• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Mauzoleum Mao Zedonga

    Przeczytaj także...
    Mauzoleum Lenina (ros. Мавзолей Ленина) – grobowiec przy placu Czerwonym w Moskwie, umiejscowiony w bezpośrednim sąsiedztwie północno-wschodniej części murów Kremla. Został wzniesiony w latach 1929-1930 według projektu Aleksieja Wiktorowicza Szczusiewa, w stylu konstruktywistycznym. Jest miejscem spoczynku przywódcy rewolucji październikowej Włodzimierza Ilicza Lenina, a w latach 1953-1961 był również miejscem spoczynku jego następcy, Józefa Wissarionowicza Stalina.Zhonghuamen (chiń. upr.: 中华门; chiń. trad.: 中華門; pinyin: Zhōnghuámén) – dawna, nieistniejąca już brama miejska Pekinu.
    Pałac Kŭmsusan (czasami nazywany Mauzoleum Kim Ir Sena) – budynek położony w północno-wschodniej części Pjongjangu, który obecnie służy jako mauzoleum dla Kim Ir Sena, założyciela i prezydenta Korei Północnej oraz jego syna i następcy Kim Dzong Ila.
    Mauzoleum Mao Zedonga

    Mauzoleum Mao Zedonga, Miejsce Pamięci Przewodniczącego Mao (chin. upr. 毛主席纪念堂, chin. trad. 毛主席紀念堂, pinyin Máo Zhŭxí Jìniàntáng) – monumentalna budowla w centrum Pekinu, na placu Niebiańskiego Spokoju, będąca miejscem pochówku przywódcy Chińskiej Republiki Ludowej, Mao Zedonga. Budowę mauzoleum rozpoczęto 14 listopada 1976 roku, nieco ponad dwa miesiące od śmierci Przewodniczącego i oddano do użytku 14 maja 1977 roku. Budynek wznosi się na miejscu dawnej bramy Zhonghuamen.

    Hanyu pinyin – oficjalna transkrypcja standardowego języka mandaryńskiego (putonghua) – urzędowego języka Chin – na alfabet łaciński.Mauzoleum Ho Chi Minha (wiet: Lăng Chủ tịch Hồ Chí Minh) – monumentalna budowla ulokowana na placu Ba Đình w Hanoi, w której spoczywa wietnamski przywódca Hồ Chí Minh, twórca Demokratycznej Republiki Wietnamu.

    Budowla ma kształt kwadratu i znajduje się na dwóch platformach, otoczona marmurowymi balustradami. Dach mauzoleum jest podwójny i opiera się na 44 granitowych słupach. W głównym holu budynku znajduje się zabalsamowane ciało Mao Zedonga w kryształowej trumnie umieszczonej na postumencie z czarnego marmuru. Wewnątrz budynku znajduje się także trzymetrowy posąg Przewodniczącego zasiadającego w fotelu.

    Uproszczone pismo chińskie (chin. upr. 简体字; chin. trad. 簡體字; pinyin jiǎntǐzì) to odmiana pisma chińskiego. Uproszczenia dokonano w Chińskiej Republice Ludowej w latach 50. XX wieku. Celem reformy było ułatwienie nauki pisma i walka z analfabetyzmem. Modyfikując ok. 50 proc. najbardziej skomplikowanych z używanych dotąd znaków cel ten osiągnięto. Pismo uproszczone używane jest także w Singapurze.14 listopada jest 318. (w latach przestępnych 319.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 47 dni.

    Po rozpoczęciu reform w Chinach w 1978 r. uznano że budowa Mauzoleum była błędem, nie podjęto jednak decyzji o jego usunięciu uznając taki krok za bezcelowy i niekonieczny.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Mauzoleum Lenina
  • Mauzoleum Hồ Chí Minha
  • Mauzoleum Kim Ir Sena
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Chairman Mao's Mausoleum (ang.). china-travel-tour-guide.com. [dostęp 20 lutego 2010].
    2. Frommer's Beijing. Hoboken, New York: Wiley Publishing, 2010, s. 52. ISBN 978-0-470-52566-1.
    3. Odpowiedzi na pytania włoskiej dziennikarki Oriany Fallaci. W: Deng Xiaoping: Chiny na drodze reform w XXI wieku. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2007. ISBN 978-83-7441-729-7.Sprawdź autora:1.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Edward Kajdański: Chiny. Leksykon. Warszawa: Książka i Wiedza, 2005. ISBN 83-05-13407-5.

  • Plac Niebiańskiego Spokoju, plac Tian’anmen (chiń. upr.: 天安门广场; chiń. trad.: 天安門廣場; pinyin: Tiān’ānmén Guǎngchǎng) – wielki plac w centrum Pekinu, przed Zakazanym Miastem. Największy publiczny plac na świecie. Samo Tiān’ānmén oznacza Bramę Niebiańskiego Spokoju, położoną na północnym krańcu placu, stanowiącą wejście na teren miasta cesarskiego.Tradycyjne pismo chińskie (chin. trad. 繁體字, chin. upr. 繁体字, pinyin fántǐzì) to odmiana pisma chińskiego, w której znaki mają tradycyjną postać, umożliwiającą czytanie dawniejszych tekstów. Są one dość skomplikowane, dlatego w latach 50. XX wieku w ChRL wprowadzono reformę pisma, w wyniku czego powstały znaki uproszczone. Pismo tradycyjne jest używane w Republice Chińskiej na Tajwanie, oraz w Hongkongu i Makau. Nazywane jest także ortodoksyjnym, złożonym lub właściwym pismem chińskim.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.016 sek.