• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Mencheperre

    Przeczytaj także...
    Ramzes XI Chaemuaset II - faraon, władca starożytnego Egiptu z czasów XX dynastii, z okresu Nowego Państwa. Prawdopodobnie panował w latach 1103-1070 p.n.e. Był synem Ramzesa X.Psusennes I – faraon, trzeci władca starożytnego Egiptu z XXI dynastii z czasów Trzeciego Okresu Przejściowego. Panował prawdopodobnie w latach 1039-991 p.n.e. lub 1044/1040wspólnie ze swym starszym, przyrodnim bratem Amenemnesu, później samodzielnie do 996 roku p.n.e., po czym do 994 p.n.e. wspólnie ze swym synem Amenemope. lub 1040-993 p.n.e. Istnieje kilka, rozbieżnych opinii, dotyczących jego pochodzenia. Być może był synem Pinodżema I i Henuttaui II, lub Smendesa I i Mutnodżmet I. W 1979 roku zabezpieczono na Tell Sami płytę ofiarną kultu pośmiertnego Psusennesa, która wcześniej znajdowała się w Tanis.
    Amon (egip. Imn - ukryty; również Amon-Ra/Re, Amoun, Amun, Amen; rzadziej Imen, Ammon, Hammon) - egipski bóg, sprawca niewidzialnego wiatru, urodzaju, płodności. Był uosobieniem niewidzialnych życiodajnych elementów natury: powietrza i wiatru. Powodował, że plony były obfite, zwierzęta się mnożyły, a kobiety rodziły dzieci. Wraz ze swoją małżonką Mut oraz synem Chonsu - bogiem-księżycem - stanowili w Karnaku tebańską triadę. Jego żeńskim odpowiednikiem była Amaunet. Natomiast jako Amon-Kematef wchodził w skład Ogdoady, której kult trwał w Hermopolis Magna. Grecy identyfikowali go ze swoim władcą bogów - Zeusem. Kult Zeusa Amona najpierw rozpowszechnił się w Grecji, a stąd jako Jupiter Amon dotarł do Rzymu.

    Mencheperre - Boski Ojciec Pierwszy Prorok Amona Mencheperre - wielki kapłan Amona oraz król Górnego i Dolnego Egiptu.

    Władzę sprawował w latach 1045-992 p.n.e. Syn wielkiego kapłana Pinodżema I i Duathathor Henuttaui II, córki Ramzesa XI, brat Psusennesa I, panującego w Tanis. Małżonką jego została bratanica, Isetemchabit III, córka Psusennesa I. W końcowych latach swego pontyfikatu w Tebach, przyjął tytuły królewskie, panując jako król Górnego i Dolnego Egiptu. W rzeczywistości władza jego rozciągała się tylko na obszary Górnego Egiptu.

    Tanis (egip. Dżanet, współczesne San al-Hadżar al-Kiblija) - starożytne miasto w Egipcie w północno-wschodniej Delcie, istniejące już w połowie III tysiąclecia p.n.e.Amenemope – faraon, władca starożytnego Egiptu z XXI dynastii z czasów Trzeciego Okresu Przejściowego. Panował prawdopodobnie w latach 994-985 p.n.e. lub 993-984 p.n.e. Syn Psusennesa I i Mutnodżmet II.

    Po śmierci Masaharty w Tebach wybuchły niepokoje, wzniecone przez przeciwników władców tanickich oraz sukcesorów rodu Herhora. Aby położyć im kres Pinodżem I powierzył władzę kapłańską swemu synowi Dżedchonsuiufanchowi, który jednak w ciągu niespełna dwóch lat rządów nie zdołał opanować sytuacji. Wobec takiego stanu rzeczy, po śmierci Dżedchonsuiufancha, Pinodżem I powierzył władzę kapłańską następnemu synowi - Mencheperre. Temu wkrótce udało się opanować sytuacje, uśmierzając bunty i gasząc ogniska wojny domowej. Swych przeciwników zesłał do oaz na Pustyni Zachodniej, po czym zgodnie z werdyktem wyroczni Amona ogłosił amnestię. Był to początek ustępstw ze strony władzy królewskiej na rzecz rodów tebańskich arcykapłanów, protestujących przeciw odbieraniu im przywilejów przez władców wywodzących się z rodu Herhora, a więc mających libijski rodowód.

    Duathathor Henuttaui II – Ta która czci Hathor, Pani Obu Krajów; królowa egipska, córka Ramzesa XI i Tentamon I, żona wielkiego kapłana i faraona Pinodżema I, matka Mencheperre, najprawdopodobniej Psusennesa I, Maatkare I Mutemhet i Mutnodżmet II. Nosiła wiele dworskich tytułów m.in. Córki Króla, Żony Króla, i Pani Obu Krajów.Amenemnesu – władca starożytnego Egiptu, z czasów Trzeciego Okresu Przejściowego, z XXI dynastii. Najstarszy syn Smendesa I I i Tentamon II, córki Ramzesa XI. Prawdopodobnie współrządził ze swym młodszym, przyrodnim bratem Psusennesem I. Niewiele jest świadectw mówiących o dokonaniach tego władcy. Rządy sprawował około 4 lat. Rezydował w Tanis, które za jego panowania zaczęło odgrywać znaczącą rolę, rozrastając się do roli metropolii. Głównym ośrodkiem stała się świątynia Amona-Ra, która z czasem osiągnęła znaczenie równe świątyniom Amona w Tebach, stając się miejscem pochówku władców tanickich. W okresie rządów Amenemnesu w Tanis, w Tebach rozpoczął się pontyfikat Mencheperre.


    W czasie jego rządów władzę równocześnie sprawowali:

  • Pinodżem I - jako król Górnego i Dolnego Egiptu w Tebach
  • Psusennes I - jako król Górnego i Dolnego Egiptu w Tanis
  • Amenemnesu - w Tanis
  • Amenemope - w Tanis
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Nicolas Grimal, Dzieje starożytnego Egiptu, Adam Łukaszewicz (tłum.), Warszawa: PIW, 2004, ISBN 83-06-02917-8, OCLC 749417518.
  • Bogusław Kwiatkowski, Poczet faraonów, Warszawa: Iskry, 2002, ISBN 83-207-1677-2, OCLC 830308044.

  • Herhor - Si-Amon HeriHor egip - Syn Amona Horus go chroni - Hem-Neczer Tepi-en-Amon - Boski Ojciec Pierwszy Prorok Amona - kapłan i polityk egipski, prawdopodobnie pochodzenia libijskiego, który zyskał sławę jako dowódca wojskowy.Teby (egip. Uaset, gr. Θῆβαι - Thēbai, u Homera Stubramne) - starożytne miasto w Górnym Egipcie, położone nad Nilem, ok. 600 km na południe od dzisiejszego Kairu.




    Warto wiedzieć że... beta

    Pinodżem I – wielki kapłan Amona oraz faraon, władca starożytnego Egiptu z czasów początku Trzeciego Okresu Przejściowego, tytularny król Górnego i Dolnego Egiptu, syn wielkiego kapłana i wodza armii Pianchiego i Hereret II. Jego pierwszą małżonką została córka Ramzesa XI – Duathathor Henuttaui II, ze związku z którą narodzili się jego następcy Mencheperre oraz Psusennes I. Mogło to wskazywać na dążenie do uprawomocnienia jego władzy poprzez wykazanie ciągłości dynastii. Ze związku z drugą małżonką, Isetemachbit I narodzili się dwaj jego synowie - następcy; Masaharta i Dżedchonsuiufanch. Władzę kapłańską w Tebach sprawował w latach 1070–1055 p.n.e. po czym przekazał ją swemu synowi Masaharcie, sam przyjmując tytulaturę królewską, obejmując władzę jako król Górnego i Dolnego Egiptu. W rzeczywistości podlegał mu jedynie Górny Egipt. Na północy władzę sprawował Smendes I, a jego zwierzchnictwo nad całym obszarem Obydwu Krajów – przynajmniej w czasie pontyfikatu Pinodżema – wydaje się być niepodważalne. Lata liczono bowiem latami jego panowania, a nie Pinodżema. Około 16. roku panowania Smendesa Pinodżem przyjął tytuł królewski. Jako król Górnego i Dolnego Egiptu panował od 1054–1032 roku p.n.e. Nadal jednak lata liczono latami panowania Smendesa, co wskazuje na dalsze poszanowanie jego zwierzchnictwa. Był to zatem układ władzy polegający na uzurpowaniu sobie uprawnień władzy królewskiej przy jednoczesnym poszanowaniu zwierzchnictwa prawowitego władcy. Faraon sprawował władzę, podlegając jednocześnie woli Amona, wyrażanej poprzez jego wyrocznię, której rzecznikiem był wielki kapłan. Po koronacji imiona Pinodżema zapisywano w kartuszach, a pojawiły się one w wielu miejscach Egiptu: w Tebach, Koptos, Abydos, jak również w Tanis, co niezbicie dowodzi związkowi pomiędzy Amonem z Tanis i jego wielkim kapłanem, którym był Smendes, z Amonem tebańskim i osobą Pinodżema.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.