• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Major League Baseball Triple Crown



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    20–20–20 – w Major League Baseball grupa baseballistów, którzy w jednym sezonie zdobyli co najmniej 20 doubles, 20 triples oraz 20 home runów. Pierwszym był Frank Schulte, który w sezonie 1911 zdobył 21 home runów, 30 doubles oraz 21 triples. W całej historii MLB próg ten osiągnęło siedmiu zawodników, ostatnio w 2007 roku byli to Curtis Granderson z Detroit Tigers oraz Jimmy Rollins z Philadelphia Phillies.Home run (czasem zwany asem) – odbicie piłki w baseballu, po którym pałkarz (batter) zdobywa wszystkie cztery bazy i tym samym punkt (run) dla swojego zespołu. Podczas home runa punkty zdobywają także inni zawodnicy okupujący bazy w momencie uderzenia. Sytuacja, gdy wszystkie bazy są zajęte i drużyna zdobywa 4 punkty, to grand slam.

    Major League Baseball Triple Crown – w Major League Baseball uzyskuje ją zawodnik, który zwyciężył w trzech klasyfikacjach statystycznych. Dla pałkarzy pod uwagę brana jest liczba home runów, run batted in oraz średniej uderzeń, zaś dla miotaczy liczba zwycięstw, strikeouts, oraz ERA.

    Pałkarze[ | edytuj kod]

    Rogers Hornsby zdobył dwie Potrójne Korony w National League.
    Grover Cleveland Alexander zdobył Potrójną Koronę trzykrotnie w dwóch różnych klubach.
    Sandy Koufax zdobył Triple Crown trzykrotnie w ciągu czterech sezonów.
    Walter Johnson – trzykrotny zdobywca Triple Crown.
    Justin Verlander zwyciężył w tej klasyfikacji w 2011 roku.
    Pałkarz (ang. batter lub hitter) – w baseballu i softballu zawodnik drużyny atakującej, który zajmuje miejsce przy bazie domowej w celu odbicia piłki narzuconej przez miotacza. Każdy zawodnik grający w defensywie ma obowiązek pojawić się na liście pałkarzy. W American League i Pacific League na liście pałkarzy wyznacza się designated hittera w miejsce miotacza, który w National League i Central League na niej figuruje.Win-loss record – w zawodowym baseballu statystyka dla miotaczy, określająca ich wygraną (w skrócie W) lub przegraną (L) w danym meczu.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    30–30 club – w Major League Baseball grupa baseballistów, którzy w jednym sezonie zdobyli co najmniej 30 home runów oraz co najmniej 30 skradzionych baz. Pierwszym był Ken Williams w 1922 roku. Do 2012 roku osiągnięcie to zaliczyło 38 zawodników; Bobby Bonds i jego syn Barry Bonds są jedynymi, którzy uczynili to pięć razy.
    Run batted in (w skrócie RBI) – w baseballu i softballu statystyka dla pałkarzy, dzięki którym po odbiciu piłki, inny zawodnik (po uprzednim zajęciu bazy) zaliczył run (statystyka nieliczona w przypadku popełnienia błędu lub po rozegraniu podwójnego autu przez drużynę broniącą). Pałkarz może jednocześnie zaliczyć run i RBI, jeśli zdobędzie home runa.
    Batting average (BA, pl. średnia uderzeń) – statystyka w baseballu, softballu i krykiecie. W rozgrywkach baseballowych średnią uderzeń pałkarza liczy się poprzez stosunek liczby uderzeń do liczby pojawienia się na pałce; w krykiecie zaś poprzez stosunek liczby runów zdobytych przez batsmana do liczby jego wyeliminowań.
    Earned run average (w skrócie ERA) – w baseballu statystyka dla miotacza. Oznacza stosunek liczby runów, które drużyna atakująca zdobyła przeciwko niemu do liczby inningów, które rozegrał do momentu zejścia z boiska, pomnożony przez 9.
    Strikeout (w skrócie SO lub K) – w baseballu i softballu wyeliminowanie (wyautowanie) pałkarza po narzuceniu trzech strike’ów, przed narzuceniem czterech balli (narzut wykonany poza strefę strike’ów).
    Major League Baseball (MLB) − najważniejsza amerykańska liga baseballu. Uczestniczy w niej 30 drużyn. Składa się z dwóch lig: National League i American League, a każda dzieli się na trzy dywizje (wschodnia, centralna i zachodnia).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.03 sek.