być wykonane z metalu, włókien naturalnych (m.in. jedwab), tworzywa sztucznego (przeważnie nylon), lub odpowiednio spreparowanych jelit zwierzęcych (instrumenty smyczkowe).Chordofony, strunowe instrumenty muzyczne − grupa instrumentów muzycznych w systematyce instrumentologicznej opracowanej przez Curta Sachsa oraz Ericha M. von Hornbostela, w których wibratorem (źródłem dźwięku) jest drgająca struna.
    Mostek – w akustycznych instrumentach strunowych (np. gitara klasyczna, skrzypce czy wiolonczela) element odpowiedzialny za przenoszenie drgań ze strun na pudło rezonansowe.

    Menzura (łac. mensura "miara, wymiar") – ogół relacji metrycznych pomiędzy dźwiękotwórczymi elementami instrumentów muzycznych. Termin ten w przypadku chordofonów najczęściej dotyczy czynnej długości struny drgającej, czyli odległość między siodełkiem a mostkiem. Na podstawie tej długości wyznacza się dokładne położenie kolejnych progów na podstrunnicy. W piszczałkach oznacza stosunek średnicy (ogólnie: przekroju) piszczałki do jej długości.

    Próg lub bont - wypukłość na podstrunnicy niektórych chordofonów szyjkowych, których zestaw dzieli go na segmenty o określonej długości powiązanej z odpowiednią gamą dźwięków. Progi ułatwiają uzyskanie czystego brzmienia poprzez ustalenie długości skracania struny do pozycji wyznaczonej przez dany próg podczas przyciskania gryfu. Dlatego ich niedokładnie rozmieszczenie lub wykonanie powoduje niemożliwe do usunięcia przez strojenie instrumentu nieczystości brzmienia oraz skrócenia czasu wybrzmiewania dźwięku.Muzyka (gr. mousike, cz. hudba, staropol. gędźba) – sztuka organizacji struktur dźwiękowych w czasie. Jedna z dziedzin sztuk pięknych, która wpływa na psychikę człowieka przez dźwięki.
    Podstrunnica – w chordofonach smyczkowych i szarpanych listwa z twardego drewna, na przykład palisandru (rosewood), hebanu, mahoniu lub klonu, umieszczona na górnej stronie gryfu, połączonego z pudłem rezonansowym lub korpusem instrumentu.Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.