Maszyna matematyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fragment dyplomu ukończenia studiów wyższych ze specjalnością maszyny matematyczne.

Maszyna matematyczna – urządzenie elektroniczne do przetwarzania w zadany sposób wprowadzanych informacji (danych) i wyprowadzania wyników w określonej postaci.

Kod (łac. codex – spis) – ciąg składników sygnału (kombinacji sygnałów elementarnych, np. kropek i kresek, impulsów prądu, symboli) oraz reguła ich przyporządkowania składnikom wiadomości (np. znakom pisma). W niektórych zastosowaniach, głównie przy przesyłaniu informacji podlegających utajnieniu, zwany jest szyfrem. Kody są stosowane m.in. w telegrafii, w technice cyfrowej.

W XXI wieku termin ten zastępowany jest, pochodzącym z języka angielskiego, terminem komputer.

Ze względu na zasadę działania rozróżnia się:

  • maszyny matematyczne cyfrowe, posługujące się techniką cyfrową, polegającą na kodowaniu danych w postaci liczb i symboli, tj. sygnałów nieciągłych.
  • maszyny matematyczne analogowe, posługujące się techniką analogową, tj. odwzorowaniem danych w postaci ciągłych wielkości fizycznych, np. napięcia.
  • maszyny matematyczne hybrydowe, o konstrukcji mieszanej, łączącej w integralną całość moduły analogowe (obliczeniowe) i cyfrowe (sterowanie, programowanie oraz interfejs użytkownika).
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

    Maszyny Matematyczne - czasopismo fachowe





    Reklama