• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Luoshan Daoxian

    Przeczytaj także...
    Chan (chin. 禪 pinyin: chán; sans. ध्यान dhyāna ; kor. sŏn (선), sŏn chong (선종); jap. zen (禅), zen shū (禅宗); wiet. thiền, thiền tông) – jedna z najważniejszych szkół chińskiego buddyzmu, założona w VI wieku przez Bodhidharmę. Szkoła ta należy do praktycznej i medytacyjnej tradycji buddyzmu, w odróżnieniu od teoretycznej i filozoficznej tradycji doktrynalnej.Tianhuang Daowu (天皇道悟 ur. 748, zm. 807) (kor. ( ); jap. Tennō Dogō ( ); wiet. (Thiên Hoàng Đạo Ngộ)) – chiński mistrz chan.
    Yantou Quanhuo (巖頭全豁; ur. 828, zm. 887) (kor. Amdu Chǒnhwal (? ) ( ); jap. Gantō Zenkatsu ( ); wiet. Nham Đầu Toàn Hoát) – chiński mistrz chan.

    Luoshan Daoxian (bd, IX w.; chiń. 羅山道閑, pinyin Luóshān Dàoxián; (kor. 라산도한 Lasan Tohan; jap. Rasan Dōkan; wiet. La Sơn Đạo Nhàn) – chiński mistrz chan nauczający w tradycji południowej szkoły chan.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Pochodził z dawnego Changxi, obecnie miasto Xiapu w prow. Fujian.

    Opuścił dom aby zostać buddyjskim mnichem i przebywał najpierw na górze Gui (góra Żółwia). Po otrzymaniu ordynacji, Luoshan wyruszył w podróż odwiedzając wielu nauczycieli. Był m.in. uczniem Xuefenga Yicuna. W końcu został uczniem i spadkobiercą Dharmy mistrza chan Yantou Quanhuo.

    Mingzhao Deqian (bd) (chiń.: 明招德謙; kor.; jap. Myōshō Tokken; wiet. Minh Chiêu) – chiński mistrz chan nauczający w tradycji południowej szkoły chan. Znany był także jako Mingzhao Mingwang.Bodhidharma (skt बोधिधर्म; chiń Putidamo 菩提达摩; kor. Pori Dalma; jap. Bodai Daruma; wiet. Bồ-đề-đạt-ma) – na wpół legendarna postać buddyzmu mahajany. Był 28. patriarchą buddyzmu indyjskiego i pierwszym patriarchą buddyzmu chan). Za pierwszego patriarchę uważa go także buddyzm zen, będący kontynuacją chan. Tradycja mówi, że przybył z Indii do Chin, by przynieść przekaz Dharmy Buddy. Mimo że istnieją dokumenty chińskie, które wspominają mnicha buddyjskiego o takim imieniu, są też głosy negujące prawdziwość legendy.

    Pewnego dnia, czując zbliżającą się śmierć, wszedł na podwyższenie i po pewnym czasie otworzył lewą dłoń. Główny mnich tego nie zrozumiał, więc mistrz kazał opuścić salę mnichom ze wschodniej części klasztoru. Następnie otworzył prawą dłoń. Pozostali mnisi także tego nie zrozumieli, więc kazał opuścić salę mnichom z zachodniej części klasztoru. Do pozostałych ludzi rzekł Jeśli pragniecie wyrazić swoją wdzięczność za dobroć Buddy dla was, nie możecie być zbyt poważni w propagowaniu wielkiego nauczania. A teraz... wynoście się! Wynoście. Trzymajcie się!! Zaśmiał się i zmarł.

    Język japoński (jap. 日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.Longtan Chongxin (龍潭崇信, bd) (kor. Yongdam ( ); jap. Ryūtan Sōshin ( ); wiet. Long Đàm Sùng Tín) – chiński mistrz chan.

    Linia przekazu Dharmy[ | edytuj kod]

    Pierwsza liczba oznacza ilość pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.

    Druga liczba oznacza ilość pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.

  • 36/9. Tianhuang Daowu (748807)
  • 37/10. Longtan Chongxin (782865)
  • 38/11. Deshan Xuanjian (819914)
  • 39/12. Yantou Quanhuo (828887)
  • 40/13. Luoshan Daoxian (bd)
  • 41/14. Mingzhao Deqian (bd)
  • 41/14. Daning Daokuan (bd)
  • 41/14. Zingbing (845919)
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Andy Ferguson. Zen's Chinese Heritage. Wisdom Publications. Boston, 2000. ​ISBN 0-86171-163-7
  • Język chiński (chiń. upr. 汉语, chiń. trad. 漢語, pinyin Hànyǔ; lub chiń. upr./chiń. trad. 中文, pinyin Zhōngwén) – język lub grupa spokrewnionych języków (tzw. makrojęzyk), należących do rodziny chińsko-tybetańskiej.Hanyu pinyin – oficjalna transkrypcja standardowego języka mandaryńskiego (putonghua) – urzędowego języka Chin – na alfabet łaciński.




    Warto wiedzieć że... beta

    Język koreański – izolowany język używany na Półwyspie koreańskim. Według niektórych teorii łączony z językami ałtajskimi lub ajnoskim. Używany jest głównie w Korei Południowej oraz Północnej, a także w sąsiadującej z Koreą Północną chińskiej prefekturze autonomicznej Yanbian. Na świecie językiem tym posługuje się ok. 78 milionów ludzi, włączając w to duże skupiska w republikach dawnego Związku Radzieckiego, USA, Kanadzie, Brazylii i Japonii.
    Deshan Xuanjian (德山宣鑒; ur. 780, zm. 865) (kor. Toksan Sǒgam ( ); jap. Tokusan Senkan ( ); wiet. Đức Sơn Tuyên Giám) – chiński mistrz chan.
    Język wietnamski (wiet. tiếng Việt, tiếng Việt Nam lub Việt ngữ) – jest narodowym i oficjalnym językiem Wietnamu. Wietnamski jest językiem ojczystym Wietnamczyków (người Việt / người kinh), stanowiących ok. 87% populacji tego kraju, oraz ok. dwóch milionów wietnamskich emigrantów. Jako drugi język używany jest przez mniejszości narodowe Wietnamu.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.876 sek.