• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Mango - owoc



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Michał Piotr Boym (ur. w 1612 lub 1614 we Lwowie, zm. 22 sierpnia 1659 w Guangxi) – polski orientalista, jezuita, misjonarz w Chinach, przyrodnik, kartograf, jeden z pierwszych europejskich sinologów, propagator chińskiej medycyny w Europie oraz poseł cesarza Yongli z Południowej dynastii Ming do papieża.Polifenole – organiczne związki chemiczne z grupy fenoli, zawierające przynajmniej dwie grupy hydroksylowe przyłączone do pierścienia aromatycznego. Polifenole występują naturalnie w roślinach. Wiele z nich wykazuje silne działanie przeciwutleniające i zmniejsza szansę wystąpienia chorób układu krwionośnego i raka. Polifenole dzielą się na hydrolizowalne taniny (estry kwasu galusowego i sacharydów) oraz fenylopropanoidy, takie jak flawonoidy i ligniny. Największą i najlepiej poznaną grupą związków polifenolowych są flawonoidy.
    Mangoes pic.jpg

    Mango – soczyste owoce w typie pestkowca pochodzące z licznych gatunków tropikalnych drzew należących do rodzaju mango (Mangifera), uprawianych głównie dla swoich jadalnych owoców.

    Większość z nich występuje dziko w naturze. Rodzaj Mangifera należy do rodziny nanerczowatych (Anacardiaceae). Mango w naturze występują w Azji Południowej, skąd pochodzi mango indyjskie (Mangifera indica), rozprzestrzenione na świecie jako jedno z najczęściej uprawianych w strefach tropikalnych drzew owocowych. Inne gatunki Mangifera (m.in. Mangifera foetida) uprawiane są bardziej lokalne.

    Azja Południowo-Wschodnia – nazwa stosowana dla określenia regionu Azji obejmującego Półwysep Indochiński i Archipelag Malajski wraz z Filipinami. Obejmuje on zatem następujące państwa: Mjanma, Tajlandia, Kambodża, Laos, Wietnam, Malezja, Singapur, Indonezja, Timor Wschodni, Brunei i Filipiny. Zajmują one powierzchnię około 4,495 mln km², z liczbą ludności przekraczającą 550 mln mieszkańców (szacunek na rok 2004).Kwas askorbinowy, witamina C (INN: Acidum ascorbicum, E300) – organiczny związek chemiczny z grupy witamin, pochodna glukozy o wzorze sumarycznym C6H8O6, przeciwutleniacz stosowany jako dodatek do żywności. W warunkach standardowych jest białym, krystalicznym ciałem stałym. Dobrze rozpuszcza się w wodzie, roztwór ma odczyn kwasowy.

    Jest to narodowy owoc Indii, Pakistanu i Filipin, ponadto znajduje się na liście narodowych drzew Bangladeszu.

    Home mango.jpg

    Budowa owocu[ | edytuj kod]

    Kwitnące drzewo mango w indyjskim stanie Kerala

    Dojrzałe owoce mango cechuje zmienność w kolorze i rozmiarach. W zależności od kultywaru mogą być z zewnątrz żółtawe, pomarańczowe, czerwone lub zielone, przed dojrzeniem są ciemnozielone. Skórka jest cienka i twarda. Wewnątrz owocu znajduje się silnie spłaszczone nasiono o długości 4–7 cm, zawierające zarodek rośliny. Nasiona mango nie są wytrzymałe na mrożenie i suszenie. Nasiono kryte jest endokarpem o grubości 1–2 mm i włóknistej lub owłosionej powierzchni, który nie oddziela się łatwo od miąższu. Pierwotnie i u odmian prymitywnych twarde włókna przechodziły przez cały miąższ owocu, u szlachetnych odmian przytulone są one do pestki. Miąższ jest soczysty i aromatyczny, barwy pomarańczowo-żółtej. Owoc osiąga rozmiary od 0,1 do 0,2 kg, ale u najpopularniejszych odmian uprawnych od 0,3 do 0,5 kg. U niektórych odmian owoce ważą ponad 1 kg, ale kosztem niższej plenności.

    Azja Południowa – region Azji obejmujący kraje subkontynentu indyjskiego na południe od Himalajów, czyli: Indie, Pakistan, Afganistan, Nepal, Bhutan, Bangladesz oraz wyspiarskie państwa Sri Lankę i Malediwy.Flora Sinensis – tłumaczona na język polski jako Flora Chin lub Flora chińska. Księga autorstwa Michała Boyma, jedno z pierwszych europejskich dzieł dotyczących przyrody krajów Azji Wschodniej, w szczególności Chin. Wbrew tytułowi zawiera też opisy zwierząt, a nawet artefaktów archeologicznych.

    Dojrzałe, nieobrane mango wydaje charakterystyczny słodki, żywiczny zapach.

    Etymologia[ | edytuj kod]

    Ilustracja przedstawiająca mango autorstwa Michała Boyma; Flora sinensis, 1656

    Słowo „mango” pochodzi od występującego w języku malajalam słowa māṅṅa. Do języków europejskich przeszło ono pod wpływem zmodyfikowanej formy portugalskiej (manga). Portugalczycy zapoznali się z mango ze względu na handel przyprawami w Kerali (od 1498 roku).

    Kwas galusowy (nazwa systematyczna – kwas 3,4,5-trihydroksybenzoesowy) – organiczny związek chemiczny, hydroksykwas aromatyczny. Bezbarwne, rozpuszczalne w wodzie kryształy. Kompleksuje jony żelaza(III) (Fe), dając związki o intensywnym ciemnym zabarwieniu.Afryka Wschodnia – umowny region geograficzny w Afryce obejmujący tereny na wschód od Nilu i Wielkiego Rowu Afrykańskiego, w tym wyspy na Oceanie Indyjskim, tradycyjnie zaliczane do Afryki.

    Pierwsze znane świadectwa pisane potwierdzające występowanie słowa "mango" (jeszcze w formie "manga") w językach europejskich pochodzą z 1510 roku (tekst Ludovico di Varthema w języku włoskim). Wczesne użycia tego wyrazu w kolejnych językach, jak francuski i łacina poklasyczna, wystąpiły prawdopodobnie pod wpływem tego tekstu. Pochodzenie końcówki „-o” w nazwie owocu nie jest wyjaśnione. Mango wspomniał również Hendrik van Rheede w pracy Hortus Malabaricus, stanowiącej kompendium roślin o znaczeniu gospodarczym i medycznym z Malabaru, opublikowanej w 1678.

    Taniny (E181) – grupa organicznych związków chemicznych zbudowanych z wielu cząsteczek kwasu galusowego i D-glukozy.Papryka (Capsicum annuum) - owoce papryki rocznej przeznaczone do spożycia w postaci świeżej lub konserwowanej jako warzywo, względnie świeżej, konserwowanej, suszonej lub suszonej i zmielonej (papryka w proszku) jako przyprawa lub dodatek do potraw. W każdej z wymienionych postaci, papryka może być stosowana do potraw surowych jak i gotowanych.

    Owoce mango dotarły do trzynastu kolonii w XVII wieku – ze względu na długą drogę transportu wymagały konserwacji, kiszenia. Pod wpływem tego faktu inne owoce poddawane kiszeniu również przyjęły w języku angielskim nazwę mango, w szczególności papryki. Od XVIII wieku słowo mango zaczęło funkcjonować także jako czasownik znaczący „kisić”.

    Kultywar (łac. cultus = uprawny, varietas = odmiana) – wyraźnie odrębna, jednorodna i trwała odmiana uprawna (hodowlana) rośliny wyróżniająca się walorami użytkowymi lub estetycznymi (określoną cechą lub kombinacją cech), uzyskana w wyniku zabiegów hodowlanych (selekcji, krzyżowania, poliploidyzacji, działania mutagenów), ewentualnie odnaleziona w naturze lub uprawie.Nowy Świat – określenie wprowadzone w okresie wielkich odkryć geograficznych dla nowo odkrytego lądu Ameryki. Jednocześnie znane (przez Europejczyków) od starożytności kontynenty Europy, Azji i Afryki zaczęto określać mianem Starego Świata.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]




    Warto wiedzieć że... beta

    Ameryka Południowa – kontynent leżący na półkuli zachodniej oraz w większej części na półkuli południowej, a w mniejszej – na półkuli północnej. Niekiedy uważana jest również za subkontynent Ameryki.
    Granola (słowo ang., pochodzące z włoskiego zdrobnienie od grano: zboże, pszenica) – mieszanina płatków zbożowych, rodzynek, orzechów, suszonych owoców i cukru (lub miodu), pieczona do chrupkości.
    Wybrzeże Malabarskie (Malabar) – część południowo-zachodniego wybrzeża Indii nad Morzem Arabskim, od Goa do przylądka Komoryn.
    Dżakfrut, jackfruit – owoc drzewa bochenkowego (Artocarpus heterophyllus) z rodziny morwowatych, występującego w Azji Południowej, Południowo-wschodniej i Afryce.
    Guntur (hindi गुंटूर, trl. Gunṭūr) – miasto w środkowo-wschodnich Indiach, w środkowej części stanu Andhra Pradeś, w dystrykcie Guntur, około 240 km w linii prostej na południowy wschód od tymczasowej stolicy stanu – Hajdarabadu. Jest siedzibą administracyjną dystryktu.
    Paisley – wzór wykorzystywany w zdobnictwie tkanin. Pojawił się w Iranie prawdopodobnie na początku naszej ery. Do dziś jest popularny we wzornictwie krajów Bliskiego Wschodu. W Azerbejdżanie i Turcji znany jest pod nazwą buta, zaś w Iranie i Indiach jako botteh lub botha. W Polsce spotyka się określenie „wzór turecki”.
    Sari (także pisane saree) – tradycyjna część garderoby zakładana przez kobiety na subkontynencie indyjskim. Ta część garderoby jest znana pod różnymi nazwami w rozmaitych językach indyjskich: w hindi, gujarati i marathi znane jest jako sari, w kannada jako seere, telugu jako cheera i w tamil jako podavai.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.095 sek.