• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Medium transmisyjne



    Podstrony: [1] 2 [3] [4]
    Przeczytaj także...
    OSI (ang. Open Systems Interconnection) lub Model OSI (pełna nazwa ISO OSI RM, ang. ISO OSI Reference Model – model odniesienia łączenia systemów otwartych) – standard zdefiniowany przez ISO oraz ITU-T opisujący strukturę komunikacji sieciowej.Token bus - system budowy sieci zgodny ze standardem IEEE 802.4. Jest to standard sieci z transmisją szerokopasmową (ang. broadband), w odróżnieniu od sieci Ethernet, w których transmisja odbywa się w paśmie podstawowym (ang. baseband). Sieci typu Token Bus cechuje topologia magistrali, a do połączeń wykorzystywany jest 75-omowy kabel koncentryczny, stosowany w systemach telewizji kablowej. Transmisja szerokopasmowa, przewidziana standardem 802.4, umożliwia przesyłanie informacji wieloma różnymi kanałami jednocześnie. Szybkość transmisji może osiągnąć wartość 10 Mbit/s.
    Charakterystyka mediów transmisyjnych[ | edytuj kod]

    Media przewodowe[ | edytuj kod]

    Zdjęcie przedstawiające skrętkę nieekranowaną UTP

    Skrętka składa się z ośmiu żył (czterech par żył). Żyły w skrętkach są ze sobą splecione parami. Każda para skrętki posiada jedną żyłę do przenoszenia napięcia, a drugą uziemioną. Jakikolwiek szum pojawiający się w jednej żyle, występuje także w drugiej. Ponieważ żyły w parze są spolaryzowane przeciwnie w stosunku do siebie, szum pojawiający się w jednej żyle jest „znoszony” przez szum z drugiej żyły na końcu kabla dołączonego do odbiornika. Skrętki są najczęściej używane w systemach, które do transmisji używają kodu Manchester. Stopień w jakim zakłócenia są wyeliminowane zależy od ilości splotów przypadających na jednostkę metra. Większa ilość splotów na metr gwarantuje zmniejszenie szumu. Dla jeszcze większej ochrony przed zakłóceniami stosuje się ekran w postaci folii, w którą zawinięte są pary żył oraz uziemienie. Folia może być owinięta wokół pojedynczych par lub wszystkich żył. Impedancja typowej skrętki wynosi 100Ω, a maksymalna prędkość transmisji wynosi 1 Gbit/s (10Gbit/s w przypadku kategorii 6a kabla). Maksymalna odległość pomiędzy urządzeniami połączonymi skrętką nie powinna przekraczać 100 m (55 m dla 10Gbit/s). Wyróżnia się następujące rodzaje skrętek:

    Transmisja – proces przesyłania dowolnej wiadomości lub ogólnie danych między nadawcą (nadajnikiem) a odbiorcą (odbiornikiem) zapisanej określonym, zrozumiałym dla obu stron kodem i po określonej drodze. Do transmisji mogą być wykorzystane media transmisyjne przewodowe lub bezprzewodowe.Fale radiowe (promieniowanie radiowe) – promieniowanie elektromagnetyczne, które może być wytwarzane przez prąd przemienny płynący w antenie. Uznaje się, że falami radiowymi są fale o częstotliwości 3 kHz – 3 THz (3·10 – 3·10 Hz). Według literatury zachodniej zakres częstotliwości obejmuje fale od 3 Hz. Zależnie od długości dzielą się na pasma radiowe.
  • nieekranowana UTP (Unshielded Twisted Pair)
  • ekranowana STP (Shielded Twisted Pair) – cały kabel składający się z czterech par żył jest ekranowany metalowym oplotem
  • foliowana FTP (Foiled Twisted Pair) – cały kabel okręcony jest na całej długości metalową tasiemką
  • pozostałe: SFTP, S/STP, FSTP.
  • Zdjęcie przedstawiające kabel koncentryczny z końcówką gotową do założenia złącza BNC oraz ze złączami BNC

    Kabel koncentryczny

    Światłowód – przezroczysta struktura (włóknista, warstwowa lub paskowa), w której odbywa się propagacja światła.Transmisja dwukierunkowa (dupleks, ang. duplex) to, w informatyce i telekomunikacji, określenie połączenia, w którym możliwe jest nadawanie i odbieranie informacji w obu kierunkach. Nadajnik i odbiornik mogą zamienić się funkcjami lub pełnią te funkcje jednocześnie. Wyróżnia się następujące typy dupleksu:

    zwany także współosiowym.

     Osobny artykuł: Kabel koncentryczny.

    Składa się z dwóch przewodników – wewnętrznego (żyły podstawowej) i zewnętrznego (ekranu), które są oddzielone ochronną warstwą izolacyjną (dielektrykiem). Ekran chroni przewód wewnętrzny przed zakłóceniami. Kable koncentryczne stosuje się powszechnie do łączenia anten, do połączeń AV, w sieciach komputerowych oraz w sieciach kablowych. Kable koncentryczne dzielimy wg ich impedancji falowej:

    Transmisja dwukierunkowa, dupleks (ang. duplex) – w informatyce i telekomunikacji określenie połączenia, w którym możliwe jest nadawanie i odbieranie informacji w obu kierunkach. Nadajnik i odbiornik mogą zamienić się funkcjami lub pełnią te funkcje jednocześnie.DQDB (ang. Distributed Queue Dual Bus) - protokół warstwy MAC przeznaczony dla sieci miejskich MAN (ang. Metropolian Area Network). Standard IEEE 802.6 DQDB opublikowany w grudniu 1990 roku jako standard do budowania sieci miejskich z możliwością integracji różnych usług, został również zaakceptowany przez ETSI (ang. "European Telecommunications Standard Institiute") jako podstawa do tworzenie europejskich sieci MAN
  • 50Ω (np.: H1500, H1000, H1001, H500, 9913, RG214, RG213, H155, RG58, RG316, TRILAN2, TRILAN4, RG178, RG174)
  • 75Ω (np.: RG59, TRISET113, RG6U, CB100F)
  • 60Ω (wycofane z produkcji)
  • Zdjęcie przedstawiające światłowód w różnym stopniu szczegółowości

    Światłowód składa się z cienkiego włókna szklanego, które przenosi informację w postaci światła w zakresie widma światła widzialnego i poniżej. W konstrukcji kabla światłowodowego można wyróżnić takie elementy, jak:

    Skrętka ekranowana, STP (ang. Shielded Twisted Pair) – jeden z rodzajów skrętki. Odróżnia się ona tym od innych rodzajów skrętek FTP (ekranowanej folią) tym, że posiada ekran z oplotu, co powoduje, iż sygnał przesyłany za jej pomocą w mniejszym stopniu ulega zakłóceniom zewnętrznym. Ważne jest, aby ekran był dobrze uziemiony na końcach odcinków linii, w przeciwnym wypadku działa bowiem jako antena, pogarszając parametry sygnału.Token ring – metoda tworzenia sieci LAN opracowana przez firmę IBM w latach 70., dziś wypierana przez technologię Ethernetu. Szybkość przesyłania informacji w sieciach Token Ring wynosi 4 lub 16 Mb/s.
  • powłoka pierwotna, nakładana podczas procesu produkcyjnego, przekrój stały, około 250 μm
  • żel ochronny, włókno aramidowe, chroniące światłowód przed uszkodzeniem
  • powłoka wtórna, obejmująca powłokę pierwotną oraz opcjonalnie żel ochronny, w jednej z form: tuba, rozeta lub taśma
  • dielektryczny element wytrzymałościowy
  • żel uszczelniający
  • pancerz kabla (taśmy, druty stalowe)
  • pokrycie zewnętrzne
  • Zalety światłowodu w stosunku do kabli miedzianych:

    Kabel koncentryczny (ang. coaxial cable, zwany także kablem współosiowym) – przewód telekomunikacyjny, wykorzystywany do transmisji sygnałów zmiennych małej mocy.Wóz transmisyjny – pojazd radiowy lub telewizyjny przeznaczony do przekazywania relacji na żywo. Zbudowany przeważnie na bazie standardowego samochodu dostawczego lub terenowego, rzadziej osobowego lub ciężarowego, wyposażony w sprzęt radiowy lub telewizyjny oraz nadajniki.
  • odporność na zakłócenia RFI (Radio Frequency Interference) oraz EMI (ElectroMagnetic Interference)
  • bezpieczeństwo (nie można podsłuchać transmisji)
  • duża przepustowość z powodu szerokiego pasma
  • odporność na korozje
  • większy zasięg
  • mniejsza kubatura i waga
  • szybsza transmisja
  • Wady światłowodu:

  • wibracje fizyczne powodują zaszumienie sygnału informacyjnego
  • ograniczenie w zgięciu kabla (zbyt mały promień zgięcia może doprowadzić do złamania się włókna)
  • trudność w łączeniu światłowodów
  • Koszt stosowania światłowodu jest kompromisem pomiędzy przepustowością i ceną. Gdy potrzebujemy większej przepustowości bardziej opłacalnym wyborem jest światłowód, natomiast przy niższym zapotrzebowaniu na przepustowość tańsze jest medium miedziane.

    Okablowanie strukturalne to system uniwersalnego okablowania telekomunikacyjnego przewidziany do szerokiej gamy zastosowań. Umożliwia on tworzenie sieci komputerowych lub dołączanie telefonów i innych urządzeń pracujących w sieci.IEEE (ang. Institute of Electrical and Electronics Engineers – Instytut Inżynierów Elektryków i Elektroników, wymowa: ‘Eye-triple-E’) – organizacja typu non-profit skupiająca profesjonalistów. Powstała z konsolidacji grup AIEE oraz IRE w 1963 roku. Jednym z podstawowych jej zadań jest ustalanie standardów konstrukcji, pomiarów itp. dla urządzeń elektronicznych, w tym standardów dla urządzeń i formatów komputerowych.

    Największą prędkość transmisji sygnału za pomocą światłowodu uzyskała firma HUAWEI wdrażając system nazwany 400G, w którym prędkość transmisji danych dochodzi do 20 Tbit/s, a zasięg tego medium to 1000 km.

    Kable energetyczne oferują najsłabszej jakości transmisję danych. Jest to spowodowane brakiem ochrony przed szumami zakłócającymi, które pochodzą z innych źródeł niż nadajnik. Z tego względu te media nie nadają się do transmisji danych na większe odległości. Teoretyczna maksymalna przepustowość tego medium wynosi 200 Mbit/s.

    802.11 to grupa standardów IEEE dotyczących sieci bezprzewodowych sporządzonych przez grupę 11 z IEEE 802. Czasami określenia 802.11 używa się też w stosunku do pierwszego standardu z tej rodziny. Standardy 802.11 stanowią podstawę certyfikatów Wi-Fi.Ethernet - technika, w której zawarte są standardy wykorzystywane w budowie głównie lokalnych sieci komputerowych. Obejmuje ona specyfikację przewodów oraz przesyłanych nimi sygnałów. Ethernet opisuje również format ramek i protokoły z dwóch najniższych warstw Modelu OSI. Jego specyfikacja została podana w standardzie IEEE 802.

    Poniższa tabela zawiera porównanie użytecznego pasma mediów przewodowych:

    Media bezprzewodowe[ | edytuj kod]

    Fale elektromagnetyczne w zakresie podczerwieni IR (InfraRed) są stosowane na otwartym terenie, bądź wewnątrz budynków. Jako źródła promieniowania fal elektromagnetycznych wykorzystuje się diody elektroluminescencyjne LED (Light Emitting Diode) lub diody laserowe. Przy używaniu łączy bezprzewodowych w podczerwieni nie jest wymagane uzyskiwanie licencji na ich stosowanie w przeciwieństwie do fal radiowych. Największym ograniczeniem tego medium transmisyjnego jest niewielki zasięg wynoszący do kilkudziesięciu metrów.

    Skrętka (ang. twisted-pair cable) – rodzaj kabla sygnałowego służącego do przesyłania informacji, który zbudowany jest z jednej lub więcej par skręconych ze sobą żył w celu eliminacji wpływu zakłóceń elektromagnetycznych oraz zakłóceń wzajemnych, zwanych przesłuchami. Skręcenie żył powoduje równocześnie zawężenie pasma transmisyjnego. Wynalazcą tego rozwiązania jest Alexander Graham Bell.ScTP (ang. Screened Twisted Pair), UTP Screened, FTP (ang. Foil Twisted Pair) - rodzaj skrętki, posiadająca cechy skrętki ekranowanej i nieekranowanej. ScTP to skrętka z folią.

    Fale elektromagnetyczne w zakresach fal radiowych do transmisji wymagają planowania przydziału częstotliwości, z uwzględnieniem maksymalnej dopuszczalnej mocy nadajników, rodzaju modulacji oraz innych zaleceń Międzynarodowej Unii Telekomunikacji (ITU). Obecnie najpopularniejszymi częstotliwościami używanymi do transmisji bezprzewodowej są 2,4 GHz i wyższe (zakres mikrofali). Odległości na jakich stosuje się fale radiowe wynoszą do kilkudziesięciu kilometrów przy zastosowaniu specjalnych anten nadawczo-odbiorczych.

    Simpleks - w telekomunikacji określenie połączenia, w którym nie jest możliwe przesyłanie informacji w dwóch kierunkach. Nadajnik i odbiornik nie mogą zamienić się funkcjami. Transmisja jest jednokierunkowa. Przełącznik jest mechaniczny (nie ma rozróżnienia częstotliwościowego), w stanie spoczynku nastawiony na odbiór blokuje nadawanie.International Standard Serial Number, ISSN czyli Międzynarodowy Znormalizowany Numer Wydawnictwa Ciągłego – ośmiocyfrowy niepowtarzalny identyfikator wydawnictw ciągłych tradycyjnych oraz elektronicznych. Jest on oparty na podobnej koncepcji jak identyfikator ISBN dla książek, ISAN dla materiałów audio-wideo. Niektóre publikacje wydawane w seriach mają przyporządkowany zarówno numer ISSN, jak i ISBN.

    Poniższa tabela przedstawia podział fal ze względu na ich długość oraz częstotliwość:

    Zalety medium bezprzewodowego:

  • mogą przenieść duże ilości danych przy odpowiednio wysokich częstotliwościach pracy
  • niski koszt instalacji anten nadawczych (nie zajmują dużych powierzchni)
  • dla dużych częstotliwości (krótkich fal) wystarczają małe anteny
  • Wady medium bezprzewodowego:

  • tłumienie i dyfrakcja sygnału powodowane przez różne przedmioty znajdujące się na drodze fali niosącej sygnał (np. ptaki) oraz warunki atmosferyczne (np. deszcz, śnieg, mgła)
  • odbicie sygnału od płaskich powierzchni (np. woda, metal)
  • każdy może „podsłuchiwać” transmisję sygnału.
  • Niekorzystne zjawiska występujące w mediach transmisyjnych[ | edytuj kod]

    Do niepożądanych zjawisk występujących w mediach transmisyjnych należą:

    Promieniowanie elektromagnetyczne (fala elektromagnetyczna) – rozchodzące się w przestrzeni zaburzenie pola elektromagnetycznego.Kod Manchester – kod liniowy sygnału sygnału cyfrowego (modulacja bifazowa). Na początku sygnał przyjmuje stan odpowiadający jego wartości binarnej, w środku czasu transmisji bitu następuje zmiana sygnału na przeciwny; dla zera z niskiego na wysoki, dla jedynki – z wysokiego na niski. Modulacja po raz pierwszy została wprowadzona przez G. E. Thomasa w 1949 r.
  • opóźnienia w transmisji sygnału
  • zniekształcenia przesyłanego sygnału (rozmycie impulsu, szum)
  • przesłuchy
  • rozpraszanie mocy, tłumienie
  • dyspersja
  • nieliniowość optyczna szkła


  • Podstrony: [1] 2 [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.035 sek.