• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Maskowanie - wojsko

    Przeczytaj także...
    Dowództwo – zespół ludzi, wraz z dowódcą, zajmujących się kierowaniem formacją wojskową lub zespołem ludzi. Najczęściej stosowane w terminologii wojskowej, rzadziej w terminologii cywilnej.Maskowanie strategiczne – ogół przedsięwzięć maskowania mający na celu ukrycie przygotowania operacji strategicznej, kampanii, a także dezorientację przeciwnika co do zamiarów rzeczywistych wojsk własnych. . Przedsięwzięcia maskowania wykonuje się na podstawie planu maskowania frontu (grupy armii).
    Zabezpieczenie bojowe - całokształt przedsięwzięć mających na celu zmniejszenie skuteczności uderzeń przeciwnika oraz zapewnienie wojskom własnym sprzyjających warunków do pomyślnego wykonania zadań w różnych sytuacjach.
    Maskujący się żołnierz

    Maskowanie – rodzaj zabezpieczenia bojowego obejmujący ogół działań zmierzających do wprowadzenia przeciwnika w błąd lub ukrycia wojsk własnych (gotowości bojowej, ukompletowania, działań), sprzętu bojowego, obiektów fortyfikacyjnych i tyłowych oraz działań i zamiarów dowództwa,.

    Maskowanie taktyczne (nazywane również: maskowaniem bezpośrednim), jest to ogół przedsięwzięć maskowania mający na celu ukrycie wojsk, sprzętu bojowego, obiektów fortyfikacyjnych i tyłowych przy użyciu etatowych i podręcznych środków maskujących oraz przez właściwe wykorzystanie maskujących warunków terenowych i wykonywanie prac maskowniczych związanych z budową makiet i obiektów pozornych. Przedsięwzięcia maskowania prowadzą dowódcy, sztaby oddziałów i pododdziałów.

    Cele maskowania osiąga się poprzez:

  • ukrywanie,,
  • pozorowanie,,
  • działania demonstracyjne,,
  • dezinformację,,
  • Maskowanie powinno być:

  • aktywne - polega na nieustannym wprowadzaniu przeciwnika w błąd co do zamiaru, położenia i działania wojsk oraz obiektów poprzez ich zakrycie i imitację oraz działania demonstracyjne,
  • ciągłe - prowadzenie przedsięwzięć maskujących bez przerwy w każdej sytuacji, na wszystkich etapach walki, a przy maskowaniu różnych urządzeń i obiektów stałych we wszystkich okresach ich projektowania, budowy i eksploatacji,
  • wiarygodne - prowadzone przedsięwzięcia muszą być prawdopodobne, naturalne, odpowiadać warunkom terenowym, porze roku i konkretnej sytuacji,
  • różnorodne - brak szablonowości podczas wykonywania przedsięwzięć maskujących, niestosowanie jednakowych, często powtarzających się, zamaskowanych obiektów,
  • Rodzaje maskowania:

  • maskowanie taktyczne (bezpośrednie);
  • maskowanie operacyjne;
  • maskowanie strategiczne.
  • Środki maskowania:

  • sprzęt, technika bojowa, składy i zapasy amunicji i sprzętu, sprzęt etatowy i sprzęt przeznaczenia wojskowego wykorzystywany do maskowania obiektów,
  • odzież maskującą, maski etatowe, makiety techniki i uzbrojenia, rożki kątowe, pokrycia pochłaniające fale radiowe i elektroniczne, ekrany cieplne, zagłuszacze, zasłony dymowe, farby itp..
  • Maskowanie sprzyja osiągnięciu niespodziewanych dla przeciwnika działań wojsk (sił) własnych, utrzymaniu gotowości bojowej, utrzymaniu gotowości bojowej i podwyższaniu żywotności (odporności na uderzenia przeciwnika).

    Podstawą osiągnięcia celów maskowania jest dyscyplina maskowania. Polega ona na dokładnym i wykonywanym we właściwym czasie przedsięwzięć maskowania, przestrzeganiem zasad maskowania przez wszystkie rodzaje wojsk i służb, związki taktyczne, oddziały i pododdziały oraz pojedynczych żołnierzy. Szczególną uwagę na przedsięwzięcia maskowania muszą zwracać wszelkiego rodzaju rozpoznania. Sukces maskowania osiąga się poprzez opracowanie, odpowiadającego konkretnym warunkom planu (na szczeblu armii) i jego dokładna realizacja oraz prowadzenie nieprzerwanej kontroli jego realizacji przez organy armijne. Przyjęte przez dowódcę w planie maskowania przedsięwzięcia są rozpracowywane przez sztab dla podległych związków taktycznych, oddziałów, sił rodzajów wojsk i służb. Realizacja ich wykonywana jest przez wojska, pododdziały saperów i przez jednostki maskowania.

    Przypisy

    1. Słownik podstawowych terminów wojskowych. MON, SG WP-Komisja Słownictwa Wojskowego, Syg SG 815/77. s. M 6-7.
    2. S.G. Szapkin (red): Słowar wojennych terminów . Wojenizdat, Moskwa 1988. s. 153.
    3. W.A. Maculenko (red): Operatiwnaja maskirowka wojsk. Wojenizdat, Moskwa 1988. s. 4.

    Bibliografia[]

  • [red.] Marian Laprus: Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979, s. 215. ISBN 83-11-06229-3.
  • Słwnik podstawowych terminow wojskowych. Warszawa: MON, SG WP, sygn. Szt. Gen. 815/77, 1977, s. M 6-7.
  • S.G. Szapkin [red.]: Słowar wojennych terminow. Moskwa: Wojeizdat, 1988, s. 153.
  • W.A. Maculenko: Operatiwnaja maskirowka wojsk. Moskwa: Wojeizdat, 1975, s. 4.
  • Linki zewnętrzne[]

  • Teoria kamuflażu – artykuł omawiający podstawy teoretyczne, historię i najnowsze trendy rozwoju wzorów kamuflażowych.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama