• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Mariah Carey



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Pop art, popart (z ang. popular art = sztuka popularna) – prąd artystyczny w sztuce po II wojnie światowej, wywodzący się z ekspresjonizmu abstrakcyjnego. Termin pop-art został po raz pierwszy użyty przez angielskiego krytyka sztuki Lawrence’a Allowaya w „Przeglądzie Architektonicznym” („Architectural Digest”) z 1952 roku do opisania tych obrazów, które ilustrowały powojenny konsumpcjonizm i czerpały z dóbr materializmu.Elvis Aaron Presley (ur. 8 stycznia 1935 r. w Tupelo, zm. 16 sierpnia 1977 r. w Memphis) – amerykański piosenkarz i aktor.

    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH




    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH



    Mariah Carey (ur. 27 marca 1970 w Huntington) – amerykańska piosenkarka, kompozytorka, producentka muzyczna, aktorka, autorka tekstów piosenek i filantropka. Jest obdarzona skalą głosu wynoszącą ponad sześć oktaw. Podczas koncertów jej głos osiąga najwyższe tony rejestru gwizdkowego. Potrafi śpiewać też bardzo niskimi tonami zarezerwowanymi głównie dla mężczyzn.

    Usher, właściwie Usher Terry Raymond IV (ur. 14 października 1978) – amerykański wokalista, tancerz oraz aktor, uważany za współczesnego króla muzyki R&B. Popularność Ushera zapoczątkowana została pod koniec lat 90., wraz z premierą drugiego albumu, My Way i utworu "Nice and Slow", który uplasował się na szczycie listy Billboard Hot 100. Z następnej płyty artysty, 8701, pochodziły kolejne single numer jeden w Stanach Zjednoczonych: "U Remind Me" i "U Got It Bad". Każdy z tych albumów rozszedł się w ponad 8 milionach egzemplarzy na całym świecie, czyniąc Ushera jednym z najlepiej sprzedających się artystów R&B lat 90..EP (skrót od ang. Extended Play; pot. epka) – minialbum; symbolem tym oznacza się album muzyczny, który jest zbyt długi by nazwać go zwykłym singlem czy też – ze względu na zawarty na nim materiał – nie kwalifikujący się jako maxi singel i który jest jednocześnie zbyt krótki by uznać go za pełnoprawny album długogrający.

    Jest drugą po Madonnie artystką z największą liczbą sprzedanych wydawnictw muzycznych w historii, według Księgi rekordów Guinnessa. Nakład ze sprzedaży wszystkich formatów wydawniczych piosenkarki sięgnął 200 milionów egzemplarzy na całym świecie. Jest również artystką zagraniczną z największą liczbą sprzedanych wydawnictw muzycznych w Japonii. W samych Stanach Zjednoczonych nakład ze sprzedaży płyt Carey przekroczył 52 miliony 600 tysięcy egzemplarzy, singli wydanych w formie CD – 17 milionów 200 tysięcy, zaś singli wydanych cyfrowo 13 milionów 800 tysięcy, według Nielsen SoundScan, źródła monitorującego sprzedaż formatów wydawniczych w USA od 1991 roku. Carey tym samym osiągnęła najwyższą sprzedaż płyt spośród kobiet w Stanach Zjednoczonych w historii przemysłu muzycznego, od rozpoczęcia dokumentowania sprzedaży płyt przez Nielsen SoundScan (dalsze miejsca zajmują kolejno: Céline Dion, Shania Twain i Britney Spears).

    Newsday – amerykańska gazeta ukazująca się od 1940 roku uważana za jedną z najbardziej popularnych gazet w powojennej historii Stanów Zjednoczonych wyceniana na blisko 580 mln dolarów. The Bodyguard − pierwszy soundtrack piosenkarki Whitney Houston do filmu o tym samym tytule. Album do dziś sprzedał się w nakładzie 42 milionów egzemplarzy (w samych Stanach 17 mln). Album znajdował się na pierwszym miejscu list przebojów większości krajów na świecie, a utwór "I Will Always Love You" stał się jednym z największych przebojów artystki. Album znajduje się na liście najlepiej sprzedających się na świecie i USA.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Wczesne lata[ | edytuj kod]

    Urodziła się w Huntington, w stanie Nowy Jork. Jej ojciec, Alfred Roy Carey posiada afroamerykańskie i afro-wenezuelskie pochodzenie, podczas gdy matka, Patricia (née Hickey) ma irlandzkie korzenie. Nazwisko Carey zostało przyjęte przez jej wenezuelskiego dziadka, Francisco Núñeza, kiedy ten wyemigrował do Nowego Jorku. Patricia była sporadyczną śpiewaczką operową i trenerem wokalnym, zanim poznała Alfreda w 1960 roku. Jak zaczął zarabiać na życie jako inżynier aeronautyki, para wzięła ślub później w tym samym roku i przeniosła się do małej dzielnicy w Nowym Jorku. Rodzina Patricii opuściła ją ze względu na poślubienie mężczyzny o czarnym kolorze skóry. Mariah Carey wyjaśniła w późniejszych czasach, że podczas dorastania, poczuła zaniedbanie ze strony rodziny matki, co miało na nią znaczący wpływ. W latach między urodzeniem starszej siostry Carey, Alison i jej samej, rodzina Carey walczyła ze sobą ze względu na ich pochodzenie etniczne. Imię Carey pochodzi od piosenki „They Call the Wind Maria” z 1951 roku, wystawianej na broadway'owskim musicalu Paint Your Wagon. Kiedy Mariah miała trzy lata, jej rodzice rozwiedli się.

    Thelma Ritter (ur. 14 lutego 1902 w Brooklynie, zm. 5 lutego 1969 w Nowym Jorku) – amerykańska aktorka, sześciokrotnie nominowana do Oscara za role drugoplanowe. Zdobywczyni nagrody Tony w 1958 roku za Najlepszą rolę pierwszoplanową w musicalu.Sundance Film Festival (Festiwal Filmowy w Sundance) – jest największym corocznym festiwalem filmów niezależnych w USA, odbywa się w Park City, Salt Lake City, Ogden oraz w ośrodku narciarskim Sundance w stanie Utah od 1978 roku.

    Po separacji Alison przeniosła się z ojcem do innego domostwa, a pozostałe dwoje dzieci, Mariah i jej brat, Morgan, pozostali z matką. Mariah rozdzieliła się z ojcem, potem przestała go widywać zupełnie. W szkole podstawowej obrała kierunek zainteresowań, który najbardziej ją fascynował – muzykę, literaturę i sztukę, nie odnajdując się przy tym w innych dziedzinach życia. Po kilku latach walki finansowej, matka Carey zarobiła wystarczająco dużo pieniędzy na przeniesienie rodziny do stabilnego i zamożnego sektora w Nowym Jorku. Carey zaczęła pisać wiersze i komponować do nich melodie, rozpoczynając w ten sposób karierę jako piosenkarka, podczas uczęszczania do szkoły Harborfields High School w Greenlawn, w stanie Nowy Jork, którą ukończyła w 1987 roku. Choć matka Carey wprowadziła córkę do świata klasycznej opery nigdy nie naciskała, aby kontynuowała karierę, jako że nigdy nie była tym zainteresowana.

    Mariah Carey - pierwszy, debiutancki album amerykańskiej piosenkarki, Mariah Carey. Album został wydany w USA 12 czerwca 1990 i od razu osiągnął ogromny sukces. Album sprzedał się w 12 milionach kopii i był trzecim co do sprzedaży albumem artystki zaraz po Music Box (1993) i Daydream (1995).Calvin Cordozar Broadus Jr., znany głównie jako Snoop Dogg (ur. 20 października 1971 w Long Beach w Kalifornii) – amerykański raper i aktor. Do 1998 roku znany jako Snoop Doggy Dogg, a od 2012 roku używa także pseudonimu Snoop Lion w kontekście swojej twórczości reggae.

    W szkole średniej, Carey zaczęła pisać piosenki z Gavinem Christopherem, ze względu na to, iż potrzebowała asystenta, który mógłby grać na klawiaturze. Carey i Christopher zaczęli pisać i tworzyć piosenki w piwnicy sklepu jego ojca podczas ostatniego roku nauki Carey. Po skomponowaniu ich pierwszej piosenki „Here We Go' Round Again”, kontynuowali pisanie materiałów na demo w pełnym wymiarze. Wkrótce potem, Carey zamieszkała w jednopokojowym mieszkaniu na Manhattanie, który dzieliła z czterema innymi studentkami. Carey pracowała jako kelnerka w różnych restauracjach. Pomimo obowiązku opłacania czynszu, wciąż miała ambicje muzyczne, nadal pracując późno w nocy z nadzieją na ukończenie demo. Po ukończeniu taśmy demonstracyjnej z czterema utworami, Carey próbowała przekazać ją do wytwórni muzycznych, jednakże za każdym razem spotykała się z odmową. Wkrótce potem, zaprzyjaźniła się z piosenkarką muzyki pop, Brendą K. Starr.

    Malezja (malajski Malaysia) – państwo w Azji Południowo-Wschodniej, na Półwyspie Malajskim i wyspie Borneo; obszar 329 847 km², ludność 28 300 000 (wg stanu na 2010 r.), stolica Kuala Lumpur (ok. 1 500 000 mieszkańców), siedziba rządu w Putrajaya.Rainbow- jest to 9. ogólnie i 6. album studyjny Mariah Carey. Została wydany 12 listopada 1999, przez Columbia Records.

    Kariera[ | edytuj kod]

    1988–1992: Mariah Carey i Emotions[ | edytuj kod]

    Mariah Carey, 1990

    Kiedy przyjaźń Carey ze Starr rosła, zainteresowanie Brendą pomagało Mariah w branży muzycznej. W grudniu 1988 roku, Carey towarzyszyła Starr w drodze do sali nagraniowej, gdzie wręczyła taśmę demo szefowi Columbia Records, Tommy'iemu Mottoli, który przesłuchał ją w drodze powrotnej do domu.

    Columbia Records – najstarsza na świecie wciąż działająca firma fonograficzna, założona w 1888 roku w Stanach Zjednoczonych. Obecnie jest częścią koncernu Sony Music – jednak płyty pod szyldem Columbia Records nadal są wydawane.Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.

    Po przesłuchaniu pierwszych dwóch utworów, zainteresował się nią; później, po poszukiwaniach Carey przez dwa tygodnie, natychmiast podpisał z nią kontrakt płytowy i zaczął odwzorowywać jej debiut komercyjny. Podczas gdy Carey utrzymywała, że chce kontynuować pracę z Benem Marguliesem, Mottola zwerbował do projektu ówczesnych największych producentów muzycznych w branży, Ric'a Wake'a, Naradę Michaela Waldena i Rhetta Lawrence'a. Mottola i pracownicy Columbia planowali wprowadzić na rynek Carey jako główną artystkę popową, rywalizującą z Whitney Houston i Madonną. Po ukończeniu debiutanckiego albumu piosenkarki o tytule Mariah Carey, Columbia Records wydała ponad milion dolarów na jego promocję. Mimo słabego początku, album ostatecznie osiągnął szczyt listy Billboard 200, po ekspozycji piosenkarki, w czasie trwania ceremonii rozdania nagród Grammy w 1991 roku. Mariah Carey była na szczycie list przebojów przez jedenaście kolejnych tygodni i zdobyła dwie nagrody Grammy w kategorii Najlepszy nowy artysta i Najlepsze popowo-wokalny występ za singiel „Vision of Love”. Oprócz „Vision of Love”, na albumie znalazły się jeszcze trzy inne sukcesywne single, które osiągnęły najwyższe pozycje na liście Billboard Hot 100: „Love Takes Time”, „Someday” i „I Don't Wanna Cry”. Carey stała się przy tym, pierwszym artystą od czasów The Jackson 5, który miał pierwsze cztery single osiągające pierwszą pozycję na amerykańskiej liście przebojów. Wydawnictwo Mariah Carey stało się najlepiej sprzedającym się albumem w Stanach Zjednoczonych w 1991 roku, przy łącznej sprzedaży ponad 15 milionów egzemplarzy.

    Certyfikaty sprzedaży w przemyśle muzycznym stanowią powszechnie stosowany na świecie system nagród za sprzedaż nagrań muzycznych.Manhattan – najmniejsza, a zarazem najgęściej zaludniona dzielnica (ang. borough) Nowego Jorku, położona na wyspie o tej samej nazwie. Ponadto hrabstwo (ang. county) w stanie Nowy Jork, w którego skład poza samą wyspą Manhattan wchodzi kilka mniejszych wysepek: Roosevelt Island, Randall’s Island, Wards Island, Governors Island, Liberty Island, Ellis Island, Mill Rock oraz U Thant Island. Do hrabstwa należy również Marble Hill, jedyna część położona bezpośrednio na stałym lądzie.

    Carey zaczęła nagrywać swój drugi album studyjny, zatytułowany Emotions w 1991 roku. Opisała to jako hołd dla gatunku Motown soul. Stwierdziła, że czuła potrzebę, aby oddać hołd rodzaju muzyki, które wpłynął na nią jako dziecko. W projekcie, Carey współpracowała z Walterem Afanasieff'em, a także Robertem Clivillés i Davidem Cole, z tanecznej grupy C + C Music Factory. Relacja Carey z Marguliesem pogorszyła się w stosunku do kontraktu osobistego, który podpisał z Mariah przed podpisaniem umowy z wytwórnią. Zgodził się wówczas na podzielenie połowy zarobków. Gdy jednak nadszedł czas, aby napisać muzykę do Emotions, urzędnicy Sony wyraźnie wskazali, iż wynagrodzenie otrzymają jedynie współtwórcy albumu. Margulies później złożył pozew przeciwko Sony, który ostatecznie doprowadził do ich rozstania. Album Emotions został wydany w dniu 17 września 1991 roku i został przyjęty przez krytyków jako bardziej dojrzały album, niż jego poprzednik. Chociaż uznano, że ulepszono piosenki, produkcję i nowy dźwięk głosu Carey, płyta została krytykowana za materiał, słabszy niż jej debiut. Album sprzedał się w nakładzie ponad 8 milionów egzemplarzy.

    New York Daily News - piąta pod względem rozpowszechnienia gazeta codzienna w Stanach Zjednoczonych, z dziennym nakładem 632.595 egzemplarzy. Powstała w 1919 roku i była pierwszą amerykańską gazetą drukowaną w formie tabloidu. Jej właścicielem jest Mortimer Zuckerman. Daily News zdobyła dziesięć nagród Pulitzera.Szmer - zjawisko akustyczne wywołane przez nieregularne drgania dźwięku, obejmujące wszelkie odgłosy o nieokreślonej wysokości (huk, trzask, szum). Szmerami są również odgłosy niektórych instrumentów perkusyjnych, np. bębna, trójkąta, gongu, kastanietów itp. Odgłosy wydawane przez te instrumenty nazywa się nieraz potocznie dźwiękami, co z punktu widzenia akustyki jest błędne.

    Po debiucie dwóch pierwszych płyt, krytycy muzyczni dopytywali się, czy Carey ma w planach wyruszyć w międzynarodową trasę koncertową, promującą jej materiał. Artystka wyjaśniła wówczas, iż była niezdolna do doskonałego słuchu i pięciooktawowej skali głosu, z której była znana szerszej publiczności. W nadziei, że spoczną wszelkie spekulacje, czy Mariah jest prawdziwą artystką, Carey i Walter Afanasieff postanowili zarezerwować występ w MTV Unplugged, programie telewizyjnym nadawanym przez stację MTV. Pomimo faktu, że Carey faworyzowała swoje bardziej pełne duszy i potężne piosenki, zdecydowano, że zostanie włączony jej najbardziej popularny utwór. Na kilka dni przed nagraniem w programie, Carey i Afanasieff pomyśleli o dodaniu coverowej wersji starszego utworu, aby zapewnić coś innego i nieoczekiwanego. Wybrali „I'll Be There, piosenkę popularyzowaną przez The Jackson 5 w 1970 roku. 16 marca 1992 Carey nagrali siedmioosobowy występ w Kaufman Astoria Studios w Queens, w stanie Nowy Jork. Spotkał się z krytycznym uznaniem, co doprowadziło do emisji ponad trzy razy częściej niż przeciętny odcinek. Sukces skłonił urzędników Sony do jego wprowadzenia na rynek. Wytwórnia Sony Music Entertainment postanowiła wydać występ w postaci minialbumu, wycenionego na niskim poziomie, ze względu na to, iż był to krótki materiał. Album zatytułowano jako MTV Unplugged. Materiał EP okazał się dużym sukcesem komercyjnym, co bardzo kontrastowało ze spekulacjami krytyków muzycznych, iż Carey jest tylko artystką studyjną. Minialbum otrzymał certyfikat poczwórnej platynowej płyty przez stowarzyszenie amerykańskich wydawców fonografii, Recording Industry Association of America do grudnia 1994 roku oraz na przestrzeni lat, kilka certyfikatów złotych i platynowych płyt na europejskich rynkach muzycznych.

    Billboard 200 – zestawienie, przedstawiające 200 najlepiej sprzedających się albumów studyjnych i EP w Stanach Zjednoczonych. Lista publikowana jest każdego tygodnia w magazynie muzycznym Billboard i zazwycznaj stanowi wyznacznik popularności poszczególnych wykonawców w oparciu o pozycje, na których się aktualnie znajdują.Madonna, właśc. Madonna Louise Veronica Ciccone (ur. 16 sierpnia 1958 w Bay City) – amerykańska artystka, przede wszystkim piosenkarka (głównie popowa i taneczna), ale także autorka i producentka muzyki, tancerka, osobowość filmowa (aktorka, reżyserka, scenarzystka, producentka), pisarka, projektantka ubrań, przedsiębiorca i filantrop. Pod koniec lat 70. przeniosła się z rodzinnego miasta do Nowego Jorku w celu rozpoczęcia kariery tancerki nowoczesnej, jednak tam ukierunkowała się na muzykę. Początkowo grała w zespołach, a potem rozpoczęła karierę solową, w 1983 roku wydając debiutancki album Madonna. Kolejne jej płyty spotykały się z olbrzymim sukcesem komercyjnym i wysokimi wynikami sprzedaży, a single stawały się przebojami. Artystka wpłynęła nie tylko na rozwój muzyki popowej, ale i mody oraz pojęć koncertu i teledysku, stając się ikoną popkultury; zasłynęła ze skandali na tle seksualnym i religijnym. Upowszechniła model piosenkarki łączącej muzykę z wizerunkiem scenicznym oraz gwiazdy-businesswoman. Jej kariera i sukcesy trwają nieprzerwanie do dziś, a sama Madonna nazywana jest „królową popu”.

    1993–1996: Music Box, Merry Christmas i Daydream[ | edytuj kod]

    Mariah wykonująca utwór „One Sweet Day w Madison Square Garden w 1995 roku. Obok niej muzycy z Boyz II Men.

    Na początku 1993 roku, Carey rozpoczęła pracę nad swoim trzecim studyjnym albumem, który został zatytułowany Music Box. Po tym, jak album Emotions nie osiągnął komercyjnego poziomu debiutanckiego albumu, Carey i wytwórnia Columbia Records doszli do porozumienia, że następny album będzie zawierał więcej wpływów brzmień muzyki pop, aby przyciągnąć szerszą publiczność. Podczas sesji pisania tekstów piosenek na kolejną płytę, Carey zaczęła pracować głównie z Afanasieff'em, z którym współtworzyła i wyprodukowała większość materiału Music Box. Kiedy Mariah ukończyła prace nad swoim trzecim albumem studyjnym, został on wydany 31 sierpnia 1993 roku na całym świecie, debiutując na pierwszym miejscu na liście Billboard 200. Wydawnictwo okazało się najlepiej sprzedającą się płytą w karierze piosenkarki. Zakupiło ją ponad 32 miliony nabywców. Album muzyczny spotkał się z mieszanym przyjęciem ze strony krytyków muzycznych; podczas gdy wielu pochwalało popowy wpływ albumu i mocne treści, inni uważali z kolei, że Carey w mniejszym stopniu wykorzystała swój uznany zakres wokalny. Ron Wynn z serwisu AllMusic opisał różne formy śpiewania Carey na albumie: „Dobrze, by było, aby Carey prezentowała inne elementy swojego podejścia, ale czasami nadmiar ducha jest lepszy od braku pasji. Drugi singiel z albumu „Hero ostatecznie stał się jednym z najbardziej popularnych i inspirujących utworów Carey w jej karierze. Piosenka stała się ósmą top piosenką Carey w Stanach Zjednoczonych i zaczęła rozwijać popularność Carey w całej Europie. Wraz z wydaniem trzeciego singla albumu, Carey osiągnęła kilka etapów kariery. Jej cover utworu „Without You Badfingera stał się jej pierwszym singlem numer jeden min. w Niemczech i w Szwecji. Wydawnictwo Music Box spędziło dłuższe okresy na pierwszym miejscu listy albumów w kilku krajach i ostatecznie stało się jednym z najlepiej sprzedających się albumów wszech czasów. Wkrótce po sukcesach na terytorium europejskim, Carey zgodziła się wyruszyć w trasę koncertową pod nazwą Music Box Tour. Obejmująca tylko sześć miejsc w Ameryce Północnej, krótka, ale udana trasa była dużym krokiem dla Carey, która obawiała się kłopotów z koncertowaniem.

    Billboard Music Award – jedna z czterech najważniejszych nagród przyznawanych corocznie w Stanach Zjednoczonych. Ceremonia wręczenia wyróżnień odbywa się corocznie w grudniu i jest emitowana od samego początku w stacji FOX. Pierwsza edycja wręczenia nagród Billboardu odbyła się w 1990 roku i w odróżnieniu od nagrody Grammy jest przyznawana za popularność. Do popularności zalicza się sprzedaż konkretnych nagrań w roku, kiedy nagroda jest wręczana. Nagroda ta przyznawana jest „najpopularniejszym artystom/albumom/singlom”. Zestawienie popularności jest oparte na corocznym podsumowaniu Billboardu. Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.

    Po Music Box, Carey odeszła stosunkowo długo od mediów publicznych i rozpoczęła pracę nad nieznanym projektem w 1994 roku. W październiku 1994 roku magazyn „Billboard” ogłosił, że Carey wyda album świąteczny jeszcze w tymże roku. W 1994 roku Carey nagrała duet z Lutherem Vandrossem, cover utworu Lionela Richie i Diany RossEndless Love”. Album Carey zatytułowany Merry Christmas został wydany 1 listopada 1994 roku, w tym samym dniu, w którym ukazał się pierwszy singiel albumu „All I Want for Christmas Is You”. Album stał się najlepiej sprzedającym się wydawnictwem świątecznym w historii i unormował sprzedaż globalną na poziomie 15 milionów kopii. Ponadto „All I Want for Christmas Is You” był singlem krytycznie chwalonym i jest uważany za „jeden z niewielu godnych nowoczesnych dodatków do świątecznego kanonu”. Czasopismo „Rolling Stone” opisało singiel jako „standard świąt” i umiejscowiło go na czwartym miejscu na liście Największych rock and roll'owych piosenek świątecznych. Komercyjnie singiel stał się najlepiej sprzedającym się świątecznym dzwonkiem wszech czasów, a także najlepiej sprzedającym się singlem w Japonii przez nieazjatyckiego artystę, sprzedając się w nakładzie ponad 1 miliona kopii, zgodnie z oficjalnymi danymi japońskiego zrzeszenia wydawców fonografii, Recording Industry Association of Japan. Według sprawozdania amerykańskiego tygodnika muzycznego „Billboard”, album Merry Christmas przekroczył próg sprzedaży 2,5 miliona egzemplarzy w Japonii w 1996 roku, stając się jednym z pięciu najlepiej sprzedających się albumów nagranych przez artystów nieazjatyckiego pochodzenia w historii. Pod koniec 1994 roku Carey i  Afanasieff zaczęli tworzyć materiał na kolejne wydawnictwo studyjne, którego premiera została zaplanowana na schyłkowy okres następnego roku.

    Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.Birmingham – miasto (city) i dystrykt metropolitalny w Wielkiej Brytanii, w Anglii, w hrabstwie metropolitalnym West Midlands.

    3 października 1995 roku Carey wydała album zatytułowany Daydream, który sprzedał się w nakładzie 25 milionów kopii. Nagrania łączyły popową wrażliwość Music Box z R&B i wpływami hip-hopu. Główny singiel z płyty, „One Sweet Day pozostał na szczycie Hot 100 przez 16 tygodni i okazał się najdłużej przebywającym singlem na pozycji numer jeden na amerykańskiej liście przebojów w historii przemysłu muzycznego. Utwór był inspirowany śmiercią amerykańskiego producenta muzycznego Davida Cole'a. Daydream stał się jej najlepiej sprzedającym się albumem w Stanach Zjednoczonych i stał się jej drugim albumem, który otrzymał certyfikat diamentowej płyty w Stanach Zjednoczonych po Music Box. Utwór „One Sweet Day” okazał się z kolei najlepiej sprzedającym się singlem w karierze Carey. Zakupiło go 2 miliony 334 tysiące nabywców w formie CD, zgodnie z danymi Nielsen SoundScan. Nagranie „All I Want for Christmas Is You” stało się najczęściej kupowanym singlem cyfrowym piosenkarki w historii. Sprzedał się do 2010 roku w nakładzie 1 miliona 582 tysięcy egzemplarzy w Stanach Zjednoczonych. Krytycznie album został zapowiedziany jako najlepszy jak dotąd Carey; amerykański dziennik „The New York Times” nazwał go jednym z najlepszych albumów w 1995 roku i napisał o nim: „najlepsze cięcia sprawiają, że tworzenie cukierkowego R&B staje się nowym tekstowym szczytem (...). Pisanie utworów przez Carey zrobiło krok naprzód i stało się bardziej zrelaksowane, seksowniejsze i w mniejszym stopniu polegało na tryskających kliszach”. Carey po raz kolejny zdecydowała się na krótką światową trasę zatytułowaną Daydream World Tour. Ogłoszono siedem dat koncertów, z których trzy odbyły się w Japonii i cztery w całej Europie. Kiedy bilety trafiły do sprzedaży, Carey ustanowiła rekordy, gdyż wszystkie 150 tysięcy biletów na jej trzy występy na największym stadionie w Japonii, Tokyo Dome, wyprzedały się w czasie poniżej trzech godzin. Ze względu na sukces albumu, Carey zdobyła dwie nagrody American Music Award za jej wysiłki solowe w kategoriach: „Ulubiona artystka pop/rockowa” i „Ulubiona Artystka Soul/R&B”. Album Daydream i single z niego pochodzące otrzymały sześć nominacji do nagrody Grammy w 1996 roku. Carey razem z Boyz II Men, otworzyła to wydarzenie wykonaniem „One Sweet Day”, jednak nie otrzymała żadnej nagrody, co skłoniło ją do skomentowania sytuacji: „Co mogę zrobić? Nigdy więcej nie będę rozczarowana. Po tym, jak siedziałam przez całe wydarzenie i nie wygrałam, mogę sobie poradzić ze wszystkim”. Wydarzenie z powodu nieotrzymania ani jednej nagrody przez Carey, spotkało się z kontrowersyjnym odbiorem przez publiczność. W 1996 roku, ze względu na rekordową roczną sprzedaż albumu Daydream w Japonii tygodnik „Billboard” ogłosił Carey „Zagraniczną Artystką Roku” w tymże kraju.

    IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.World Music Award – nagroda muzyczna przyznawana od 1989 roku artystom muzycznym z całego świata, za największą liczbę sprzedanych płyt. Nagrody przyznawane są przez International Federation of the Phonographic Industry (IFPI).

    1997–2000: Nowy wizerunek i niezależność, Butterfly i Rainbow[ | edytuj kod]

    Wraz z kolejnymi albumami, Carey zaczęła przejmować inicjatywę i kontrolę nad swoją muzyką i zaczęła dodawać więcej gatunków do swojej dyskografii. W przypadku płyty Butterfly, starała się współpracować z innymi producentami i autorami tekstów piosenek niż Afanasieff, takimi jak Sean Combs, Kamaal Fareed, Missy Elliott i Jean Claude Oliver i Samuel Barnes z Trackmasters. Podczas nagrywania albumu Carey i Mottola zerwali ze sobą współpracę, a Carey powołała się na nową jako na jej sposób na osiągnięcie wolności i na nowe życie. Oprócz odmiennego podejścia do albumu, krytycy zwrócili uwagę na zmieniony styl śpiewu Carey, który opisała jako szmer. Jej nowo odnaleziony styl śpiewu spotkał się z mieszanym przyjęciem; niektórzy krytycy uważali, że jest to znak dojrzałości, że nie czuła potrzeby, aby zawsze pochwalić się swoim górnym zasięgiem głosowym, podczas gdy inni czuli, że jest to znak jej coraz bardziej słabnącego głosu. Główny singiel albumu „Honey” wraz z towarzyszącym mu teledyskiem wprowadził bardziej jawny wizerunek seksualny niż kiedykolwiek zademonstrowała Carey i pogłębił relację o jej wolności od Mottoli. Carey sądziła, że jej wizerunek nie był „tak bardzo oderwany od tego, co zrobiła w przeszłości”. Ponadto stwierdziła: „To nie tak, że odbiło mi na psychikę i myślałam, że zostanę raperem. To piekło, które chciałam zrobić. Recenzje dla Butterfly były ogólnie pozytywne. „Rolling Stone” napisał: „To nie tak, jakby Carey całkowicie zrezygnowała ze swojej starej sakralnej ballady w stylu Whitney Houston (...), ale dominujący nastrój tego albumu jest chłodną, erotyczną zadumą”. Redaktor AllMusic, Stephen Thomas Erlewine określił wokal Carey jako „bardziej zrównoważony i bardziej kontrolowany niż kiedykolwiek” i zwiastował Butterfly jako „jedną z jej najlepszych nagrań, ze względu na to, iż pokazuje, że Carey wciąż doskonali i udoskonala swoją muzykę, co czyni ją rzadkością wśród twórczości jej rówieśników z lat 90. XX wieku”. Album był komercyjnym sukcesem, chociaż nie do tego stopnia, co jego poprzedniki, albumy Mariah Carey, Music Box i Daydream.

    Mercedes-Benz Superdome, wcześniej Louisiana Superdome - potocznie Superdome, obiekt sportowy wszechstronnego użytku w Nowym Orleanie, w Stanach Zjednoczonych. Jest on siedzibą New Orleans Saints, jednej z drużyn National Football League. W przeszłości była to też siedziba drużyny New Orleans Jazz (NBA), znaną teraz jako Utah Jazz. Arena może pomieścić nawet 79 tys. widzów.Striptease lub striptiz (w wolnym tłumaczeniu z jęz. ang. "podniecające rozbieranie") - rodzaj pokazu erotycznego, polegającego na celowym, nieśpiesznym zdejmowaniu z siebie kolejnych części garderoby, które ma na celu wywołania podniecenia seksualnego poprzez ukazywanie nagiego ciała w tańcu. Charakterystyczną cechą takiego pokazu jest stopniowanie napięcia oraz spowalnianie zdejmowania części odzieży w tych momentach, kiedy widownia chce zobaczyć dalsze obnażanie się. Pokazy striptease odbywają się niemal zawsze z podkładem muzycznym.

    Carey zaczęła rozwijać inne projekty w późnych latach dziewięćdziesiątych. W dniu 14 kwietnia 1998 roku, Carey uczestniczyła w koncercie na rzecz dobroczynności VH1 Divas, w którym śpiewała u boku Arethy Franklin, Céline Dion, Shani Twain, Glorii Estefan i Carole King. Carey zaczęła opracowywać projekt filmowy pod roboczym tytułem All That Glitters, później ponownie zatytułowany po prostu Glitter i pisała piosenki do innych projektów, takich jak Faceci w czerni oraz Grinch: Świąt nie będzie. Po Glitterze popadła w zastój rozwojowy i odłożyła projekt, zaczynając pisać materiał na nowy album. Dyrektorzy Sony Music chcieli, aby przygotowała kolekcję największych przebojów na czas w okresie świątecznym. Chcieli wydać album, który zawierałby jej singiel numer 1. w Stanach Zjednoczonych i jej międzynarodowe top piosenki w europejskich wersjach, bez żadnych nowych materiałów, podczas gdy Carey czuła, że album kompilacyjny powinien odzwierciedlać jej najbardziej osobiste piosenki, nie tylko te najbardziej komercyjne. Album, zatytułowany #1's z 1998 roku, zawierał duet z Whitney Houston, „When You Believe”, który znalazł się na ścieżce dźwiękowej do filmu Książę Egiptu i  stał się fenomenem w Japonii, sprzedając się w ponad milionie egzemplarzy w pierwszym tygodniu sprzedaży, czyniąc z Carey jedynego międzynarodowego artystę, który dokonał tego wyczynu. Sprzedał się w nakładzie ponad 3,25 miliona egzemplarzy (włączając wartość importowaną) w Japonii już po pierwszych trzech miesiącach i jest najlepiej sprzedającym się albumem nieazjatyckiego artysty wszech czasów w Japonii. Carey tym samym pokonała rekord Whitney Houston z płytą Bodyguard, która sprzedała się w nakładzie 2,8 miliona egzemplarzy w Japonii. Wiosną 1999 roku Carey rozpoczęła pracę nad ostatnim albumem w ramach kontraktu płytowego z Sony, jednakże z powodu presji i niezręcznego związku, w jakim Carey się znalazła, będąc w tejże wytwórni, ukończyła album w okresie trzech miesięcy w lecie 1999 roku, szybciej niż którykolwiek w przypadku innych jej albumów. Pod tytułem Rainbow album został wydany w 1999 roku. Carey po raz kolejny współpracowała z nową grupą producentów muzycznych i autorów tekstów piosenek, takich jak Jay-Z i DJ Clue. Carey napisała także dwie ballady z Davidem Fosterem i Diane Warren, którzy zastępowali Afanasieffa. Rainbow wypuszczono na rynek 2 listopada 1999 roku; była to najwyższa sprzedaż w pierwszym tygodniu od premiery w jej karierze, jednak Carey zadebiutowała na drugim miejscu na liście Billboard 200. W międzyczasie wzrosły kłopotliwe relacje Carey z Columbią Records, ponieważ pod oddział koncernu wytwórni Sony zatrzymał promocję płyty po pierwszych dwóch singlach. Dyrektorzy Columbii czuli, że Rainbow nie ma żadnego mocnego singla do promowania, podczas gdy Carey chciała wydać balladę. Doprowadziło to do wielkiego, publicznego zaciekawienia, gdy Carey zaczęła zamieszczać wiadomości na swojej stronie internetowej, przekazując fanom informacje wewnętrzne na temat sporu, a także polecając im, aby prosili w stacjach radiowych o puszczanie „Can't Take That Away”. Piosenka została ostatecznie wydana, ale Carey odkryła, że utwór został wydany w bardzo ograniczonym i mało promocyjnym wydaniu, co sprawiło, że stał się komercyjnie nierentowny. Krytyczny odbiór Rainbow był ogólnie entuzjastyczny, a szkocki tygodnik „Sunday Herald” napisał, że album „dostrzega jej imponująco chwiejącą się duchową balladę i współpracę z reprezentantami ciężkiego R&B, takimi jak Snoop Dogg i Usher (...)”. Ponadto stwierdził, że Rainbow to „dopracowana kolekcja pop-artu dusza”. Mimo komercyjnego sukcesu, Rainbow stał się najmniej sprzedającym się albumem Carey do tego momentu w jej karierze.

    Manchester – miasto (city) w Wielkiej Brytanii, w Anglii, w hrabstwie metropolitalnym Greater Manchester. W sensie formalnym stanowi samodzielny dystrykt metropolitalny.New York Post – amerykański tabloid wydawany codziennie w Nowym Jorku, od 1976 r. w posiadaniu milionera Ruperta Murdocha (część korporację News Corporation). Jedna z dziesięciu największych gazet codziennych w Stanach Zjednoczonych.

    2001–2003: Walki osobiste i zawodowe, Glitter i Charmbracelet[ | edytuj kod]

    Mariah wykonująca utwór „Hero” podczas swojej światowej trasy koncertowej w Charmbracelet w 2003 roku.

    Po tym jak otrzymała nagrodę Billboard Music Awards „Artysty Dziesięciolecia” i nagrodę World Music Award „Międzynarodowej Bestsellerowej Artystki (The Diamond Award)”, Carey rozstała się z pod oddziałem Sony i podpisała szacowany na 100 milionów dolarów (70 milionów funtów) kontrakt z wytwórnią Virgin Records America (EMI Records) w kwietniu 2001 roku, co jest jednym z najdroższych spisanych umów w historii przemysłu muzycznego. Kontrakt obejmował wydanie pięciu albumów studyjnych. Carey otrzymała pełną konceptualną i twórczą kontrolę nad projektem. Postanowiła nagrać album częściowo zmiksowany z latami 80. XX wieku i wpłynąć na disco, a także inne podobne gatunki, aby iść w parze z założeniami filmu Glitter. Często mówiła, że Columbia uważała ją za towar, a jej rozłąka z Mottolą zaostrzyła jej relacje z kierownikami wytwórni. Zaledwie kilka miesięcy później, w lipcu 2001 roku, szeroko rozpowszechniono doniesienia, że Carey doznała załamania fizycznego i emocjonalnego. Zostawiła wiadomości na swojej stronie internetowej, na którą skarżyła się, że jest przepracowana, a jej trzyletni związek z piosenkarzem Luisem Miguelem zakończył się. W wywiadzie udzielonym w następnym roku powiedziała: „Byłam z ludźmi, którzy tak naprawdę mnie nie znają i nie miałam osobistego asystenta, udzielałam wywiadów przez cały dzień i w zamian otrzymywałam, jeśli już, dwie godziny snu na noc”. Ze względu na presję ze strony mediów, jej ciężki harmonogram pracy i rozstanie z Miguelem, Carey zaczęła publikować serię niepokojących wiadomości na swojej oficjalnej stronie internetowej i pokazywała nieobliczalne zachowanie podczas kilku imprez promocyjnych na żywo. W dniu 19 lipca 2001 roku Carey pojawiła się niespodziewanie w programie MTV Total Request Live (TRL). Gdy gospodarz programu, Carson Daly zaczął nagrywać go po przerwie w reklamach, Carey wyszła pchając wózek z lodami w wielkiej męskiej koszuli i zaczęła striptiz, w którym zrzuciła koszulę, aby ukazać ciasno żółty i zielony strój. Podczas gdy później ujawniła, że Daly był świadomy jej obecności w budynku przed jej pojawieniem się, ukazanie się Carey w Total Request Live spotkało się z dużym zainteresowaniem mediów. Kilka dni później, Carey zaczęła publikować nieregularne nagrania z głosem i wiadomości na swojej oficjalnej stronie internetowej: „Próbuję zrozumieć sprawy w moim życiu, więc naprawdę nie czuję, że powinnam robić muzykę już teraz. Chciałabym zrobić sobie małą przerwę lub przynajmniej przespać noc bez kogoś, kto wyskoczy na temat wideo. Jedyne, czego naprawdę chcę, to być po prostu mną i to właśnie powinnam była zrobić w pierwszym miejscu... Nie mówię tak wiele, ale zgadnij co, nie dbam o siebie”. Po szybkim usunięciu wiadomości, Cindi Berger, rzeczniczka prasowa piosenkarki, podała do wiadomości publicznej, że Carey była „najwyraźniej wyczerpana i nie myślała jasno”, kiedy pisała listy. W tym samym roku, 26 lipca Carey została hospitalizowana i znalazła się pod opieką szpitala psychiatrycznego. Jako powód, jej rzeczniczka prasowa podała „skrajne wyczerpanie artystki” i „załamanie fizyczne i emocjonalne”. Carey została przeniesiona do nieujawnionego szpitala w Connecticut, i pozostała hospitalizowana pod opieką lekarza przez dwa tygodnie, a następnie przedłużyła swoją nieobecność. Po ciężkich relacjach medialnych związanych z nagłymi awariami i hospitalizacją Carey, Virgin Records America i 20th Century Fox opóźniły wydanie filmu Glitter, a także ścieżki dźwiękowej o tej samej nazwie. Omawiając słabą komercyjną reakcję tego projektu, Carey obwiniała zarówno jej punkt widzenia w czasie, kiedy została wydana, jak i opóźnienie, a także ścieżkę dźwiękową wydaną 11 września, w dniu zamachów terrorystycznych, przeprowadzonych przez Al Kaidę na terenie Stanów Zjednoczonych. Krytycy obejrzeli Glitter, a także towarzyszącą mu ścieżkę dźwiękową; oba projekty okazały się nieskuteczne komercyjnie. Towarzyszący album ze ścieżką dźwiękową filmowi Glitter, stał się najmniej sprzedającym się albumem do tamtego momentu. „The St. Louis Post-Dispatch” odrzucił go jako „absolutny bałagan, który przejdzie jako irytująca skaza na karierze, która, choć nie zawsze była krytycznie zwiastowana, była co najmniej prawie zawsze udana”. Po negatywnej chmurze, która w tym czasie rządziła życiem osobistym Carey, a także słabym odbiorem projektu, jej płyta nagrana w cenie 100 milionów dolarów z Virgin Records America (EMI Records) została wykupiona za 50 milionów dolarów. Wkrótce potem, Carey poleciała na wyspę Capri we Włoszech i przebywała tam przez okres pięciu miesięcy, w którym zaczęła pisać materiał do swojego nowego albumu, wywodzący się ze wszystkich osobistych doświadczeń, które przeżyła w ciągu ostatniego roku. Carey później powiedziała, używając amerykańskiego, więziennego slangu, że jej czas w Virgin był „kompletnym i pełnym stresu festem (...)”. Ponadto stwierdziła: „Objęłam całkowicie decyzję, opartą na zarobkach, a nigdy przedtem nie podejmowałam jej na podstawie pieniędzy”. W tym samym roku podpisała kontrakt z Island Records, o wartości ponad 24 milionów dolarów i uruchomiła wytwórnię płytową MonarC. W tym samym czasie, jej ojciec, z którym miała średni kontakt od dzieciństwa, zmarł na raka.

    Rolling Stone Magazine – czasopismo założone w 1967 r. w San Francisco przez Janna Wennera i Ralpha J. Gleasona, jako organ ideowy kultury, a przede wszystkim muzyki hippisowskiej.Filantropia (stgr. φιλανθρωπία philanthrōpia – dobroczynność, życzliwość; φιλάνθρωπος philánthrōpos – kochający ludzkość) to działalność osób bądź instytucji, polegająca na bezinteresownym udzielaniu pomocy finansowej lub materialnej potrzebującym.

    W 2002 roku Carey została obsadzona w niezależnym filmie Kłopoty na zamówienie wraz z Mirą Sorvino i Melorą Walters, które zagrały jako kelnerki w restauracji obsługiwanej przez gangsterów. Premiera odbyła się na festiwalu filmowym w Sundance i otrzymała ogólnie negatywną krytyczną odpowiedź, chociaż pochwalono wizerunek postaci Carey. Fox News określiło ją jako „Thelma Ritter na nowe tysiąclecie”, i napisało o niej: „(...) Udaje jej się uzyskać odpowiedni śmiech (w danej sytuacji)”. Później, w tym samym roku, Carey wykonała amerykański hymn narodowy, by zdobyć pozytywne noty podczas Super Bowl XXXVI, na stadionie Mercedes-Benz Superdome w Nowym Orleanie. Pod koniec 2002 roku, Carey wydała swój kolejny album studyjny Charmbracelet, który określiła jako „nowe życie za życia”. Choć wydany w następstwie albumu Glitter i powrotu Carey na scenę muzyczną, Charmbracelet miał umiarkowaną sprzedaż, jakość wokalu Carey była krytykowana, „The Boston Globe” ogłosiło, że „album jest najgorszy w jej karierze i ujawnił głos, który nie jest już zdolny ani do gimnastyki opartej na grawitacji, ani do miękkich dźwięków”. Redaktor AllMusic, Stephen Thomas Erlewine wyrażał podobne uczucia i pisał: „Największym problemem jest to, że głos Mariah jest nagrywany w strzępach na całej płycie, nie może już dłużej gruchać ani cicho nucić, ani też nie może wykonywać swoich charakterystycznych, grających w sprzeczności ruchów wokalnych”.

    American Music Award (skrót AMA) – nagroda dla najlepszych artystów muzycznych przyznawana corocznie. Statuetka American Music Awards przyznawana jest w oparciu o „popularność” danego artysty, mierzone poprzez liczbę sprzedanych albumów/singli itp. Nagrodę ufundował w 1973 roku Dick Clark. Rozdawane w niedzielę, drugiego lub trzeciego tygodnia listopada.Britney Jean Spears (ur. 2 grudnia 1981 w McComb) – amerykańska piosenkarka muzyki pop i dance, tancerka i projektantka mody.

    W kwietniu 2003 roku Carey ogłosiła, że będzie koncertować w bieżącym roku. Trasa zatytułowana The Charmbracelet World Tour: An Intimate Evening with Mariah Carey rozgrywająca się w Ameryce Północnej i Azji Wschodniej przez trzy miesiące, odbywała się zazwyczaj w mniejszych salach, a nie arenach. W Stanach Zjednoczonych pokazy odbywały się w kinach i na coś, co miało większy wpływ na Broadway. Mariah opisała koncerty w następujący sposób: „Jest o wiele bardziej intymnie, dzięki czemu poczujesz się jakbyś miał doświadczenie, doświadczasz nocy ze mną”. Gdy mniejsze produkcje były rezerwowane na całej trasie przez państwowe pieniądze, Carey występowała na stadionach w Azji i Europie, występując dla tłumu ponad 35 tysięcy osób w Manili (stolicy Filipin), 50 tysięcy w Malezji i ponad 70 tysięcy ludzi w Chinach. W Wielkiej Brytanii stał się pierwszym tournée Carey oprócz Londynu, pierwszymi rezerwacjami aren w Glasgow, Birmingham i Manchesterze. Koncerty z cyklu Charmbracelet World Tour, zebrały generalnie pozytywne opinie krytyków muzycznych i uczestników, z których wiele komplementowało jakość wokalu Carey na żywo, a także całą produkcję.

    The Beatles – zespół rockowy z Liverpoolu, istniejący od 1960 (jako The Quarrymen od 1957) do 1970 roku. Według RIAA, jego członkowie są najpopularniejszymi muzykami wszech czasów. W historii amerykańskiego rynku fonograficznego nikt nie sprzedał więcej płyt niż oni.Luis Miguel Gallego Basteri (ur. 19 kwietnia 1970 w San Juan) – meksykański piosenkarz pochodzenia włoskiego. Został czterokrotnie uhonorowany nagrodą Latin Grammy Awards i pięciokrotnie nagrodą Grammy. Ma swoją gwiazdę w Hollywoodzkiej Alei Gwiazd.

    2004–2007: Odzyskanie renomy wraz z The Emancipation of Mimi[ | edytuj kod]

    Mariah na uroczystości prasowej, wraz z byłym szefem Island Records, L.A. Reidem w 2005 roku.

    Przez cały okres 2004 roku, Carey skupiała się na komponowaniu materiału na swój dziesiąty studyjny album The Emancipation of Mimi z 2005 roku. Carey pracowała głównie z Jermaine Dupri, a także Bryanem-Michaelem Cox'em, Manuelem Seal, The Neptunes i Kanye Westem.  Album zadebiutował na listach przebojów w kilku krajach i został ciepło przyjęty przez krytyków. „The Guardian” określiło go jako „fajną, skoncentrowaną i miejską (część) pierwszych melodii Mariah Carey w stylu lat, w których nie musiałaby płacić za ich słuchanie” podczas gdy „USA Today” napisało: „Ballady i numery w średnim tempie, naprawdę odzwierciedlają odnowioną pewność siebie u ptaka śpiewającego, który zrobił jej zdjęcia i trzymał się latania”. Drugi singiel albumu „We Belong Together” stał się piosenką prze definiującą karierę Carey, w czasach, w których wielu krytyków rozważało jej dalszą karierę. Krytycy muzyczni zwiastowali piosenkę jako powrót do formy piosenkarki”, a także „powrót głosu” podczas gdy wielu uważało, że „ożywi ona wiarę” w potencjale Carey jako wykonawczyni ballad. Utwór dotarł do zestawienia Hot 100 „Billboard'u”, zajmując początkowo 1. miejsce, zaś album 3. pozycję. Po pobycie na pierwszym miejscu przez czternaście nie następujących po sobie tygodni, piosenka stała się drugim najdłuższym numerem jeden w historii amerykańskiej listy przebojów, za współpracą Carey z Boyz II Men z 1996 roku. „Billboard” określił ją jako „piosenkę dekady” i dziewiątą najpopularniejszą piosenkę wszech czasów. Oprócz sukcesów na wykresie, piosenka pobiła kilka nagrań z airplay, a według Nielsen Broadcast Data Systems zebrała zarówno największą jednodniową, jak i tygodniową publiczność w historii.

    Slang także język specjalny, argot, gwara środowiskowa – swoista odmiana potocznego języka ogólnonarodowego oparta na odrębności środowiskowej. Odróżnia się tym od dialektu i gwary, wyodrębnionych terytorialnie. W przeciwieństwie do gwar i dialektów, różni się od języka ogólnego leksyką, frazeologią i zmianami znaczeń słownictwa ogólnego, nie gramatyką.Alanis Nadine Morissette (ur. 1 czerwca 1974 w Ottawie) – kanadyjska wokalistka, muzyk, kompozytorka i autorka tekstów. Gra na harmonijce ustnej, instrumentach klawiszowych, flecie i gitarze.

    25 września 2005 roku Carey ustanowiła kolejny rekord, stając się pierwszą kobietą, która zajęła pierwsze dwa miejsca na Hot 100. „We Belong Together” pozostała na pierwszym miejscu, a jej kolejny singiel „Shake It Off” uplasował się na drugim miejscu. Na liście końcoworocznej Hot 100 „Billboard'u” z 2005 roku, piosenka „We Belong Together” została uznana za piosenkę numer jeden, pierwszą w karierze Carey w zestawieniu podsumującym przeboje w ciągu roku. Oprócz niej, na liście na pozycji piętnastej znalazł się utwór „Shake It Off”. „Billboard” umieścił „We Belong Together” na dziewiątej pozycji w rankingu Billboard Hot 100 wszech czasów i został uznany za najbardziej popularną piosenkę z pierwszej dekady XXI wieku według tego czasopisma muzycznego. Album zdobył dziesięć nominacji do nagrody Grammy w latach 2006-2007: osiem w roku 2006 za oryginalną wersję (najwięcej nominacji otrzymała Carey w ciągu jednego roku),  i dwie w 2007 roku za wersję Ultra Platinum (z której „Don't Forget About Us” stał się jej siedemnastym przebojem numerem jeden).  W 2006 roku Carey wygrała trzy nagrody Grammy w kategoriach: „Najlepsze Contemporary R&B” (za album The Emancipation of Mimi), „Najlepsza kobieca wokalistka R&B” i „Najlepsza piosenka R&B” (dla „We Belong Together”). Album The Emancipation of Mimi był najlepiej sprzedającym się albumem w Stanach Zjednoczonych w 2005 roku, sprzedano prawie pięć milionów sztuk. Był to pierwszy album solowy artystki, który stał się albumem roku i ponowił rekord Alanis Morissette z płytą Jagged Little Pill, która wyprzedziła coroczną listę sprzedaży w 1996 roku. Pod koniec 2005 roku Międzynarodowa Federacja Przemysłu Fonograficznego, zwana skrótowo IFPI, poinformowała, że album Mariah sprzedał się w nakładzie ponad 7 milionów 700 tysięcy egzemplarzy na całym świecie, i był drugim najlepiej sprzedającym się albumem roku po albumie zespołu Coldplay X&Y. Był to najlepiej sprzedający się album na świecie autorstwa solowej i żeńskiej artystki. Do tej pory, sprzedaż wydawnictwa szacuje się na 10–12 milionów egzemplarzy. Podczas 48. gali rozdań nagród Grammy, Carey wykonała utwory „We Belong Together” oraz „Fly Like a Bird”.

    Super Bowl XXXVI był trzydziestym szóstym finałem o mistrzostwo NFL w zawodowym futbolu amerykańskim, rozegranym 3 lutego 2002, na stadionie Louisiana Superdome, w Nowym Orleanie, w stanie Luizjana.Ballada – jeden z wielu gatunków muzycznych. Początki ballady sięgają średniowiecza i muzyki dworskiej. Ballady śpiewane były przez trubadurów przy akompaniamencie instrumentu lub zespołu. Często były bardzo rozbudowane i zawierały setki wersów. Najczęściej snuły epicką opowieść o miłości lub wielkich czynach.

    Promując album, Carey wyruszyła w swoją pierwszą trasę koncertową od trzech lat, zatytułowaną The Adventures of Mimi: The Voice, The Hits, The Tour. Trasa obejmowała czterdzieści miejscowości, w tym trzydzieści dwa w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Otrzymała dobre recenzje krytyków muzycznych i fanów, z których wielu chwaliło jakość wokali na żywo, a także całe show. 30 listopada 2007 roku ukazało się DVD koncertowe o nazwie The Adventures of Mimi.

    Me. I Am Mariah... The Elusive Chanteuse – czternasty album studyjny, amerykańskiej wokalistki R&B – Mariah Carey.Narada Michael Walden (ur. 23 kwietnia 1952 w Kalamazoo w stanie Michigan) – amerykański producent muzyczny, perkusista, wokalista, autor piosenek.

    2008: E = MC²[ | edytuj kod]

    Carey występując z utworem „Touch My Body” w programie Good Morning America w 2008.

    Wiosną 2007 roku Carey rozpoczęła pracę nad swoim jedenastym albumem studyjnym E = MC² w prywatnej willi w Anguilli. Mimo tego, że wydawnictwo wydane w 2008, zostało dobrze odebrane przez większość krytyków, niektórzy z nich zwracali uwagę na to, że jest bardzo podobne do formuły poprzedniego formatu. Dwa tygodnie przed wydaniem albumu, główny singiel z płyty, „Touch My Body”, osiągnął najwyższą pozycję na liście Billboard Hot 100, stając się osiemnastą taką piosenką Carey w karierze i czyniąc ją solowym artystą z największą liczbą singli numer 1. w Stanach Zjednoczonych po The Beatles. Trzecią pozycję w zestawieniu zajmuje Elvis Presley. Piosenkarka stała się również muzykiem, który osiągnął najdłuższy okres notowań na szczycie list przebojów w USA wraz z The Beatles – 79 tydzień.

    E=MC² to jedenasty album studyjny amerykańskiej wokalistki Mariah Carey. W pierwszym tygodniu od premiery w USA sprzedał się w 462 971 egzemplarzy i zadebiutował na 1. miejscu listy Billboard 200.Szwecja, Królestwo Szwecji (Sverige, Konungariket Sverige) – państwo w Europie Północnej, zaliczane do państw skandynawskich. Szwecja jest członkiem Unii Europejskiej od 1995 roku. Graniczy z Norwegią, Finlandią i Danią.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Virgin Records – brytyjska wytwórnia płytowa założona przez Richarda Bransona, Simona Drapera i Nika Powella w 1972 roku. Przesiębiorstwo odniosło światowy sukces, podpisując kontrakty z tak znanymi wykonawcami jak Roy Orbison, Devo, Genesis, Keith Richards, Janet Jackson, Culture Club, Simple Minds, Lenny Kravitz, The Smashing Pumpkins, czy Mike Oldfield.
    Toronto Star - gazeta codzienna w Toronto, mieście w Kanadzie w prowincji Ontario. Jest gazetą kanadyjską o największym nakładzie (ponad 400 tys. dziennie). Jest powszechnie dostępna w całej prowincji Ontario.
    Fonografia (z gr. zapis dźwięku) – technika lub dział przemysłu zajmujący się zapisywaniem (i odtwarzaniem) dźwięku i muzyki.
    Merry Christmas jest piątym albumem Mariah wydany w Stanach Zjednoczonych 1 listopada 1994 roku przez Columbia Records, na którym znalazły się kolędy oraz piosenki napisane przez Mariah i utrzymane w klimacie świątecznym.
    Boyz II Men – afroamerykańska grupa soulowa założona w 1988 w Filadelfii przez Nathana Morrisa, Michaela McCary’ego, Shawna Stockmana, Marca Nelsona i Wanyę Morrisa i szybko stała się jednym z najpopularniejszych soulowych zespołów lat 90. Zasłynęła znakomitym wokalem, współgraniem ich głosów oraz urokliwymi przebojami. Od czasu swego debiutu longplayem „Cooleyhighharmony” (1991), sprzedali na świecie ponad 60 milionów egzemplarzy swoich płyt. Zdobywali nagrody Grammy, American Music Awards, World Music Awards i wiele innych, stając się najlepiej sprzedającymi się artystami znanej wytwórni Motown Records. Mają na koncie siedem longplayów, a siedem ich kompozycji znalazło się na pierwszym miejscu listy Billboardu.
    Hospitalizacja – pobyt pacjenta w szpitalu przez co najmniej jedną noc, trwający od chwili wpisu do księgi głównej do chwili wypisu, przeprowadzany w celu wykonania badań diagnostycznych lub leczenia.
    Tokyo Dome (jap. 東京ドーム, Tōkyō Dōmu) – stadion położony w Bunkyō-ku, Tokio, na którym głównie rozgrywane są mecze baseballu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.212 sek.