• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Melodyka

    Przeczytaj także...
    Melizmat (gr.) – figura melodyczna śpiewana na jednej sylabie tekstu. W praktyce oznacza to, że na jednej samogłosce wykonuje się wiele dźwięków.Nokturny op. 9 (I - b-moll, II - Es-dur, III - H-dur)- zbiór trzech nokturnów skomponowanych przez Fryderyka Chopina w latach 1830-1831, wydanych po raz pierwszy w Paryżu w 1833 nakładem wydawnictwa M. Schlesinger. Utwory dedykowane są francuskiej pianistce, kompozytorce i nauczycielce Marii Pleyel (1811-1875). Wszystkie utwory rozpoczynają się przedtaktem w partii prawej ręki.
    Melodyka ornamentalna – rodzaj melodyki, w której muzyka nasycona jest różnymi ozdobnikami, czyli ornamentami, np. takimi jak

    Melodyka – element dzieła muzycznego, porządkujący następstwo dźwięków. Też: zespół cech melodii charakterystycznych dla danego stylu, epoki, grupy kompozytorów, np. melodyka barokowa, melodyka w utworach Fryderyka Chopina.

    Melodykę dzieli się na – wokalną (przewaga sekund, ograniczona ruchliwość) i instrumentalną (większe zróżnicowanie interwałowe).

    Ze względu na charakter melodii wyróżnia się melodykę:

    Fryderyk Franciszek Chopin (ur. 22 lutego lub 1 marca 1810 roku w Żelazowej Woli, zm. 17 października 1849 roku w Paryżu) – polski kompozytor i pianista. Od roku 1830 zamieszkały we Francji.Tremolo (z wł. drżenie) – określenie rodzaju artykulacji, która polega na szybkim wykonywaniu wielu dźwięków o tej samej wysokości lub szybkim przejściu między dwoma dźwiękami o różnej wysokości (tremolando).
  • kantylenową – śpiewną (np. pieśni solowe F. Schuberta)
  • ornamentalną – cechuje się sporą liczbą ozdobników. Często pojawia się w utworach Domenico Scarlattiego (m.in: sonaty) oraz Fryderyka Chopina (m.in: Nokturny op.9)
  • deklamacyjną – naśladuje mowę ludzką. Cechuje się niewielką ruchliwością. Występuje jedynie w utworach wokalnych (np. Rap)
  • figuracyjną – cechują ją liczne pochody gamowe, pasażowe i rozłożone akordy. Często występuje w etiudach, kaprysach oraz innych gatunkach wirtuozowskich (m.in: 24 kaprysy na skrzypce solo)
  • Ze względu na kierunek gry wyróżnia się melodykę:

    Kantylenowa melodyka (wł. cantabile - śpiewnie) - materiał dźwiękowy dobrany w sposób taki, aby był wygodny do wykonania głosem ludzkim, zgodny z jego naturalnymi możliwościami. Typ melodyki stosowany również w muzyce instrumentalnej (zob. kantylena).Skala dwunastodźwiękowa, zwana też skalą dodekafoniczną lub chromatyczną – skala muzyczna, w której poszczególne stopnie są oddalone od siebie o pół tonu. Jest połączeniem dwóch skal całotonowych, czyli zawiera wszystkie dźwięki w obrębie oktawy, które tworzą postęp dwunastu półtonów.
  • wznoszącą – melodia rozwija się do góry
  • opadającą – melodia rozwija się w dół
  • łukową – melodia wznosi się i opada (bądź odwrotnie)
  • falującą – melodia na przemian wznosi się i opada wiele razy
  • opartą na repetycjach dźwięku (tremolo)
  • Prócz tego mamy jeszcze melodykę:

    Polskie Wydawnictwo Muzyczne (PWM) – polskie wydawnictwo muzyczne założone w 1946 w Krakowie w ramach nacjonalizacji prywatnych wydawnictw muzycznych.Diatonika - pojęcie z języka greckiego, oznaczające w muzyce zasadę oparcia jej przebiegu wyłącznie na dźwiękach jednej skali diatonicznej.
  • diatoniczną – poruszającą się po dźwiękach danych dla określonej skali
  • chromatyczną – w której pojawiają się dźwięki obce dla skali
  • Ze względu na rodzaj śpiewu można wyodrębnić melodykę:

  • sylabiczną – na jeden dźwięk przypada jedna sylaba
  • melizmatyczną – na jedną sylabę przypada kilka dźwięków. Najczęściej łączy się ona z melodyką figuracyjną lub kantylenową (wykorzystywana w średniowiecznym chorale gregoriańskim)
  • deklamacyjną – muzyczna recytacja (melorecytacja).
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Danuta Wójcik, Nauka o muzyce, Musica Iagellonica, Kraków, 2006 ​ISBN 83-7099-104-1​.
  • Danuta Wójcik, ABC form muzycznych, Kraków: Musica Iagellonica, 1999, ISBN 83-7099-085-1, OCLC 751535593.
  • Franciszek Wesołowski, Zasady muzyki, PWM, Kraków, 2008 ​ISBN 978-83-224-0461-4​.
  • 24 kaprysy na skrzypce solo (ang. 24 Caprices for Solo Violin) Op. 1, to napisane przez Niccolò Paganiniego pomiędzy rokiem 1802 i 1817 a opublikowane w 1819 roku najsłynniejsze kaprysy o charakterze popisowym. Kaprysy są utworzone w formie etiud, gdzie każda z nich ćwiczy różne umiejętności gry na skrzypcach (wielodźwięki, tryle, szybkie zmiany pozycji, smyczka, pizzicato lewą ręką itp.). Domenico Giuseppe Scarlatti (ur. 26 października 1685 w Neapolu – zm. 23 lipca 1757 w Madrycie) – kompozytor włoski okresu baroku.




    Warto wiedzieć że... beta

    Sylaba (stgr. συλλαβή syllabḗ) (zgłoska) – element struktury fonologicznej aktu komunikacyjnego, który pomimo pozornej oczywistości wciąż nie ma ustalonej jednoznacznej definicji. Prób zdefiniowania podejmowało się wielu badaczy.
    Melodia – jeden z elementów dzieła muzycznego, będący szeregiem dźwięków określającym długość ich trwania i odległości między nimi. Dźwięki te muszą następować po sobie w logicznym porządku. Sama melodia jest powiązana przede wszystkim z rytmem. Wiąże się również z elementami ekspresji muzycznej: dynamiką i artykulacją, z następstw dźwięków wynikają połączenia harmoniczne.
    Rap lub rapowanie (melorecytacja) – rodzaj ekspresji wokalnej polegający na rytmicznym i ekspresyjnym wypowiadaniu słów i ich rymowaniu do zapętlonego podkładu instrumentalnego. Element kultury hip-hopowej. Rap często zamiennie z wyrażeniem hip-hop określany jest jako odrębny gatunek muzyczny powstały we wczesnych latach 70 XX wieku w Stanach Zjednoczonych Ameryki wśród czarnych mieszkańców. Chociaż rap powszechnie uważany jest za muzykę, to wielu naukowców wskazuje na jego bliskie pokrewieństwo z poezją.
    Kompozytor (w jęz. łac. compositor) – twórca utworu muzycznego. Termin kompozytor odnosi się do twórców używających notacji muzycznej, piszących muzykę poważną lub filmową. W polskich uczelniach muzycznych kształci się studentów na kierunku kompozycja, lecz kompozytor nie musi być absolwentem takich studiów, jednak to oni właśnie dysponują pełnym warsztatem kompozytorskim obejmującym harmonię, kontrapunkt, instrumentację, analizę dzieła muzycznego itp.
    Franz Peter Schubert (ur. 31 stycznia 1797 w Himmelpfortgrund, zm. 19 listopada 1828 w Wiedniu) – austriacki kompozytor, prekursor romantyzmu w muzyce.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.845 sek.