• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Maszyna zwojowa

    Przeczytaj także...
    Farba drukowa zwana farbą drukarską lub farbą graficzną to materiał powłokotwórczy ciekły lub mazisty o charakterze zawiesiny lub roztworów substancji barwiących w spoiwach. Używana w druku, czyli zasadniczo w procesie zwielokrotniania obrazu przez przenoszenie go z formy drukowej na podłoże drukowe.Bobina - bardzo wąski zwój, wstęga papieru (lub innego materiału) zwinięta w rolę o maksymalnej szerokości równej 1/4 średnicy. Może być na tulei.
    Maszyna arkuszowa – maszyna drukarska, w której podłoże drukowe jest podawane na maszynę ze stosu arkuszy o określonych wymiarach.

    Maszyna zwojowa (potocz. maszyna rolowa) – maszyna drukarska, w której podłoże drukowe jest podawane na maszynę z sukcesywnie rozwijanego zwoju (roli) papieru, lub węższej odmiany zwoju, czyli bobiny.

    Takie podawanie podłoża drukowego sprawia, że prędkość drukowania na maszynie zwojowej jest o jeden rząd wielkości większa niż prędkość drukowania na maszynie arkuszowej, gdyż nie ma tu spowolnienia wynikającego z utrudnień w pobieraniu kolejnych arkuszy.

    Zaletą maszyn zwojowych jest również możliwość stosowania podłoży drukowych delikatniejszych i cieńszych niż w przypadku maszyn arkuszowych, gdyż nie ma tutaj problemu z marszczeniem się podłoża na przyssawkach, które w maszynach arkuszowych pobierają kolejne arkusze ze stosu.

    Maszyna drukarska - podstawowe urządzenie przemysłu poligraficznego, służące do wykonywania druku na skalę przemysłową. Urządzenia mające ten sam cel w zależności od budowy, sposobów składania czcionek i drukowania ich lub wydruku na danym podłożu, mogą się całkowicie różnić od siebie - stąd też znanych jest obecnie wiele ich rodzajów. Pierwszą maszyną drukarską była prasa drukarska, wynaleziona ok. roku 600 n.e. w Chinach. W Europie druk pojawił się dopiero w latach 40. XV wieku n.e. za sprawą Gutenberga.Druk – wielokrotne odbicie obrazu z formy drukowej na podłoże drukowe (np. na papier). Potocznie nazywana drukiem jest również każda kopia, czyli odbitka drukowa.

    Wadą maszyny zwojowej jest jednak utrudnienie wynikające z czasochłonnego rozpędzania się zwoju, który zazwyczaj jest bardzo ciężki, oraz równie czasochłonnego stabilizowania się wstęgi papieru na maszynie. Generalnie rzecz ujmując raz rozpędzonej maszyny już się nie wyłącza, w związku z czym ustawianie jej parametrów (pasowanie kolorów oraz wydatek farby) odbywa się w trakcie pracy i zużywania podłoża. Tak więc maszyny zwojowe są opłacalne tylko dla dużych nakładów, gdzie straty wynikające z ustawienia maszyny stanowią akceptowalnie małą część całkowitego zużycia podłoża. Zazwyczaj dla ustawienia parametrów druku schodzi kilka tysięcy kopii druku.

    Falcowanie, złamywanie – jedno- lub wielokrotne składanie arkusza papieru, czystego lub zadrukowanego, na pół (najczęściej) lub w dowolnych innych proporcjach, na różne sposoby (w różnych kierunkach), w celu osiągnięcia docelowego formatu i liczby stron składki. Np. trzykrotne złożenie na pół arkusza daje składkę szesnastostronicową. Każde miejsce zaginania arkusza to falc (złam) i po złożeniu tworzy nową krawędź.Forma drukowa – element urządzenia drukującego, przyjmujący farbę drukową (lub inną nadrukowywaną substancję, np. lakier, klej) w miejscach obrazu drukowego w celu przekazania tej farby dalej, na podłoże drukowe. Forma drukowa jest pierwszym miejscem w urządzeniu drukującym, w którym farba drukowa przyjmuje kształt przyszłego druku. Jej powierzchnia stanowi układ fragmentów przyjmujących i nieprzyjmujących farbę, czyli inaczej mówiąc jest układem fragmentów drukujących i niedrukujących. W zależności od techniki druku, formy drukowe dzieli się na wklęsłe, płaskie i wypukłe. W formie wklęsłodrukowej miejscami drukującymi są wytrawione zagłębienia w powierzchni formy, w których zbiera się farba, zaś w formie wypukłej (typograficznej) to właśnie płaszczyzny drukujące stanowią powierzchnię formy. Formy płaskie mają fragmenty drukujące i niedrukujące umieszczone praktycznie na tej samej wysokości i wspólnie stanowią powierzchnię formy drukowej, a różnią się między sobą modyfikacją powierzchni dającą im własność przyjmowania bądź nieprzyjmowania farby.

    Maszyny zwojowe ze względu na kształt formy drukowej są wyłącznie maszynami rotacyjnymi.

    Podawanie papieru ze zwoju wymusza również, aby zadruk odbywał się jednocześnie po obu stronach podłoża i we wszystkich potrzebnych kolorach podczas jednego przelotu podłoża przez maszynę, gdyż trudno byłoby odbierać zadrukowane podłoże z powrotem do postaci zwoju. Tak więc zadrukowane podłoże jest po przejściu przez maszynę zwojową zazwyczaj podawane w tym samym ciągu technologicznym od razu na maszyny introligatorskie, gdzie jest cięte na arkusze i, jeśli trzeba, falcowane.

    Maszyna rotacyjna, tzw. "rotacja" – maszyna drukarska, w której forma drukowa jest zaokrąglona, a mówiąc dokładniej powierzchnie drukujące tej formy są położone na powierzchni walca.

    Z powodu dużej szybkości pracy maszyn zwojowych, zazwyczaj bezpośrednio po zadrukowaniu podłoża jest ono wygrzewane w piecu w celu utrwalenia farby, a następnie schładzane na cylindrach chłodzonych od środka wodą, gdyż po wysuszeniu podłoże (papier) jest kruche. Często jest ono również zaraz po schłodzeniu powlekane cienką warstewką środka zabezpieczającego powierzchnię druku. Dopiero wtedy trafia ono na maszyny introligatorskie.

    Podawanie podłoża ze zwoju na maszynę odbywa się poprzez system symetrycznie ustawionych par wałków transportowych, gdzie odległość pomiędzy tymi parami wałków może się zmieniać, a w szczególności skracać. System ten umożliwia dość duże tymczasowe skrócenie wstęgi na tych wałkach bez zatrzymania maszyny, co z kolei umożliwia doklejenie początku następnego zwoju do końca poprzedniego i rozpędzenie samego zwoju do prędkości roboczej bez zatrzymania maszyny.




    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.011 sek.