• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Małżeństwo - instytucja społeczna



    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5] [6]
    Przeczytaj także...
    Pierścień – rodzaj biżuterii, nakładana na palec ozdoba w kształcie obręczy. Wykonany najczęściej ze szlachetnego metalu, z tzw. oczkiem, czyli kamieniem ozdobnym. Istnieją różne odmiany pierścieni: sygnet, obrączka ślubna, pierścionek zaręczynowy.Symbol (z gr. σύμβολον) – semantyczny środek stylistyczny, który ma jedno znaczenie dosłowne i nieskończoną liczbę znaczeń ukrytych. Odpowiednik pojęcia postrzegany zmysłowo. Najbardziej ogólnie jest to zastąpienie jednego pojęcia innym, krótszym, bardziej wyrazistym lub najlepiej oddającym jego naturę, albo mniej abstrakcyjnym. Jest to znak odnoszący się do innego systemu znaczeń, niż do tego, do którego bezpośrednio się odnosi. Przykładowo symbol lwa oznacza nie tylko dany gatunek zwierzęcia, lecz często także siłę lub władzę. Symbole są pewnymi znakami umownymi, które w różnych kulturach mogą mieć różne znaczenia - to odróżnia symbol od jednoznacznej alegorii. Znaczenia szczególne to między innymi:

    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH



    Zobacz też[]
     Zobacz też kategorię: Małżeństwo.

    Przypisy

    1. Jerzy Bront, Barbara Nowacka: Różnorodność związków małżeńskich na świecie. Krynica Morska: Wydawnictwo Laterna, 2008, s. 8. Cytat: Małżeństwo to umowa między co najmniej dwiema osobami o ich wspólnym życiu i związanych z tym obowiązkach i przywilejach, zawierana w obliczu społeczności lub jej reprezentanta. Obowiązki i przywileje małżonków dotyczą najpierw siebie wzajem, a w dalszej kolejności rodzin, z których małżonkowie pochodzą, a także państwa, w granicach którego żyją i danej religii, jeśli są jej wyznawcami. „Reprezentantem”, o którym mowa, może być szaman, wódz plemienia, kapłan bądź kapłanka danej religii, czy jak we współczesnych państwach – urzędnik.
    2. Franciszek Adamski: Socjologa małżeństwa i rodziny. Wprowadzenie. Warszawa: PWN, 1982, s. 17. Cytat: Społeczny charakter małżeństwa zaznacza się w każdym społeczeństwie bez względu na typ jego kultury. Zawsze mianowicie oznacza on fakt powstania określonych stosunków społecznych nie tylko pomiędzy partnerami, którzy tworzą związek małżeński, ale także między nimi i ich związkiem a szerszymi grupami społecznymi. Ów społeczny charakter małżeństwa manifestuje się przede wszystkim przez publiczną formę jego zawarcia i to bez względu na religijny czy świecki obrzęd, jaki temu towarzyszy.
    3. Tomasz Szlendak: Socjologia rodziny. Ewolucja, historia, zróżnicowanie. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 161. Cytat: We wszystkich kulturach zawarcie małżeństwa jest ceremonią publiczną (…) Minimalną publiczność dla aktu zawarcia małżeństwa stanowią świadkowie i społecznie ustanowiona instytucja, która udziela ślubu (urzędnik, wódz, duchowny). Na ogół w zaślubinach uczestniczy znacznie większa reprezentacja społeczności, choćby krewni z obu stron.
    4. Krzysztof Olechnicki, Paweł Załęcki: Słownik socjologiczny. Toruń: Wydawnictwo Graffiti BC, 2002, s. 119-120.
    5. Cheris Kramarae, Dale Spender (redakcja): Routledge International Encyclopedia of Women: Global Women’s Issues and Knowledge. T. 3: Identity Politics to Publishing. New York: Routledge, 2000, s. 1301. ISBN 0-415-92088-4. [dostęp 2012–02–03].
    6. Carol R. Ember, Melvin Ember (redakcja): Encyclopedia of Sex and Gender: Men and Women in the World’s Cultures. T. 1: Topics nad Cultures A–K. New York: Springer, 2003, s. xxviii. ISBN 0-306-47770-X. [dostęp 2012–02–03].
    7. marriage. reference.com. [dostęp 2012-10-29].  Cytat: 1. a) instytucja społeczna, w której mężczyzna i kobieta podejmują decyzję aby żyć jako mąż i żona poprzez zobowiązania prawne, uroczystości religijne, itp., 1. b) podobna instytucja dotycząca partnerów tej samej płci: małżeństwo gejowskie.
    8. Tomasz Szlendak: Socjologia rodziny. Ewolucja, historia, zróżnicowanie. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 161. Cytat: Związek małżeński stanowił podstawę uznania ojcostwa, a dzieci urodzone w jego trakcie nabywały społecznych praw (mogły na przykład dziedziczyć po ojcu). Małżeństwo regulowało także stosunki seksualne dwojga dorosłych płci przeciwnej oraz kwestie pokrewieństwa i powinowactwa.
    9. Franciszek Adamski: Socjologa małżeństwa i rodziny. Wprowadzenie. Warszawa: PWN, 1982, s. 16-17. Cytat: Małżeństwo jest zatem związkiem, na mocy którego zostaje nadane partnerom prawo do współżycia seksualnego, dzieciom natomiast prawo do dziedziczenia dóbr materialnych i wartości kulturowych. Inaczej mówiąc małżeństwo jest instytucją, przy pomocy której społeczeństwa zapewniają sobie zrodzenie i wychowanie następnych pokoleń oraz przekazanie im dziedzictwa materialnego i kulturalnego.
    10. Daniel Jabłoński, Lech Ostasz: Zarys wiedzy o rodzinie, małżeństwie, kohabitacji i konkubinacie. Perspektywa antropologii kulturowej i ogólnej. Olsztyn: Wydawnictwo Adiaphora, 2001, s. 28. Cytat: Powiązanie legitymizacji dzieci z małżeństwem stwarza sytuację, w której definiuje się ją przy użyciu kategorii małżeństwa. Małżeństwo zaś jest definiowane przez wskazanie, że jest ono związkiem służącym głównie legitymizacji potomstwa.
    11. Tomasz Szlendak: Socjologia rodziny. Ewolucja, historia, zróżnicowanie. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 161. Cytat: Zawarcie małżeństwa było jednoznaczne z deklaracją chęci posiadania dzieci. Celem małżeństwa było przysparzanie populacji nowych członków, dlatego małżeństwo niemal wszędzie było poddane silnej kontroli społecznej.
    12. Ewa Nowicka: Świat człowieka – świat kultury. Systematyczny wykład problemów antropologii kulturowej. Warszawa: PWN, 1991, s. 352. Cytat: Jeśli zakładamy, że małżeństwo jest instytucją uniwersalną, to sformułowanie takiej definicji, która by stosowała się do wszystkich społeczeństw, jest niezwykle trudne. Najbardziej zgodna z intuicją europejskiego badacza definicja głosząca, że małżeństwo to względnie stały i społecznie usankcjonowany związek mężczyzny i kobiety, zazwyczaj związany z wydawaniem na świat i wychowywaniem potomstwa, bynajmniej nie wydaje się najtrafniejsza, gdyż zróżnicowanie form życia małżeńskiego i rodzinnego uniemożliwia przyjęcie takiej formuły jako uniwersalnej.
    13. Daniel Jabłoński, Lech Ostasz: Zarys wiedzy o rodzinie, małżeństwie, kohabitacji i konkubinacie. Perspektywa antropologii kulturowej i ogólnej. Olsztyn: Wydawnictwo Adiaphora, 2001, s. 28. Cytat: Różnorodność form małżeńskich sprawia, że niełatwo jest wypracować jedną definicję małżeństwa, która swym zakresem obejmowała wszystkie jego formy, i która byłaby zgodnie przyjmowana przez większość antropologów.
    14. Zofia Staszczak (red.): Słownik etnologiczny: Terminy ogólne. Warszawa-Poznań: PWN, 1987, s. 222.
    15. Dag Øistein Endsjø: Seks a religia. Od balu dziewic po święty seks homoseksualny. Warszawa: Wydawnictwo Czarna Owca, 2011, s. 98-99. Cytat: Przekonanie, że związek małżeński jest instytucją, która przetrwała tysiąclecia w niezmienionej postaci, stanowi jeden z centralnych dogmatów religijnych, a mimo to nie ma żadnego historycznego ugruntowania. Jeżeli pewien hindus, żyd czy chrześcijanin mówi, że dla niego małżeństwo jest rzeczą świętą, ponieważ zawsze było czymś niezmiennym, pogląd ten wydaje się niczym innym, jak tylko pewną prawdą teologiczną, będącą świadectwem wiary analogicznej do wyznawanej wiary w Boga.
    16. Lucjan Kocik: Wzory Małżeństwa i Rodziny. Od tradycyjnej jednorodności do współczesnych skrajności. Kraków: Krakowskie Towarzystwo Edukacyjne, 2002, s. 71. Cytat: Grupa małżeńska zawiązuje się w zbiorowości, między jej członkami. Nie jest to więc sprawa, która obchodziłaby wyłącznie partnerów. Przez to małżeństwo powstają przede wszystkim nowe związki społeczne między każdym z partnerów a członkami rodziny drugiego partnera. Są to związki powinowactwa, pochodne od tego związku małżeńskiego.
    17. Zofia Staszczak (red.): Słownik etnologiczny. Terminy ogólne (hasło: małżeństwo; autor hasła: Sławoj Szynkiewicz). Warszawa-Poznań: PWN, 1987, s. 223.
    18. Lucjan Kocik: Wzory Małżeństwa i Rodziny. Od tradycyjnej jednorodności do współczesnych skrajności. Kraków: Krakowskie Towarzystwo Edukacyjne, 2002, s. 71.
    19. Zofia Staszczak (red.): Słownik etnologiczny. Terminy ogólne (hasło: małżeństwo; autor hasła: Sławoj Szynkiewicz). Warszawa-Poznań: PWN, 1987, s. 224.
    20. Irenäus Eibl-Eibesfeldt: Miłość i nienawiść. Historia naturalna elementarnych sposobów zachowania się. Warszawa: PWN, 1998, s. 267. Cytat: Nie ma takiego ludu żyjącego w stanie natury, który by nie znał małżeństwa.
    21. Irenäus Eibl-Eibesfeldt: Human Ethology. New Brunswick-London: 1989, s. 144, 235. Cytat: (...) marriage is an institution in all known cultures (...) We know of no human group that lives without permanent marital partnerships (...).
    22. Jerzy Bront Barbara Nowacka: Różnorodność związków małżeńskich na świecie. Krynica Morska: Wydawnictwo Laterna, 2008.
    23. Daniel Jabłoński, Lech Ostasz: Zarys wiedzy o rodzinie, małżeństwie, kohabitacji i konkubinacie. Perspektywa antropologii kulturowej i ogólnej. Olsztyn: Wydawnictwo Adiaphora, 2001.
    24. Tomasz Szlendak: Socjologia rodziny. Ewolucja, historia, zróżnicowanie. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 132-133.
    25. Sylwia Stodulska-Jurczyk: Tu miłość wygląda zupełnie inaczej (pol.). [dostęp 28-10-2011].
    26. monogamia. Encyklopedia PWN.
    27. marriage. merriam-webster.com. [dostęp 2012-02-27].  Cytat: „małżeństwo (1) stan zjednoczenia z osobą płci przeciwnej jako mąż lub żona w zgodnych i umownych stosunkach regulowanych przez prawo (2) stan zjednoczenia z osobą tej samej płci w relacji podobnej do tradycyjnego małżeństwa”
    28. Edward Evans-Pritchard: Kinship and Marriage among the Nuer. Oxford: Clarendon Press, 1951.
    29. Edward Evans-Pritchard: The Azande. Oxford: Clarendon, 1971.
    30. Matt Ridley: Czerwona królowa. Płeć a ewolucja natury ludzkiej. Poznań: Dom wydawniczy Rebis, 1999, 2001, s. 187.
    31. Robert Wright: Moralne zwierzę. Warszawa: Prószyńskii S-ka, s. 88.
    32. Helen Fisher: Anatomia miłości: Historia naturalna monogamii, cudzołóstwa i rozwodu. Poznań: Wydawnictwo Zysk i S-ka, s. 1994. Cytat: Tylko w 16% z 853 zbadanych kultur obowiązuje monogamiczny nakaz, aby mężczyzna miał tylko jedną żonę (...) Do tej liczby należą wprawdzie społeczności Zachodu, jesteśmy jednak w mniejszości. Przytłaczająca większość, bo 84% ludzkich wspólnot, zezwala mężczyźnie na więcej niż jedną żonę.
    33. Irenäus Eibl-Eibesfeldt: Human Ethology. New Brunswick-London: 1989, s. 235. Cytat: ...in most instances one man lives with one woman in a marital tie. There are other forms of marriage though: of 849 societies surveyed (P. M. Murdock, 1967), 708 (83,5%) were potentially polygynous. Only 137 (16%) were monogamous by law and 4 were potentially polygynous. Only 137 (16%) were monogamous by law and 4 were polyandrous. This survey could give the impression that polygyny is the typical marital form for humans. But even within polygynous societies only leaders and wealthy men usually have more than one wife and within polygynous societies monogamous marriages are 2.5 times as frequent as polygynous ones….
    34. Irenäus Eibl-Eibesfeldt: Miłość i nienawiść. Historia naturalna elementarnych sposobów zachowania się. Warszawa: PWN, 1998, s. 186.
    35. Abp Kurtz: prawo nie może redefiniować małżeństwa. radiovaticana.va, 14 lipca 2010. [dostęp 2016-04-21].
    36. Robin Pagnamenta (The Times): Wściekłe panny młode (pol.). 2012-01-20. [dostęp 2012-01-23].  Cytat: Wypłacania posagu zabroniono w Indiach już ponad 50 lat temu, lecz tradycja nadal jest do tego stopnia rozpowszechniona, że za jej sprawą tylko w 2010 roku życie straciło 8000 kobiet.(…) zwyczaj ten (…) Często prowadzi do znęcania się nad kobietami, maltretowanymi przez męża i jego rodzinę, która wykorzystuje żonę jako kartę przetargową i żąda dodatkowej gotówki od jej krewnych, nierzadko w długi czas po ślubie.(…) Dane z indyjskiego biura statystyki kryminalnej wskazują, że w 2010 roku w kraju miało miejsce 8391 zgonów związanych z posagami oraz 90 tysięcy przypadków tortur i znęcania się nad kobietami przez mężów i ich rodziny
    37. Bartosz T. Wieliński (Gazeta Wyborcza): Przymusowe małżeństwa w Niemczech (pol.). [dostęp 2011-11-09].  Cytat: Nie są to wyłącznie muzułmanie, w ponad 100 przypadkach ofiarami przymusowego zamążpójścia padły chrześcijanki. (…) Bynajmniej nie chodzi tylko o ludzi niewykształconych. Ojcowie zmuszający dzieci do ożenku mają zwykle zawodowe wykształcenie, a co 20. ma dyplom wyższej uczelni.
    38. Ewa Nowicka: Świat człowieka – świat kultury. Systematyczny wykład problemów antropologii kulturowej. Warszawa: PWN, 1991, s. 361.
    39. Henryk Domański, Dariusz Przybysz: Homogamia małżeńska a hierarchie społeczne. Warszawa: Wydawnictwo IFiS PAN, 2007.
    40. Henryk Domański, Dariusz Przybysz: Kopciuszek w XXI wieku. Badania poziomu wykształcenia małżonków w 22 krajach europejskich (pol.). Akademia Nr 3 (15) 2008. [dostęp 4 Grudnia 2011].
    41. Irenäus Eibl-Eibesfeldt: Human Ethology. New Brunswick-London: 1989, s. 144. Cytat: Melvin and Carol R. Ember (1979) made an excellent study of convergence. They examined the question of why marriage is an institution in all known cultures. However a cross-cultural approach alone would not provide the desired cues, since there are too many other universals that could provide an explanation. Thus the Embers' broadly based study encompassing many species – theirs was a random selection of various birds and mammals – provided the needed answer: heterosexual partnerships develop wherever the need of the mother to obtain her nutrition interfaces with the care of the young. The duration of this bond is dependent upon the parental care time. Other examples of this type of study are found in W. Wickler and U. Seibt (1981) and G. E. King (1980).
    42. Irenäus Eibl-Eibesfeldt: Human Ethology. New Brunswick-London: 1989, s. 144-146. Cytat: If we compare the form and origin of friendly bonding mechanisms within a broader context, we find that affectionate behavior does occur between adults wherever brood care behaviour exists. Here those bonding behaviors occurs which developed primarily in the mother-young relationship.
    43. Irenäus Eibl-Eibesfeldt: Miłość i nienawiść. Historia naturalna elementarnych sposobów zachowania się. Warszawa: PWN, 1998, s. 180-181. Cytat: Politycy wszystkich czasów potrafili posługiwać się dziećmi do inicjowania więzi. (…) w związku z tym godna jest uwagi jedna z myśli Remont-Smitha. Kiedy przebywał na pewnej konferencji, zadał sobie pytanie: jakie wspólne życzenie byłoby w stanie zjednoczyć grupy ludzi mimo dzielących je przeciwieństw i jako odpowiedź znalazł: ochrona dziecka.
    44. Irenäus Eibl-Eibesfeldt: Miłość i nienawiść. Historia naturalna elementarnych sposobów zachowania się. Warszawa: PWN, 1998, s. 169. Cytat: Możemy uważać za pewne, że ryty wywodzące się z karmienia i opieki nad potomstwem są powszechnie czynnikami inicjującymi więzi. Pocałunek i podarek są przy tym niewątpliwie najbardziej zrytualizowanymi formami karmienia.
    45. Irenäus Eibl-Eibesfeldt: Miłość i nienawiść. Historia naturalna elementarnych sposobów zachowania się. Warszawa: PWN, 1998, s. 191-192. Cytat: Jeśli gąsior gęsi tęgawej ubiega się o samicę (…)Paraduje przed nią z lekka napuszony, demonstrując swą siłę (…)Samiec atakuje też stojących na brzegu ludzi bądź inne wzbudzające obawę istoty. Powraca następnie do swojej wybranej i ląduje obok niej z „krzykiem triumfalnym”(…) Zachowanie to powtarza on przez wiele dni, wciąż na nowo kogoś atakując i powracając to w roli obrońcy i bohatera – aż w końcu samica zawtóruje mu w krzyku triumfalnym również zagrozi komuś (…) Od tej chwili można je uważać za „zaręczone”. Założyły one „wspólnotę bojową” – wstępny warunek dla pomyślnego wychowu potomstwa.(…) U wyższych małp ciężar obrony grupy spoczywa na samcach, choć wśród rezusów, w przypadku starć międzygrupowych walczą również samice.
    46. Irenäus Eibl-Eibesfeldt: Miłość i nienawiść. Historia naturalna elementarnych sposobów zachowania się. Warszawa: PWN, 1998, s. 190. Cytat: Moralizująca, fałszywa interpretacja płciowości, zwłaszcza ze strony etyki chrześcijańskiej, niesie za sobą niebezpieczeństwo spłycenia międzypłciowych kontaktów, w których seks zostałby odarty ze swoistych człowieczych wartości.
    47. Irenäus Eibl-Eibesfeldt: Miłość i nienawiść. Historia naturalna elementarnych sposobów zachowania się. Warszawa: PWN, 1998, s. 190. Cytat: Wolfgang Wickler (…) podkreślał, że jest to kierunek poznawczy zamknięty dla klerykalnych teologów. „Szkodliwy jest tu” pisze Wickler „nie tyle zdumiewający sam przez się fakt, że kapłani, choć nie należą do zakonów, są wyłączeni z błogosławionego oddziaływania jednego z sakramentów – ale przede wszystkim, że to oni właśnie decydują w najwyższej instancji o naturalnym prawie obyczajowym, aczkolwiek ich rozpoznanie jest w tym zakresie niewystarczające, co w paru miejscach otwarcie ujawnia encyklika (…)”.
    48. Wolfgang Wickler: Czy jesteśmy grzesznikami. Prawa naturalne małżeństwa. Warszawa: PIW, 1974.
    49. David Buss: Psychologia ewolucyjna. Jak wytłumaczyć społeczne zachowania człowieka? Najnowsze koncepcje. Gdańsk: GWP, 2001, s. 159-161.
    50. Irenäus Eibl-Eibesfeldt: Human Ethology. New Brunswick-London: 1989, s. 236. Cytat: Selection forces that have programmed mankind for long-term marriage probably came about from the need of extended care for children, for which father’s role has long been underappreciated in the literature.
    51. Robert Wright: Moralne zwierzę. Dlaczego jesteśmy tacy, a nie inni: Psychologia ewolucyjna a życie codzienne. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2003, s. 56. Cytat: Do najbardziej optymistycznych koncepcji jakie zrodziły się w związku z ewolucyjnym ujęciem spraw płci, należy pogląd, że ludzie są gatunkiem „łączącym się w pary”. W skrajnej formie przybiera to formę twierdzenia, że mężczyźni i kobiety są stworzeni do głębokiej, monogamicznej miłości trwającej przez cale życie. Dokładna analiza zadaje kłam temu twierdzeniu.
    52. Robert Wright: Moralne zwierzę. Dlaczego jesteśmy tacy, a nie inni: Psychologia ewolucyjna a życie codzienne. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2003, s. 56-57, 88. Cytat: Hipotezę o łączeniu się w pary spopularyzował Desmond Morris w wydanej w 1967 roku książce „Naga małpa”. Wraz z innymi pracami z lat sześćdziesiątych (…) dokonała przełomu w dziejach myśli ewolucyjnej.(…) Wskazywanie palcem tylko Morrisa jest być może nie fair. Był ofiarą swoich czasów. Panowała wtedy atmosfera niesprzyjająca zdyscyplinowanemu, hiperteologicznemu myśleniu. (…) Desmond Morris niezwykle się stara udowodnić naszą wrodzoną skłonność do monogamii. Stwierdził w Nagiej małpie, że jedyne społeczeństwa jakie należy badać, to współczesne społeczeństwa krajów przemysłowych: tak się składa, że zaliczają się one do tych 15 procent przyznających się do monogamii (…) pisał (…)”społeczeństwa małe, zapóźnione, którym się nie powiodło, można tu w zasadzie zignorować” (…) No cóż, i w ten sposób można się pozbyć niewygodnych danych (…).
    53. Daniel Jabłoński, Lech Ostasz: Zarys wiedzy o rodzinie, małżeństwie, kohabitacji i konkubinacie. Perspektywa antropologii kulturowej i ogólnej. Olsztyn: Wydawnictwo Adiaphora, 2001, s. 289-290. Cytat: Wpływ ideologii na naukę dotyka również rodziny i małżeństwa. Założenia przyjmowane w myśleniu o rodzinie i małżeństwie oddziaływają na obserwację zwierząt. Do drugiej połowy XX wieku, zoolodzy i etolodzy donosili o przykładnych monogamicznych związkach wśród ptaków i ssaków (tych, co do których natura poligamiczna nie była oczywista). Gdy społeczeństwa stały się bardziej tolerancyjne i laickie zaczęto korygować, stare, tendencyjne dane i dostrzegać, że w większości związków monogamicznych występują relacje seksualne poza związkiem(…).
    54. Daniel Jabłoński, Lech Ostasz: Zarys wiedzy o rodzinie, małżeństwie, kohabitacji i konkubinacie. Perspektywa antropologii kulturowej i ogólnej. Olsztyn: Wydawnictwo Adiaphora, 2001, s. 292-294. Cytat: Amerykański psycholog ewolucjonistyczny Buss (…) zapędza się w przekonaniu, że wszystkie kobiety bez wyjątku chciałyby mężczyzn z skłonnością do trwałego monogamicznego zaangażowania. (…) Buss interpretuje zachowanie kobiet wyłącznie do gruntu ewolucyjnego, pisząc, że wybrały strategię pozyskiwania dóbr od wielu partnerów. Nie pisze o tym, że mogły preferować różnorodność w zakresie własnej seksualności i przyjemność z nią związaną przed korzyściami i niedogodnościami związanymi ze związkiem tylko z jedynym mężczyzną (…).
    55. Encyklopedia Katolicka New Advent: History of Marriage (ang.). [dostęp 2010-07-29].  Cytat: promiscuity... Writing between 1860 and 1890, a considerable number of anthropologists, such as Bachofen, Morgan, McLennan, Lubbock, and Giraud-Teulon, maintained that this was the original relationship between the sexes among practically all peoples.
    56. Lucjan Kocik: Wzory Małżeństwa i Rodziny. Od tradycyjnej jednorodności do współczesnych skrajności. Kraków: Krakowskie Towarzystwo Edukacyjne, 2002, s. 43-50.
    57. Ewa Nowicka: Świat człowieka – świat kultury. Warszawa: 1991, s. 349-351.
    58. Alan Barnard: Antropologia. Zarys teorii i historii. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2006, s. 66-67.
    59. Fryderyk Engels: Pochodzenie rodziny, własności prywatnej i państwa, [w:] Dzieła Wybrane, t. II. Warszawa: 1949, s. 216-217.
    60. Kazimierz Imieliński: Seksuologia. Mitologia historia kultura. Warszawa: PWN, 1989, s. 491. Cytat: ...Doprowadziło to do drastycznego sformułowania Engelsa..., że burżuazyjne małżeństwo jest zamaskowaną formą prostytucji. Kobieta wychodząca za mąż na zasadzie kontraktu różni się od prostytutki tylko tym, że „swe ciało wynajmuje nie jako robotnica najemna na akord, lecz sprzedaje je raz na zawsze w niewolę”.
    61. Seks i stłumienie w społeczności dzikich oraz inne studia o płci, rodzinie i stosunkach pokrewieństwa, 1987, ISBN 83-01-07564-3.
    62. Lucjan Kocik: Wzory Małżeństwa i Rodziny. Od tradycyjnej jednorodności do współczesnych skrajności. Kraków: Krakowskie Towarzystwo Edukacyjne, 2002, s. 50-52.
    63. Ewa Nowicka: Świat człowieka – świat kultury. Warszawa: 1991, s. 352-361.
    64. Alan Barnard: Antropologia. Zarys teorii i historii. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2006, s. 179-181.
    65. Matt Ridley: Czerwona królowa. Płeć a ewolucja natury ludzkiej. Poznań: Dom Wydawniczy Rebis, 2001, s. 304. Cytat: Trudno jednak sprawdzić pomysł Lévi-Straussa, ponieważ nie ma dwóch antropologów, którzy mogą się zgodzić co do tego, co dokładnie autor miał na myśli..
    66. Zofia Staszczak (red.): Słownik etnologiczny. Terminy ogólne (hasło: małżeństwo; autor hasła: Sławoj Szynkiewicz). Warszawa-Poznań: PWN, 1987, s. 222.
    67. Zofia Staszczak (red.): Słownik etnologiczny. Terminy ogólne (hasło: małżeństwo; autor hasła: Sławoj Szynkiewicz). Warszawa-Poznań: PWN, 1987, s. 222-223.
    68. Dag Øistein Endsjø: Seks a religia. Od balu dziewic po święty seks homoseksualny. Warszawa: Wydawnictwo Czarna Owca, 2011, s. 104.
    69. Tajlandia: 28-latek ożenił się ze zwłokami narzeczonej. 11-01-2012.  Cytat: 28-letni Deffy Chadil z prowincji Surin w Tajlandii do tego stopnia nie mógł się pogodzić z nagłą, tragiczną śmiercią swojej narzeczonej, że postanowił mimo wszystko ją poślubić. Załamany mężczyzna zorganizował ceremonię ślubną i przez internet zaprosił 30 tysięcy gości. Ślub Chadila ze zwłokami jego ukochanej pokazała nawet tajska telewizja.
    70. Edmund Kizik: Kary za bezżeństwo w Gdańsku nowożytnym (w drugiej połowie XVII i na początku XVIII wieku), [w:] Beata Możejko, Anna Paner (red.) Miłość w czasach dawnych. Gdańsk: Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, 2009, s. 147-155. Cytat: Ustawodawstwo nowożytnego Gdańska zawarte wilkierzach (1597, 1761) wprost wymuszało na swoich obywatelach obowiązek zawarcia związku małżeńskiego w przeciągu roku i jednego dnia od daty przyjęcia do prawa miejskiego. Niedostosowanie się do tego wymogu było zagrożone karami administracyjnymi (…) Z formalnego punktu widzenia tok postępowania w sprawach o uporczywe bezżeństwo był podobny jak w innych sprawach rozstrzyganych przez panów wetowych. Po wykryciu czynu karalnego doniesienia składał instygator Wety, pełniący funkcję oskarżyciela publicznego. (…) W sumie w badanych latach [1681-1707] na wokandę Wety wniesiono przynajmniej 289 oskarżeń przeciwko „niedozwolonym” kawalerom (co stanowiło ok. 10 procent wszystkich przyjętych do prawa miejskiego w tym czasie). (…) Z reguły wysokość wymierzanych kar pieniężnych wynosiła 40, sporadycznie 50 grzywien pruskich płaconych w dobrej monecie. (…) z punktu widzenia zwykłych rzemieślników owe 40 grzywień (30 fl.) z pewnością były sumami bardzo poważnymi. W ostatnich dekadach XVII w. na 40 grzywien (800 gr) czeladnik murarski musiał pracować ok. 26 dni, ciesielski nawet 29 dni. (…) Karanie lub opodatkowanie kawalerów („Bohlengeld” – czyli bykowe) było kontynuowane również w XVIII w. i zostało zawieszone dopiero po drugim rozbiorze Polski i wcieleniu Gdańska do monarchii pruskiej.
    71. Luce Irigaray: Rynek Kobiet, przeł. Agata Araszkiewicz, Przegląd Filozoficzno-Literacki, nr 1/2003. 2003, s. 15-30.
    72. Anna Korzińska: Uroda, małżeństwo, macierzyństwo, jako komponenty tożsamości płci, [w:] Małgorzata Radkiewicz Gender w kulturze popularnej. Kraków: Wydawnictwo Rabid, 2003, s. 54. Cytat: Socjalizacyjnych zachowań wiążących się z tym naciskiem (...) doszukuje się w dziecięcych wróżbach. W opinii autorki jest to jeden ze sposobów na reprodukowanie dominującego modelu kobiecości, a więc także zachowań związanych z wyjściem za mąż. „Dziewczynka zaangażowana we wróżenie dowiaduje się, że kobieta znajduje się w sytuacji spętania brakiem możliwości wyboru, jej rola najpierw polega na biernym czekaniu, aż zostanie wybrana, potem na wyjściu za mąż i posiadaniu dzieci”. Większość pytań i udzielanych w tego typu zabawach odpowiedzi dotyczy sfery przyszłych (…) związków, a jedynymi z najczęściej powtarzających się pytań są te, które wiążą się z przyszłym mężem czy ślubną garderobą.
    73. Anna Korzińska: Uroda, małżeństwo, macierzyństwo, jako komponenty tożsamości płci, [w:] Małgorzata Radkiewicz Gender w kulturze popularnej. Kraków: Wydawnictwo Rabid, 2003, s. 53-56.
    74. Theodore Zeldin: Intymna historia ludzkości.. Warszawa: Wydawnictwo W.A.B., 1998, s. 96-97. Cytat: Przez dłuższy okres historii miłość uważano za zagrożenie dla równowagi jednostki i społeczeństwa, gdyż zwykle stabilność ceniono wyżej od wolności. Jeszcze w latach pięćdziesiątych XX wieku zaledwie jedna czwarta zaręczonych Amerykanów deklarowała się jako zakochani bez pamięci, a mniej niż jedna trzecia Francuzek stwierdziła, iż przeżyła grand amour (…) W Rosji na początku głasnosti nawet wśród osób świeżo po ślubie miłość znajdowała się dopiero na piątym miejscu listy osiemnastu powodów zawarcia związku małżeńskiego.
    75. Robert Wright: Moralne zwierzę. Dlaczego jesteśmy tacy, a nie inni: Psychologia ewolucyjna a życie codzienne. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2003, s. 59. Cytat: Dobór naturalny „uwzględnił”, jak się zdaje, (…) rachunek kosztów oraz zysków i przekształcił go w uczucie, a konkretnie w miłość. Nie chodzi wyłącznie o miłość do dziecka – aby mężczyzna i kobieta mogli stworzyć trwały związek rodzicielski, muszą najpierw odczuć silne wzajemne zauroczenie. Mężczyźni i kobiety zakochują się w sobie, czasem na bardzo długo, dlatego, że z genetycznego punktu widzenia opłaca się mieć dwoje rodziców, którym zależy na dobru dziecka. Do niedawna twierdzenie takie zakrawało na herezję. Uważano, że „miłość romantyczna” jest wytworem kultury Zachodu. Znane są kultury, w których wybór partnera nie ma nic wspólnego z uczuciem, a do seksu nie przywiązuje się emocjonalnej wagi. Ostatnio jednak antropolodzy, pomni na darwinowską logikę rządzącą międzyludzkimi związkami podają te relacje w wątpliwość.
    76. Tomasz Szlendak: Architektonika romansu. O społecznej naturze miłości erotycznej.. Warszawa: Oficyna Naukowa, 2002, s. 125-172.
    77. Theodore Zeldin: Intymna historia ludzkości (Rozdział 5, Jak powstają nowe wzory miłości). Warszawa: Wydawnictwo W.A.B., 1998, s. 89. Cytat: Beduini koczujący na arabskiej pustyni (…) nie cenili namiętnej miłości. (…) Drwili z mężczyzny, który zbyt silnie manifestował miłość do żony. Taka postawa dominuje w większości krajów w różnych okresach. (…) Niemniej jednak Beduini dopuszczali poufałość pomiędzy płciami, a na swobodę obyczajów pozwalała etykieta. Kobieta i mężczyzna mogli powiedzieć sobie niemal wszystko. I w tej swawolnej atmosferze narodziła się niezwykła idea, wedle której dwoje ludzi może tak kochać się nawzajem, iż przestaje ich obchodzić cały świat.
    78. Armand de la Croix: Życie erotyczne w średniowieczu. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, 2005, s. 46. Cytat: Swoje tak wczesne przebudzenie (…) zmysłowość prowansalska zawdzięcza cywilizacji muzułmańskiej Hiszpanii (…) Feudałów Langwedocji zaczęły stopniowo kusić pewne tematy rozwijane w kręgach arabskiej arystokracji w Andaluzji. W efekcie XI i XII stulecia stają się świadkami narodzin, najpierw we Francji, a następnie w calej Europie, kultury w języku potocznym (...) Właściwym rycerstwu (…), które starało się w ten sposób potwierdzić swą siłę, a także przymioty, odmienne od ludzi Kościoła (…) czy prostego ludu (…) Stąd wywodzi się inne znaczenie termiu fin’amor: miłość dworna, ponieważ godna tylko dworów feudalnych. Sprawą zasadniczą jest jednak ustalenie, jakie nowe zabarwienie nadaje sztuka trobar wierzeniom pochodzącym z podłoża przedchrześcijańskiego i z tematyki zaczerpniętej z poezji arabskoandaluzyjskiej: w jaki sposób fin’amor odnosi się do spuścizny, która dociera do niej z głębi wieków, i jak pozyskuje ją ze wspanialej cywilizacji Al-Andalus. To przecież w dużej mierze za pośrednictwem hiszpańskich Arabów zostało nam przekazane dziedzictwo hellenistyczne; jak się wydaje, poeci andaluzyjscy pojmują erotyzm w kategoriach bliskich takim filozofom greckim, jak Platon: miłość przechodzi z jednego ciała do drugiego i jest uczuciem, które pozwala wznieść się do świata duchowego.
    79. Claudie Duhamel-Amado Genevieve Brunel-Lobrichon: Życie codzienne w czasach trubadurów. Poznań: Wydawnictwo Moderski i S-ka, 2000.
    80. Waldemar Kuligowski: Miłość na Zachodzie. Historia antropologiczna. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2004, s. 119, 121. Cytat: Wydarzeniem prawdziwie niesłychanym (…) jest zatem pojawienie się takiego rodzaju mężczyzn, dla których kobieta nie była uosobieniem potencjalnego zła, ale osobą najważniejszą, jedyną na świecie, niepowtarzalną, godną szczerego podziwu, czci, miłości. Równie niezwykle jest i to, że mężczyźni ci nie przemawiali już nie znoszącym sprzeciwu językiem wojowników i władców, ale posłużyli się wielce ulotną metaforą poezji. Oto bowiem we wczesnych wiekach średnich w kręgach dworskich rozpowszechniła się oryginalna poezja trubadurów, wędrownych poetów-pieśniarzy. Jej powstanie nijak nie daje się sprowadzić do rzędu jeszcze jednego drobnego epizodu z historii literatury, ale przybiera znamiona jednej z najważniejszych idei miłości powstałych w kręgu zachodniej kultury. (…) Otóż minne – idea miłości do kobiety, uwielbienia jej, traktowania jej jako osoby wyższej od siebie – stworzona została przez mężczyzn. Przez mężczyzn, pamiętajmy o tym, wychowanych w wybitnie patriarchalnej kulturze XII wieku. (…) Skąd wszelako wzięli się ci mężczyźni? Przecież miłość dworna była w istocie sprzeczna z ówczesną mentalnością rycerską; przecież „zakochany musiał chyba wyglądać śmiesznie wśród tych wojowników (…) Zapewne odpowiedzi na to pytanie nie odnajdziemy nigdy, historycy bowiem do dzisiaj nie dopracowali się żadnej pewnej wykładni mówiącej jednoznacznie o źródłach minne.
    81. Waldemar Kuligowski: Miłość na Zachodzie. Historia antropologiczna. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2004, s. 133. Cytat: Trubadurzy osadzeni byli, rzecz jasna, w kulturze chrześcijańskiej, ale wiele z głoszonych przez nich idei kłóciło się z jej dogmatami. Władze kościelne nieodmiennie potępiały dworną miłość, która nie wskazywała na żadne istotne związki łączące uwielbienie kobiety z istnieniem Boga. Ukochanie jednej osoby przeczyło przykazaniu miłości każdego bliźniego, a „świętość” kochanków była dla średniowiecznego chrześcijaństwa koncepcją nazbyt jeszcze brawurową. Fin amor występowała jawnie przeciw uświęconemu i nienaruszalnemu sakramentowi małżeństwa.
    82. Tomasz Szlendak: Architektonika romansu. O społecznej naturze miłości erotycznej. Warszawa: Oficyna Naukowa, 2002, s. 159. Cytat: Eva Illouz przeprowadzając rozmowy z amerykańskimi dziewięcio- i dziesięciolatkami zauważyła, że niemal wszystkie są doskonale zorientowane jak ma wyglądać idealna randka. Wiedziały, że musi się odbywać we francuskiej restauracji (...), że na stole mają stać świece i że ma być „romantycznie”, cokolwiek to dla dziesięciolatki znaczy. Trudno przewidzieć, żeby tak młode amerykanki znały randkę z autopsji.
    83. Ulrich Beck: Ziemska religia miłości („Res Publica Nowa” Nr 7-8). 1996, s. 35-39.
    84. Denis de Rougemont: Miłość a świat kultury zachodniej. Poznań: Instytut Wydawniczy PAX, 1999, s. 8. Cytat: Moim głównym zamiarem było nakreślenie nieuniknionego konfliktu między namiętnością i małżeństwem w kulturze zachodniej (…) siedmioletni pobyt w Ameryce unaocznił mi, że mit miłości – zdegradowany do wymiarów romansu – bynajmniej nie zużył się; film rozprzestrzenia go na cały świat, a statystyki rozwodowe pozwalają wymierzyć jego rozmiar. Jeśli nasza cywilizacja ma przetrwać, musi dokonać wielkiej rewolucji obyczajowej, musi uznać, że małżeństwo, od którego zależna jest cała struktura socjalna, to coś bardziej ważkiego niż miłość, którą się tak kultywuje. Cywilizacja wymaga innych podstaw niż piękny gorączkowy szał.
    85. Denis de Rougemont: Miłość a świat kultury zachodniej. Poznań: Instytut Wydawniczy PAX, 1999, s. 219. Cytat: Żadna inna znana cywilizacja w ciągu siedmiu tysięcy lat, które ogarniamy historycznym spojrzeniem, nie nadawała „miłości” zwanej „romansem” takiego powszechnego rozgłosu. Uczestniczą w nim ekrany kin, plakaty reklamowe, teksty literackie, ogłoszenia prasowe, piosenki i obrazy, potoczna moralność i to, co jej się przeciwstawia. Żadna inna cywilizacja nie usiłowała z równie naiwnym przekonaniem skojarzyć małżeństwa z „miłością”, w owym uproszczonym rozumieniu tego pojęcia, i oprzeć jednego na drugim.
    86. Daniel Jabłoński, Lech Ostasz: Zarys wiedzy o rodzinie, małżeństwie, kohabitacji i konkubinacie. Perspektywa antropologii kulturowej i ogólnej. Olsztyn: Wydawnictwo Adiaphora, 2001, s. 29. Cytat: Kluczową cechą małżeństwa jest jego kontraktowość, umowność. Przejawiała się ona niekiedy bardzo długotrwałymi negocjacjami między stronami i ich krewnymi, często z udziałem pośredników nie będących krewnymi żadnej ze stron. Umowność pociąga za sobą możliwość rozwiązania.
    87. Zofia Staszczak (red.): Słownik etnologiczny: Terminy ogólne. Warszawa-Poznań: PWN, 1987, s. 224. Cytat: Z kolei G. P. Murdock (…) przypisuje małżeństwu funkcję gospodarczą; określa je jako „jedyny związek łączący elementy gospodarczy i seksualny”. Jest ona jednak właściwa rodzinie i jako pochodna obejmuje także małżeństwo. Ponadto połączenie obu elementów występować może również w konkubinacie.
    88. Arnold van Gennep: Obrzędy przejścia. Systematyczne studium ceremonii. (Rozdział 7: Zaręczyny i małżeństwo). Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2006, s. 134. Cytat: Zawrzeć małżeństwo, to znaczy przejść ze społeczności dzieci lub młodzieńców do społeczności ludzi dojrzałych, z jednego klanu do innego, z jednej rodziny do drugiej, niekiedy z jednej wioski do innej. To oderwanie się jednostki od własnego środowiska osłabia je, ale w zamian wzmacnia inne.
    89. Arnold van Gennep: Obrzędy przejścia. Systematyczne studium ceremonii. (Rozdział 7: Zaręczyny i małżeństwo). Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2006, s. 150. Cytat: Małżeństwo wprowadza młodych do kategorii kobiet i mężczyzn społecznie dojrzałych i nic już tego nie cofnie.
    90. Zofia Staszczak (red.): Słownik etnologiczny: Terminy ogólne. Warszawa-Poznań: PWN, 1987, s. 222-223.
    91. Marriage. W: Encyclopaedia Judaica. T. 11. s. 1026-1051.
    92. de Vaux OP, R.: Instytucje Starego Testamentu. T. 1. s. 34n.
    93. Robert Wright: Moralne zwierzę. Warszawa: Prószyński i S-ka, s. 92.
    94. Robin Pagnamenta (The Times): Wściekłe panny młode (pol.). 2012-01-20. [dostęp 2012-01-23].  Cytat: Wypłacania posagu zabroniono w Indiach już ponad 50 lat temu, lecz tradycja nadal jest do tego stopnia rozpowszechniona, że za jej sprawą tylko w 2010 roku życie straciło 8000 kobiet. (…) zwyczaj ten (…) Często prowadzi do znęcania się nad kobietami, maltretowanymi przez męża i jego rodzinę, która wykorzystuje żonę jako kartę przetargową i żąda dodatkowej gotówki od jej krewnych, nierzadko w długi czas po ślubie. (…) Dane z indyjskiego biura statystyki kryminalnej wskazują, że w 2010 roku w kraju miało miejsce 8391 zgonów związanych z posagami oraz 90 tysięcy przypadków tortur i znęcania się nad kobietami przez mężów i ich rodziny
    95. Kobieta.pl: Tam gdzie rozciąga się Wielki Mur Chiński. [dostęp 2011-05-29].  Cytat: Kultura chińska jest niezwykle fascynująca (...) Nie istnieje również zwyczaj wymiany obrączek. Zamiast biżuterii wkładanej na palec, pannie młodej wpina się złotą szpilkę między kosmyki włosów.
    96. History of Marriage in Western Civilization (ang.). [dostęp 2010-07-22].
    97. Jean-Louis Flandrin: Historia rodziny. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Volumen, 1998, s. 240-243. Cytat: Oddając dzieci do mamki na wieś, matki z miasta często zachodziły w ciążę regularnie co roku...śmiertelność dzieci oddanych do mamki stale wzrastała w XVII w.... około 1771-1773 r.... umierało 62,5-75% dzieci...w Rouen...90% dzieci umierało u mamek przed ukończeniem pierwszego roku życia...Rodzi się [w Lyonie] 6000 dzieci każdego roku. Ponad 4000 z nich umiera u mamki...Montaigne w XVI w. nawet już nie pamiętał, ile dokładnie dzieci stracił u mamki, zaś rzemieślnicy, sklepikarze, lyońscy robotnicy doby Oświecenia, którzy przez całe życie małżenskie płodzili tuzin czy dwadzieścioro dzieci, których większość umierała za ich życia, z pewnością nie odznaczali się większą wrażliwością.
    98. Élisabeth Badinter: Historia miłości macierzyńskiej. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Volumen, 1998.
    99. Tomasz Szlendak: Socjologia rodziny. Ewolucja, historia, zróżnicowanie. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 162. Cytat: Dzisiaj małżeństwo odrywa się od prokreacji, a tym samym przestaje być jedynym „społecznym biletem wstępu” do posiadania rodziny. Rodziny, to znaczy takie układy jednostek, w których pojawiają się dzieci, zakładane są poza małżeństwem.
    100. Antonie Prost, Gerard Vincent (red.): Historia życia prywatnego. Tom 5. Od pierwszej wojny światowej do naszych czasów. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1998, 2006, s. 100-108, 321-349.
    101. Danuta Duch-Krzystoszek: Małżeństwo, seks, prokreacja. Analiza socjologiczna. Warszawa: Wydawnictwo Instytutu Filozofii i Socjologii PAN, 1998, s. 26-36.
    102. Christina Hardyment: Rodzina (seria Prognozy XXI wieku). Warszawa: Prószyński i S-ka, 1999, s. 28-34.
    103. Lucjan Kocik: Wzory Małżeństwa i Rodziny. Od tradycyjnej jednorodności do współczesnych skrajności. Kraków: Krakowskie Towarzystwo Edukacyjne, 2002, s. 265-314.
    104. Tomasz Szlendak: Architektonika romansu. Warszawa: Oficyna Naukowa, 2002, s. 243-318.
    105. Portal piotrskarga.pl (źródło: Catholic News Agency): Szokujący raport na temat kryzysu małżeństwa i rodziny w Europie (pol.). 2008-05-12. [dostęp 2011-10-02].
    106. Tomasz Szlendak: Socjologia rodziny. Ewolucja, historia, zróżnicowanie. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 361-506.
    107. Małgorzata Święchowicz: Ślub przeceniony. (Przekrój, nr 25/2011). Warszawa: 2011, s. 6-9.
    108. Tomasz Szlendak: Architektonika romansu. O społecznej naturze miłości erotycznej. Warszawa: Oficyna Naukowa, 2002, s. 298. Cytat: (...) między dwudziestym a trzydziestym rokiem życia (...) „Bycie ze sobą” połączone z zamieszkiwaniem w oddzielnych domach (…) jest zupełnie akceptowanym w Polsce modelem życia płciowego.
    109. Barbara Mitosek (Gazeta Wyborcza nr 45, str 17): Partnerstwo cywilne święci triumfy we Francji (pol.). 2008-02-22. [dostęp 2011-10-12].  Cytat: (...) wśród 77 tys. par, które w 2006 r. zdecydowały się na PACS, ponad 90% to osoby heteroseksualne. (…) Rosnącą popularność PACS eksperci tłumaczą m.in. korzyściami fiskalnymi, jakie za sobą pociąga partnerstwo cywilne, np. wspólnym opodatkowaniem. (…) PACS przyznaje też znaczne ulgi przy dziedziczeniu, daje niepracującemu partnerowi świadczenia ubezpieczeniowe i ułatwia uzyskanie dla niego obywatelstwa francuskiego. Zapewnia też wszelkie uprawnienia, jakie przysługują pracującym współmałżonkom: urlopy, zwolnienia dla opieki nad chorym itp. (…) PACS coraz bardziej upodabniają się też do ślubów. Preferowanymi miesiącami zawarcia partnerstwa – podobnie jak w przypadku klasycznego małżeństwa – są czerwiec i lipiec. A średnia wieku zawarcia paktu prawie zrównała się ze średnią przyszłych małżonków i w 2006 r. wyniosła ona 31,5 roku. (…) Trwa to pięć minut i nic nie kosztuje. Po prostu podpisuje się odpowiedni dokument w sekretariacie sądu i każdy z partnerów idzie w swoją stronę.
    110. Wawrzyniec Smoczyński (tygodnik Polityka): Zwiazki partnerskie – jak to działa we Francji? Pary po nowemu (pol.). 2011-06-22. [dostęp 2011-10-12].  Cytat: Sąd rejonowy (...) rejestruje związki partnerskie w każdą środę. – Musi pan przynieść porozumienie o PACS, zaświadczenie o wspólnym zamieszkaniu, odpisy aktów urodzenia i zaświadczenie o braku przeszkód z tytułu pokrewieństwa – mówi urzędniczka w okienku. Porozumienie nie ma specjalnego wzoru, partnerzy muszą jedynie powołać się na ustawę, poza tym sami określają warunki, na jakich wchodzą w związek. (...) Dla niektórych o wyborze związku partnerskiego przesądza łatwość, z jaką można go zakończyć: nie trzeba brać rozwodu, wystarczy złożyć w sądzie jednostronną deklarację o zerwaniu PACS. Można to zrobić listem poleconym, a nawet przez Internet.
    111. Bibuła Pismo Niezależne (za: GUS, Podstawowe informacje o rozwoju demograficznym Polski w latach 2000–2009, materiały prasowe): Polska: liczba małżeństw spada coraz szybciej (pol.). 2010-08-31. [dostęp 2011-10-02].
    112. Tomasz Szlendak: Architektonika romansu. O społecznej naturze miłości erotycznej. Warszawa: Oficyna Naukowa, 2002, s. 298. Cytat: Przesuwa się zatem wyraźnie granica wieku, w którym wypowiada się po raz pierwszy przysięgę małżeńską (…) próbuje się to tłumaczyć trudnościami w znalezieniu mieszkania i dobrze płatnej pracy (…) jest to jednak (…) tłumaczenie rodem z zamierzchłej epoki (…) okres między dwudziestym a trzydziestym rokiem życia jest w ponowoczesnych społeczeństwach (…) powszechnie traktowany jako „okres zabawy”.
    113. Bibuła Pismo Niezależne (za: GUS, Podstawowe informacje o rozwoju demograficznym Polski w latach 2000–2009, materiały prasowe): Polska: liczba małżeństw spada coraz szybciej (pol.). 2010-08-31. [dostęp 2011-10-02].
    114. Sabrina Taverise (The New York Times): Married Couples Are No Longer a Majority, Census Finds (ang.). 2011-05-26. [dostęp 2011-10-02].
    115. Podstawowe informacje o sytuacji demograficznej Polski w 2011 roku.
    116. Bibuła Pismo Niezależne (za: GUS, Podstawowe informacje o rozwoju demograficznym Polski w latach 2000–2009, materiały prasowe): Polska: liczba małżeństw spada coraz szybciej (pol.). 2010-08-31. [dostęp 2011-10-02].
    117. Redakcja Fronda.pl (za Tvn24.pl): Polacy w kolejkach po stwierdzenie nieważności małżeństwa? (pol.). 2009-11-13. [dostęp 2011-10-02].

    Bibliografia[]

  • Franciszek Adamski Socjologia małżeństwa i rodziny. Wprowadzenie, Warszawa 1984, PWN, ISBN 83-01-03119-0.
  • Danuta Duch-Krzystoszek Małżeństwo, seks, prokreacja. Analiza socjologiczna, Warszawa 1998, Wydawnictwo Instytutu Filozofii i Socjologii PAN, ISBN 83-876320-1-5.
  • Daniel Jabłoński, Lech Ostasz Zarys wiedzy o rodzinie, małżeństwie, kohabitacji i konkubinacie. Perspektywa antropologii kulturowej i ogólnej, Olsztyn 2001, Wydawnictwo Adiaphora, ISBN 83-916679-0-1.
  • Lucjan Kocik Wzory małżeństwa i rodziny. Od tradycyjnej jednorodności do współczesnych skrajności, Kraków 2002, Wyd. Krakowskie Towarzystwo Edukacyjne, ISBN 83-916758-1-5.
  • Jerzy Bront, Barbara Nowacka Różnorodność związków małżeńskich na świecie, Krynica Morska 2008, Wydawnictwo Laterna, ISBN 978-83-926724-0-1.
  • Tomasz Szlendak Socjologia rodziny. Ewolucja, historia, zróżnicowanie, Warszawa 2010, Wydawnictwo Naukowe PWN, s. 542, ISBN 978-83-01-16309-9.
  • Społeczny konstrukcjonizm lub społeczny konstruktywizm – kierunek, jaki wyodrębnił się z socjologii wiedzy i upowszechnił się wraz z rozkwitem teorii postmodernistycznej, zasadzający się na przekonaniu, że ludzie postrzegają rzeczywistość poprzez pryzmat swojej kultury i doświadczeń, przypisując temu, co odnotowują, określone znaczenia, i w związku z tym nikt nie może zaobserwować obiektywnej rzeczywistości, oderwanej od nadawanych znaczeń i kontekstów.Współczesne kraje arabskie to kraje, w których znaczącą część ludności stanowią Arabowie lub które są ściśle związane z Arabami. Pojęcie "kraju arabskiego" nie jest ściśle zdefiniowanym. Wyznaczają go zachodzące na siebie kryteria językowe, historyczne, kulturowe i polityczne. W krajach Maghrebu znaczną rolę odgrywają Berberowie, na tyle silnie zarabizowani, że krajów tych nie wyłącza się z grupy krajów arabskich. Krajów arabskich nie można utożsamiać z ogółem krajów islamskich – są one wyodrębnione ze względu na istnienie kulturowej i językowej wspólnoty (kultura arabska kształtowana jest zresztą przez wiele religii). Arabowie stanowią, według różnych źródeł, jedynie od 15 do 20% wszystkich wyznawców islamu, zaś krajem o największej populacji muzułmanów na świecie jest Indonezja – kraj niearabski. Tuż po niej na liście plasują się kraje spoza świata arabskiego: Pakistan, Indie i Bangladesz.


    Podstrony: [1] [2] [3] 4 [5] [6]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Rapt – w dawnej Rzeczypospolitej porwanie panny spod opieki rodziców lub prawnych opiekunów. Kobiety same często się na to godziły, widząc że rodzina stara się ją wydać za mąż za staruszka lub opiekunowie próbują zgarnąć majątek wysyłając sierotę do klasztoru.
    Kazimierz Mikołaj Imieliński (ur. 6 grudnia 1929 w Dąbrowie Górniczej, zm. 16 lipca 2010) – polski lekarz seksuolog, seksuolog kliniczny, profesor nauk medycznych, wieloletni kierownik Zakładu Seksuologii i Patologii Więzi Międzyludzkich Centrum Medycznego Kształcenia Podyplomowego w Warszawie, założyciel Polskiej Akademii Medycyny, Akademii Wiedzy Seksualnej.
    Jaufré Rudel de Blaye (ok. 1113 – ok. 1170), prowansalski trubadur, poeta i pieśniarz. Jego idealna miłość do księżniczki Trypolisu stanie się w przyszłości natchnieniem dla wielu poetów: Uhlanda, Browninga, Heinego, Rostanda, na podstawie trzech z ośmiu zachowanych pieśni Rudela zrodziła się bowiem legenda o rycerzu zakochanym w nigdy nie widzianej wschodniej damie, do której podążył wraz z krzyżowcami.
    Stan cywilny – termin w języku prawnym odnoszący się do sytuacji prawnej osoby fizycznej, mający dwojakie znaczenie:
    Czepiec lub czepek – w dawnych czasach kobiece nakrycie głowy, element stroju ludowego, szlacheckiego i mieszczańskiego. Był noszony zarówno w wersji domowej, jak i wyjściowej. Zdobiony był falbankami, koronkami, często posiadał dodatkowo małą pelerynkę okrywającą ramiona. Szczególnie fantazyjne kształty występowały w okresie późnego średniowiecza.
    Johann Jakob Bachofen (ur. 22 grudnia 1815 r. w Bazylei – zm. 25 listopada 1887 r. w Bazylei) – szwajcarski prawnik, etnolog i badacz starożytności.
    Życie konsekrowane – w niektórych Kościołach chrześcijańskich (np. katolicyzm, prawosławie) tryb życia poświęconego w szczególny sposób Bogu i pracy dla dobra Kościoła. Często wynika ze złożonych ślubów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.334 sek.