• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Madhwa

    Przeczytaj także...
    Teologia (gr. θεος, theos, „Bóg”, + λογος, logos, „nauka”) – dyscyplina wiedzy posługująca się metodami filozoficznymi w wyjaśnianiu świata w jego relacji do Boga. Klasycznie uznawana za dziedzinę naukową, także w Polsce znajduje się na liście dziedzin naukowych, ustalonej przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów. Stanowi metodyczne studium prawd religijnych objawionych przez Boga, w myśl maksymy (łac.) fides quaerens intellectum – wiara szukająca zrozumienia. Współcześnie zasadność uznawania pytań o Boga za naukowe jest kwestionowana. Według części autorów teologia nie spełnia współczesnych wymagań stawianych nauce, chociażby poprzez brak weryfikowalności stawianych przez nią hipotez oraz oparcie na dogmatach jako punkcie wyjściowym swoich rozważań zamiast na metodzie naukowej, czy paradygmatach naukowych. Polemikę z tymi zarzutami przedstawił m.in. papież Benedykt XVI w Wykładzie ratyzbońskim.Dualizm co do substancji, dualizm ontologiczny – obok monizmu i pluralizmu, jedno z głównych stanowisk ontologicznych co do głównych klas substancji. Wyróżnia dwie: ciało (materię, substancję fizyczną) i ducha (substancję duchową).
    Święte księgi – pisma uznawane za źródła prawd religijnych przez pewne religie. Są zwykle napisane przez proroków danej religii lub ich uczniów. Często są uważane za podyktowane przez wyższe istoty.
    Madhwa

    Madhwa Anandatirtha (dewanagari मध्वाचार्य, transliteracja madhvācārya, transkrypcja Madhwaćarja; ur. 1238 w Padźaka k. Udupi, zm. 1318) – średniowieczny wisznuicki (hinduizm) święty i kaznodzieja słynący jako nieprzejednany przeciwnik monistycznej filozofii Śankary.

    Bóg lub bóstwo – istota nadprzyrodzona, której istnienie postuluje większość religii. Zajmuje się nim teologia i filozofia, gdzie jest ono uważane za zagadnienie metafizyczno-egzystencjalne. Ze względu na duże zróżnicowanie rozumienia tego pojęcia, trudno jest o jego jednoznaczną definicję (co dodatkowo utrudniają założenia teologiczne związane z tym zagadnieniem, pochodzące z poszczególnych religii). Jako najbardziej różniące się od siebie, należy wyodrębnić definicje używane przez religie politeistyczne i monoteistyczne, deizm, panteizm oraz panenteizm.Bhakti (sanskr. bhakti – przywiązanie, miłość; termin zwykle oddawany jako pobożność) – forma religijności w hinduizmie przejawiająca się głębokim emocjonalnym i intelektualnym oddaniem Bogu, której metaforą może być miłosny związek z bóstwem, a zarazem niezwykle silny, żywiołowy ruch religijno-społeczny. Osoba praktykująca bhakti nazywana jest bhaktą.

    Urodził się jako Wasudewa, w wieku 8 lat przeszedł ceremonię otrzymania świętej nici (upanajana) i rozpoczął studia nad wedantą i innymi pismami literatury wedyjskiej. W wieku 16 lat przyjął śluby sannjasy (od guru Aćjutaprekszy) oraz imię Purnapragja Tirtha i poświęcił się głoszeniu filozofii dwajta (dualizm) na całym subkontynencie indyjskim. W tym czasie dał się poznać jako mówca, niemający sobie równych w teologii i filozofii. Za swoją życiową misję przyjął wyparcie nauk Śankary z Indii i to zadanie powierzył także swoim licznym uczniom.

    Adi Śankara (dewanagari आदि शङ्कर, czyli Pierwszy z Śankarów oraz आदि शंकराचार्य (Adi Śankaraćarja); także Śankara Bhagawatpadaćarja , czyli Nauczyciel u Stóp Boga; malajalam ആദി ശങ്കരന്; ang. Adi Shankara) (daty urodzenia i śmierci niepewne, jednak większość naukowców jest zgodna co do tego, że żył prawdopodobnie w VIII wieku) – indyjski mędrzec, myśliciel i reformator tradycji wedyjskiej oraz bramińskiej, założyciel największej i najbardziej wpływowej szkoły filozofii indyjskiej – adwajtawedanty. Esencją nauczania Adi Śankary była jedność atmana i bezpostaciowego Brahmana. Śankarę uważano w smartyzmie za częściowego awatara Śiwy. Słowo śankara w sanskrycie oznacza pokój czyniący.Wisznu (hindi: विष्णु) – jeden z najpopularniejszych dewów w hinduizmie, Bóg jedyny w wisznuizmie (największym wyznaniu hinduistycznym). Jeden z Trimurti (trójcy hinduistycznej) tworzonej wraz z Brahmą i Śiwą. Symbolizuje utrzymujący aspekt Boga, najczęściej identyfikowany z dwoma swoimi Awatarami: Kryszną i Ramą.

    Doktryna[ | edytuj kod]

    Madhwa bardzo silnie rozróżniał:

  • Boga i pojedynczą duszę
  • Boga i materię
  • pojedynczą duszę i materię
  • same pojedyncze dusze
  • poszczególne elementy materii
  • 9 dogmatów[ | edytuj kod]

    Bardzo rozbudowaną filozofię Madhwy, Wjasatirtha przedstawił w 9 syntetycznych punktach:

    1. Kryszna jest osobą i najwyższym Bogiem
    2. cały wszechświat jest realny
    3. istnieje pięć związków z Bogiem
    4. dusze są osobami i są zależne od Kryszny
    5. występują znaczące różnice pomiędzy duszami wiecznie wyzwolonymi (nitja siddha) i wiecznie uwarunkowanymi (nitja baddha)
    6. wyzwolenie jest szczęściem związanym z przyjęciem swej rzeczywistej formy duchowej
    7. wyzwolenie to osiągnięcie Kryszny, które objawia się rozwinięciem oddania i miłości do niego (bhakti)
    8. prawdziwą wiedzę można osiągnąć poprzez: postrzeganie, konkluzję i przekaz słowny
    9. Boga można poznać poprzez pisma objawione

    Dorobek literacki[ | edytuj kod]

    Pozostawił po sobie 37 wysoce skomplikowanych dzieł, których większość nie może być właściwie zrozumiana bez stosownego komentarza. Niektóre z nich to:

    Wisznuizm (nazywany czasami niepoprawnie spolszczoną nazwą wajsznawizm) – gałąź hinduizmu, w której Wisznu lub jeden z jego awatarów wielbiony jest jako Bóg. Najpopularniejszą religią wisznuicką jest krysznaizm.Monizm (gr. mónos jedyny) – filozoficzny pogląd według wąskiej definicji uznający naturę wszelkiego bytu za jednorodną: materialną (materializm, monizm materialistyczny), duchową (spirytualizm, monizm spirytualistyczny) lub materialno-duchową (np. panteizm, choć nie tylko). Taki monizm jest poglądem przeciwstawnym do dualizmu i pluralizmu.
  • Wisznutattwanirnaja – dotycząca kultu osobowego Boga – Wisznu
  • Gitabhasja – komentarz do Bhagawadgity
  • Brahmasutrabhasja – komentarz do Wedantasutry
  • Daśaprakarana – 10 tekstów poruszających tematy logiki, filozofii dwejta, ontologii i epistemologii
  • Tantrasarasangraha – dotycząca praktycznych aspektów wisznuizmu
  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Ćajtanja Mahaprabhu
  • Nimbarka
  • Ramanudźa
  • Wallabha
  • Guru (dewanagari गुरु) – w religiach dharmicznych przywódca wspólnoty, przewodnik duchowy i nauczyciel, szanowany, a czasem nawet czczony jako wcielenie bóstwa.Upawita( trl. Upavītam ) – święta nić bramińska, otrzymywana przez młodego hindusa z warny braminów podczas hinduistycznej ceremonii upanajana. Upawita potwierdza jego drugie narodziny, i prawo do określenia jako dwidźa (Dwukrotnie urodzony ). Upawita spleciona jest z trzech pasm przypominających ją noszącemu o trzech obowiązkach wobec trzech grup  :




    Warto wiedzieć że... beta

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Upanajana – ceremonia hinduistyczna, jedna z najważniejszych w życiu hindusa, podczas której chłopcu z warny braminów (dawniej też kszatrijów i wajśjów) po raz pierwszy zakłada się świętą nić bramińską upawita. Tradycyjnie daje ona prawa do uczestniczenia w obrzędach hinduistycznych, przysłuchiwania się recytacjom świętych pism hinduizmu (szczególnie Wed) i rozpoczęcia nauki w gurukuli . Chłopiec nie posiadający upawity, tradycyjnie jest uważany za śudrę i może spotkać się z odmową przyjęcia przez guru do gurukuli. Ceremonia ma miejsce w wieku 7-10 lat i przysługuje jedynie męskim potomkom z warny bramińskiej. Ceremonia upanajana kończy okres, gdy młodzieniec spożywał posiłki wraz z matką i odtąd powinien jeść wyłącznie w towarzystwie mężczyzn.
    Nimbarka Bhaskara ( dewanagari श्री निम्बार्काचार्य , trl. Śrī Nimbārkācārya ) – żyjący w XI lub XII wieku filozof i święty wisznuizmu zaliczany do kumara sampradai.
    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.
    Materia ((łac.) materia) to byt rozciągający się w przestrzeni i w czasie, chociaż położenie obiektów materialnych nie musi być jednoznacznie określone. Materia jest jednym z podstawowych pojęć, jednak od początków filozofii była rozpatrywana i rozumiana w różny sposób.
    Logika (gr. λόγος, logos – rozum, słowo, myśl) – wedle klasycznej definicji – nauka o sposobach jasnego i ścisłego formułowania myśli, o regułach poprawnego rozumowania i uzasadniania twierdzeń. Jako taka wraz z retoryką logika stanowiła część filozofii. Współczesna logika wykorzystując metodę formalną znacznie rozszerzyła pole badań włączając w to badania nad matematyką (metamatematyka, logika matematyczna), konstruowanie nowych systemów logicznych (np. logiki wielowartościowe), czysto teoretyczne badania o matematycznym charakterze (np. teoria modeli), zastosowania logiki w informatyce i sztucznej inteligencji (logic for computer science).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.023 sek.