Mapa topograficzna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Przykład amerykańskiej mapy topograficznej USGS w skali 1:24 000

Mapa topograficzna – opracowanie kartograficzne o treści przedstawiającej elementy środowiska geograficznego powierzchni Ziemi i ich przestrzenne związki.

Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Godło mapy – ciąg liczb i liter, który wraz z nazwą arkusza mapy są podstawową jednostką nomenklatury map, pozwalając na jednoznaczne ustalenie jego położenia geograficznego i ułożenia względem sąsiednich arkuszy (na skorowidzu). Godło mapy jest ustalane zgodnie z przyjętym podziałem sekcyjnym w danym układzie odwzorowania (np. układ „2000”, układ UTM). Arkusze map w większych skalach tworzy się przez sukcesywny podział arkusza wyjściowego (najczęściej poprzedniego) na ustaloną liczbę i ponumerowanie ich. Godłem może być:

Podział mapy[ | edytuj kod]

Mapy ze względu na treść dzielą się na ogólnogeograficzne i tematyczne (np. klimatyczne, geologiczne). Mapy ogólnogeograficzne można podzielić na: mapy topograficzne (skala większa od 1:200 000), mapy przeglądowotopograficzne (od 1:200 000 do 1:1 000 000), mapy przeglądowe (skala mniejsza od 1:1 000 000) – jednak podział ten według różnych kartografów i w różnych państwach, szczególnie odnośnie do granic skalowych, może się nieco różnić.

Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.Store Norske leksikon (Wielka encyklopedia norweska) - norweska encyklopedia w języku bokmål. Powstała po fuzji dwóch dużych, tworzących encyklopedie i słowniki wydawnictw norweskich Aschehoug i Gyldendal w 1978 roku, które utworzyły wydawnictwo Kunnskapsforlaget. Były cztery wydania papierowe: pierwsza w latach 1978-1981 w 12 tomach, druga w latach 1986-1989 w 15 tomach, trzecia w latach 1995-1999 w 16 tomach i czwarta w latach 2005-2007 w 16 tomach. Ostatnie wydanie zawierało 150 tys. haseł i 16 tys. ilustracji i zostało opublikowana przy wsparciu finansowym stowarzyszenia Fritt Ord. W 2010 roku ogłoszono, że nie będzie już wydań papierowych encyklopedii. Encyklopedia dostępna jest on-line od 2000 roku, a od 2009 roku może być edytowane przez użytkowników. Kunnskapsforlaget korzysta jednak z pomocy ekspertów przy sprawdzaniu treści zamieszczonych przez czytelników.

Ze względu na skalę mapy topograficzne dzieli się na: wielkoskalowe (skala większa od 1:10 000), średnioskalowe (1:10 000 do 1:100 000), małoskalowe (skala mniejsza od 1:100 000).

Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Mapy przeglądowe to mapy przedstawiające rozległe obszary, od części państw po całe kontynenty. Wykonywane są w skali mniejszej niż 1:200.000 (skala 1:200.000 i większe odpowiadają mapom topograficznym), np.: 1:500.000 dla regionów kraju, 1:1.000.000 dla kraju, 1:5.000.000 dla regionów kontynentalnych, 1:25.000.000 dla kontynentów.
Sieć transportowa – zespół (zbiór) punktów transportowych i występujących między nimi powiązań transportowych w postaci tras (ścieżek) przewozu, przeznaczona dla podróży osób, przemieszczania ładunków i przejazdu pojazdów.
Wielka Encyklopedia Rosyjska (ros. Большая российская энциклопедия, БРЭ) – jedna z największych encyklopedii uniwersalnych w języku rosyjskim, wydana w 36 tomach w latach 2004–2017. Wydana przez spółkę wydawniczą o tej samej nazwie, pod auspicjami Rosyjskiej Akademii Nauk, na mocy dekretu prezydenckiego Władimira Putina nr 1156 z 2002 roku
Osadnictwo – całokształt działalności grup ludzkich wywołujący zmiany w środowisku geograficznym. Obejmuje ono proces zajmowania, podziału i użytkowania terenu wraz ze wszystkimi wytworami powstałymi w ramach tej działalności i służącymi jej. (według Z. Woźniaka)
Instrukcja techniczna O-2 – standard techniczny w geodezji w Polsce obowiązujący na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 marca 1999 (Dz.U. Nr 30, poz. 297), zbiór wytycznych dotyczących ogólnych zasad opracowania map do celów gospodarczych, wprowadzony zarządzeniem Prezesa Głównego Urzędu Geodezji i Kartogarfii z 9 lutego 1979 w sprawie wprowadzenia do stosowania instrukcji technicznej 0-2 "Ogólne zasady opracowania map do celów gospodarczych". Ostatnim wydaniem jest wydanie III z 1987 z Warszawy opracowane przez Jana Ciesielskiego, Wiktora Grygorenko, Kazimierza Michalika, Krystynę Podlachę oraz Lilianę Poteralska-Walczyńską zgodnie z zaleceniami Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii. W związku z wprowadzeniem ustawy o infrastrukturze informacji przestrzennej z 4 marca 2010 roku (Dz.U. 76 poz.489), standardy techniczne jako przepisy wykonawcze zachowują moc do 8 czerwca 2012 roku.
Instrukcja techniczna K-2 – standard techniczny w geodezji w Polsce, obowiązujący na podstawie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 marca 1999 (Dz.U. Nr 30, poz. 297), zbiór wytycznych dotyczących tworzenia map topograficznych do celów gospodarczych w geodezji wprowadzony zarządzeniem Prezesa Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii z 9 lutego 1979 w sprawie stosowania instrukcji technicznej "K-2 Mapy topograficzne do celów gospodarczych". Ostatnim wydaniem jest wydanie II z 1980 opracowane przez Ryszarda Ciesielskiego, Bogusława Pietrzaka, Małgorzatę Rudzińską, Krystynę Sokołowską i Czesława Sworowskiego zgodnie z zaleceniami Biura Rozwoju Nauki i Techniki Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii reprezentowanego przez Ryszarda Budzyńskiego i Edwarda Jarosińskiego. W związku z wprowadzeniem ustawy o infrastrukturze informacji przestrzennej z 4 marca 2010 roku (Dz.U. 76 poz.489), standardy techniczne jako przepisy wykonawcze zachowują moc do 8 czerwca 2012 roku.
Hiszpańska Biblioteka Narodowa (Biblioteca Nacional de España) – największa biblioteka w Hiszpanii i jedną z największych na świecie. Znajduje się w Madrycie, a dokładnie przy Paseo de Recoletos.

Reklama