Massimo Pallottino

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Massimo Pallottino.

Massimo Pallottino (ur. 9 listopada 1909, zm. 7 lutego 1995 w Rzymie) – włoski archeolog. Wykładał na Uniwersytecie La Sapienza w Rzymie, jako profesor etruskologii.

Włosi – naród zamieszkujący Włochy. We Włoszech jest ich około 56 mln, z czego prawie połowa wszystkich osób pochodzenia włoskiego mieszka poza Włochami, a najwięcej w Brazylii, Argentynie i w USA. Mówią językiem włoskim. Religią większości Włochów jest katolicyzm.Nationalencyklopedin – największa, szwedzka encyklopedia współczesna. Jej stworzenie było możliwe dzięki kredytowi w wysokości 17 mln koron, którego udzielił rząd szwedzki w 1980 roku i który został spłacony w 1990. Drukowana wersja składa się z 20 tomów i zawiera 172 tys. haseł. Wersja internetowa zawiera 260 tys. haseł (stan z czerwca 2005). Inicjatorem projektu był rząd szwedzki, który rozpoczął negocjacje z różnymi wydawcami. Negocjacje zakończyły się w 1985, kiedy na wydawcę został wybrany Bra Böcker z Höganäs. Encyklopedia miała uwzględniać kwestie genderowe i związane z ochroną środowiska. Pierwszy tom ukazał się w 1989 roku, ostatni w 1996. Dodatkowo w roku 2000 ukazały się trzy dodatkowe tomy. Encyklopedię zamówiło 54 tys. osób. W 1997 roku ukazało się wydanie elektroniczne na CD, a w 2000 pojawiło się wydanie internetowe, które jest uzupełniane na bieżąco.

Życie i praca[ | edytuj kod]

Swoją karierę naukową rozpoczął w 1933–1940 jako współpracownik Narodowego Muzeum Etruskiego w Rzymie, kiedy przeprowadzał wykopaliska m.in. w Capenie, Cerveteri oraz Wejach. Od 1937 pracował jako privatdozent, a w latach 1940–1945 zatrudniony na Uniwersytecie w Cagliari. W 1946 powołany na stanowisko profesora etruskologii Uniwersytetu La Sapienza w Rzymie, które obejmował aż do 1980. Do jego najważniejszych prac polowych należą prowadzone od 1957 wykopaliska w sanktuarium Pyrgi – Blaszki z Pyrgi. W 1982 otrzymał Nagrodę Balzana dla historyków starożytności, a w 1984 Nagrodę Erazma. Był członkiem wielu organizacji naukowych, m.in. Niemieckiego Instytutu Archeologicznego. Zainspirowany przez Wilhelma Brandensteina zainteresował się problemem istnienia Atlantydy, który określił jako otwarty. Zasadniczo zgodził się z poglądami Brandensteina, jednakże rozszerzył je w pewnych punktach o własne pomysły.

International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.

Ważniejsze publikacje[ | edytuj kod]

  • Gli Etruschi (Rzym 1939; wyd. 2, 1940)
  • Etruscologia (Mediolan 1942; następne wydania 1947, 1955, 1957, 1963, 1968, 1984)
  • L’origine degli Etruschi (Rzym, 1947)
  • La Sardegna nuragica (Rzym, 1950)
  • Atlantide, [w:] Archeologia Classica nr. 4/1952, s. 229–240.
  • Testimonia linguae Etruscae (Florencja 1954; wyd. 2, 1968)
  • Etruskische Kunst (Zurych, 1955)
  • Civiltà artistica etrusco-italica (Florencja, 1971)
  • Saggi di Antichità (Rzym, 1979)
  • Storia della prima Italia (Mediolan, 1984)
  • Origini e storia primitiva di Roma (Mediolan, 1993)
  • Atlantyda (gr. Ἀτλαντὶς νῆσος Atlantìs nēsos) – mityczna kraina, która miała być miejscem istnienia rozwiniętej cywilizacji zniszczonej przez serię trzęsień ziemi i zatopionej przez wody morskie.Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.




    Warto wiedzieć że... beta

    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Archeologia (z gr. ἀρχαῖος archaīos – dawny, stary i -λογία -logiā – mowa, nauka) – nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie źródeł archeologicznych, czyli materialnych pozostałości działań ludzkich.
    Niemiecki Instytut Archeologiczny (niem. Deutsches Archäologisches Institut, DAI) – międzynarodowa instytucja naukowo-badawcza, założona w 1829 w Rzymie jako  Istituto di corrispondenza archeologica. Współcześnie jest to instytucja federalna Niemiec z siedzibą w Berlinie. Podległa jest Ministerstwu Spraw Zagranicznych Niemiec. Instytut zatrudnia ponad 350 pracowników w 20 miastach na całym świecie i prowadzi wykopaliska i badania w dziedzinie archeologii oraz dyscyplin pokrewnych.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Bibilioteca Nacional do Brasil (pol. Brazylijska Biblioteka Narodowa) jest instytucją chroniącą dziedzictwo dokumentalne i bibliograficzne Brazylii, znajduje się w Rio de Janeiro, przy placu Cinelândia.
    Wielka Encyklopedia Rosyjska (ros. Большая российская энциклопедия, БРЭ) – jedna z największych encyklopedii uniwersalnych w języku rosyjskim, wydana w 36 tomach w latach 2004–2017. Wydana przez spółkę wydawniczą o tej samej nazwie, pod auspicjami Rosyjskiej Akademii Nauk, na mocy dekretu prezydenckiego Władimira Putina nr 1156 z 2002 roku

    Reklama