• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Manuskrypt paryski B

    Przeczytaj także...
    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Paryż (fr. Paris) – stolica i największa aglomeracja Francji, położona w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (La Seine). Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju. Znajdują się tu liczne zabytki i atrakcje turystyczne, co powoduje, że Paryż jest co roku odwiedzany przez ok. 30 milionów turystów.
    Welin (z fr. vélin, od łac. vitellus - cielątko) – bardzo cienki pergamin z cielęcej skóry, wysokiego gatunku. Także delikatna koronka z Alençon.
    function mfTempOpenSection(id){var block=document.getElementById("mf-section-"+id);block.className+=" open-block";block.previousSibling.className+=" open-block";}

    Manuskrypt paryski B – najstarszy zbiór notatek Leonarda da Vinci datowany na lata 1487-90, choć parę stron może być jeszcze starszych. Manuskrypt znajduje się obecnie w Institut de France.

    Projekt idealnego miasta – projekt architektoniczny miasta stworzony w 1487 r. przez włoskiego artystę renesansowego i naukowca, Leonarda da Vinci.Oprawa, oprawa introligatorska – jest to jeden z rodzajów produktów poligraficznych który ma wkład i okładkę z tym, że okładka została wykonana w oddzielnym procesie. Produkty poligraficzne dzielimy na druki luźne, druki łączone oraz oprawy. Druki luźne to druki które nie są połączone między sobą, i są to przykładowo plakaty, ulotki, torebka itp. Natomiast druki łączone to druki które zostały połączone między sobą np. zszyty lub sklejony bloczek, zszyty tygodnik np Polityka, druk łączony może zawierać umowną okładkę ale jest ona wykonana jednocześnie z drukiem pozostałej części publikacji. Oznacza to ze nie miał miejsca oddzielny proces wykonania okładki po którym uzyskano 4 stronice które stanowią okładkę w tym tygodniku. Zatem oprawa zawiera wkład i oddzielnie wykonaną okładkę. Oprawy dzielimy ze względu na sposób połączenia wkładu z okładką. Rozróżniamy oprawy proste, złożone i specjalne. Oprawa prosta - bezpośrednie połączenie grzbietu wkładu z częścią grzbietową okładki, poprzez sklejenie, zszycie drutem czy nićmi. Oprawa złożona - połączenie wkładu z okładką przy pomocy wyklejki, która może zostać wzmocnione poprzez skrzydełka paska grzbietowego i ewentualnie zwijkę (woreczek, rurka). Oprawa specjalna - połączenie wkładu z okładką w odmienny sposób niż w oprawie prostej lub złożonej. W oprawie specjalnej może istnieć jednocześnie połączenie identyczne jak w oprawie prostej i złożonej (klejenie lub szycie i wyklejka). Inne możliwości łączenia wkładu z okładką w typie oprawy specjalnej to łączenie spiralą , grzebieniem, listwami, śrubami itp. Wkład to zbiór kart ułożonych w takiej kolejności aby zapewnić ciągłość czytanego tekstu publikacji, połączonych na jednym boku zwanym grzbietem wkładu. Pozostałe trzy boki to: bok górny (prostopadły do grzbietu leżący nad tekstem w pozycji użytkowej egzemplarza), bok przedni (przeciwległy do grzbietu), bok dolny (prostopadły do grzbietu wkładu znajdujący się pod tekstem w pozycji użytkowej egzemplarza). Oprawa określa ostateczny kształt i wygląd wyrobu poprzez zdefiniowanie:

    Stan[]

    Notatnik przetrwał z oryginalnej welinowej oprawie, z klapką zapinaną na kołeczek i pętelkę. Tekst jest prawie nienaruszony. Początkowo zeszyt miał 100 kart, ale w latach 40. XIX w. hrabia Libri wyciął z niego ostatnie 10 kartek i sprzedał je lordowi Ashburnham. Wycięte strony wróciły do Paryża, ale są osobno oprawione.

    Ashburnham and Penhurst – nazwa współnej rady gminnej dwóch wsi, Ashburnham i Penhurst, w Anglii, w hrabstwie East Sussex, w dystrykcie Rother. Leżą 73 km na południowy wschód od Londynu. W 2001 miejscowość liczyła 355 mieszkańców.

    Treść[]

    Tematyka notatnika jest różnorodna. Są tam informacje o architekturze, w tym projekt idealnego miasta oraz projekty kościołów. Są także zapiski o technice wojskowej: łodzie podwodne i okręty służące do ataku z zaskoczenia, działo parowe z miedzi. Manuskrypt zawiera także pierwsze szczegółowe projekty maszyny latającej, nazwanej ornitopterem ze względu na naśladowanie zasad lotu ptaka. Znajdują się tam także informacje na temat figur geometrycznych. Zbiór zawiera także rysunek instrumentu strunowego.

    Zobacz też[]

  • notatki Leonarda da Vinci
  • Bibliografia[]

  • Nicholl Ch., Leonardo da Vinci, Lot wyobraźni, Warszawa 2006, Wyd. W.A.B., ISBN 83-7414-220-0



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.