• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Mahatman



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Maha (dewanagari महा n) – sanskrycki przymiotnik o znaczeniu wielki wchodzący w skład słów oznaczających między innymi tytuły i funkcje w religiach dharmicznych. Łącząc się z wyrazem, który po nim następuje (stopniowanie nasilenia cechy), tworzy tytuły wskazujące postać doskonale utożsamiająca jakość, którą wyraz nazywa.Dźi (dewanagari जी, ang. ji) – rzeczownik z języka hindi o znaczeniach duch, serce, używany współcześnie w roli partykuły honoryfikatywnej o znaczeniu pan, pani.
    Mohandas Karamchand Gandhi – Mahatma Gandhi

    Mahatma(n) (dewanagari महात्मा, transkrypcja mahātmā) – Wielki Duch, Wielka Jaźń, tytuł w sanskrycie. Używany jest w odniesieniu do wybitnych duchowych przywódców indyjskich, szczególnie jako postaci autorytetów moralnych.

    Etymologia[ | edytuj kod]

    Słowo mahatman jest połączeniem dwóch sanskryckich słów: maha (oznaczającego „wielki”) i Atman (oznaczającego „duszę”). Sumaryczne znaczenie to: „posiadający wielkiego ducha, wielkoduszny, szlachetny, dostojny, wspaniały”. Jego forma tematyczna (podstawowa dla słów sanskryckich, rdzeń) to mahatman, natomiast mahatma to wersja dla mianownika liczby pojedynczej.

    Wyzwolenie – stan będący celem rozwoju duchowego w tych tradycjach hinduistycznych, które dążą do uwolnienia od cykliczności sansary, prawa karmana zmuszającego do ponownej inkarnacji na Ziemi i doświadczanego tutaj cierpienia materialnej egzystencji (uwięzienia jaźni w materii). Stan ten można określać jako przejście ponad uwikłania w nierzeczywistość i iluzje maji lub prakryti. Osiągnięcie wyzwolenia przez hinduistę jest równoznaczne z przekroczeniem kondycji inkarnowanej istoty ludzkiej i uzyskaniem innej (doskonalszej jakościowo) relacji z religijnym ideałem . Wiedzę :Wydawnictwo Akademickie DIALOG – polskie wydawnictwo założone w 1992 roku. Publikuje książki o tematyce orientalnej (innymi słowy "prowadzi dialog" z Orientem). Są to publikacje związane z Afryką i Azją, w tym również dzieła tamtejszych autorów (wydawana była np. klasyczna poezja sanskrycka, współczesna poezja chińska czy powieści z północnej Afryki). Ostatnio wydawana jest również literatura europejska (rosyjska, fińska, francuska, szwedzka - takich autorów jak Władimir Kantor, Daniel Katz). Znaczna część pozycji dotyczy religioznawstwa i filologii orientalnych.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Jaźń w filozofii indyjskiej – zależnie od rozpatrywanego kierunku filozoficznego ( darśana ) , określana jest jako indywidualna jaźń istoty ludzkiej pod różnymi terminami.
    Zakir Hussain (paszto ‏ذاکِر حسین‎) (ur. 8 lutego 1897 w Hajdarabadzie, zm. 3 maja 1969) – prezydent Indii w latach 1967–1969.
    Bhagawan Śri Ramana Mahariszi (tamilski இரமண மகரிஷி trl. Rāmana Mahariszi, dewanagari रामन महर्षि, trl. Rāmana Mahaṛṣi , ang. Ramana Maharshi, Ramana Maharishi), ( ur. 30 grudnia 1879, zm. 14 kwietnia 1950) – święty hinduizmu, mistrz duchowy (guru), mistyk, filozof z Tiruvannamalai w stanie Tamil Nadu w Indiach.
    Gopinath Kaviraj (ur. 7.09.1887 w Dhamrai, Bengal Wschodni, zm. 12.06.1976 w Waranasi) – indyjski uczony, jogin i filozof. W 1934 rząd indyjski w uznaniu niezwykłej wiedzy nadał mu tytuł mahamahopadhjaja.
    Sanskryt (dewanagari: संस्कृतम् saṃskṛtam; sa.msk.rtaa bhaa.saa, od sa.m+k.r: zestawiać, składać; bhaa.saa: język; język uporządkowany, w przeciwieństwie do języków naturalnych prakrytów, tzn. ludowych o nieuporządkowanej gramatyce) – język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii. Należy do indoaryjskiej gałęzi indoirańskiej grupy rodziny języków indoeuropejskich. Pomimo powszechnego w Europie przekonania, iż jest językiem martwym, jak łacina, zasadniczo nim nie jest, gdyż nie tylko jest jeszcze stale używany w ceremoniach religijnych hinduizmu, ale także istnieją niewielkie grupy osób deklarujące go jako ich jedyny język ojczysty (według spisów ludności z 1999 roku – ok. 3000 osób na 900 mln ludności Indii). Czynione są też próby rewitalizacji tego języka poprzez tworzenie sanskryckich neologizmów na określenie współczesnych terminów, np. technicznych (np. telewizja, sanskr. duuradarshana). Jest też uznawany od 1949 roku za jeden z 13 konstytucyjnych języków Republiki Indii (obecnie 23 – 2008 r.). Dlatego właściwsze jest określenie go jako język wegetujący niż jako martwy.
    Dewanagari (देवनागरी, z sanskr. Devanāgarī; deva "bóg" + nagari) – pismo alfabetyczno-sylabiczne, używane w północnych, zachodnich i środkowych Indiach do zapisu kilkunastu języków z grupy języków indoaryjskich, m.in. sanskrytu, hindi, marathi, nepali.
    Brahmaloka ( trl. brahmaloka ) – subtelny wymiar egzystencji po śmierci lub sfera w zaświatach, królestwo stwórcy immanantnego, sagunabrahmana. Ponad tym poziomem kosmicznego bytu znajduje się nirgunabrahman ( poziom niezróżnicowanego Absolutu ) . Brahmaloka lokalizowana jest w centralnej części powierzchni na szczycie góry Mahameru , Złotej Góry - siedziby bogów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.021 sek.