• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Materiał panchromatyczny

    Przeczytaj także...
    Fotografia monochromatyczna – rodzaj fotografii polegający na utrwalaniu obrazu przy pomocy tylko jednego koloru substancji barwiącej. Najczęściej jest to fotografia czarno-biała, w postaci nieprzetworzonej lub barwiona - np. sepia. Fotografia monochromatyczna, podobnie jak każdy inny rodzaj fotografii, może występować w postaci negatywu, odbitki lub diapozytywu. Materiały fotograficzne do fotografii monochromatycznej nie zawsze miały taką samą czułość na barwy, jaką ma oko ludzkie (stosowane bywały materiały panchromatyczne, wcześniej ortochromatyczne), toteż często wyrównywano barwoczułość materiału różnorodnymi filtrami barwnymi.Błona fotograficzna, film fotograficzny lub tylko film (potocznie: taśma filmowa, klisza) – jeden z podstawowych rodzajów materiałów światłoczułych. Błona fotograficzna jest materiałem płaskim, przezroczystym i elastycznym.
    DIN w fotografii jest znormalizowaną miarą światłoczułości materiału fotograficznego. Stosowana w Europie od drugiej połowy XX wieku wyparła normę TGL, a jej nazwa jest akronimem Deutsches Institut für Normung . System bazuje na skali logarytmicznej. Różnica trzech stopni DIN oznacza dwukrotną zmianę wartości czułości materiału fotograficznego. I tak materiał fotograficzny o czułości 21°DIN jest dwukrotnie czulszy od materiału fotograficznego 18°DIN.
    Film ORWO (małoobrazkowy w kasecie, 36 klatek, negatywowy, monochromatyczny (panchromatyczny), 20 DIN)

    Materiał panchromatyczny (z gr. pan – παν – wszystko, chroma – χρωμα – powierzchnia lub kolor skóry) – w fotografii monochromatycznej („czarno-białej”) oraz kinematografii, rodzaj materiału fotograficznego (zazwyczaj film), którego emulsja jest uczulona na wszystkie barwy w zakresie światła widzialnego (łącznie z czerwoną, do 660–730 nm) – w przybliżeniu równomiernie, z pewnym obniżeniem w zakresie światła zielonego i nadmierną czułością na kolor niebieski. Obróbki materiałów światłoczułych panchromatycznych należy dokonywać w całkowitych ciemnościach lub przy bardzo słabym oświetleniu barwy oliwkowozielonej (tj. takiej, na które materiał taki jest najmniej uczulony). Metoda panchromatycznej sensybilizacji optycznej czarno-białej emulsji światłoczułej opracowana została przez Adolpha Miethego w 1902 roku.

    Temperatura barwowa – temperatura ciała doskonale czarnego, w której wysyła ono promieniowanie tej samej chromatyczności, co promieniowanie rozpatrywane. Innymi słowy, jest to obiektywna miara wrażenia barwy danego źródła światła, np.:Język grecki, greka (starogr. dialekt attycki Ἑλληνικὴ γλῶττα, Hellenikè glõtta; nowogr. Ελληνική γλώσσα, Ellinikí glóssa lub Ελληνικά, Elliniká) – język indoeuropejski z grupy helleńskiej, w starożytności ważny język basenu Morza Śródziemnego. W cywilizacji Zachodu zaadaptowany obok łaciny jako język terminologii naukowej, wywarł wpływ na wszystkie współczesne języki europejskie, a także część pozaeuropejskich i starożytnych. Od X wieku p.n.e. zapisywany jest alfabetem greckim. Obecnie, jako język nowogrecki, pełni funkcję języka urzędowego w Grecji i Cyprze. Jest też jednym z języków oficjalnych Unii Europejskiej. Po grecku mówi współcześnie około 15 milionów ludzi. Język grecki jest jedynym językiem z helleńskich naturalnych, który nie wymarł.

    Wyróżnia się też czasem emulsję światłoczułą izopanchromatyczną – od panchromatycznej różni ją zwiększona czułość na kolor zielony, bardziej wyrównana z czułością na barwę żółtą.

    Wysokoczułe materiały fotograficzne (dawniej 200 ASA, później 400–800 ASA) przeznaczone do zdjęć przy sztucznym świetle żarowym posiadają uczulenie superpanchromatyczne (zwane też rectepanchromatycznym) ze zwiększoną w stosunku do materiałów panchromatycznych czułością w zakresie koloru czerwonego, co pozwala racjonalniej wykorzystać źródła światła o niskiej temperaturze barwowej. Emulsje superpanchromatyczne rejestrują także promieniowanie z zakresu bliskiej podczerwieni i z tego powodu przy wykonywaniu zdjęć z użyciem gęstego filtra czerwonego podatne są szczególnie na wystąpienie zjawiska Wooda, tj. nienaturalnie jasnego oddania zieleni roślinności.

    Materiał światłoczuły – ogólne pojęcie oznaczające wszystkie wyroby wykazujące wrażliwość na światło, które są wykorzystywane w różnorodnych procesach fotograficznych. Należą do nich zarówno materiały wrażliwe na światło widzialne, jak również na bliską podczerwień i ultrafiolet.Skala ASA – stosowana powszechnie w anestezjologii klasyfikacja oceniająca ryzyko operacyjne związane z wystąpieniem poważnych powikłań lub zgonu pacjenta w czasie znieczulenia albo po nim. Została opracowana przez American Society of Anaesthesiology (ASA). Początkowa wersja została opublikowana w 1963 składała się z czterech pierwszych grup.

    Ponieważ typowe emulsje panchromatyczne wykazują mimo wszystko nieco za wysoką czułość na barwę czerwoną, opracowano emulsje z czułością na czerwień wyrównaną w stosunku do innych barw (z wyjątkiem niebieskiej) – określane mianem ortopanchromatycznych. Emulsje o takim uczuleniu mogą jednak mieć nieznacznie zawężony zakres barwoczułości i być nieczułe na barwę purpurową.

    Podczerwień (promieniowanie podczerwone) (ang. infrared, IR) – promieniowanie elektromagnetyczne o długości fal pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi. Oznacza to zakres od 780 nm do 1 mm.

    W historii rozwoju technologii fotograficznej czarno-białej przed materiałami panchromatycznymi pojawiły się (wprowadzone ne rynek w 1884 roku) materiały ortochromatyczne (orthos – prosty, równy) – których czułość sięgała 560–600 nm, tj. koloru żółtego lub żółtopomarańczowego, nie były natomiast praktycznie uczulone na barwę czerwoną. Emulsjami ortochromatycznymi powszechnie posługiwano się przy wykonywaniu odbitek fotografii czarno-białych na papierze; można było się przy pracy posługiwać przyćmionym światłem barwy czerwonej lub pomarańczowej. Podobnie jak w przypadku emulsji panchromatycznych rozróżnia się czasem emulsję izoortochromatyczną, która posiada wyrównaną czułość na barwę zieloną i żółtą, podczas gdy emulsja ortochromatyczna posiada obniżoną czułość na zieleń.

    Emulsja sensybilizowana do barwy czerwonopomarańczowej, rzędu 620–650 nm, a więc w zakresie pomiędzy orto- a panchromatyczną, określana bywa mianem izochromatycznej.

    Bibliografia[]

  • Cyprian T.: Technika nowoczesnej fotografii; Księgarnia Wł. Wilak, Poznań, 1949.
  • Puśkow W.W.: Poradnik fotograficzny; PWT, Warszawa, 1956.
  • Sommer S., Dederko W.: Vademecum fotografa; FAW, Warszawa, 1956.
  • Windisch H.: Die neue Fotoschule; Heering-Verlag, Harzburg, 1937.
  • Бунимович Д.З., Фомин А.В.: Справочник фотогафа; Легкая Индустря, Moskwa, 1970.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.02 sek.