• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Manizm

    Przeczytaj także...
    Antropomorfizacja lub antropomorfizm – zabieg językowy, polegający na nadawaniu niebędącymi ludźmi przedmiotom, pojęciom, zjawiskom, zwierzętom itp. cech ludzkich i ludzkich motywów postępowania. Często odnosi się do wyobrażenia bogów na obraz i podobieństwo człowieka. Termin jest kombinacją dwóch greckich słów, άνθρωπος (anthrōpos), oznaczających „ludzki”, oraz μορφή (morphē), oznaczającego „kształt” lub „formę”.Religia – system wierzeń i praktyk, określający relację pomiędzy różnie pojmowaną sferą sacrum (świętością) i sferą boską, a określonym społeczeństwem, grupą lub jednostką. Manifestuje się ona w wymiarze doktrynalnym (doktryna, wiara), w czynnościach religijnych (np. kult czy rytuały), w sferze społeczno-organizacyjnej (wspólnota religijna, np. Kościół) i w sferze duchowości indywidualnej (m.in. mistyka).
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.

    Manizm (łac. manes – dusze przodków). Termin ten został wprowadzony do religioznawstwa przez H. Spencera, który traktował go jako praźródło wszelkiej religii oraz jako formę religii pierwotnej.

    Manizm jest składową częścią każdego systemu wierzeniowego. Zawiera on w sobie trzy idee, które tworzą nową jakość, pomimo iż zostały wytworzone w różnych okolicznościach i mające swe specyficzne źródła.

    Do tych idei zaliczamy wyobrażenia o:

    Religia naturalna – religia, która uznawana jest przez jej wyznawców za istniejącą od zawsze, a dokładniej: od początku historii danej grupy etnicznej czy narodu. W religiach naturalnych zazwyczaj nie występuje uniwersalizm mogący przyczynić się do powstania w nich jakiejś szczególnej (charakterystycznej zwłaszcza dla większości globalnych, monoteistycznych religii założonych) tendencji do nawracania osób spoza danej grupy. Religie naturalne oparte są na tradycji, przekazywanej w ciągu pokoleń. Święte księgi nawet jeśli istnieją, są jedynie zapisem owej tradycji – nie uważa się ich za objawione czy też podyktowane przez Boga, jak to ma miejsce w przypadku monoteizmów pochodzenia semickiego (judaizm, chrześcijaństwo, islam).
  • opiekunie rodzinno-rodowym - idea ta określa rolę postaci przodka jako opiekuna i dobroczyńcy rodziny czy rodu, wspólnoty ludzkiej.
  • przodku totemicznym - idea ta przydaje danej postaci tajemniczość, oddalenie, nadaje jej cechy pół mityczne.
  • duszy zmarłego członka grupy - idea ta utrwala antropomorfizm, indywidualną konkretność przodka, jego związek z życiem.
  • To na pozór proste zjawisko faktycznie jest bardzo rozbudowane i rozwarstwione. U jego podstaw leży idea "sobowtóra", idea istnienia "tego drugiego".

    Bibliografia[]

  • M.Nowaczyk: Ewolucjonizm w religioznawstwie, Warszawa 1969
  • M.Skrzypek: Początki badań nad kultem przodków, "Człowiek i Światopogląd", 1987
  • H.Swienko: Religia i religie, Warszawa 1981



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama