• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Majordom

    Przeczytaj także...
    Austrazja – kraina historyczna, w VI – VII w. stanowiąca północno-wschodnią część merowińskiego Królestwa Franków. Obejmowała tereny nad Mozą, Mozelą i środkowym Renem, które obecnie leżą we wschodniej Francji, zachodnich Niemczech, Belgii i Holandii. Głównymi ośrodkami i siedzibami władców były Metz i Reims.Grimoald I zwany Starszym urodz. ok. 615 zm. 656 był majordomem Austrazji w latach prawdopodobnie od 640 lub 644 do swojej śmierci. Był synem Pepina z Landen i jego żony Idubergi.
    Karol Młot (fr. Charles Martel, niem. Karl Martell, ur. 23 sierpnia 686 w Herstalu, zm. 22 października 741 w Quierzy-sur-Oise) – frankijski majordomus, faktyczny władca państwa Franków.

    Majordom (łac. maiordomus, staropol. domarad, czyli starszy domu) – w średniowiecznej Europie urzędnik zarządzający dworem możnowładcy, marszałek dworu. Do jego obowiązków należało ściąganie podatków, dowodzenie wojskiem królewskim i przewodnictwo sądowi pałacowemu.

    Państwo frankijskie (łac. Regnum Francorum) – początkowo plemienne państwo Franków, następnie jedno z najsilniejszych państw we wczesnośredniowiecznej Europie. W 800 roku na jego bazie utworzone zostało odnowione Cesarstwo Karola I Wielkiego.Pepin z Landen zwany również Pepinem Starszym (ur. ok. 580, zm. 21 lutego 640) – majordom Austrazji za czasów Merowingów: Chlotara II, Dagoberta I i Sigeberta III, święty Kościoła katolickiego.

    W państwie Franków za czasów dynastii Merowingów patrymonialne pojmowanie władzy przez władców państwa Franków spowodowało umocnienie się pozycji majordomów, a w końcu przejęcie przez Pepina Krótkiego władzy – od jego koronacji w 751 roku urząd ten przestał istnieć.

    Grimoald II, zwany także Młodszym – był synem Pepina z Herstalu i jego żony Plektrudy. Przez swojego ojca w 695 roku został mianowany majordomem Neustrii. Poślubił Teudesindę, córkę króla Fryzów Radboda. Miał dwóch nieślubnych synów Arnolda i Teudoalda. Drugi z nich został wyznaczony na następce jego ojca. Grimoald zmarł przed ojcem w 714 roku.Pepin Krótki, czasami Pepin Mały (fr. Pepin le Bref) (ur. 714 prawdopodobnie w Jupille koło Liège, zm. 24 września 768 w Saint-Denis) – majordom Neustrii i Burgundii (741–751), majordom Austrazji (747–751), król Franków od roku 751. Był synem Karola Młota i Chrotrudy (Rotrudy) i majordomem Childeryka III, ostatniego króla Franków z dynastii Merowingów.

    Majordomowie ]

  • Parthemius (do 548)
  • Gogo (ok.567–581), podczas małoletniości Childeberta II
  • Wandalenus (od 581), podczas małoletniości Childeberta II
  • Gundolf (od 600), za Teudeberta II
  • Landric (do 612), prawdopodobnie także w Neustrii
  • Warnachar (612–613), także w Burgundii
  • Rado (613 lub 614–616 lub 617)
  • Hugo (lub Chucus) (617–623)
  • Pepin z Landen (623–629), za Dagoberta I
  • Ansegisel (629–639)
  • Pepin z Landen (639–640), ponownie
  • Otto (640–642 lub 643)
  • Grimoald I (642 lub 643–656), zmarł 662
  • Wulfoald (656–680), także w Neustrii (673–675)
  • Pepin z Heristalu (680–714), po Bitwie pod Tertry w 687 także w Neustrii
  • Theudoald (714–715), także w Neustrii.
  • Karol Młot (715–741), także w Neustrii (718–741)
  • Karloman (741–747), zmarł 754 lub 755
  • Pepin Krótki (747–751), także w Neustrii (741–751), król Franków od 751 (zmarł 768)
  • Majordomowie Neustrii[]

  • Landric, za Chlotara II, prawdopodobnie także w Austrazji
  • Gundoland (613 lub 616–639)
  • Aega (639–641), także w Burgundii
  • Erchinoald (641–658)
  • Ebroin (658–673)
  • Wulfoald (673–675), także w Austrazji (662–680)
  • Leudesius (675)
  • Ebroin (675–680), ponownie
  • Waratton (680 lub 681–682)
  • Gistemar (682), zmarł 683 lub 684
  • Waratton (680 lub 682–684 lub 686), ponownie
  • Berthar (686–688 lub 689), pokonany w Bitwie pod Tertry przez Pepina z Herstalu w 687, zamordowany w 688 lub 689
  • Pepin z Heristalu (688–695), reprezentowany przez swojego stronnika Nordeberta
  • Grimoald II (695–714)
  • Theudoald (714–715), także w Austrazji
  • Ragenfrid (715–718), objął władzę w Neustrii w 714 lub 715, lecz został pokonany przez Karola Młota w 717 i ostatecznie uciekł z kraju w 718, zmarł 731
  • Karol Młot (718–741), także w Austrazji (715–741)
  • Pepin Krótki (741 lub 742–751), także w Austrazji (747–751), król Franków od 751 (zmarł 768)
  • Majordomowie Burgundii[]

  • Warnachar I (596–599)
  • Berthoald
  • Protadius
  • Klaudiusz
  • Warnachar II (613–626), także w Austrazji
  • Godinus (626–627)
  • Brodulf (627–628)
  • Aega (639–641), także w Neustrii
  • Flaochad (642)
  • Radobertus (642–662)
  • Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję.Childebert II (570-596) – król Austrazji z dynastii Merowingów. Był zwierzchnikiem Prowansji, a od 592 roku panował także w Burgundii.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Pepin z Heristalu znany też jako Pepin Średni, Pepin II, Pepin Gruby (ur. 635 lub 640, zm. 16 grudnia 714) – majordom Austrazji, Neustrii i Burgundii na dworze Merowingów w latach 680-714; stopniowo przejął kontrolę nad państwem frankijskim. Wnuk Pepina Starszego z małżeństwa jego córki Begi z Ansegizelem, synem biskupa Arnulfa z Metzu. Urodził się w Herstalu na terenie dzisiejszej Belgii.
    Neustria – kraina historyczna, północno-zachodnia część państwa Franków. Położona na północ od doliny Loary. Graniczyła z Bretanią (od zachodu), Akwitanią (od południa), Burgundią (od południowego wschodu) i Austrazją (od północnego wschodu). Głównymi ośrodkami Neustrii w czasach Franków były: Paryż, Reims, Orlean i Soissons.
    Frankowie (łac. gens Francorum lub Franci) – nazwa zbiorcza określająca zachodniogermańską federację plemion, u swoich, uchwytnych źródłowo, początków, tj. w III w. n.e., zamieszkującą tereny na północ i wschód od dolnego Renu. Między trzecim, a piątym wiekiem część Franków najeżdżała terytorium cesarstwa rzymskiego, gdy inna część weszła w skład rzymskich wojsk w Galii. Tylko Frankowie saliccy utworzyli królestwo na terenach rzymskich. Pod wodzą rodzimej dynastii Merowingów podbili niemal całą Galię. Pod władzą Karolingów państwo to stało się wiodącą siłą chrześcijańskiego Zachodu. Jego rozpad dał początek dwóm wiodącym siłom średniowiecza: królestwu Francji i Świętemu Cesarstwu Rzymskiemu.
    Merowingowie – dynastia królów panująca w państwie frankijskim w latach 481–751, wywodząca się od władcy Franków salickich Merowecha (Meroweusza).
    Język polski (polszczyzna) – język naturalny należący do grupy zachodniosłowiańskich (do których należą również czeski, słowacki, kaszubski, dolnołużycki, górnołużycki i wymarły połabski), stanowiących część rodziny indoeuropejskiej.
    Chlotar II (ur. wiosna 584, zm. 18 października 629) z dynastii Merowingów – syn Chilperyka I i Fredegundy, król Franków, początkowo panował w Neustrii i Paryżu. Od 613 roku został jedynym władcą królestwa Franków.
    Średniowiecze – epoka w historii europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a renesansem. Granice czasowe średniowiecza nie są ściśle ustalone. Za początek epoki przyjmuje się okres, w którym cesarstwo zachodniorzymskie chyliło się ku upadkowi. Zwolennicy ścisłej datacji – w zależności od szkoły – za dokładne daty początku średniowiecza podają lata 378, 395 bądź 476. Za koniec epoki uważa się upowszechnienie idei humanistycznych i rozpoczęcie epoki renesansu. Najczęściej w tym przypadku wymieniane są daty ok. 1450 roku oraz lata 1453, 1492, a nawet 1517.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.009 sek.