• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Megaregion

    Przeczytaj także...
    Region karpacki (5) – megaregion fizycznogeograficzny Europy Zachodniej. Obejmuje górskie i podgórskie struktury fałdowe powstałe w orogenezie alpejskiej, leżące na wschód od Alp i na północ od Półwyspu Bałkańskiego. W jego skład poza właściwymi Karpatami wchodzi pierścień obniżeń otaczających je od zewnątrz (Podkarpacie i Równiny Południoworumuńskie) oraz zespół obniżeń leżących wewnątrz łańcucha karpackiego (Kotlina Panońska wraz z kotlinami Wiedeńską i Tullneńską).Europa Wschodnia - część Europy wyróżniana jako region w regionalizacji fizycznogeograficznej Europy zgodnej z Uniwersalną Klasyfikacją Dziesiętną Międzynarodowej Federacji Dokumentacji.
    Pozaalpejska Europa Środkowa (t. Pozaalpejska Europa Zachodnia, Pohercyńska Europa Środkowa; 3) – megaregion Europy Zachodniej.

    Megaregion (t. megaregion fizycznogeograficzny) - wielkopowierzchniowa jednostka podziału fizycznogeograficznego, wyróżniona przede wszystkim na podstawie uwarunkowanych neotektonicznie makroform ukształtowania powierzchni. Megaregiony są najwyższymi i największymi jednostkami regionalizacji fizycznogeograficznej - wyróżnia się je w obrębie kontynentów (części świata).

    Europa Północna - część Europy wyróżniana jako region w regionalizacji fizycznogeograficznej Europy zgodnej z Uniwersalną Klasyfikacją Dziesiętną Międzynarodowej Federacji Dokumentacji. Granice Europy Północnej rozumianej jako region fizycznogoeograficzny nie pokrywają się z granicami Europy Północnej rozumianej jako region polityczny. Te pierwsze opierają się bowiem na kryteriach przyrodniczych, te drugie pokrywają się z granicami państwowymi, które w tym obszarze są sztuczne.Nizina Wschodnioeuropejska (8; a. Niż Wschodnioeuropejski; biał. Усходне-Эўрапейская раўніна; est. Ida-Euroopa lauskmaa, Vene tasandik; kaz. Шығыс Еуропа жазығы; lit. Ryţu Europos lyguma; łot. Austrumeiropas līdzenums; mołd. Cîmpia Europei de Est; ros. Восточно-Европейская равнина, Русская равнина; ukr. Східноєвропейська рівнина) – megaregion fizycznogeograficzny w Europie Wschodniej.

    W regionalizacji fizycznogeograficznej zgodnej z uniwersalną klasyfikacją dziesiętną Międzynarodowej Federacji Dokumentacji megaregiony oznacza się jedną cyfrą. W Europie wyróżnia się dziewięć megaregionów:

    I. Europa Północna 0 Archipelagi Europy Północnej 1 Półwysep Fennoskandzki

    II. Europa Zachodnia 2 Wyspy Brytyjskie 3 Pozaalpejska Europa Środkowa 4 Region alpejski 5 Region karpacki

    III. Europa Południowa

    W ich skład wchodzą archipelagi arktyczne (Svalbard, Ziemia Franciszka Józefa) oraz wyspy na Morzu Norweskim (Islandia, Wyspy Owcze) i częściowo Morzu Grenlandzkim (Jan Mayen). Svalbard to grupa wysp należących do Norwegii, położonych w Arktyce, w północnej części O. Atlantyckiego. W jego skład wchodzą m.in.: Spitsbergen, Wyspa Niedźwiedzia, Nadziei, Ziemia Króla Karola i inne. Jego powierzchnia (62 tys. km²) jest górzysta i pokryta lodowcami, klimat polarny, tundra. Ziemia Franciszka Józefa to z kolei rosyjski archipelag w północno-zachodniej części Morza Barentsa. Obejmuje grupę ok. 180 wysp o łącznej powierzchni 18,9 tys. km². Wyspy pokryte są niewysokimi pasmami górskimi zbudowane głównie z bazaltów. Islandia jest wyspą w północnej części O. Atlantyckiego (pow. 102 829 km²). Jej wnętrze zajmuje rozległy płaskowyż wulkaniczny, wznoszący się do wysokości 600-1000 m n.p.m. Niewielkie obszary nizinne spotyka się jedynie w południowo-zachodniej części wyspy. Ponad 1/10 część wyspy zajmują lodowce (największy – Vatnajokull). Na Islandii znajduje się 140 wulkanów, z których 26 jest aktywnych (najwyższy Hvannadalshnukur – 2119 m n.p.m.). Jan Mayen to wyspa na Morzu Grenlandzkim, między Islandią, Grenlandią i Svalbardem. Jest ona pochodzenia wulkanicznego. Powierzchnia wyżynno-górzysta, najwyższy szczyt 2277 m n.p.m. Klimat polarny, liczne lodowce, roślinność tundrowa. Wyspy Owcze to grupa 17 zamieszkanych wysp i wiele małych wysepek wulkanicznych w północnej części Oceanu Atlantyckiego. Naturalną roślinność stanowią: na wybrzeżu trawy wydmowe i solniska, w głębi wysp torfowiska. Z powodu silnych wiatrów drzewa nie występują, z wyjątkiem sprowadzonych przez człowieka.Europa Południowa - część Europy wyróżniana jako region w regionalizacji fizycznogeograficznej Europy zgodnej z Uniwersalną Klasyfikacją Dziesiętną Międzynarodowej Federacji Dokumentacji.
    6 Wyspy i półwyspy Morza Śródziemnego

    IV. Europa Wschodnia 7 Krym i Kaukaz 8 Niż Wschodnioeuropejski 9 Ural

    W granicach megaregionów wyróżnia się mniejsze jednostki - prowincje.

    Bibliografia[]

  • Jerzy Kondracki W sprawie fizycznogeograficznego podziału Europy w klasyfikacji dziesiętnej, "Przegląd Geograficzny" tom XXXVII, z.3, 1965, str. 539-547
  • Jerzy Kondracki (red.) Problemy regionalizacji fizycznogeograficznej. Materiały z sympozjum zorganizowanego przez Polskie Towarzystwo Geograficzne w dniach 16-24 września 1966 r., Instytut Geografii Polskiej akademii Nauk, Prace Geograficzne nr 69, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1968
  • Jerzy Kondracki Podstawy regionalizacji fizycznogeograficznej, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969
  • Jerzy Kondracki Geografia regionalna Polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1998 ISBN 83-01-12479-2
  • Części świata – największe jednostki umownego podziału lądowej powierzchni kuli ziemskiej. Poszczególne części świata obejmują umownie kontynenty (lub części kontynentów) z przyległymi wyspami, zarówno leżącymi na cokołach kontynentalnych (czyli należącymi do kontynentu), jak i poza nimi (nie należącymi do kontynentu) oraz należącymi do kontynentów morzami szelfowymi (szelf kontynentalny jest częścią kontynentu).Międzynarodowa Federacja Dokumentacji (FID, fr. Fédération Internationale d’Information et de Documentation) – stowarzyszenie z siedzibą w Hadze, popierające rozwój działalności dokumentacyjnej i informacyjnej poprzez współpracę międzynarodową. Popierało badania w tych dziedzinach, organizowało wymianę informacji oraz kształcenie pracowników informacji naukowej i dokumentacji, wydawało publikacje. Zajmowało się klasyfikacją materiałów dokumentacyjnych, posiadało prawa autorskie do Uniwersalnej Klasyfikacji Dziesiętnej (UKD), i było upoważnione do wprowadzania zmian i uzupełnień klasyfikacji.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Regionalizacja fizycznogeograficzna - rodzaj regionalizacji polegający na wydzieleniu w przestrzeni pewnych obszarów - regionów fizycznogeograficznych, które wykazują pewien stopień wewnętrznej jedności wynikający z ich położenia geograficznego, historii rozwoju, charakteru współczesnych procesów geograficznych oraz wzajemnego powiązania poszczególnych elementów tworzących daną jednostkę.
    Wyspy Brytyjskie (ang. The British Isles, irl. Éire agus an Bhreatain Mhór, wal. Ynysoedd Prydain; 2) – megaregion fizycznogeograficzny Europy Zachodniej. Grupa wysp w północno-wschodniej części Atlantyku, położona na północny zachód od kontynentalnej Europy, oddzielona od niej kanałem La Manche i Cieśniną Kaletańską.
    Kontynent (łac. continens – łączny) – w geografii fizycznej: olbrzymi pod względem powierzchni (rzędu kilku mln km) obszar lądu, otoczony (oblany) ze wszystkich stron morzami i oceanami, a z innymi kontynentami połączony co najwyżej wąskimi przesmykami (Ameryka Północna i Ameryka Południowa, Eurazja i Afryka). W geotektonice i geomorfologii, kontynent określa się jako lądową część cokołu (bloku) kontynentalnego, (do którego należy szelf kontynentalny z morzami szelfowymi), kontynent obejmuje więc także przybrzeżne wyspy, znajdujące się na tym samym cokole kontynentalnym.
    Prowincja (t. prowincja fizycznogeograficzna) – jednostka podziału fizycznogeograficznego przestrzeni, obejmująca większy teren o zbliżonych cechach środowiskowo-krajobrazowych. W wielostopniowej regionalizacji prowincja stanowi jednostkę wyższego rzędu wchodzącą w skład megaregionu (np. prowincja Niż Wschodniobałtycko-Białoruski wchodzi w skład megaregionu Niż Wschodnioeuropejski).
    Europa Zachodnia - część Europy wyróżniana jako region w regionalizacji fizycznogeograficznej Europy zgodnej z Uniwersalną Klasyfikacją Dziesiętną Międzynarodowej Federacji Dokumentacji. Granice Europy Zachodniej rozumianej jako region fizycznogeograficzny nie pokrywają się z granicami Europy Zachodniej rozumianej jako region polityczny. Te pierwsze opierają się bowiem na kryteriach przyrodniczych, te drugie pokrywają się z granicami państwowymi, które w tym obszarze są sztuczne.
    Region alpejski (4) – megaregion Europy Zachodniej. Obejmuje zwarty zespół struktur fałdowych - górskich i podgórskich - powstałych w orogenezie alpejskiej. Region leży między Wogezami, Średniogórzem Niemieckim i Masywem Czeskim na północy, Półwyspem Apenińskim na południu, Bruzdą Rodanu na zachodzie i Kotliną Panońską na wschodzie.
    Tektonika (gr tektonikề – sztuka budowy) - nauka o budowie skorupy ziemskiej oraz o procesach wpływających na nią.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.021 sek.