• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • MRSA

    Przeczytaj także...
    Antybiotyki beta-laktamowe (ATC J 01 C) – szeroko stosowana grupa antybiotyków bakteriobójczych. Do tej grupy antybiotyków zaliczamy: penicyliny, cefalosporyny, karbapenemy, monobaktamy. Antybiotyki te mają wiązanie beta-laktamowe, które ulega rozerwaniu pod wpływem określonych enzymów, tzw. beta-laktamaz produkowanych przez niektóre bakterie – jednak spektrum substratowe poszczególnych enzymów jest różne.Makrolidy, antybiotyki makrolidowe – grupa antybiotyków o działaniu bakteriostatycznym. Nazwa pochodzi od słow makro (duży) i oligo (lakton), ponieważ czasteczki tych antybiotyków mają 12-16 atomowy rdzeń laktonowy. Najstarszym i wzorcowym makrolidem jest erytromycyna.
    Cefalosporyny – grupa półsyntetycznych antybiotyków β-laktamowych o szerokim spektrum działania bakteriobójczego. Są to pochodne kwasu 7-aminocefalosporynowego (7-ACA) i zawierają w swojej cząsteczce dwupierścieniową strukturę cefemu, który wykazuje większą odporność na działanie β-laktamaz niż penam.
    Kolonie gronkowca złocistego. Makroskopowo i mikroskopowo niemożliwe jest odróżnienie szczepów MRSA od metycylinowrażliwych MSSA (ang. Methicillin-Sensitive Staphylococcus aureus) – należy wykonać antybiogram
    Gronkowiec złocisty na podłożu Müllera-Hintona. Niewrażliwość na oksacylinę (oznaczenie "OX") oznacza krzyżową oporność na wszystkie antybiotyki beta-laktamowe

    Gronkowiec złocisty oporny na metycylinę, MRSA (ang. methicyllin-resistant Staphylococcus aureus) – oporne na metycylinę szczepy gronkowca, będące częstą przyczyną zakażeń wewnątrzszpitalnych. Stanowi on poważny problem finansowy dla służby zdrowia. Wykształcony przez drobnoustroje typ oporności oznacza brak wrażliwości na wszystkie antybiotyki z grupy beta-laktamów – w tym penicyliny, cefalosporyny, monobaktamy czy karbapenemy. Szczepy MRSA są jedynymi bakteriami Gram-dodatnimi, na które nie działają karbapenemy.

    VRSA (ang. vancomycin-resistant Staphylococcus aureus, czyli Staphylococcus aureus oporny na wankomycynę) – nazwa szczepu gronkowca złocistego niewrażliwego na działanie antybiotyku wankomycyny. Ze względu na postępujący wzrost oporności gronkowca złocistego na metycylinę, wankomycyna jest najczęściej stosowanym lekiem w zakażeniach tymi bakteriami, szczególnie wobec szczepów MRSA. Pojawienie się VRSA oznacza, że leczenie zakażeń gronkowcem może się stać w przyszłości dużo trudniejsze.PMID (ang. PubMed Identifier, PubMed Unique Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego artykułu naukowego bazy PubMed.

    Oporność nie polega na syntezie enzymów rozkładającego lek, ale nowego białka wiążącego antybiotyk – tzw. PBP. Zmienione białko PBP nie wykazuje powinowactwa do beta-laktamu. Opisano pięć genów syntetyzujących różne nowe białka PBP, dlatego ten typ oporności charakteryzuje się heterogennością. Szczepy MRSA są oporne na wszystkie antybiotyki β-laktamowe, a w 90% występuje ponadto krzyżowa oporność z makrolidami oraz fluorochinolonami. Jeżeli bakteria jest częściowo oporna na tę grupę antybiotyków, ale można je leczyć podając maksymalne dawki, używa się terminu MISA.

    PSSA (ang. penicillin-sensitive Staphylococcus aureus czyli Staphylococcus aureus wrażliwy na penicylinę) – szczep gronkowca złocistego, który jest wrażliwy na penicylinę naturalną.Enzymy – wielkocząsteczkowe, w większości białkowe, katalizatory przyspieszające specyficzne reakcje chemiczne poprzez obniżenie ich energii aktywacji.

    Leczenie i zapobieganie[]

    Spośród środków doustnych wobec szczepów MRSA aktywność zachowuje sulfametoksazol, trimetoprim oraz linezolid. Ze względu na częstą oporność, użycie klindamycyny oraz fluorochinolonów jest dyskusyjne.

    Ogromną rolę w zapobieganiu transmisji bakterii odgrywa dokładne mycie rąk.

    Pojawianie się szczepów MRSA wiązane jest z częstszym występowaniem owrzodzeń skóry

    Antybiotyki (z greki anti – przeciw, bios – życie) – naturalne wtórne produkty metabolizmu drobnoustrojów, które działając wybiórczo w niskich stężeniach wpływają na struktury komórkowe lub procesy metaboliczne innych drobnoustrojów hamując ich wzrost i podziały. Antybiotyki są przedmiotem badań auksanografii, stosuje się je jako leki w leczeniu wszelkiego rodzaju zakażeń bakteryjnych. Bywają także używane profilaktycznie w zapobieganiu zakażeniom bakteryjnym w przypadku osłabienia odporności, np. neutropenii, a także w profilaktyce bakteryjnego zapalenia wsierdzia.MRSE (ang. methicyllin-resistant Staphylococcus epidermidis) – metycylinooporny szczep bakterii Staphylococcus epidermidis.

    Zobacz też[]

  • VRSA – gronkowiec złocisty oporny na wankomycynę
  • VISA – gronkowiec złocisty ze zmniejszoną wrażliwością na wankomycynę
  • MRCNS – koagulazoujemne szczepy gronkowców opornych metycylinę
  • MSSA – gronkowiec złocisty wrażliwy na metycylinę
  • PSSA – gronkowiec złocisty wrażliwy na penicylinę
  • MRSE
  • Przypisy

    1. Alternatywne nazwy: multi-resistant Staphylococcus aureus (MRSA; gronkowiec złocisty oporny na wiele leków), oxacillin-resistant Staphylococcus aureus (ORSA; gronkowiec złocisty oporny na oksacylinę)
    2. Clements A., Halton K., Graves N., Pettitt A., Morton A., Looke D., Whitby M. Overcrowding and understaffing in modern health-care systems: key determinants in meticillin-resistant Staphylococcus aureus transmission.. „Lancet Infect Dis”. Jul;8. 7, s. 427-34, 2008. DOI: 10.1016/S1473-3099(08)70151-8. PMID: 18582835. 
    3. Powell JP., Wenzel RP. Antibiotic options for treating community-acquired MRSA.. „Expert Rev Anti Infect Ther”. Jun;6. 3, s. 299-307, 2008. DOI: 10.1586/14787210.6.3.299. PMID: 18588495. 
    4. Weber CJ. Update on methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA).. „Urol Nurs”. Apr;28. 2, s. 143-5, 2008. PMID: 18488593. 
    5. Romero DV., Treston J., O'Sullivan AL. Hand-to-hand combat: preventing MRSA.. „Nurse Pract”. Mar;31. 3, s. 16-8, 21-3; quiz 23-5, 2006. PMID: 16518193. 
    6. Adam J. Singer, David A. Talan. Management of Skin Abscesses in the Era of Methicillin-Resistant Staphylococcus aureus. „N Engl J Med”. 370, s. 1039-47, 2014. DOI: 10.1056/NEJMra1212788. 

    Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

    Zakażenie szpitalne – zakażenie, które wystąpiło w związku z udzieleniem świadczeń zdrowotnych, w przypadku gdy choroba w czasie udzielania świadczeń nie była w okresie wylęgania (np. zakażenia bakteryjne) lub gdy choroba wystąpiła po udzieleniu tych świadczeń w okresie nie dłuższym niż najdłuższy okres wylęgania tej choroby (np. WZW typu B, WZW typu C). Najczęściej uznaje się zakażenie za szpitalne, jeśli wystąpiło w okresie 48 - 72 godzin od udzielenia świadczenia zdrowotnego. Dla zakażenia o długim okresie wylęgania (WZW typu B, WZW typu C, HIV, gruźlica) przyjmuje się okres od dwóch tygodni do wielu lat. Zakażenie szpitalne może dotyczyć zarówno pacjenta, jak i personelu. Może wystąpić zarówno w szpitalu, jak i w innej placówce opieki zdrowotnej.Klindamycyna (łac. Clindamycinum) – półsyntetyczny antybiotyk z grupy linkozamidów. Spektrum jego działania obejmuje bakterie Gram-dodatnie (w tym wiele szczepów MRSA) oraz bakterie beztlenowe. Wykazuje skuteczność w zakażeniach Mycoplasma, Toxoplasma gondii, Pneumocystis carini, Chlamydia oraz niektórych inwazjach pierwotniakowych np. Plasmodium falciparum i Plasmodium vivax.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Monobaktamy, antybiotyki monobaktamowe (ATC J 01 DF) – grupa antybiotyków β-laktamowych z pojedynczym pierścieniu o działaniu bakteriobójczym.
    Oksacylina – półsyntetyczny antybiotyk beta-laktamowy należący do grupy penicylin o wąskim spektrum działania.Wykazuje oporność wobec klasycznych plazmidowych penicylinaz, które są wytwarzane przez gronkowce (bakterie te są więc oporne na klasyczną penicylinę).
    VISA (ang. vankomycin-intermediate Staphylococcus aureus czyli Staphylococcus aureus średniooporny na wankomycynę) – szczep gronkowca złocistego ze zmniejszoną wrażliwością na działanie antybiotyku wankomycyny.
    Karbapenemy (ATC J 01 DH) – grupa antybiotyków β-laktamowych, spokrewnionych z penicylinami i cefalosporynami, lecz odrębnymi chemicznie. Karbapenemy są pochodnymi tienamycyny, antybiotyku wytwarzanego przez żyjący w glebie drobnoustrój Streptomyces cattleya.
    Linezolid – syntetyczny chemioterapeutyk z grupy oksazolidynonów stosowany w infekcjach wywołanych przez wielolekooporne szczepy bakterii wliczając paciorkowce i gronkowca złocistego: MRSA (opornego na metycylinę), a w szczególności VRSA (opornego na wankomycynę).
    Sulfametoksazol (łac. sulfamethoxazolum) – organiczny związek chemiczny z grupy sulfonamidów, lek będący antybiotykiem bakteriostatycznym. Działa na zasadzie inhibicji kompetycyjnej syntazy dihydropterynianowej (poprzez podobieństwo do kwasu para-aminobenzoesowego), co hamuje u bakterii biosyntezę kwasu dihydrofoliowego. Jest chemioterapeutykiem o średnim czasie działania, podawany w dwóch dawkach na dobę. Łączy się z białkami osocza w 70%. Posiada zdolność przenikania do płynu mózgowo-rdzeniowego. Osiąga również wysokie stężenie w moczu. Stosowany łącznie z trimetoprimem jako preparat złożony – kotrimoksazol.
    Penicyliny, antybiotyki penicylinowe (ATC J 01 C) – szeroko stosowana grupa bakteriobójczych antybiotyków; najstarsza grupa antybiotyków β-laktamowych.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.048 sek.